Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Žjóšviljinn

og  
S M Þ M F F L
. . . . . . 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31 . . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Žjóšviljinn

						Sunnudagur 9. ágúst 1970
ÞJÓÐVŒiJTNP —
Friðjón Stefánsson rithöfundur
7
Friðjón Stefánsson var fædd-
ur 12. október 1911 á Fögrueyri
í Fáskrúðsfirði. Foreldrar hans
voru Stefán Þorstednsson bóndi
þar og kona hans Herborg
Björnsdóttir. Friðjón braut-
skráöist úr Samvinnuskóianum
árið 1933 og réðist til starfa
hjá kaupfélögum Reykjavíkur
strax árið eftir og vann hjá
þeim hálfan áratug, og þá gerð-
ist, hann kaupfélagsstjóri á
Akranesi og síðar á Seyðis-
firði og í Vestmannaeyjum. Ár-
ið 1949 flutti hann tiIReykja-
víkur og vann fyrst hjá kaup-
félögunum en síðan sem skrif-
stofumaður hjá STEFI, sam-
bandi tónskáida og eigenda
flutningsréttar.
Friðjón Stefánsson fékkst
mikið við ritstörf oig komu út
eftir hann margar bækur einik-
um smásagnasöfn, en það
fyrsta, Maður kemur og fer,
kom út árið 1946. Fjöldi smá-
sagna hans var þýddur og gef-
inn út á erlendum málum. Enn-
fremur skrifaði hann fyrir út-
varp, leikþætti og smásögur.
Hann tók mikinn þátt i fé-
lagsstörfum bæði innan stéttar
sinnar og í flokksstarfi sósíal-
ista. Hann var fbrmaður Rit-
höfundafélags Islands árin 1961
— 63 og átti sæti í stjórn Rit-
höfundasambandsins 1957—61.
Friðjón var kvæntur Maríu
Þorsteinsdóttur frá Hrólfsstöð-
um í Skagaifirði Þau hjón
eignuðust þrjú börn, Herborgu,
sem er búsett í Reykjavík, Þor-
stein, sem lézt er hann var við
háskólanám í Þýzkalandd, og
Katrínu er stundar ném, ásamt
manni sínum, Rögnvaldi Hann-
,^ssynú_X.Svíþjóð. Þegar Þor-
steinn ' dó frá börnutm sínum
litlum, tóku María og Frið-
jón dóttur hans Freyju til sín
log er hún nú níu ára.
Ég kynntist Frið'jóni Steféns-
syni, þegar ég vann við aí-
.areiðsdu í Kaupfélaigi Aust-
fjarða árið 1946—47. Hann var
þá kaupfélagsstióri. Friðjón var
góður húsbóndi og virtur af
starfsfólki sínu. Hann vann öll
sín störf af stakri nákvæmni
og beiðarleika. Á þessumi tíma
var enn skömmbun á ýmsum
vörutegundum og oft erfdtt að
útdeila litlum vörusendingum
milli félagsmanna, sem marg-
ir hverjir áttu langt að sækja,
- Kveðja og minningarorð —
i    ;
Við spyrjum.
Okkur beras'f þúsund svör.
Fleiri en eitt er satt,
fleiri en tvö eru rétt.
Við höldum á brattann,
dokum við
og gaumgæfurn vísdóm
undarlegra steina.
Öll grös eru fögur,
gáfur í öllum veðrum,
öll útsýn er góð.
Þetta er okkar land.
Þetta er okkar líf.
Þe'tta er okkar heimur.
Friður, fegurð, framtíð.
Jón úr Vör.
; Auk starfa síns í þágu STEFs
var Friðjón mikdlvirkur rit-
höfundur'. Hann var formaður
Rithöfundafélags Is'lands og
stjórnairmaður í Rithöfundasam-
bandi íslands um árabdl. Verða
vafalaust aðrir til að gera þeim
þáttum í lífsstarfi Friöjóns nán-
ari skil,
Nú að leiðarlokum fylgja
Friðjóni Stefánssyni í nætur-
stað hlýhugur og þakkir tón-
skálda og annarra rétthafa fyrir
frábærlega vel unndn störf, í
þeirra þágu og samstarfs- og
stjórnarmenn í STEFi sakna
vinar í stað.
Hlýjar samúðarkveðjur eru
færðar eftiriifandi , eiginkonu
hans, frú Maríu Þorsteinsdóttur,
börnum, barnabörnum og öðr-
um vandamönnum..
Sigurður Reynir Pétursson.
