Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Žjóšviljinn

og  
S M Þ M F F L
. . . 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31 .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Žjóšviljinn

						&$&
....
. rm® ¦:
'jfP      .
ÍÍSS'     ¦     ÍSS
•Siiíí            SÍS
SÍÍ&
lÍÍlllfe
:íí.....Í,,,..Í1      «    í    S;:.       ,:»»
,íii
iiiiií
SíKii
II
ig-v pgs\klóragtó £%">  í „hbfðinu.       voru   í   skollaleik   og   stalst   tis
.sjiré.igafí harirí 'fra   sér   dálítið   að taka Þátt í  sigrum hánl  ö£
hæðnilíhíjoð.    ».s                                                   .-;:.•¦.
Jem, opnaði   hliðið,   Sbaut  upp
að húsinu, snerti það með hend-
inni og  hljóp. til þaka  á þeysi-
SKALDSAGA EFTIR HARPER LEE
þvo aí sér blóðið. Hann var með
langt, hlykkjótt ör þvert yfir
andlitið, tennurnar voru brún-
ar og holótt.ar — Þær sem eftir
voru; og augun stóðu útúr
augnatóftunum og hann slefaði
næstum linnulaust. Það var
mjög        sannfærandi         lýsing!
—   Eigum við, ekki að vita
hvort við getum lokkað hann út,
sagði Dill. — Mikið þætti' mér
gaman að sjá hann.
Jem svaraði því til, að ei Dill
vildi deyja, þá gætj hann bara
íarið upp á ýerpndína 'oghárið
að ayrum.,.             .'           '../.',
En eraginri árangur' náðist'fýrr
.en Dill bauðst'.tií að.veðja."v'ið
Jem — Gráu vofuhni gegn tveim
Tom Swiftum,,—^,um j?að a,ð
Jem þyrði aldrei að íara lengra
en að hliðinu hjá Radley. Jern
hefur aldrej getað staðizt slíkar
'ögránir.
Hann íhugaði þetta i heila
þrjá daga og ég held að hann
hafi metið heiður sirin meira en
lífið, því að Dill átti hægt með
að koma honum úr jafnvægi.
—¦ Þú ert hræddur, sagði Dill
fyrsta daginn..
—   Ég er ekki neitt hræddur,
ég ber bara virðingu fyrir mann-
inum,  sagði Jem.
Og   næsta   dag   sagði   Dill:
., — Þú  þorðir ekki  einu ,sinni
að   stinga   stóru   tánni   inn   fyr-
ir hliðið!
Jem þóttist sannarlega þora
það, því að gekk hann kannski
ekki framhja . Radleyhúsmu, al-
veg upp vfð hliðið hvern ein-
asta dag á ævinni á Ieiðinni í
skólann?
¦— En þú hleypur alltaf. eins
og fætur toga,  skaut ég' inn- í.
Samt sem áður hitti Dill í
mark þriðja daginn, þegar hann
sagði Jem að fólkið 'í Meridian
væri til allrar hamingju ekki
eins miklar skræfur og fólkið í
Mayconrb og hann hefði aldrei
fyrirhitt aðrar eins raggeitur og
hér.
Það dugði til þess að Jem
þrammaði niður að horninu, þar
sem hann nam staðar, hallaði sér
upp að luktarstaurnum og starði
Fastir  liðir  eins  og  Venjulega.
13.00 Við  vinnuna: — Tónleikar.
15,00 Síðdegisútvarp.
18.30 Harmonikulög.
20.00 100  ára  afmæli  Akureyrar-
>      kaupstaðar.   —   Úr   annál-
um  Akureyrar:  —  fyrri
.   .       hluti. Gísli Jónsson rnennta
skólakenriari    tekur   dag-
, skrána saman. — Flyt.iend-
ur 'auk hans: Anna Guðrún
,Jónasdóttir,   Hjörtur   Páls-
son,  Ragnheiður Heiðreks-
dóttir og Þ.órey Aðalsteins-
dóttir.
21.30 Lög úr óperettunni Síg-
aunabaróninn   eftir  Strauss.
—  Melitta Muszely, Heinz
Hoppe, Heinrich Pflanzl og
Giinther Arnjd^ ,kpr,^rm.,.,,   .-.
syngja.   Hljómsveit   Borgar-
öþerurinar í Berlín leikur.
—   Richard  Miiller-Lamp-
ertz stjórnar.
«21.45 Iþróttir  (Axel  Sigurðsson
og örn Eiðsson).
j>.p 10 TJig  jir|<^j   fólksins   (Gerður
Guðmundsdóttir).
