Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Žjóšviljinn

og  
S M Þ M F F L
. . 1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Žjóšviljinn

						|0 SÍÐA — "ÞtJÖBVTLtJHNN — Þridjuda^Uir 22. septemfcer 1070.
"V«    ¦'¦  " ''¦*¦ *" 1     (fS    i
22
—   Fjandinn fjarrf mér. Get-
urðu ekki verið alvarleg smá-
stund. Hefðirðu vaknað ef Flurry
hefði farið út úr svefntierberg-
inu?
—  Sennilega hefði ég gert það.
Jafnvel þótt við værum dálitið
puntuð þegar við fórum í rúmið,
svaraði hún kæruleysisilega. —
Og hvað eiga svo þessar spurn-
ingar að  þýða?
—   Ég ætlaði bara að ganga
úr sfcugga am að það hefði ekki
verið Flurry sem laumaðist yfir
í kofann minn og barði mig
niður.
Harriet hló fagnandi. — Al-
máttaguir hvað þú ert indætll. Af
hverju skrifarðu ekki aiblóðugt
leikrít?
—  Ég skal viðuirkenma að hann
hefði varla ekið mér niður að
strönd og skillið mig efttr í biln-
aa Þé hefði hann þurfit að
ganga  alla   leiðina  tíl  baka.
—   Einhver hefur verið með-
sekur honum, vertu viss, sagði
hún og horfði stríðnislega á mig
HÁRGREIÐSLAN
Hárgreiðslu- og snyrtistofa
Steinu og Dódó
~augav. 188 IH. hæð (lyfta)
Sími 24-6-16.
Perma
Hárgreiðslfu- og snyrtistofa
Garðastrseti 21  SÍMI  33-9-68.
og augun í henni voru eins og
í hræddu barni. — Blsku, indæli,
Dominic, stundum ertu þvílíkur
dauðans einfeldninguir að það er
engu líkara en þú heföir fæðzt
i gær. Ætlarðu aldrei að verða
fullorðinn?
1 sömu svifum kom Flurry til
baka í fylgd með Seainus
O'Donovan. Seamus oskaði mér
til hamingju með að haifa sloppið
svona vel frá þessu sem hann
kallaði „óhappið" gegn betri
vitund.
—   AHt í lagi með það. Hann
er bráðlifandi. Dominic, segðu
Seamusi það sem þú varst að
segja okkuir áðan.
Ég sagði  honum  það.
—    Hvað segirðu um þetta,
garnli vinur; þú ert auigu og eyru
Ohariottestown, Seamus. Hefurðu
nofkikwrn tíma heyrt minnzt á að
bróöir minn væri flæktur í
prakkairastrik öfgasinnanna hjá
I.R.A.?
Seaimus fór sér að engu óðs-
lega. Hann sat lengi og horfði út
urn gluggann þessum skæru bláui
augum. — í>að hef ég ekki heyrt
neitt ,um, sagði hainn eftir drykk-
langa  stund.
—    EWci eirat sinni minnsta
ávæning?
Seamus hristi höfuðið. — Ekki
um hann. Annars er eniginn hörg-
ull á pólitísku blaðri um eitt
og annað. Þessir hérna drjólar
úr leynihernum í borgarastyrj-
öldinni eru alltaf að reyna að
koma af stað ólgu. Þeir kunna
svo sannarlega að gera fólkið
Togandi hrætt, svo að sumir eru
jafnvel hræddir við sinn eigin
skugga. En ég hef aldrei heyrt
menn minnast á Kevin sem einn
þeirra.
—   Hvað um þennan náunga
sem herra Eyre heyrði Kevin
tala við — voru nokkrir ókunn-
ugir í Oharlotbesitown þennan
dag?
—    Já reyndar. Niáungi sem
kom yfir til Seans að taka ben-
sín. Sean sagði að hann hefði
flýtt sér eins og fjandinn væri
á  hælunium  á  honum — mátti
SÓLUN-HJÓLBARÐA-
VIÐGERÐ/R
Sóium flestar stærðir
hjófbarða á fólks- og
vörubíla.
Katipum  notaða  sólning-
arhæfa Nylon hjólbarða.
önnumst   allar   viðgerðir
hjólbarða með fullkomnum
tækjum.
Góð þjónusta. Vanir menn.
BARÐINN H.F.
