Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Dagblašiš Vķsir - DV

og  
S M Þ M F F L
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31 . . . .
Smelltu hér til aš fį meiri upplżsingar um 247. tölublaš - Helgarblaš 
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Dagblašiš Vķsir - DV

						4 *',
éttir
LAUGARDAGUR 28. OKTÓBER 1995
Fjölskyldan að Hjallavegi 4 og ellefu ára ættdngi björguðust úr snjóflóðinu á Flateyri:
Hélt þetta ætlaði
aldrei að taka enda
- segir Brynjólfur Garðarsson sem leitaði nágranna sinna og félaga í rústunum
„Ég vaknaði við smell um leið og
flóðið lénti á húsinu, Snjórinn kom
inn í herbergið og síðan varð allt í
einu bara þögn. Um leið áttaði maður
sig á því hvað hafði gerst," segir
Brynjólfur J. Garðarsson, 36 ára
skipstjóri á Flateyri, í viðtali við DV
í gær en hann var í hópi þeirra Flat-
eyringa sem komu til Reykjavíkur
með Ægi í gærmorgun. Brynjólfur
kom ásamt fjölskyldu sinni; eigin-
konunni Herdísi Egilsdóttur og
tveimur ungum dætrum, en á ótrú-
legan hátt björguöust þau öU úr
snjóðflóðinu á Flateyri aðfaranótt
-fimmtudagsins. Þau bjuggu að
Hjallavegi 4, sem er raðhús, og er
heimihð rústir einar eftir flóðið. Ell-
efu ára bróðursonur Brynjólfs gisti
hjá þeim um nóttina og tókst Brynj-
ólfi og fieirum að moká hann lifandi
upp úr rústunum á klukkutíma.
Þau misstu ekki ættingja í flóðinu
en nágranna og kunningja til fjölda
ára úr kauptúninu er vitanlega sárt
saknað. Þegar viðtahð fór fram á
heimili ættingja þéirra hjóna í
Reykjavík í gær voru þau rétt að ná
áttum eftir hörmungarnar og langa
sjóferð með Ægi frá Flateyri. Fram
undan var að hitta þá Flateyringa
sem komu suður í gær og ættingja
þeirra. Þau voru þó reiðubúin til að
segja reynslu sína frá fimmtudags-
nóttinni. Saga þeirra er ljós í því
myrkri sem ríkt hefur á Flateyri síð-
ustu daga.
Rúmið fært til daginn áöur
Nóttina örlagaríku svaf yngri dótt-
irin, Rakel María, 1 árs, í rúmi við
fótagafl hjónarúmsins. Daginn áður
hafði rúmið hennar staðið undir
glugganum sem snjórinn kom inn
um. Brynjólfur segir að Rakel hefði
veriö færð frá glugganum þar sem
þau hjónin óttuðust að hún væri að
fá kvef. Ef rúmiö hefði ekki verið
fært er óvíst hvort Rakel væri á
meðal okkar nú. Hún hefði a.m.k.
fengið glerdrífu yfir sig og mikinn
snjó.
Herdís segjst hafa veriö yöknuð og
staðin upp frá rúrriinu þegar flóðiö
skall á húsinu.
„Ég vaknaði upp augnabliki áður.
Ég fann fyrir miklum drunum og
vissi strax hvað var að gerast. En ég
komst ekki langt frá rúminu því
ósköpin dundu strax yfir. Snjórinn
kom ekki svo mikið yflr okkur en
nóg samt," segir Herdís.
Þegar fióðiö var gengið yfir og þau
Brynjólfur og Herdís búin að ganga
úr skugga um að allt væri í lagi með
þau þrjú í hjónaherberginu fóru þau
að hrópa og kalla út í kolsvart
myrkrið.
Fengum engin svör
„Við fengum engin svör. Það ríkti
algjör dauðaþögn. Bróöursonur
minn, Anton Smári, svaf í næsta
herbergi við okkur en eldri dóttir
okkar, Tara Ósk, var í hinum enda
hússins. Ég kom mérí peysu, buxur
og sokka og tókst að klóra mig upp
snjófargið og út um rifu á herbergis-
loftinu. Þegar ég kom út úr herberg-
Brynjólfur Garöarsson gengur niöur landganginn á Ægi í gærmorgun ásamt
dætrum sínum, Rakel Mariu í fanginu og Töru Ósk fyrir framan.
Herdís Egilsdóttir hélt á barni kunningja sinna á Flateyri þegar hún yfirgaf
Ægiígærmorgun.                                                                               DV-myndir
inu horfi ég beint upp í himininn því
þakið var nánast horfið af húsinu.
Ég kallaði þá eftir Töru og til allrar
hamingju svaraði hún þá strax. Hún
var þá búin að klóra sig upp en snjór-
inn náði alyeg upp undir ris í hennar
herbergi. Ég náði henni undan risinu
og fór með hana til Herdísar og Ra-
kelar, sem höfðu hreiðrað um sig í
holu í herberginu, og sagði þeim að
vefja sængur utan um sig," segir
Brynjólfur.
