Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Žjóšviljinn

og  
S M Þ M F F L
. . 1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31 . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Žjóšviljinn

						Þriðjudagur 22. mars 1977   ÞJÓÐVILJINN — SIÐA 7
...eiginlega er aðeins um tvær leiöir að velja.
Það má i fyrsta lagi píra einhverri hungurlús i nærri
alla......i öðru lagi er sú leið að láta rausnarlega
renna fé tii fárra, sem brýnasta hafa þörfina...
Jón Björnsson,
sáifræðingur,
Akureyri
Ráðlegging um
íslands stjórnun
A íslandi býr fámenn þjóö,
sem þarf að láta tiltölulega
þungar byröar hvila á fárra
bökum          eigi          verkleg,
menningarleg og félagsleg
aðbúö landsmanna að vera sllk
sem okkur likar. Arlega kemur
þvi það vafalaust vandasama
verk i hlut alþingis og rikis-
stirtrnar aö deila niður ráð-
stöfunarfé rikissjóðs til þeirra
mörgu, sem færa rök að þvi, að
þeir eigi þar nokkra heimtingu.
Við fjárlagagerð er drjúgur
hluti ráðstöfunarfjár fyrirfram
fastur i þeim rekstri opinberum,
sem byggður hefur verið upp á
umliðnum árum. Það sem af
gengur rennur til nýrra fram-
kvæmda og nýrrar uppbygg-
ingar. Um þann hlut er bitist
hatramlega. bar bitast um
ráðuneyti, þingmenn, nefndir,
kjördæmi, stjórnmálaflokkar,
hagsmunahópar, þrýstihópar,
sveitarfélög landshluta o.s.frv.
Hlutur   þessi   er   og   verður
trúlega ævinlega minni en svo,
að all.ir, sem áhuga hafa á, fái
það i sinn skerf, sem þeir kysu.
Ráðstöfun þessa fjár er þvl
vandaverk, og ævinlega munu
einhverjir ganga bölvandi frá
borði.
1 svona skiptingu er eiginlega
aöeins um tvær leiðir að velja.
Það má I fyrsta lagi pira
einhverri hungurlUs I nærri alla,
þó svo hún hrókkvi engan
veginn til þeirra hluta, sem
umsóknin eða krafan byggir á. I
öðru lagi er sú leið til aö láta
rausnarlega renna fé til fárra,
sem brýnasta hafa þörfina, en
biðja hina kurteislega um að
doka við þar til röðin komi að
þeim.
Af þessum tveimur kostum
hefur íslensk rikisstjórn
gjarnan valið þann fyrri.Þing-
menn og aðrir ráðstöfunar-
aðilar vilja ógjarnan styggja
umbjóðendur sína og vilja
gjarnan   á   ytra   borðinu    að
minnsta kosti geta sýnt lit og
gefið þeim von um að bráðum
komi betri tiö, sem aftur á móti
heldur kröfugerðarmönnunum
kurteisum næsta áriö.
Afleiðingin er sú, aö sjaldnast er
staðið stórt I stykkjum, þar sem
byggt er á aðild rikisins. Fram-
kvæmdir dragast á langinn,
verk standa hálfköruð og koma
ekki að notum vegna seina-
gangs, lög eru sett i gildi án þess
að þau séu framkvæmanleg, þar
eð þvi er ekki fylgt eftir á boröi
sem sagt er I oröi. Ég hiröi ekki
um að nefna einstök dæmi
þessa; flestum, sem málið hug-
leiða eru slík dæmi bæði tiltæk
og töm. Einkum virðist mér þó,
að þetta eigi við á sviði skóla-
mála, heilbrigðismála og
félagsmála. Fjárpiringur til
ákveðinna verkefna á þessum
sviðum stendur oft vart undir
verðbólgu áætlunarársins.
Skólar, sjúkrarými og stofn-
anir, sem viBurkennd þörf er
fyrir — einnig af ríkisvaldinu —
potast upp meB einstökum
seinagangi. Ýmis brýn starf-
semi fer á laggirnar af þeim
vanefnum, aö ekki er hálft gagn
að.
Nú geri ég mér grein fyrir þvi,
að ekki verður allt gert í einu.
Sumt verBur aB sitja i fyrir-
rúmi, annaB á hakanum, og ég
öfunda engan af þvi að meta
þaB, hvort eigi við hverju sinni.
