Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Žjóšviljinn

og  
S M Þ M F F L
. . 1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Žjóšviljinn

						4 SÍÐA — ÞJÓOVILJINN   Laugardagur 5. júnl 1976.
MÁLGAGN SÓSÍALISMA,
VERKALÝÐSHREYFINGAR
OG ÞJÓÐFRELSIS.
Utgefandi:    Otgáfufélag    Þjóöviljans
Framkvæmdastjóri: Eiður Bergmann
Ritstjórar: Kjartan Ólafsson
Svavar Gestsson
Fréttastjóri:  Einar Karl Haraldsson
Umsjón meö sunnudagsblaOi:
Arni Bergmann
Hitstjórn, afgreiösla, auglýsingar:
Skóiavöröust. 19. Simi 17500 (5 linur)
Þrentun: Blaöaprent h.f.
HVAR VANNST SÁ SIGUR?
Enn eru samningarnir við breta um
landhelgismálið helsta umræðuefnið
manna á milli og i skrifum dagblaðanna.
Talsmenn stjórnarflokkanna leggja allt
kapp á, að sannfæra fólk um, að i Osló hafi
náðst sá árangur, að bretar viðurkenni nú
200 milna landhelgi okkar, og þar með sé
fullur sigur unninn, sem þakka beri ráð-
herrunum i rikisstjórn Islands.
Það rétta er hins vegar, að i samkomu-
laginu við breta er hvergi að finna neina
skýlausa yfirlýsingu af þeirra hálfu um
viðurkenningu á 200 milna fiskveiðiland-
helgi við íslandsstrendur, bretar áskilja
sér allan rétt til að láta Efnahagsbanda-
lagið beita okkur harðvitugum efnahags-
þvingunum fái breskir togarar ekki að
veiða hér áfram eftir 1. des. n.k.
Þarna fylgir þvi sá böggull skammrifi,
sem auðvitað samrýmist engan veginn
skýlausri viðurkenningu, enda ekki um
hana að ræða.
Hitt er rétt, að bretar gátu ekki komist
hjá þvi að viðurkenna að nokkru þær stað-
reyndir, sem fyrir lágu, annars vegar um
alþjóðlega þróun hafréttarmála, og hins
vegar um árangur islensku varðskipanna,
en vanmátt breska flotans við að tryggja
árangursrikar fiskveiðar breta hér án
samninga.
Sú takmarkaða og skilyrta viðurkenn-
ing, sem bretar láta i té, er aðeins viður-
kenning á þessum bláköldu staðreyndum,
sem ekki var i valdi bresku rikisstjórnar-
innar að breyta. Það er þvi á miðunum við
Island og á hafréttarráðstefnunni, sem
okkar sigrar hafa unnist en ekki úti i Osló.
Þrátt fyrir margvislegar úrtölur og
undanhald einstakra stjórnmálamanna og
flokka á liðnum árum hefur okkur samt
fyrir þrautseiga baráttu islenskrar alþýðu
og hetjulega framgöngu varðskipsmanna
tekist að eiga drjúgan hlut að þvi að reisa
þá „óstöðvandi alheimshreyfingu" fyrir
óskertum rétti strandrikja til 200 milna
auðlindalögsögu, sem Anthony Crosland,
utanrikisráðherra breta talar nú um.
Breska rikisstjórnin veit vel, að á fundi
hafréttarráðstefnunnar nú i sumar, er
þess að vænta, að samþykkt verði með at-
kvæðagreiðslu alþjóðalög, sem tryggi
strandrikjum skýlausan einhliða rétt til
alls forræðis innan 200 milna markanna.
Breska rikisstjórnin veit lika að sjálf hef-
ur hún, vegna eigin hagsmuna, ákveðið að
greiða atkvæði á sama hátt og fulltrúar ís-
lands um þetta mál.
Þannig er þess að vænta, að siðsumars
liggi fyrir alþjóðleg og endanleg viður-
kenning á 200 milna auðlindalögsögu, ekki
bara Islands, heldur strandrikjanna al-
mennt. Sú takmarkaða og skilyrta viður-
kenning, sem bretar létu i té i Osló i þess-
um efnum er þvi ekki þakkarverð.
