Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Žjóšviljinn

og  
S M Þ M F F L
. . . . . . 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 . . . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Žjóšviljinn

						|0 SIÐA —< IÞíJÓÐVSIiHNtN — Ijaugardagw 20. nówemiber .1969.
^^jÉ^^^^g^^e^f.^ $   :
.-¦¦. ¦¦••
JK.

INGA HAMMARSTRÖM
STJÖRNU
HRAP
Nú fylgdist hún mneð því með
augun á armfoandsúrinu hve
lengi born Eflenu höfðu áhuga á
þessum nýgerðu leikfönguim. —
Ef barn fleygir frá sér leikfangi
innan nokurra mínútna, er frá-
leitt að hefja fraimleiðsilu á því
í stóruim stíil, sagði hún til skýr-
ingar. — Þess vegna gerutn við
alltaif prufur sem við reynum
á börnuim sam við þekkjum, áð-
ur en við hefjum stórfraimleiðsiu
a beim.
Nýju leikföngin, sem ég hreiffst
ekki vitund af aettu svo sann-
arlega að komast í stórfraim-
leiðsttu, bví að telpurnar virtust
ekki geta slitið sig frá þeim.
Með sælubros fór Göta að búa
til kaffi þegar hún hafði skráð
tímann og áhuga barnanna-
Til að losna við nýjan fyrir-
lestur um uppeldisgildi leik-
fanga, leiddi ég talið að Elenu
og sþurði hve lengi Göta hefði
þekfct hana. — Síðan við flutt-
um hér í einbýlishúsahverfið fyr-
ir nokkruim árum. í>au eru sivo
dásaimlegar manneskjur.
,,Dásamlegt" er eitt af þeim
orðuim sem ég á erfitt með að
saatta niig við- Sízt af öllu hefði
ég gripið til þess til að lýsa
gömlu vinkonu minni sem !á
endilönig í dryklkjusivef ni í næsta
húsi.
—  Þér virðist Eflena trúlega
hafa breytzt tölluvert síðan þú
sást hana síðast, bætti Göta við
varfaarnislega, þegar hún - tók
eftir viðbrögðum mínuim.
—  Ég er mest undrandi á því
að hún skuli lifa þvíiíku hóg-
lífi, sagði ég. — Við vorum sam-
an í Academie des Beaux-Arts
i París í tvö ár. Hún var reglu-
legur vinnuþjarkuir þá- Við vor-
utm fátækar eins og kirkjurottur
og  hún   var  sértega  sílynig  í  að
HÁRGREIÐSLAN
Hárgreiðslustofa
Kópavogs
Hrauntungu 31. Slmi 42240.
Hárgreiðsla.   Snyrtingar.
Snyrtivörur.
Fegrunarsérfræðíngur  á
staðnum.
Hárgreiðslu- oe snyrtistofa
Steinu og Dódó
Laugav. 18. III. hæð (lyfta)
Simi 24-6-16.
Perma
Hárgreiðsiu-   og 'snyrtistofa
Garðsenda 21. SÍMI 33-9-68
uppdrífa   eitthvað   handa   okkur
að gera.
Hún útvegaði okkur vinnu sem
skreytarar, statistar í kvik-
myndum, auiglýsingadreifarar og
allt þetta gerði hún með gttöðu
geði.
—  Sennilega væri það Oausn á
vandaimiáli hennar ef hún feeri
að vinna, en Harald er etoki sér-
lega hrifinn af því — hann haf-
ur  skelfilega  skatta  eins  og  er.
—  Peningar skipta nú ekiki
mestu máli í lifinu, sagði, ég,
þótt mér fyndist ég tala eins og
bók. Peningar skipta geysilegu
máili, jafnvel fyrir listaimenn. En
E'.ena lifir ekki lífi við sitt hasfi.
Fólk verður alltaf að hafa tæki-
færi til að nýta hæfileiika sína,
jafnvel þótt það kosti fyrirhöfn.