23.00 Dagskrárlok.
á hliðið, sem hékk eymdarlega
á heimatilbúnuim hjörunum.
—   Ég vona að minnsta kosti
að þér hafi skilizt. að hann
drepur bkkur <&}} Dill Harris,
sagði Jem, þegar við gengum
varlega næi". — Þú getur ekki
kennt mér um nei-tt, þótt hann
rífi augun úr höfðinu á þér.
Það varst' þú sjálfur sem byrj-
aðir á þessu. ef þú skyldir vera
búinn   að gleyma  Þvíi
—   Þú ert þá hræddur, taut-
aði Diíl þolinmóður.
' ''Jerri' vildl;' að Dili';gæt'i';skííið
í eitt 'skipti "fýrir 511, a'ð hánn
væri ekki hræddur við hbkkurn
skapaðaii hlut ,í þéssum heími,
og háhn  sagði:
—  Það er bara það, að ég' get
ekki reiknað út, hvernig við eig-
utm að lokka hann út, án þess'að
hann nái í okkur.
Auk þess þurfti Jem líka að
hugsa um litlu' systur sína. Þeg-
ar hann var.búinn að segja það,
varð mér Ijóst, að hann
væri í rauninni hræddur. Jem
hafði lika þurft að hugsa um
litlu systur, þegar ég sagði við
hann að hann þyraði ekki að
hoppa niður af húsþakinu okk-
ar. Þá sagði hann; Ef ég dey nú,
hvað verður , þá um þig? En á
eftir ho.ppaði hann niður samt
sem áður, kom vel og liðlega
niður og hugsaði ekki fram-
ar um ábyrgðina á litlusystur
fyrr en hann stóð núna fyrir
utan  Radleyhúsið.
—  Þorirðu það kannski ekki?
spurði Dill. — Ef þú þorir ekki,
þá . . .
—    Maður verður að hugsa
málið afskaplega vel, Dill, sagði
Jem. — Við skulum nú sjá til
. . .Þetta er næstum eins og
að  lokka skjaldböku útúr . . .
—   Hvað áttu við með því?
spurði Dill.
—   Maður þarf ekki annað en
kveikja á eldspýtu og halda
ihenni  undir  skildinum.
Ég sagði við Jem, að ef hann
kveikti í Radleyhúsinu, þá
myndi ég segja Atticusi frá
því.        .     ,.            .....
Dill sagði að það væri and-
styggilegt að halda logandí eld-
spýtu  undir. skjaldböku.
—    Það er álls ekkert arid-
styggilegt; það flýtir bara fyrir
þvi að hún taki ákvörðun —
það er allt annað að fleygja
henni inn í eldavélina, umlaði
Jem.
—  Hvernig veiztu, að eldspýta
gerir henni ekki mein?
—     Skjaldbökur finna ekki
til, asninh þiton, sagði Jm.
—  Hefur þú kannski eirihvern
tíma v'erið  sk'jaÍdBakaf
—   Svei„mér-.4i4,. DUly leyfðu.
mér að hugsa . .. Kannski getum
við kastað grjóti í dyrnar hjá
honum...
Eftir iþetta hugsaði _ Jem sig
svo lengi um, að Dill"Í:om dát'
lítið   til móts   við  harítí:
''— Ég skal ekki segja að þú
"þorir það-ékki "bg þfr^skalt'' Bffi?
fá Gráu vofuna, ef þú bara
Ihíeypur upp að húsinu og kem-
ur  við  þa'ð.
Það lifnaði yfir Jem.
—• Þarf ég bara aotibma'vtð
húsið?--------"------------------
Dill kinkaði kolli.
:¦—- Er það allt og sumt?
Því að ég kæri mig ekk-
erf•¦uírt- að Þú segir eitthvað
annað þegar ég kem til baká.
" — Jamm, 'það er allt og sumt,
ságði Dill. — Hann kemUr á-
reiðanlega út um leið og hann
sér þig inni á lóðinni og íþá get-
um við Skj'áta fleygt okkur á
hann og haldið honum niðri og
sagt honum að við ætlum alls
ekki   að   gera   honum   neitt.
Við yfirgáfum ljósastaurinn á
horninu, gengum á ská yfir hlið-
aré8tuna ;:'-rft<eðfrarn Radleylóð-
ihri-í' o'g riámum staðar- fyrir
fi-aman hliðið.       :
— Jæjá, gerðuþað núna, sagði
Dill. — Við Skjáta erum hérna.
—I Ég skal gera það, sagði
Jem. — En Það liggur varla
lífið á.