En breska rikisstjórnin vissi ekki að-
eins, að nú siðsumars yrði hún væntanlega
knúin til að viðurkenna 200 milna lögsögu
við ísland, vegna hinnar „óstöðvandi al-
heimshreyfingar", sem þegar hefur sýnt
sig á ótviræðan hátt á hafréttarráðstefn-
unni, og bretar hafa sjálfir gerst þar aðil-
ar að, — heldur vissi rikisstjórn Stóra-
Bretlands einnig, að fiskveiðar við Island
verða ekki stundaðar með árangri undir
herskipavernd, sé varðskipum íslendinga
beitt. Opinberar veiðitölur breta sýndu að
aflinn var hér fullum þriðjungi minni á
veiðidag hvers togara nú undanfarna
mánuði, heldur en verið hafði á siðasta
ári, þegar togararnir fengu að veiða i
friði. Það er tæp 5,5 tonn nú á móti 8,2
tonnum sömu mánuði i fyrra.
Af þessum tveimur ástæðum vildu bret-
ar umfram allt semja nú. Þeir vissu sem
var, að herskipum gætu þeir undir engum
kringumstæðum beitt hér, þegar niður-
stöður hafréttarráðstefnunnar liggja end-
anlega fyrir um 200 milna auðlindalög-
sögu og rétt strandrikja, en það verður
væntanlega i haust.
Þeir vissu lika, að varðandi áframhald
fiskveiða hér næsta vetur ættu þeir þvi allt
undir annars vegar hugsanlegum velvilja
islenskra stjórnvalda, og hins vegar
mögulegum efnahagsþvingunum Efna-
hagsbandalagsins gegn okkur.
Striðið var tapað fyrir breta. Við höfð-
um unnið það áður en ráðherrarnir fóru til
Osló. Það er mergurinn málsins. Að
nokkru kemur þetta fram i samningunum
i Osló, en þó er meginniðurstaða þeirra sú,
að fullum sigri er slegið á frest að óþörfu,
og bretum tryggðir betri kostir en þeir
áttu skilið, og betri kostir en þeir höfðu
nokkra stöðu til að knýja fram, ef engan
bilbug hefði verið á islensku ráðherrunum
að finna.
Að loknum fundi hafréttarráðstefnunn-
ar i sumar verður það væntanlega alfarið
á valdi islenskra stjórnvalda einna, hvort
bretar veiða hér áfram eftir 1. des. Þar
breytir samkomulagið i Osló engu til eða
frá.
Það versta er hins vegar^ að þrátt fyrir
hótanir breta um efnahagsþvinganir, þá
fylgir samkomulaginu alls engin yfirlýs-
ing f rá islensku rikisstjórninni um að þann
1. des. n.k., þegar samkomulagið rennur
út, ljúki veiðum breta hér endanlega.
Þvert á móti gefa ráðherr-
arnir islensku i sinum yfir-
lýsingum bretum undir fót-
inn um „gagnkvæm veiðirétt-
indi" að samningstima liðn-
um. Margt bendir til að bretar telji sig
nú þegar örugga um slika framlengingu,
ef sama rikisstjórn fer með vóld á íslandi.
Við erum þvi enn ekki búin að bita úr nál-
inni, — en láti stjórnvöld undir höfuð
leggjast að stöðva veiðar breta þann 1.
des., þá er þar um hreinar matgjafir að
ræða, annað ekki.
k.
AuOunn varar viO vaxandi
forréttindum útlendinga.
Foréttindi
útlendinga
Rætt var viO Auöun Auöuns-
son skipstjóra á togaranum
Hvalbak i DB i fyrradag og var
hann aö vanda ekki myrkur i
máli vegna landhelgismálsins.
Auöunn sagði:
„Ég fæ ekki séö í nokkrum
samningum aö útlendingar sem
fá aö veiða á tslandsmiðum
þurfi aö fara eftir islenskum
reglum um möskvastærö um
leiö og veriö er aö herða aö okk-
ur sjálfum hvaö þaö varöar."
