Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Žjóšviljinn

og  
S M Þ M F F L
. . . . . . 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 . . . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Žjóšviljinn

						JQ SlBA — ÞJÖÐVHjJINN — BfeunKbudagwr 6. júrní 1Q68.
29
gMtrandi tunglsljósinu. Hann
hugsaði um persónuraar, setn
flaektar   voru  í   þetta   morðmál.
Allt sem leiddi tii ofbeldis-
verka, var eins konar mynstur
úr þráðum: afbrýðisemi, metn-
aðargimi, hefnd, haitur og ást.
1 þessu tilviki var verið að
rekja þræðina, og mállausi mað-
urinn var að birtast sem aðal-
persóna. Vesings ótótleg, hund-
elt og hrjáð manmvera, knúiin
átfram af dýrsdegri ' reiði, hgrfiði
fengið hagstætt taekifæri oghstft
heppnina með sér. Heppni hálf-
vitans.    I
Jafnvel án .túlkunar Lakes
bentu staðreyndirnar í áttina að
Chap, fyrsta árásin leiddi til
anmaa-ra, klunnalegra og til-
gangslausra, páfuglsfia'ðirimar,
beiðni ofurstans um frest, á-
rásán á Brobank. Lake hafði séð
alla myndina og næstuni harm-
að að hún skyldi líta bannig
út, vegna ósjálfráðrar aðdáunar
á Free, manni sem var of lif-
andi til að vera sviptur Mf-
inu, nema af beim sem sikildi
réttlæfcið   í   hefnd   sinni.
Óvenjulegur maður bessi Laike
og maður sem Hornsley var
smám saman að fá yirðingu
fyrir. Maður sem af bolTustu
feldi það skyldu sína að koma
frsim sera hefnandi. Eða var bað
af hollustu? Hornslev hafði grun
um enn sterkari hvata. Því
Bteira sem böndin bárust k að
Mattsion, bví meira beindist ait-
hyglin að dótturnni. Ákefð
Lakes í að sanna að Chapværi
hinn seki, ga+ stst'að af ósk-
inmi um að vernda konuna sem
hann elskaði. Ekki vegna bess
að hann hefði viourkemmt að
hann elskaði hana. en bað butffti
engan sálfræðdng til að láta sér
detta bað í hug. Hliómurinm
í rödd hsfis be^ar hann minnt-
ist á hama var nægileg vísbend-
ing.
tfti var miög bjart. Tunglið
lýsti   á  himni  sem   neestum  var
Pipulagnir
Tek að mér viðgerðir,
breytmgar og  uppsetn-
ingu á hreinlætis-
tækjurn o.fl
GUÐMUNDUR
SIGURÐSSON i
Grandavegi 39
Símj 18717
Hárgreiðslan
Hárgreiðslu- og  snyrtistofs
Steinu og Dódó
Laugav   18   III. hæð (lyfta)
Sfmj   24-6-ia
PERMA
Hárgreiðslu-  og  snyrtistofa
Garðsenda 21. SlMl 33-968
stjömulaus. Ef hann vildi gæti
hann  talið  hringina   á   kálleggj-
ununv    í    matjurtagarðinum___
Hann hafði tíma til að vefja
sér sígarettu og á meðsjn var
hamm að "hugsa um hve pá-
fuglar voru f rauninni töfrandi
og sérstæðir....
Fuglafliús ofurstans var eins
og net úr Ijósi og skuggum.
Fuglamir voru órólegir í kvöld.
Maharaja sprangaði meðfram
grindunum með glitrandi, krýnt
höfuðLð sperrt í hreykni og
þrjózku. Chap rétti út höndinai
til . að klappa honum en fugl-
inn varð hræddur og flýði. Mál-
laus maðurinn brostá. Stóri
líkaminin titraði af kátínu. Hann
reis á fætur og teyfjði úr sér
eins og hann hefði setið lengi
í sömu steliingu. Það var Místr-
að heima við húsið og hann'
hlióp til húsbónda síns 'eins og
hlýðinn hundur.
Ofurstinn sat í dagstofunni
hjá símsmuni. í>að var nóg að
horfa framan í hann. Geðshrær-
ingin kom blöðunum í hendi
hans til að titra. Svitinn periaði
á gagnaugum hans og æðarn-
ar  vrvu   brútnari
En hann byr.iaði á snurnini9U.
—  Hefurðu  séð  nokkum?
Chap   hristi   höfuðið.