Hann fór aftúr að horninu,
kom til baka og horfði gaum-
gæfilega fram fyrir síg, eins og
hann væri að velta fyrir sér
hvaða aðferð væri heppilegust,
og á meðan hrukkáði .hann enn-
spretti ,án. iþess að , athuga hvort'
bragðið hefði heppnazt. Við Dill
fylgdum fast á eftir. Það var
ekki. .fyrr. en við stóðum laf-
móð en óhujt á veröndinni
heima, að við þorðum að líta
yið.       .
Gamla húsið þarna yfir frá
stóð eins og allta.f,. hrörlegt og
sjúkt, en meðan, við störðum .yf-
i^r.gptuna þóttumst yið sjá einn
þlerann hreyfast örlítið. Það var
næstum ekki neitt, aðeins agnar.
lítil, næstum ósýnileg hreyfing.
Syo varð . allt kyrrt aftur.
¦   -      '.                     ri        ...                         í
Dill fór frá okkur snemma í
september og sneri aftur til Mer-
idian. Við fylgdum honum í
fimm-vagninn og ég saknaði
ha'ns' skéTfilegö'/''þángað til rriér
varð állt íiehiiir,jóst að ég ætti
að ibyrja að'gátigá í skóla éftir
viku. Ég héf'áldréi hlakkað éins
mikið tO'hteifis :alla mín'a ævi.
Vetraim&rtiid"itík'!gat égsetið tím-
unum sátrían -íipþ'i í holunni í
trénu og !sklmað yfir skjólgarð-
inn geghu'rh'- ft-uriistæða' kíkinn,
sem h'afði eitt';áinn verið' gef-
inn méf,!í'méðaft eg ' reyndi að
átta. mig ':'á Íéikííim barnanna,
fylgíast 'rriéð!JTauða jakkanum
hans Jem'á í hópnurh; þegar Þau
ósigrum. Mikið þráði ég að kqiru
ast í hópinn!
Jem var svo Mtillátur að fýlgja
mér í skólann fyrsta daginn, en
þáð kemurosnnars .'venjiilega í
hlut foreldranna, en-Jem hafði
sagt,.. að-hann-. vildi/. fúslega
sýna mér hvar skó'.astofan mín
væri. Ég hef grun um að fáein-
ir aurar hafi skipt um eigend-
ur í sambandi við þetta, því að
þegar við þutum fyrir hornið,
framhjá Radley-húsinu, heyrði
ég óvenju mikið glamur í buxna-
vösum Jems. Þegar við hægðum
svolítið ferðina og gengum með-
fram limgerðinu umhverfis
skólapprtið, útskýrði Jem vand-
lega- fyrir mér að ég mætti
ekkert skipta mér af honum í
skólatímanum, ekki biðja hann
að leika einn af þáttunum úr
Tarzani og termítamönnunum
og koma ekki með ósæmandi át-
hugasemdir um einkalíf hans
eða elta hann í frímínútunum
eða í langa matarhléinu. Ég átti
að halda mér við fyrsta bekk og
gera mér skiljanlegt að hann
værj, kominn í fimmta ,bekk. f
stuttu máli sagt: Ég átti, að láta
hann . í  friði!                 . y
— Getuan við þá aldrei oftar
leikið  okkur   saman?   spurði  ég.
1— Jú, heima, sagði hann.
— Þar getum við leikið okkuT
saman eins og hingað til, en
sjáðu til, í skólanum er' þetta
allt  öðru vísi.
Það var það óneitanlega. Áð-
ur en fyrsti morguninn var á
enda, var ungfrú Carólína Fish-
er, kennslukonan okkar, búin að
Sovétlistamenn d banda-
rískum
Sovétríkin og Bandaríkin hafa tekið upp
nokkurt menningarsamband sín á milli og
felst það aðallega í skiptiséhdirigum lista-
manna á milli landanna. Mönnum er í fersku
minni hljómleikaför Benný Groödrhahs til Sov-
étríkjanna fyrir skemmstu og hér er frásögn
af öðru herhlaupi Bandaríkjamáhna inná sov-
ezkt yfirraðasvæði.                      ,.,
ís/  ;bíí:                       _
og  f-fiaiJHágáÍhiðu þéi'r með
lífið í lúkunum, eftir tækjum
¦.¦^_its;-r'i          ¦: 7;
smum og vim menn: nokkrum
klukkustundum áður en fyrsta
upptakan 'átti   að  fara  fram,
kom    vagninn    heill    og    ó-
skemmdur     að     Tchaikovsky
styttunni   framan   við   Hljóm-
listarhöll     Moskvuborgar .   og
Mercury-mennirnir voru reiðu-
búnir.:
Frábærar upptökur
— frábærir listamenn,
1 síðustu viku gátu banda- j
rísfar'':¦" hijómlistarún'n'endur'
notið -fyxsta...»áxangursj.ns af
upptökunum, sem byrjuðu k".
