Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Žjóšviljinn

og  
S M Þ M F F L
. 1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Žjóšviljinn

						g SlDA — ÞJÓÐVILJINN — Þriðiuðaguir 30. Júní 1970.
2s.
Þar verður skógrækf búgrein bænda
•  Sl. fímmtudag, 25. júní, hófst
nýr báttur í búnaðarsögu
Islands, eins og getid hefur
verið i fréttum Þjóðviljans,
en þann dag var fyrstu
skógræktargirðingu í Fljóts-
dalsáætluninni svonefndu
lokað og fyrstu Ierkiplönt-
urnar gróðunsettar sam-
kvæmt þeirri áætlun, er
gerir ráð fyrir skógrækt á
Fljdtsdalshéraði sem einni
búgrein bænda þar í fram-
tíðinni.
•  Þessi fyrsta skógræktargirð-
ing sem upp kemst vegna
Fljótsdalsáætlunar er 3,3
km. að lengd, hún er í landi
Víðivalla ytri og umlykur
65—70 hektara lands. Þarna
verða í vor gróðursettar
7000 lerkiplöntur.
é Bændurnir Hallgrimur Þór-
arinsson og Rögnvaldur Er-
lingsson settu fyrstu trjá-
plönturnar niður, en síðan
tók s,jö manna vinnuflokkur
Skógræktar ríkisins við
gróðursetningunni. — Áður
hafði formaður Skógræktar-
félags Austurlands, Þor-
steinn Sigurðsson héraðs-
læknir á Egilsstöðum, flutt
ávarp, en hugmyndin um
Fljótsdalsáætlun er upphaf-
lega komin frá félaginu.
•  Sigurður     Blöndal     skógar-