Aftur á móti finnst mér þaB
hvergi nærri nógu búmannlegt,
aö vasast svo i öllu, að engu
verBi komiB almennilega frá.
Það eru kallaðir búskussar, sem
rjúka I það dagpart aB dreifa
skit á tún, samdægurs að lag-
færa girðingu, marka nokkur
lömb og dittinn og dattinn, án
þess að neinu verkinu sé
sæmilega lokið aB kvöldi. 011
þessi verk ódrýgjast viB að vera
hálf köruB og þó vissulega liggi á
mörgu á stóru búi þá er snöggt
um vænlegra aB ráðast I það
fyrst, sem er brýnast,og ljúka
þvi áður en rokið er I annað.
Þetta vita allir góðir bændur.og
aö sjálfsögðu er óþarfi að
gleyma þvi i ráðhevra- eða þing-
sæti.
t minu starfi rek ég mig dag-
lega á hálfunnin verk af ofan-
nefndum sviðum. Þau hafa ver-
ið hálfunnin lengi og verða það,
eftir þvi sem horfir, lengi enn.
Ég gæti hæglega nefnt hér um
mörg dæmi, þar sem stórtjón er
að þessu, t.d. þjónustu ýmsa
sem tengdar eru vonir við en fer
af stað af þeim vanefnum að
þeim, sem hennar eiga að njóta,
verBa vonbrigðin ein að.
Ég held að þetta sé óheillaráö
og að hvorki þingmenn né rikis-
stjórn þurfi aö hafa þann otta af
kjósendum, að þeirmundu mis-
viröa það, þó staBiB yrði af hálfu
rikisins viB færri hluti I einu en
meB meiri rausn og myndar-
skap. bvert á móti þessi sifellda
smáskammtalækning ergir vel-
flesta. Ég hygg að kjósendur
gætu vel skilið þá rikisstjórn
sem segBi eitthvað á þá leíð að i
ár mundi hún einbeita sér að
þessum tilteknu verkefnum og
verja til þeirra öllu þvi ráð-
stöfunarfé, sem tiltækt væri,
enda yrBi viBkomandi mála
bálki þá vel borgiB um nokkra
iramtið. Annað yrði að biBa
næsta árs eða jafnvel þarnæsta
eftir mikilvægi; smáskammtar
fengjust engir i ár, annaðhvort
yrðu hlutirnir gerftir efta þá ekki
gerBir. Það er altént illskárra
að biða I vissu, þrt lengi sé,
heldur en I óvissu um alla tiö.
Björn Bjarnason, formaður Landssambands iðnverkafólks:
Það ristir margur breiðan
þyeng af annars skinni
Ný efna-
hags-
skipan
— rœdd á
almennum fundi
Félags Sameinuöu
þjóöanna
A morgun, miðvikudaginn 23.
mars. gengst Félag Sameinuðu
þjóðanna fyrir almennum fundi
um nyja skipan efnahagsmála
heimsins (A new international
economic order). Frummælendur
verða Gunnar G. Schram,
prófessor og Jón Sigurösson,
ráðuneytisstjóri. Fundurinn
verður haldinn i stofu 103 I Lög-
bergi og hefst kl. 17:15.
Miklar umræöur fara nú fram
um allan heim umnauðsynnyrrar
skipunar efnahagsmála heims-
ins. A sérstökum aukafundi Alls-
herjarþings SameinuBu þjóðanna
áriB 1974 var samþykkt ýtarleg
yfirlýsing um þessi efni. Megin-
inntak hennar og fleiri sam-
þykkta alþjóðastofnana siðan
eru tillögur um það, hvernig
mjókka megi bilið milli ríkra
þjóða og snauðra. Þessar tillögur
hefur enn sem komið er HtiB boriö
á góma hér á landi.
Allt frá þvi aB verkalýBssam-
tökin knúBu fram lögin um at-
vinnuleysistryggingar hafa þær
rikisstjórnir, er viB völd hafa
veriB hverju sinni, haft rlkar til-
hneigingar til þess að leggja
ýmsar kvaðir á atvinnuleysis-
tryggingasjóðinn, honum
óskildar.
Rlkur þáttur i þessari ágengni
eru lögin um fæðingarorlof.