11 fyrir hádegi þ. 8. .iúní sl.
og lauk eftir rétta 10 daga.
Fyrsta útgefna platan var 3.
pjangkonsert   Prokoffíeffs   og
i>
1»
i»
|»
i»
i»
nema    12—15    listamönnum", i >
segir Wilma Cozart, hinn'.
mjúkraddaði varaforseti Merc- (>
urý, „og þið getið rétt ímynd-|i
að ykkur undrunina, þegar 80 I'
listamenn gáfu sig fram. Þeir'.
voru undursamlegir. Sumar, i
balalaikurnar   varð  að  leggja i
á borð til að spila á þær, og
'*¦>.-..
\
Um miðjan maí sl. var yfir-
byggðum vörubíl lyft af hafn-
arbakkanum í Rotterdam í
Hollandi og um borð í rússn-
eskt vöruflutningaskip. Eig-
endurnir mændu á eftir bíln-
um og veltu því fyrir sér,
hvort þeir myndu sjá hann
oftar. Þeir voru Bandarí tja-
menn og vitanlega ákaflega
tortryggnir út í rússneska
flutningahæfni og kanriski
hefur ótti þeirra ekki verið
með öllu ástæðulaus, því að
íyfirbyggingu bílsins varkom-
ið fyrir fullkomnum hljóm-
plötu-upptökutækjum,         s^m
héfðu geta'ð skaðázt' af""véru-
legu  hnjaski.
Bandarík.iamönnunum, ;em
yjoru tæknifre?'ðingar frá Merc-
ury hljómplötufirmanu, þótti
líka vænt um bílinn sinn og
útbunaðinn^honurhj þvímeð
hans hjálp höfðu þeir Mjóð-
ritað         orgelleik         Alberts
Sdhivdtzérte og rödd .Mariii-
Cállas á' óperusviðinu í La
Scala og nú var hinn dýr-
rnæti vagn þeirra á leið til
sjálfrar  Moskvu.
Tæknifræðingarnir flugu
ajálfir   á   undan   til   Moskvu»
þarna voru nokkur tréhljóð-
færi nærri metri á lengd ogi
hljómuðu eins og trompetar." I'
Meðal þeirra píatna, sem t
Bandaríkjamenn munu bráð- (l
lega fá að njóta, vegna starf-i'
semi Mercury félagsins og*
samstarfs við sovézka lista-
menn, eru: ein með Borodin
strengjakvartettinum og önnur
með balalaika-hljómsveit Oss-
ipoffs.
|
!•
II
l»
Helztu      vandlcvæði,      sem f
komu upp við upptökuna, varl'
styrkleiki rafspennunnar h.iá'.
•þeim í'Sovét. Þeir nota' 137— (i
138: volt/ eh 'Bándáríkjaménni*
110—120. Eitt af^kSÖm-'lfpþi'!
tölluflokksins var í hættu af\
þessum sökum,.en C. Roberti(i
Fine            aðaltæknifræðinguril
f lokjcsi^s setti undir lekann' I
á frumlegan og einfaldan hátt. ] >
Hann seríutengdi fjöldann all-(>
an af ljósaperum við tækið ogl'
Voltavandræði
TT pfanökonsert Rachmanin- tókst þannig að lækka spenn-' !¦
offs, einleikari á plötunni er una nægilega mikið, .til að því )
Byíáríl Cláífls, >éá- iMoskvu sin'-. 'L væri.' ekki .fcetta -huin. Hann ,>
fóníuhljómsveifm; leikur með, segir í þessu.tilefni; „Við vor-i'
undir stjórn Kyrils Kondrash- .,jjm heppin að hafa nóg af'.
ins. Hinn hrJeini og fagri tónn- - perum, auk þess sem þær |>
er aðalsmerki þessarar upp- urðu hin ágætasta ljósaskreyt-(>
töku.                                                 ing." (Lauslega þýtt úr News-'1
—r,Við---bjuggumst   ©kki   við     week).                                     —J :
r&i
... U..Í*
WMUJB'.
(Gl
I"    !       Þriðjudagur 28. ágúst 1962 — ÞJÓÐVILJINN —  (JJ]
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12