Ármúla 7, Reykjavík,   sími 30501
varla vera að þvtf að heilsa eöa
kveðja.
—   Uoi hvaða leyti ætli það
hafi   verið?   spurðd   ég.
—     Umi háMsexfeytið, sagði
Sean.
—  Þá helfði það vel getað verið
maðurinn sem ég heyrði Kevin
tala við.
—  Minntist Sean notkfcuð á út-
lit hains?
— Það gerði hann ekki, Flurry.
En ég get svo sem spurt hann.
Ég get lika reynt að komast að
þvi hvort ffleiri hafa séð hann.
—   Já, gerðu það, Seaimus. En
sagan verður ekki nema hálf-
sögð með því. Þeir hljóta að
hafa verið tveir þessir drjólar,
annar sem ók með Dominic í
bílnum hans niður á ströndina
og annar í eigin bíl, sem hinn
komst undan í.
—   Trúle^ hefur það gengið
þannig til. Nema þessi besefi sem
réðst á herra Eyre hafi bara lagt
bílnum á ströndinni og síðan rölt
leiðar sínnar á hestum postul-
anna, heim til sín eða eitthvert
annað.
Það tók sinn tíma að ræða
þetta mál. Bg var ekiki spurður
állits og mér fannst ég vera eins
og Rauða Kross-brúða sem notað-
ar eru á námskeiðuim í hjálp í
viðlögutm. Þessar tvær fyrrver-
andi frelsishetjur ræddu svo
frjálslega um mig, að engu var
líkara en þeir væru að tala um
gaimten alfatnað, úttroðinn með
sagi. Þeir héldu mér utan við
samræðurnar á svo andstyggilega
kurteislegan máta, að ég var
alveg að rifna af gremju. Þessir
Irlendingar eru öfldunigis furðu-
legur kynstofn. Þeir virðast svo
blátt átóram og heiðarlegir og
samt er eklki nokkur leið að
henda reiður á bvað þeir eru
með  á  prjónunum.
Þegar ég sagðist þurfa að fara
heim, voru þeir enn svo niður-
sokknir í samtalið að þeir tóku
naumast eftir því að óg hvarf.
Harry fyligdi mér spölkorn á leið
meðfram ánnii. Þegar við vorum
komin svo langt að ekki sást ti'l
okikar frá húsinu, ýtti hún mér
upp að, tré og faðroaði mig með
ofsalegri ástríðu. Bg kyssti hana,
en annars var ég heldur flálátur.
Ég gat ekfci gleymt orðum föður
Bresnihans og fékk síðbúið sam-
vizíkubit ga'gnvart Flurry.
—  Hvað gengur að þér, ljúfur,
ertu hættur að elska mig?
—   Auðvitað elska ég þig. En
höfuðið á mér — ég er enniþá
dólítið linur.
Hún starði á mig og mér varð
ljóst að hún las í huiga mér af
ósvikinni kvenlegri eðlisávísun.
Það er engin þörf fyrir lyga-
mæli þegar konur eru viðstaddar.
Samit gerði hún ekki annað en
brosa. — Má ég treysta því að
þú verðir efcki eins linur ekki á
morgun iheldur hinn? Þá getum
við hitat hjá ánni um kvöldið ef
það er gott veður. Veiztu að það
er meira en vifca liðin síðan
síðast? Hún beit fast í eyrað á
mér og taviíslaðá wn leið: —
Ég er tryilt í þig, veslings, særða
hetjan miín. Þú rétt ræður þvi
hvort þú kemur etoki á stefnu-
mótið, annars set ég himin og
jörð á annan endann. Farðu var-
lega þangað tíl.
Og síðan flögraði hún raulandi
írá mér aftur miMi trjánma án
pess að llfca on öxl.
Síðan héW allt áíraim elns Og
áður. Og þó ekkd alveg eins og
áður. Ástasaimiband okkar var
ekfci lengur unaðslegt, mikilu
fremur óðagotsilegt; saimtiíimis var
Harriet orðin mdld og blíð þegar
við vorum saman og þanndg hafði
hún aldred áður verið. Hún var
ekfci þess konar kona að hún
vildi fyrir hvern mun hanga á
mér — það var eitthvað ailt
annað sem ég gat stundum lesið
úr auguim hennar, næstum biðj-
andi, undirgefin hollusta.