—  Ég veit bara ekki hvort hún
hefur næga hæfileika* sagði
Göta. — Að vísu hef ég ekfcart
vit á. því. Ég gæti eklki gert
greinarmiun á góðu mélverkd og
gati á veggnum, en ég held að
Elena sé ¦ sjálff farin að draga
hæfiledka sína í efa- Hún byrj-
ar stundum á tmiynd eða teikn-
ingu, en eftir imiikið braimfbolt er
hún vön að fleygrja öttlu saimian
og drekfca sig fuillla. Hún þarf
etoki að koma nálægt húsverk-
unum. Vinnustúlfcan er óhemju
dugfleg og tekur ekiki í mél að
neinn sfcipti sór af umisjá henn-
ar á húsihaildi og börnum.
—  Þekfctirðu litea Hairalld áður
fyrr? spurði hún siíðan.
—  Já, hann var á ak&damiíinu
um leið og við Blena, reyndar í
annarri deild, — hann ætflaði að
verða arkitekt.     f
—  Þú átt eftir að sjá að hann.
hefiur H'íka breytzt töluvert. Hann
er orðinn einn af þeim mönnum
sem virðist álíta að úttroðið
peningaveski sé karlmennsku-
nierki, og hann er délítið gamial-
dags í áliti sánu á fcvenfolfci —
það á að sitja heima við hann-
yrðir  og  annað dútl.
Ég kinkaði kolli og drakk mieð
áférgju sterfct og gott kaffið
hennar, s«m yljaði mér innvort-
is mun betur en þunrut nær-
buxnavatnið sem vinnukona El-
enu  hafði  borið okkur.
—  Hvernig stendur aninars á
ferðuim þínuan hingað núna?
spurði hún.               |
—  Mér hefur verið boðið að
gera skreytingu í ráðhúsið og
óg ætla að Mta á húsið, teikning-
arnar og uimhverfið.
—  Já, en, óg á við . . . áttu
ekki dálitið erfitt eiwmitt núna?
Ég er að huigsa um hana sysit-
ur þína. Ég var að ttesa morgun-
blöðin.
Ég leit I undrandi á haina. —
Það eru ekfci margdr sem vita
að Mari Marfc er sysitir mín,
saigði ég dáttítið hissa. Hvernág
stendur á því að þú veizifc það?
Göta sýndist ringluð. — Ég
veit það efcki, ég hlýt að haía
heyrt það einhvers sitaðair. Þú
sfcilur, fólfc segir svo mangt og
maður hlustar með öðru eyranu
— susmt situr eftín annað hvert-
ur.
Mér þóttí einikenniaegt hvað
Göta virtist ráðvillt — það var
alveg eins og henni 'íyndist hún
sjéM hafa íhflaiujpið á sig.
AIHmairgir aif grunsemdalisitan-
um tóku þátt í fcvoldlboðiniu.
Britt-Inger,   vimiusibúiltoan,   hafði
ráðið og regerað á neðri hæð-
inni aUain morguninn, einbeitt
og þögul og htið út eins og
þrumiustoý í hvert sdnn sem ein-
hver telpnanna bdrtist í dyrun-
um að setustofunni eða stáss-
stofunni, en það var algert bann-
svæði þann daginn.
Síðdegis birtist beinaber, rosk-
in kona sem leit út eins og hún
hefði ekkd fengið ærlegan mat-
arbita alQa ævi. Það var frú
Olsson, matseljan, sem eyðittagði
með útíiti sínu gersaimlega þá
gömlu hugmynd mína að mat-
seljur væru einlægt bústnar og
blómflegar.   .
Britt-Inger hleypti henni inn
i eldhúsið með semingd og um
sjöleytið dró hún sig í Mé en
tvær harðstífaðar konur sdgldu
inn fyrir fullttium seglum — það
voru framireiðslustúltournar, og ég
stundi bókstaflega þegar óg sá
þær.