vörður á Hallormsstað tók
nokkrar myndir í V/ðivalla-
landi á l'inimtudagimi, sem
hér birtast. Efst sést vel yf-
ir landið sem nú hefur ver-
ið  girt  og  tekið  verður  til
skógræktar, teigurinn er
merktur veifum og vinnu-
flokkurinn önnum kafinn
við gróðursetninguna. A
næstu mynd sjást þeir
bændur       Hallgrímur      og
Rögnvaldur stinga fyrstu
skógarplöntunum í jörðu, þá
er mynd af Þorsteini lækni
Sigurðssyni og loks sést
ung stúlka. að störfum við
gróðursetninguna.
Þorleifur Jónsson
Minning
I raun dagainna er minningSn
um horfinn vin bezt, er hún
endiurspeglast í sannri vináttu
og traastri a£ stoamimitilegum
kynnum. En svo er, þegar ég
miinnist vimar imíns, Þorleáfs
Jónssonar, en hann amdaðist 21.
púní síðasitliðinn eftir löng og
erirfið veikimdd. Minningdn uni
hann verður mér aetíð til gTeði,
söfouim þess að hann er einn
þeirra fáu manna, er var sann-
uir í öllum greinum, jafnt í
starö og í félaigsskap á góðri
stumd og á ferðalagi, hvort
heldivr var í stuittri ferð eða á
Sangri leið á fiöllum.
Þorleifur Jiónsson var fædtíur
16. apríl 1927 í Fossgerði á
BerufjarðarstPönd, en þar
bjuggu foreldrar hans, hjiónim
Sigríður Sigurðairdóttdr og Jón
Gunnarsson. Hamn nniissti imióður
sína 14 ára, en faðir hams er
enn á lífi háaUtíraður.
Þorleiifiur fluittisit í æslfou á-
samt fjölsfcyldu sinni til Stöðv-
aTfjarðar og átti þar heilma, unz
hann hvarf suður á land í ham-
ingjuleit, eins og svo margir
jafnaildrair hans. Etfitir að hann
foam suður stundaði hann ýmis
konar vimmu eins og geraguir, og
var honumi gott til faniga, því
hann var bæði Jagvirfcur og vel-
virkur og komi sér ailsstaöar
vel.
í æsku bar snemima á haigleik
hans. Hann var öðrum umgum
mönnum ha/gari til smíða og
hverskonar starfa, er kröfðust
útsjðnairsemii og laigvirkni. Hann
var því búinn ölttuim þeto kost-
um, er beztir eru til iðnnéms.
En A þeim árum voru ekki föng
til þess að styrfcja ungam imann
fyrstu sporin til sllífcs náms i
þorpi, þar sem fábreytt atvimnu-
sfcilyrði voru, jafnvel ekki edn-
faldasta iðnnáms. En sumir
menn enu gædddr svo mdkiHi
eðldsihnedgð til vissra stairfai, að
efokert getur aftrað, að þedr
nái settu marfci, þó þeir fái ekki
tækifæri til náms. Sú vairð
raunin á sevi Þorleifs Jónsson-
ar.
Eftir að Þorleifur fluttist suð-
ur og festi þar rætur, fór hamn
að stunda ýmiss konar fag-
vinnu, svo sem simiíðar og við-
gerðir á véluim, aðallega Ibdlum,
Náði haran miiklum árangiri í
þeim störfum og var eftdirsótt-
ur til sttifcra starfa, sakir lag-
virfend, taigleifes og verklhygigni.
Síðustu árin starfaði hann hjá
Strætisjvögnuimi Reyfcjavfkur, að-
allega við viðgerðir á raf-
maignsfcerfli vagnanna.
Mér er kunmugt um, að Þor-
leilfiujr var sérsitaklliegia vel lát-
inn af vimmuféllögum sínum,
enda hilaut svo mdkill dreng-
sfcaparmiaður og hann og góður
félagd . að eignast góða vini í
hópi vimmuíélaga. Hann var liíka
vinafastur og founni vel að gera
vinum siínum eOilt til geðs á
góðri stund.
I/ífið varð Þorfeifi Jónssyni
gjöfult á miairga lund. Hann
átti góða konu og greiiid og
geðug börn. Heimdli hans var
sfoemmitilegt. Þar rífcti andi
samllyndis og ftriðar í hvívetna.
í veikindiuim hans, er urðu
honum hörð bairátta, sióltti hann
kjark og þor til fconu sinnair og
fjölskyldu. Hún reyndast honum
sannur félagi  og hann  endur-
A hiniu fcynllega ferðaljagi okk-
ar, sem fcallasit líf, er vegurinn
etoki aetíð sléttur og beinn. Oft
er sígandi í farugdð, en stundum
er brekkain fraim undan svo
brðtt, að ofckur finnst við mun-
um allöired ná brúninnd. Bn ó-
sialdiam tetest otokur að kMfa erf-
iðustu brektournar aðeins vegna
þess, að flestum oktoar er eig-
irflegt að trúa þvi og treysta, að
í þessum hediml ríki rétffleeti,
sem hljóti að sigra að lofcum.
En þó fcemiur það fyrir, að
okkur fdninst undirstaða alls
réttlætis hrynja svo tiH grunna,
að við stöndum algjörlega orð-
vana.
Svo var mér í huga er ég
flrétti lát vinar míns, Þorledfs
Jónssonar. Hvar er réttlœtið,
þegar itnienn í þlóma lífsáns, að-
galt henni í æðruRejysd ogi karl-
mennstou, svo á stundum jaðr-
aði við aö ofunmannleg væri,
því aldrei var að heyra hjá
honum mögluinaryrði, þó hann
vissi örugglega bezt af ollum
hvert stefndi.
Ég kynntist Þorleiifi Jónssyni
eftir að ég fluittist í Siajmia hús
og hann, og mest efitir að ég
varð   í   hússtjórn,   og   starfaði
með honum að margivíslegum
félagsimiáliuim í húsiniu, því hann
var húsvörður. Ég fann fiyótt,
að Þorlleifur var sannur og góð-
ur félagi, er óhætt var að
treysta að ötllu leyti, enda brást
hann aldrei. Vinátta hans var
sönn og drengsfoapur. Ég mun
aHitaf minnast hans, sem eins
bezta félaga, er ég hef átt.
Þorleifur var hnedgður fyrir
ferðallög og var náttúruskoðari
og unni því sianmarlBga að vera
á ferð og njóta fegurðar lands-
ins. Eg fiór imieð honum í nokk-
ur ferðallög og urðu þau mér
• hvorttveggja til fróðleiks og á-
nægju. Hann var ágætur flerða-
maður, glöggur og öruggur að
gredna örmefni og kenniteitþ'iaí'
landabréfi og eftir ferðalýsdng-
um. Hann var útsjónarsamur
þegar á reyndii á ferðalLagi og
kunni vel að talfoa hverju sem
að höndum bar. Hann var fljót-
ur að tileimka sér margskonar
fróðleik af bókum eða at£ munn-
legri írásögn. Hann las mdkið
og kunni vefl að meta Iþað, er
honum var að geðd, og dáðist
innilega að því.
Stundin er hröð, og ofit á tið-
um áttuim við okfcur ekki á, að
hverfleitoinn er á næsta leiti.
Svo var það að mdnnsta kosfri
fyrir mér í síðasta stoiptí, er
ég (hitti vin iminn, Þorleif Jóns-
son. Ég gerði mér alls efcki
grein fyrír því, að ég sæi hamn
ekki ofbar. En um það þýðir
efoki að toliést. Tíminn og a*-
vikin hafa sinn gang — banna
endiurfundi — um slífot er þýð-
inigairlaust að ræða. En minn-
ingin um gióðan vin er eftir.
Hún er dýrmæt.
Ég votta Hultdu Hannestílóibtur,
konu hans, og börnum þeirra,
föður hans og systkinum,
tengdaforeldrum og öðirum að-
standenduim mína fylttstu sam-
úð. Ég veit, að mdnningin um -
hann er þedm styrkur á toveðíju-
stund og miun metrda tóm hvref-
leikams fögru skini í björtum
mdnningum um góðan dreng.
Jón Gíslason.
edns CTímlega fertugir, eru hrifn-
ir brott og geta efcki ttengur
annazt þann redt, sem var þeilm
hettigur og kær? Það er enginn
lengur til að hlúa að hinum
umga og viðfevæma giróðri, svo
að hann hneigdr höfuðið að
mjoldu.
Leiðir ofokar Þorleiifs lágu
fyrst saiman fyrir nokfcrum
áratugum á Austurlandi. Þá
dvöldumsit við í sömu sveit um
nofckurt skeið. Þá hiófust kynni
okkar og meðal annars unnum
við saman að ýmsum störfum.
Ég miinnist þedrra samvista með
sérstakri ánægju. Þá kynntist
ég þeim eiiginleika hans, sem
hreif mdg mjög, hinni léttu
gTnansemd hans, sem stundum
Framlhailtí á 9. síðu.
t
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12