"Sjálfur var ég alveg ofurseldur
ástríðu   mdnni.   Stundum   bellti
ég mér yfir Harriet með rudlda-
legum orðum, til þess eins að
sýna vald mitt yfir henni. Bg
reyndd ekki að kanna dýpt til-
finninga hennar í minn garð Ég
var búinn að sfcrifa Fhyllis og
segja henni, að ég væri hræddur
um að við ættum ekki saiman;
Harriet hafði aldrei beðið mig
að gera það og ég sagði henni
ekfci einu sinni frá þvi. Phyllis
svaraði um hæl og skrifaði mér
án allrar beiskju að hún áliti
sjálf beztu lausnina að við fær-
um hvort sína leið. En mér
datt a/ldrei í hug, að nú gæti ég
gengið að eiga Harriet. Hún var
eins konar hofgyðja í musteri
ástarinnar og köllun hennar var
að kynna mér leyndardóma ást-
arinnar — og það giftist enginn
hofgyðju. Hún beitti líka öllum
brögðum til að sýna að hún væri
reyndari en ég á sviðum kynlfffs-
ins með þeim afledðiniguim, að
mér faanst hún vera andstæð-
ingur, jafnvel á vdðkvæmustu
stundunum, sem ögraði mér til
að sýna í sífellu hvers ég væri
megnugur. Þetta hrokafuMa yfir-
læti kom mér einlægt í uppnám
og ég varð óður eins og tartfur
um fengitímann en reyndi um
leíð að gæta þess (og þá hélt ég
að mér hefði tekizt það) að hún
yrði þess ekki vör að aðdráttar-
afl hennar gagnvart mér var
aðeins kynferðislegt.
Ástarævintýri ganga yfirleitt
fyrír sig á svipaðan hátt — þegar
hámarkd er náð fer að halla
undan fæti, án þess að aðilamir
verði þess varir. Eg held vdð
höfum néð hámarkinu í júlí. Til-
finningar dkkar voru ekki enn
farnar að kólna, en þetta var
ekkd lengur eins rómantisfct,
miklu fremur óðagotslegt Og
blandið dálítilli angurværð; við
vorum eins og haustblóm sem
standa í litsfcrúði, jafnvel eftir
að fyrsta [firostið hefflur boðað
snarlega komu vetrarins.
Eg var að verða ráðalaus og
stríðsógnin og hæpin aðstaða min
l Ohairlottestown bætbu ekki úr
skáfc; en árangurinn varð aðelns
sá að ég leitaði sífellt í armana
á Harriet og ég varð kaldhæðnari
en nokfcriu sinni fyrr og gaf
dauðann og djöfulinn í Flurry.
Ég fékk ekki fleiri hótanir; það
komu engar aðvaranir né nafn-
laus bréf. Mér fannst einhiveirn
veginn sem hinir óþekiktu fjand-
menn miíndr létu sem ég væri
ekki til Faðir Bresnihan var
kuirteis en hélt sig í hæfilegri
fjarlægð. Ég himsótfci Kevin
Líeeson notokrum  sinnuim   fyrstu
2%
2SINNUM
LENGRI   LYSING
neOex
2500 klukkustunda lýsing
við eðlilegar aðstæSur
(Einu venjulegu perurnar
framleiddar fyrir svo
langan lýsingartíma)
NORSK ÚRVALS
HÖNNUN
Heildsala           Smásala
Einar Farestveit & Co Hf
Bergstaðastr. 10A Sími 16995
HARPIC er ilmandi efni sem hreinsar
salemisskálina og drepnr sýkla
Hwað nefnist Ijóíabókin
\ og hver er höfundurinn?
pllllMllllllllllllll>lllii)(ÍMW»#M>WWW#*>M
'     :.....-'•..................
........................¦........i.^.i.íí.-

»......................................»...................«...................¦.............< i
19. MYND
Bókin   nefnist
Höfundurinn   er
BILASKODUN & STILLING
Skúlagötu 32.
MOTORSTILLINGAR
HJÖtíSTIl'LINE/m    LJÚSASTULINGAR
Látið stilla i tima.
Fljót og örogg. þjónusta.
13-10 0
Húsráðendur!
Geri við heita og kalda krana, WC og WC-kassa,
leka á ofnum og hitaveituleiðslum.
STILLI HITAVEITUKERFI.
HILMAR J. H. LÚTHERSSON
pípulagningameistari
Sími 17041 — til kl. 22 e.h.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12