Ég man ekki, hvenær kynni
olíkar Friðjóns Stefánssonar
hólfust, en mér fannst ég hitta
gamlan vin, þegar við urðum
samstarfsmenn í stjórn íslenzk-
og þurfti því einatt að geyma
þeirra skammt langtíimum sam-
an. Friðjón gætti ævinlega
fyllsta réttlætis og krafðist hdns
sama af starfsfólki sínu. Verk-
stjiórn hans vair bávaðalaus en
örugg. Hann var fíngerður
maður og kurteis. Hversdags-
lega afskiptalaus og hlédrægur,
en blýtegur og gestrisdnn heim
að sækia, enda örbröð á heiim-
ili hans, einkum átti sveita-
fólkið vísan beina hjá þeim
hjónum.
Ég minnist með þakklæti
þess tíma, er ég dvaldi í húsi
hans og nauit kennslu þeirra
hjóna bæði í bókmenntum og
sósíalískum fraeðum, og oft
hef ég sem kennari síðar á
ævinini minnzt þess hve Ijúf-
mannlega Friðjón leiðbeindi
mér við afgreiðslustörfin, þeg-
ar ég réðist til hans fákunn-
andi   unglingur.
Fjölskyldu hans sendi ég
innilegar   samúðarkveð.iur.
Vilborg   Dagbjartsdóttir.
<s>
y
\ve og akartgriylr
KDRNBÍUS
JÚNSSON
fiúteotovcferAcigtig 8
Horfinn er félagi úr hópnum.
í    dag    kveðjutm    við    Friðjón
Stefánsson, rithöfund, með þökk
og virðingu. Við þökkum Frið-
jónd ritstörf hans auk fram-
lags hans til félagsmála rit-
höfunda.
Friðjón 'heitinn var félags-
hyggjumaður, og öll sín mann-
dómsár starfaði bann að fé-
laigsmiálum. Hann var kaupfé-
laigsstjióri uim árabil, og nú síð-
ustu árin starfaði bann á veg-
urn STEFs, samibands tón-
skálda og eigenda flutnings-
réttar. Friðjón var Og um langt
skeið í fylkingairbrjósti sam-
taka rdíthöfunda, var formiaðuir
Rithöiundafélags ísl'ands 1961
til '63 og átti sœti í stjórn Rit-
höfundasaimtoands Islaeds 1957
tdfl   '61.
Það heiuir áreiðanlega ©kki
verið tilviljun ein. sem réði
því, að Friðjón heitínn var einn
nánasti samstarfsmaðuir Jóns
heitins L>eifs í baráttu haos
fyrir auknum mannréttindum
listamanna. Jón hefur ugiglaust
fundið, að í Friðjóni bjó skel-
eggur hugsjónamaðu,r, sem
hafðd til að bera rdka réttlæt-
iskennd og umfram adlt skynj-
aði, að iistamenn voru menn
einsog aðrir og að þeim bar
umbun   fyrir  verk  sín.
Friðjóni        heitnum        gafst
aldrej mikill tími tid að sinna
hugðairefnum sínum, og gætir
furðu, hve aiíkastamikild rithöf-
undur hann var, en út hafa
komið yfir tíu bækur eftir
hann  á rúmum fimmtán árum.
Við félagar Friðjóns þökk-
um honum störf bans í þágu
samtaka okkar 'og sendum konu
hians, bömum og öðrum ná-
komnum ættingjum samúðar-
kveðjur.
Góði félagi, far vel á hinum
óséða vegi.
Stjórn
Rithöfundasambands
íslands.
-<$¦
I. DEILD
Leikir í dag sunnudaginn 9. ágúst:
AKUREYRARVÖLLUR kl. 20:
ÍBA : KR
LAUGARDALSVÖLLUR kl. 20:
Fram : ÍBK
Mótanoi'nd.
STEF, samband tónskálda og
eigenda flutndngsréttar, kveður
á morgun einn sinn allra bezta
mann, Friðjón Stefánsson, rit-
höfund, sem hátt á annan ára-
tug gegndi með stakri prýði
gjaídkera- og innheimitustjóra-
störfum fyrir sambandið.
Friðjón Stefánsson og sá, sem
þessar línur ritar, átrum því
láni að fagna að ráðast til
STEFs í þann mund, er félagið
hafði nýlega tekið til starfa að
frumkvæði Jóns Leifs og ann-
arra frumherja í réttindabar-
áttu ísdenzkra tónskédda. Ekki
þarf að minna á, að þessi sjálf-
sagða rétitargæziustofnun tón-
skáldanna var þá einn verst
þokkaði félagsskapurinn í land-
inu, enda algert nýmæli, að
höfundar gerðu að nokkru
marki kröfur um endurgjadd
fyrir afnot verka sinna.