—   ,Hann er búinn sið sækia
bað sem hann burfti, bað efast
ég akfci um. Jæia, við burfum
ekki að haifa áhyggjur af bví
fraroar. Bros sem aðeins var
ætlað augum QhaíK mildaði
andlitsdrætti hans. — Ég hsifði
á réttu að standa. sagði hann
s+yiffcur   f  snuna.
Chap neri saman höndum tifl
að  láta  í  liós   gleði  sína.
—    Komdu með bflinn. Við
förum   í   heimsókn.
Um leið heyrðist bíll s>tamza
fyrir utan og ofurstinn gaf Ohaip
merki   um  að   draga  sig   í   hlé.
—   Við   förum   eftir   andartak.
Chap   kinkaði   kolli   og   lsedd-
ist í áttina að bílskúrnum. Don
Brobank birtist í opna, franska
glugganum' og stóð hikandi og
horfði   á  bakið   á  ofurstanum.
—   Komið inm maiður. Komið
inn.
—    Ég sé að það var ljós
héma, og ég hélt bað væri allt
i lagi að ég ksemi bessa leið-
ina.
Ofurstinn reyndi ekki að leyna
því að hann var á leið út.
Brobank horfði beg.iandi á hann
saekja swnarfrsikka og hanzka
og leggja bað varlega yfir stól.
Síðan gekk hann að sfcrifborð-
inu og fór að taka skjöl úr
skúffunum og stiniga i innri vas-
anh á jakka sínum.
—   Liggur yður Æiokkuð á
hjarta,   Don? ¦
—   Já, svo sannairlega, ofursifci.
Þetta bréf-----
—   Jæja, bér hafið bá femigið
það. Ég er feginn því.
—   Þér eruð það kannski, en
díki ég. Ég hélt ég hefiðii rýst
því yfir afdráttarlaust að ég
myndi   ekki   birta   ___
—  Það gerðuð þér mjöggreini-
lega.
Ofurstanum virtist skemmit.
Bros lék um varir hans.
—    Komið þér á vígsliu/hátíð-
ina á morgun,  Don?
—   Auðvitað. Bg mun sjállifutr
annsist fréttaþ.iónustuna, eins og
þér ' báðuð   um.
—  Það er fallega gert.
—    Heyrið mig, ofursti, þér
vitið að mér er ljúft að gefa
yður allt það rúm sem þér vHj-
ið fyrir páfugla. Það er bara
það, aö ég get ekki gert það
á   kostnað___
Hann þagnaði snögglega þegar
hann sá blika á málmihlutinn
sem hinn maðurinn var að stinga
1   vasann.
—     Ekki á kostmað látims
manns. Það voruð þér búinm. að
segia við mdg. Verið ekki svona
dolfallinn á svipinn, maður. Ég
er vamur að ganga með svona
grip.
'Ofurstinm Mappaði skamim-
byssunni og brosti að efasemda-
svipnum á Brobank.
—  Það er ástæðulaust að hafa
áhyggjur af bví. Ég hota sjald-
an rétta endanm á beim. Og svo
bætti hann við til að gefa til
kynna að hinn gseti farið: —
Viö getum rætt betta nánar á
morgun   eftir   vígsluna.
Brobank lyfti rólegá bréfinu
sem hanm hélt á, reif það í
tvenmt og fleygði hlutunum í
gólfdð.
—   Ég gerði yður ljóst, ofursti,
að ég myndi ékki skipta um
skoðun, safjöi hann og sneri á
hæli.
Mattson starði á eftir honum
begar hann gekk sð bílnuin.
Svt> tók hann bréfbútana uppog
lagði bá í bréfkörfuma. Síðan
setti   hann   upp   hanzkana.
—   Ertu að fara eittihvað, pabbi?
Pat birtist í dyrunum, hún var
með áhygEjusvip.
—    Ég vair kallaður út, Pat-
ricia. Ég veit ekki hvenser ég
kem til baka, en ég geri vart
við mig.
—   Er___   fer  Chap með  bér?
spurðd   hún   láguim  rómi.
—   Auðvitað,   ég  fer  í bilnum.
Þegar hanm sá svipinn á and-
liti hennair, gekk hann til henn-
ar, og klappaði henni vandræða-
lega á herðarnar. — Ég lof&fti
Homsley fulltrúa að ég skyldi
fylgjast. með Chap: Eimtóm vit-
leysa, þánndg er það nú samt.
Hánn verður að komá méð mér.
—   Ö,   pabbi,   farðu   varlega.
En   hann   var  á  bak og  burt.