Það er fyrirgefanlegt að hafa
riiatsélju, en niér er alltaf 'mein-
illá við • aðkeypt framreiðsttufólk
sem birtist í hverjunv krók og
kima og tekur eftir ölllu sem
gestirnir láta sér om munn fara.
Bo BHdberg og Kerstin kona
hans komu fyrst í rauðum sport-
bíl, á lengd við stærðar sprengju
og álíka ógnvekjandi að formi
til. Hann lýsti því yfir að hann
hefði komið á fyrra fallinu til
að fá tækifæri til.. að eiga við-
tal við mig í ró og næði áður en
hinir gestirnir kæmu.
Bo var hár og dökfour yfdrttit-
um, imeð heldur hversdagslegt
kvennamannsútlit og snöggklippt
svcurt yfirskegg sem mdnnti á
dulbúning. Hann talaði heldur
hvimleitt Stokkhóímsslangur sem
var fimim ára gaimafljt. Svona
slangur hafði ég sjálf borið fyrir
mig fyrir fiimim árum, og ég
komst Mka að því að hann hafði
verið fréttaritari blaðsins síns
í höfuðborginni í sjö ár. Nýja
sfljangrið, nýju orðatiltækin réð
hann ekki við, en óg þóttist vita
aö hann gæti sttegið ryki í aug-
un á yngra fólki með þessum
talsmáta sa'num og stórborgiar-
látum. Hann var imiiög sitima-
mjúfcur viö mig, gaf í skyn að
eiginlega værum við meiri
heimsibórgairar en hitt fóttikið, en
óg flýtti mér að bera það tíl
baka tmieð því að segtjar frá^því
að ég ætti * heima fyrir utan
Stoklkhólm og færi ekki til borg-
arinnar nema tillneydd. Ég, hafði
engan sérstalkan huig á því að
tilheyra sömu veröld og Bo
Blidlberg-
Spurningum hans um skreyt-
inguna á ráðhúsdnu svaraðd ég
ei.ns óljœt og mér var unnt. Eikik-
ert var ákveðið enn, ég ætlaði
bara að litast dálítið um. Menn-
ingairnefndin vildi fá sfcreytingu
gerða úr steinum úr umihverf-
inu — annað gat óg ekkr sa,gt
um gerð listaverksdns.
Eiginkona Bos hiringsióllaði af-
brýðisfull fcringum' okkur eins og
loftsiteinn. Hún var með Ijóst hár
úr túpu og flegin niður á bringu,
í aðskornum, hlírálausum. sivört-
um kjól, sem sýndi fdmdn öll tif
Ijósu hörundi- Kerstin Bttidiberg
var fullþybbin fyrir kjói af
þessu taigi. Ég taldi víst að hún
hefðii einhvern tknia verið lögu-
leg á helduir hversdagsilegan hátt
— Mari notaðd sbundum orðið
„götuþokki" um útlit af þessu
tagi og mér þótti það við hæfi.
Nú var hún að nálgast fertugt og
hörunddð tekið aö gerast gróft
af ofnotkun fegrUnarlyfja og óá-
nægjusvipurinn á andlitínu hafði
aflaigað munninn, sem eitt sinn
htófði éreiðanlega verið falfletgur.
Þegar hún hætti loks að snúast
kringum okfcur eins og gramimó-
fónnál, fannst mér sem það vaeri
valur í vígaihug sem kastaði sér
yfir mig.
Við töldum viðtallinu lokið þeg-
ar hinir gestimir fóru að sýna
sig. Kerstin hafði bersrýnilega
einhverjar sérstakar hugmyndir
\Xm listakoniir og taldi það
slq^ldu sýma að halda uppi menn-
ingarlegum samræðum við mdg
og for 'aö tala um nýúttoomnar
bækur. Þá rakst hún á gegndar-
lausa fáfræði hjá mér — því að
ég kaupi yfirleitt aldrei bækur
fyrir en þær kor---a í ódjýrum út-
gáfum. Bótomenntalega séð er ég'
því alltaf svo sem þrem árum á
eftir tímanum.