STEF átti því á þessum árum
mjög í vök að verjast og gekk
iila gjaldheimtan. Söguþjóðin
hefur sem sé aidrei verið út-
ausandi á fé til höfunda sinna
en þeim mun ósparari á lof og
þá oft og tíðum oflof um f ram-
lag þeirra tdl dsilenzkrar menn-
ingar. Hefur það lengst af verið
rótgródn íslenzk sannifœring og
skoðun, að ldstiðju skyldu menn
ekki stunda sjálfum sér til
fjárhagslegs ávinnings heldur
tii hugarhægðar og þá gjarnan
einnig tii frægðar, ef svo vildd
verkast.
1 minn hlut sem lögmanns
félagsins kom það verkefni að
tala máli höfundanna við dóm-
stóla, þar sem fyrirfiram var
öruggt, að rétt rök og sanngirni
mundu ráða niðurstöðum og
framgangi mála, enda varð sú
raunin á.
Hlutskipti Friðjóns Stefáns- i
sonar var sýnu örðuigina, eða I
það. að sækja gullið beint í
greipar tónhstarnevtendanna,
sem voru allsendis ófúsir að
greiða fé fyrir þá hluti, sem
þeir áður höfðu notað að vild
sinn leyfis- og endurgjaldsiaust.
Slíkt starf var ekki heigdurn
hent.
Friðjón var eins og kjörinn
í þennan starfa. Hann hafði
til að bera hæfilega hörku
samfara réttsýni og lipurð í
samsikiptum við aðra menn.
Kom honurn þá að góðu gagni
sú starfsreynsla og mannþefck-
ing, sem hann áður hafði aflað
sér sem kaupféiagsstjóri um
langt árabid.
Innheimtuerfiðleikar STEFs
á þessuni frumbýidsárum fé-
lagsins voru ótrúlega mikldr
og virtust á stunduim nær ó-
yfirstíganlegir. Þessu mótlæti
mætti Friðjón með æðruleysi
manndómsmannsins og heyrði
ég hann aldrei orða uppgjöf eða
nefna þann möguieika að yfir-
gefa starf sitt og hverfa á
þægilegri og lygnard vdnnuslóð-
ir.
1, persónuiegri viðkynninigu
var Friðjón hinn mestd ööldngur,
vdðræðugóður, sltemmtinn og
hvers manns hugljúfi. Eftir að
ég hafði tekið við forstjórn
STEFs fyrir réttum tveim árum
urða öll okkar samskipti
að sjálfsögðu nánari og per-
sónudegri en áður hafði verið.
Tókst með okkur hið bezta
samstarf og vinskapur, sem
engan skugga bar á.
Friðjón undi nú hag sínum
vel og giaddist ytfir velgengni
félagsins hin síðari árin og sí-
auiknum greiðslum til tónskálda
og annarra rétthafa.
Augljóst var, að þrotlaust
starf hans í þágu höfundanna
í samfellt 20 ár hafði borið
ávöxt. Höfundarétturinn, sem
áður var marklaus pappirsrétt-
ur, var orðinn alvöruréttur
með merkingu og innihaldd.
þýzka menntagarféla©sins fcwte
rúmum 5 áruim. Friðjón var
huigsjónamaður af lífi og sál
og ávallt reiðubúinn að vánna
hin hversdagslegustu stönf! af
þeirri óeigingirni og áhuigai, aö
vdð hin í stjórndnni föruni 00
hjá okkur.
Skarð Frdðjóns í stjórn þessa.
ldtda félags verður vandfyllt,
og ég á dálítið erfitt með að
hugsa mér þetta félag án hans.
Friðjón fylgdist af sérstokum
áhuiga og ednlægnd með því,
sem var að gerast í Þýzka Al-
þýðudýð\^elddnu, og átti þess
kost að fara þangað nokkrum
sinnum og fylgjast með lausn
þeirra        þjóðfélagsvandamála,
sem þar hefur tekizt að leysa,
en bíða óleyst bæði hér og
víða annars staðar þar sem
fjármagnið   ræður   ríkjum.
Við í stjórn Isienzk-þýzka
menndngarfélagsins         söknum
góðs vinar og félaga og sendum
eiginkonu hans, dætrum, barna-
börnum og öðrum ástvinum
in^ilegustu   samúðarkveðjur.
Sigurður   Baldursson
<í>-
BRIDGE
Slæm en augljós skipting
31
Bandaríska medstaranum Har-
old Harkavy, sem nú er látinn,
tókst að vinna þetta spil á
glæsilegan hátt þrátt fyrir
brapallega skiptingu trompanna.