Flestir munu hafa verið sam-
mála um að fæðingarorlof væri
réttlætismál, réttlæti sem ætti
að ná til allra kvenna, kostað á
sama hátt og aörar almanna-
tryggingar. Reisn flutnings-
manna frumvarpsins var þó
ekki meiri en svo aB láta lögin
aBeins ná til þeirra kvenna er
væru meBlimir verkalýössam-
takanna og að láta atvinnu-
leysistryggingarsjóð standa
undir kpstnaðinum. Nokkurrar
andstöðu varð vart á Alþingi
gegnþessu gerræði, sérstaklega
var þaB EBvarB SigurBsson er
hélt uppi vörnum fyrir Atvinnu-
leysistryggingasjóB og benti
réttilega á aB ef svo væri fram
haldiB sem hinga&til um álögur
á sjóBinn gæti svo f arið að ef til
alvarlegs atvinnuleysis kæmi
yrði hann ekki fær um að gegna
slnu hlutverki.
Fyrst þessi niðursetningur,
fæöingarorlofiB, var dæmdur á
Atvinnuleysistryggingasioðinn
var ekki nema sjálfsagt og eBli-
legt, að lögin um atvinnuleysis-
tryggingar giltu einnig um
fæðingarorlofið, skerBingar-
ákvæBiB sem annaB. Enda er aB
minu áliti vandséB aB þaB sé
meira óréttlæti I þvi að kona,
sem ef til vill hefir ásamt eigin-
manni sinum fjórfaldar verka-
mannstekjur, sé svipt fæðingar-
orlofi, þegar barnakonan sem
ekki getur unnið utan heimilis
hversu lágar sem tekjur eigin-
manns hennar eru fái ekki
fæðingarorlof. En svo bregöur
við aö ekki færri en tvö frum-
vörp koma samtimis fram á
Alþingi, ekki til þess aB koma
fæöingarorlofsmálunum I viB-
unandi horf, meB því að veita
öllum konum jafnan rétt, nei,
fjarri  þvi,  heldur  til þess  að
Björn Hjarnason.
vega ennisamaknérunn, ganga
á Atvinnuleysistrygginga-
sjóðinn. — Enn sem fyrr skáka
andstæðingar verkalýössam-
takanna I þvi skjóli að fæðingar-
orlofsmálið sé svo mikið rétt-
lætismál að svona handarbaka-
vinnubrögð verði látin
biðgangast.
Sjötugur í dag
Bergsteinn Kristjónsson
Sá mæti maður, mikli bókari,
og góBi kennari Bergsteinn á
Laugarvatni er aö veröa full-
orðinn. Og það kemur mér ekki
svo mjög á óvart þótt árin færist
yfir hann, eins og okkur hin. Aftur
á móti mætti fremur segja, aö
kæmi á óvart, hve vel hann axlar
aldurinn. Það eru nálega fjórir
tugir ára siðán ég sá hann
f.yrst. Hann reyndist mér góöur
og þolinmóöur kennari, eins og
raunar allir samkennarar hans.
Fáa kennara hef ég þekkt, sem
höf&u eins fágaBa framkomu og
hann, og gilti þá einu hver
nemandi var.
Minningar minar frá Laugar-
vatni eru ekki hva& sist tengdar
honum, enda varB hann si&ar
mágur minn. Og ekki er ég svo
fró&ur, aö ég þekki betra heim-
ilisllf en á bænum þeim. Ég segi
hiklaust, án þess a& hugsa mig
um, aö sambúö þeirra hjóna sé
ein sú besta, sem mér er kunn.'
Ég geri mér grein fyrir þvi, aö
þau hafa  eignast mjög  efnileg
börn, tengdabörn og barnabörn.
011 eiga þau sinn þátt i óvenjulega
gó&ri samstö&u. Liöin ár hafa
veriö þeim hjónum og nánasta
fólki þeirra gjöful og góö. Og þa&
þýöir vlst ekki aö neita þeirri
staBreynd aö 22. mars 1977 er
Bergsteinn á Laugarvatni
sjötugur.
Ég og mitt fólk óskum honum
og öllu hans nánasta fólki heilla
og hamingju á komandi ti&, um
lei& og viö þökkum liönar stundir
og ljúfar.        GIsliGuömundson.

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20