Auöunn benti á aö „utlendingar
væru með 120 mm möskva skv.
samþykkt NA-Atlantshafsfisk-
veiðinefndarinnar,    íslensku
togararnir væru nu með stærri
möskva i netum sinum eða 135
mm og yröu þeir aö líkindum
stækkaðir upp i 150—155 mm i
haust, þannig að munurinn væri
30 til 35 mm." ...„þeir Islensku
mættu ekki koma meO fisk aO
landi undir 50 cm um leið og t.d.
I Færeyjum fengjust röskar 30
kr. fyrir fisk af stæröinni 32—42
cm."
Um Oslóarsamningana hafði
Auðunn þetta að segja: „Ljótt
er til þess aö vita að nú er verið
aö semja við útlendinga um
áframhald þessara veiða hér 70
til 80 þúsund tonn á árinu yröi
samanlagður afli þeirra og
annarra útlendinga hér, sjálf-
sagt ekki undir svona 150 þús-
und tonnum, en þaö þýddi að
leggja yrði íslenskan sjávarút-
veg niður eftir hálft árið."
„Þá miðar Auðunn viö þær
hámarkstölur sem talað er um
I svörtu skýrslunni og að ekki
yröi skefjaláús" rányrkja stund-
uð hér á miöunum það sem eftir
væri árs," bætir DB viö.
Það er svart útlitið eftir
samnúigana að dðmi þessa
reynda skipstjóra. Hann óttast
afleiðingar samkomulagsins við
útlendinga fyrir Islenskan
sjávarútveg, sem gæti lagst
niður eftir hálft áriö, en jafn-
framt mætti spyrja hvort þessir
frægu „sigurherrar samninga-
borösins" hafi alveg gleymt aö
? Finnur Torfi Stefánsson,
Prófsteinn
Finnur Torfi krefst löglegs þingfundar.
nefna möskvastæröir. Eitt er
vist aö Matthias man eftir þeim
þegar sjávarútvegsráðuneytið
skipar vestfirskum sjómönnum
fyrir, en útlendingar hafa for-
ráttindi að dómi ráðherrans.
Spjallfundir
góðborgara!
Finnur Torfi Stefánsson lög-
fræðingur  skrifar  grein  í  Al-
þýöublaðiö á fimmtudag er
hann nefnir Prófsteinn alþingis.
Þar vlkur hann aö þeirri
ákvöröun ríkisstjórnarinnar að
sniðganga alþingi og láta sam-
komulagiö i Osló taka gildi án
þess að kalla  alþingi  saman.
Telur Finnur samþykktir þing-
flokka ekki rétthærri en spjall-
fundi góðborgara. Finnur Torfi
segir:
„Þvi hefur verið haldið fram
aö þingmenn stjórnarflokkanna
hafi veitt rikisstjórninni umboð
til þess að gera samkomulagið.
Mun þar vera átt viö þingflokks-
fundi þá, sem haldnir voru til að
kynna þingmönnum niðurstöður
Osló umræðnanna fyrri. Það
var tekið skýrt fram þá, að
hvorugur stjórnarflokkanna
hefði gert 'neina samþykkt um
málið, heldur heföi þaö einungis
veriökynnt og rætt. Ekki.veröur
ráðherrum veitt umboð til
samninga viö erlendar þjóöir
meö þeim hætti. Hvar fékkst þá
umboðið? I persónulegum við-
töluih ráðherra við þingmenn?
Eöa var ef til vill ekki um neitt
umboð að ræða?
Ennfremur má taka fram að
þingflokksfundum eru engar
heimildir veittar i stjórnlögum
landsins til ákvarðana i málefn-
um þjóðarinnar. 1 þessum
skilningi eru þeir ekki rétthærri
en spjallfundur góðborgara á
kaffihúsi. Einungis löglegur
þingfundur á Alþingi hefur þetta
vald, þar sem m.a. þvi grund-
vallarskilyrði er fullnægt aö
umræöur fara fram fyrir opnum
tjöldum.
Alþingi á nú leikinn, eh þjóðin
bíöur og vonar."           —<Sre
•**;»
¦¦¦.>.¦''¦¦:¦,¦¦¦;¦>;•:-¦
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
10-11
10-11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20