A  K 5 3
V  D G 10 7
?   ÁD876                  v
?   10
A  —                    *  D 10 94
V   ÁK9862       V  5 4
?   G 10 9 4         ?   S
*   8 7 3               A  ÁKDG64
A   A G 8 7 6 2
¥ 3
?   K52
«952
Sagnir:   Norður   geirjr   Austuir-
Vestur á hættu
Vestur   Norður   Austur   Suður
—            1 ¥       2 *        U
o *         3A       pass       4 A
Vestur lætur út hjartakóng
sem Austur gefur fimmuna í
og síðan laufaáttu. Austur tek-
ur með gosanum og lætur út
hjartafjarka sem Suður tromp-
ar. Sagnhafi lætur þá út spaða-
tvist sem Vestur kastar hjarta
í. Hvernig fór sagnhafinn
Harkavy að því að vinna fjóra
spaða hvernig sem vörnin er?
Svar:
Harkavy gat gert sér ná-
kvæma grein fyrir því hvernig
spiUn skdptust á allar fjórar"
hendur. Honum var ljóst að tdl
þess að fá tíu slagi yrði hann
annaðhvort að víxltrompa eða
þá koma Vestri í kastþröng,
ef, eáns og vel mátti geta sér
til,  tíglarnir  skiptust  iila.
Þegar hann hafði tekið á
spaðakónginn sinn, lét hann út
tíguldrottningu sína og siðan
lágtígul úr borði undir kónginn
á eigin hendi. Vörnin gat verið
tvenns konar:                           ,
1)     Austur trompar • • annan
tígulinn. Þá skiptir engu máli
hvort hann lætur út hjarta, lauf
eða spaða. Þegar Harkavy hef-|
ur trompað lauf í borði, svínar
hann á spaðadrottninguna og
tekur síðan á öll trompin sín
til þess að koma Vestri "í' kast-'
þröng (þegar síðasta spaðanum
er spilað) í þessari stöðu:
V D  ?  A 8
V  A  ?  G 10     ---------------------
A  S  ?  5 * 9
2)   Austur trompar ekki ann-
an tígulinn. Suður víxltrompar
þá lauf trompað í borði, hjarta
heima og Suður fær síðan slag
á ásinn og gosann í spaða (eða
ásinn og áttuna hafi Austur
valið þann kost að trompa
hjarta).
Tækni í urspili
Mikil kunnátta eða tækni í
úrspili gerir þeim .sem yfir
henni ráða kleift að vinna
sagnir sem að öilu jöfnu ættu
að vera óvinnanlegar. Þessi
sögn sem spiluð var af Eng-
lendingum og Frökkum á
Evrópumeistaramótinu í Varsjá
er glöggt dæmi um þetta. Úrslit
spilsins virtust velta á því hvar
spaðaásinn lægi. En það var
hægt að vinna sögnina hvorum
megin sem hann var, svo
fremi útspilið er ekki í spaða.
	A	K 9	
	¥	5	
	?	A 9 7	
	*	A D	9 7 5 4 2
ADG1054			A A83
V 107 63			¥ DG942
? 10 5			? DG432
* 8 6			* —
	A	7 6 2	
	¥	Á K	8
	?	K 8	3
	*	K G	10 3
Sagnir:		Suður	gefur. Austur-
Vestur C!llt\1 i.rv.	á	hættu	Spilað í opna
öfllIlUíIl Suðui	•: Sussel.		Vestur: Gordon,
Norður		Pouljian.       Austur:	
Markus			
Suður   Vestur   Norður Austur
1  *       pass       1   ?        IV
pass       2 V       3 ¥         4 ¥
dobl       pass       6 *       pass
Vestur lét út hjartasjöuna og
hvernig hefði þá Suður getað
unnið hálf slemmu í laufi
hvernig sem vörnin væri?
(Vestur hefði ekki átt að láta
út í lit meðspilara síns, heldur
í spaða þar sem hann á D G 10
fimmtu og hefði sögnin þá hlot-
ið að falla).
Athugasemd um sagnirnar:
Við hitt borðið var opnunin
önnur og mótherjarnir tóku
ekki þátt í sögnunum.
Suður: Juan. Vestur: de
Gailhard. Norður: Duirran.
Austur: Velut.
Suður  Vestur  Norftur Austur
1 gr       pass       3 Jh       pass
4 4>       pass       4  ?        pass
4  ¥       pass       6 <fr       pass
Englenddngar nota opnunar-
sögnina ,,1 grand" þegar þeir eru
ekki á hættu og gefur hún vís-
bendingu um 12-14 punkta
(samkvæmt lægra punktakerf-
inu, 4, 3, 2, 1).
Stökksögnin „3 lauf' er eðli-
leg og tilboð um slemmusögn,
en svar Suðurs, að hlaupa yfir
sögnina „3 grönd" seglr að
hann hafi hámarksstyrkleika
innan ramma opnunarsagnar-
innar. Þegar Suður hefur lýst
styrkleika sínum í laufi með
„4 laufum", gefa sagnirnar .,4
tígiar" og „4 hjörtu" til kynna
fyrirstöður í þeim litum.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12