Hanm stikaði rösklega að bíln-
um. Pat stóð og horfði á eftir
honum unz hann hvarf og gekk
svo aftur inm í húsið. Henni
brá, þasiar hún sá Brobank
standa inni í stofunni. Hanm
sagðist hafa komið tU baka til
að   vera   henni   til   skemmtumar.
—  Sagði hann bér hvert hann
væri   að   fara?   spurði   hún.
Brobank hristi höfuðið. —Það
býðir ekki að halfa áhyggjur,
vina mín. Hann verður kannski
burfcu nokkra tíma. Kannskialla
nóttina.
—    Þá setla ég að sitja hér
og bíða eftir honum bangað til
hann kemur.
—  Ertu svona vdss una, að eitfct-
hvað komi  fyrir?
—  Já, ég er viss um það.
Græni bíllinn með bleiku
röndunum beygði inn á bíla-
stæði við Ramattaveginn. Tony
Deverell dró stúlkuna þéttarað
sér.
—   Segðu mér af hverju þú
baðst mig að aka hingað? spurði
hann.
—   Ég  burfti  að  tala við  þág.
—  Við töluðum saman í gær-
kvöldi.
—   Það var aðeins byrjunin.
Tunglsgeisli     lýsti     upp     öxl
henmar og dældina mi'lli br.ióst-
ana. Hún vst svöl á að líta,
en líkami hennar var heitur
viðkomu. Hann tók um amdlit
hennar og kyssti hana á munn-
inn^ Þrýst'nar, heitar varir sem
kunmru að veita kossum hans
viðtöku. Hendur hams stmku
niður lfkama h^nmar, en hún
færði   sig  fiær   honum.
—   Nei,  Tony..   ekki stratx....
—   Ix>farðu bví?           ^ •
—    Ég verð   að  tala   við   þig-
Hann   heyrði   ákafann   í   rödd
hennar og sleppti henni. Svo
fór' hann að leita að sígarettun-
uni sínum og beigar hann var
búinm að kveikja í handa henni
og, s.iálfum   sér,   ssgði   hann:
—    Allt í lagi, elskan, láttu
mig   heyra.
Hún reykti og lokaði auguh-
um til hálfs. Hann leit undan
og barðist við ástríðurnar,' sem
voru að yfirbuga hann begar
hann sá bessi hálfluktu augu.
Hún var bókstaflega of aðlað-
amdi, bessi stúlka. Hanm vissi
að húm h'afði hanm alveg í hendi
sér, og sú tilhu/gsun gerði hon-
trm órótt. Hann hafði ekfci í
hyggju að verða ástfaniginn.
Ekki  enmþá.  Ekki enníþá.
SKOTTA
Hagstæðustu verð.
Greiðsluskilmálar.
Verndið verkefni
íslenzlura handa.
FJÖLIÐJANHF.
Sími 21195
Ægisgötu 7 Rvk.
HOLLENZK GÆÐAVARA
IERA
PLÖTUSPILARAR
^
nnn.
SEGULBANDSTÆKI
RAFTÆKJADEILD — HAFNARSTBÆTÍ 23
SiMI 18395
HARPIC er ilmándi efni sem hreinsar
salernisskálina og drepnr sýkla
— Eg er farinn heim tii að biðja paibba uwi að segja mér n^eira
um stelpur!                                               ,      ¦   •
Bifreiðaeigendur
Málið bílana ykkar sjálfir. — Við sköp-
um aðstöðuna. — Tökum bíla í bónun.
Sími 41924.                    f
MEÐALBRAUT 18 — Kópavogi.
i5 við bíla ykkar sjálf
Við sköpum aðstöðuna. — Bílaleiga.
Bf LAÞJÖNUSTAN
Auðbrekku 53. Kópavogi — Simi 40145.
Látið stilla bílinn
Önnumst hjóla- ljósa- og mótorstillingu
Skiptum um kerti, platínur, ljósasamlokur.
— Örugg þjónusta.
i
BÍLASKOÐUN OG SHLLING            /
Skúlagötu 32, sími 13100.
Hemlaviðgerðif
•    Rennum bremsuskálar.
•    Slípum bremsudælur.
.   •   Límum á bremsuborða.
•v]                              .;
Hemlastilling hf.
Súðarvogi 14 - Sími 30135.
Smurstöðin Sætúni 4
Seljum allar tegundir smurolíu. Bíllinn er
smurður fljótt og vel. — Opib til kl. 20 á
föstudögum. Pantið tíma. — Sími 16227.
BIFREIÐAÞJÓNUSTA
sem  auglýst  er  í Þjóðviljanum gefur
af sér góðar tekjur.                                 N
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12