Jafnillla stoö ég mdg gagnvai't
Ake og Ingrid Dahlbeok. Afce
var lítill maður með vísi að
skaiila og rauðbirkinn litarhátt;
jafnvel hvirfdllinn var freknótt-
ur- Ég velti fyrir mér hvort hann
væri freknóttur um ailan kropp-
inn og það fór hrolllur um mig.
Alla vega var erifitt að gera sér
hann í hugarlund sem ástmiann
Maris. Ingrid eigdnkona hans
var höfðdnu hæTri, efcki aðeins
líkaimllega heldur litoa andilega.
Það var augiljóst að hún var skel-
egg baráttuikona f hjónaibandinu.
Hún hristi hönd imiína og lét í
ljós gleði sína yffiir því að fó
,,menningarfrömuð" í bæinn og
fyrir braigðið 3eit ég á hanai með
vantrú og tortryggni- Ég á efcki
margra ára frægð að baki og ég
er naumast farin að venjast
henni enn.
Ingrid Dahltoedk var trúlesa
nokfcrum áruim eldri en eiginmað-
ur hennar, vel búin og gráMædd
frá hivirfii tíl ilja, gædd eins
korjar litlausum glæsdleik sem
stunduim miá sjá hjá mjög efin-
uðu kvenfolki. Mér tófcst dð
koma mér undan að þiggja boð
um- að koma og tala á fundi
Frediku Bremer-félaigsins um
„nútímallist í Svtfþjóð'' eða eiibt-
hvað í þá átt og gat þess að ég
væri afllsendis ófróð um þétta
uimfangsmdikfla efni. Við þetta
glaibaði rödd hennar mdkllu af
virðinigu sinni fyrir mér og hún
fór í staðdnn að Mta á mdg með
tertryiggni.
Kynningar fóru fraim í rúmo-
góðu anddyri hússins og á meðan
var verið að leggja á borð með
viðarrennihurð- Elena tófc á
mióiti öllum mieð virðuleik sem
hefði verið saimlboðlinn prinsessu.
Með snilli samtovaámSsibyttunnar
í að lleyna áráttu sinni fyrir um-
heiminum, hafði hún sofið úr sér
morgunvímuma allan daginn og
drakk nú aðeins ávaxtasafia. Hún
hafði legið á sófanuim mtfnum í
vinnustofunni allan daginn með-
an ég heimsóttí Harald í gamla
og    veðraða    ráðhúsinu.    Hann
Húsbyggjendur.   Húsameistarar.   Athugið!
„ATERMO"
— tvöfalt einangrunargler úr hinu heíms-
þekk'ta vestur-þýzka gleri. — Framleiðslu-
ábyrgð. — Leitið tilboða.
ATÉRMA   Sími  16619  kl.
10 -12 daglega.
Trésmiðaþjónustan
veitir húseigendum fullkomna viðgerða- og við-
haldsþjónustu á öllu treverki húseigna beirra,
ásamt breytingum, og annarri smíðavinnu úti sem
inni. — SÍMI 41055.
Látið ekki skemmdar kartöfIwr koma yður
i voiit skap. Notið COLMANS-kartöfliidufÉ
Svefnbekkir — svefnsófm
fjölbreytt úrval.
O   Beztu bekkirnir — bezta verðið.
D   Endurnýið gömlu svefnhiúsgögnin.
SVEFNBEKKJAH)JAN
Laufásvegi 4. — Sími 13492.
MH5E
[11ULRA HRU
Dag- viku- og
mánaöargjald
22-0-22
BÍLÁLEIGAN
JALURf
RAUÐARÁRSTI'G 31
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12