Því næst fór hann að huga að Ant-
oni Smára en leíst ekki á blikuna þar
sem ekkert sást í herbergið hans.
„Það var allt brotið og bramlað og
ég sá að ég gat lítið gert einn. Svo er
mér litið austur eftir yfir raðhúsin
við hhðina á okkur og þar blasti bara
við auðn. Það var eins og sprengja
hefði faUið á kauptúnið."
Á því augnabliki áttaði Brynjólfur
sig á að eitfhvað ægilegt hefði gerst.
Hann fór aö næsta húsi sem hann
sá heillegt og ræsti einn nágranna
sinn. Því næst fór hann aftur að húsi
sínu og náði í Herdísi og dæturnar
og kom þeim í öruggt húsaskjól. Þá
var Brynjólfur enn á sokkaleistun-
um, orðinn blautur og kaldur, en
fékk galla hjá vinafólki þeirra. Næsta
verk var að fara að finna Anton
Smára.
„Það gekk rosalega illa að moka
og við heyrðum ekkert í honum. Við
vorum þrír á fullu að moka niður á
tveimur stööum. Útveggurinn hafði
gengið inn í flóðinu og þetta leit mjög
illa út. Það var alls' staðar fyrirstaöa.
Eftir svona klukkutíma heyrðum við
loks í honum. Það var þvílíkur léttir
að ég get varlá lýst því," segir Brynj-
ólfur um björgunina á Antoni Smára.
Tréveggur hafði faltið ofan á Anton
og lá hann í grúfu á þykkri dýnu á
gólfinu. Hann gat ekkert hreyft sig
fyrir snjó og glerbrot höfðu stungist
í læri hans. Til að komast að honum
urðu Brynólfur og félagar að notast
við hjólsög og saga í sundur spýtu.
Átti erfitt með að anda
„Það var töluvert mikiö magn af
blóði sem hann hafði misst. Hann
sagðist eiga erfitt með að anda og bað
okkur að flýta sér. Við sögðum aUtaf
að þetta væri alveg að koma, alveg
að koma, og hann stóö sig eins og
hetja, missti aldrei meðvitund. Áður
en við fórúm að hreyfa við honum
gat ég ekki annað en tekið stærstu
glerbrotin úr lærinu á honum. Þá var
hann farinn að kvarta mikið undan
kulda," segir Brynjólfur en Antoni
var komið yið fyrsta tækifæri á
sjúkrahús á ísafirði þar sem hann
er nú óðum aö ná sér.
Þegar búiö var að bjarga Antoni fór
Brynjólfur að aðstoða við björgun.
Þá var klukkan um hálfátta um
morguninn. Næstu klukkutímana
var hann á fullu við mokstur, eða
þar til hjálp barst frá ísafirði. Éftir
það aðstoðaði hann einkum viö að
leiðbeina björgunarmönnum um
rústirnar til að þeir áftuðu sig betur
á staðháttum. Hann lenti í því að
þuffa að finna nágranna sinn úr
næsta raðhúsi látinn og þá segist
hann hafa verið við það að gefast
upp.
„Það var ægilegt að ganga um
svæðið. Flest húsin færðust hundruð
metra úr stað, bílar enn lengra og
bókstaflega allt úti um allt. Maður
yar náttúrlega önnun kafinn við
björgun og var kannsM ekki svo
mikið að spá í hvað margir hefðu
farist. Þetta varð æ erfiðara eftir því
sem á leið. Hver fregnin um látinn
kunningja kom'á fætur annarri. Ég
hélt þetta ætlaði aldrei að taka enda."
Brynjólfur er fæddur og uppalinn
á Flateyri en Herdís er aðflutt, ættuð
úr Búðardal. Hún hefur dvahð á Flat-
eyri síðan 1988 og árið 1991 fluttu þau
inn í nýtt raðhúsið við HjaUaveg 4.
Húsið er ekkí á yfirlýstu snjóflóða-
hættusvæði, líkt og mörg önnur sem
undir flóöinu lentu. Eftir Súöavíkur-
slysið fóru þau að ókyrrast og eitt
sinn geröist það síðasta vetur að þau
yfirgáfu hús sitt, að eigin frum-
kvæði, vegna hættu á snjóflóði. Þau
segjast ekki geta álasað þeim sem
gert hafa hættumat í gegnum tíðina
því auðvelt væri aö vera vitur eftir
á. En Brynjólfur viðurkennir að hon-
um heföi aUtaf fundist það skrýtið
að flóð gæti stöðvast við garðvegginn
hjá sér.
„Þegar nýja hættumatið kom var
ég í sjálfu sér hissa á að sjá að tinan
hafði ekki öU verið færð neðar. Fyrir
ofan raöhúsin kemur nefmlega geU.
Annars botna ég ekkert í því hvernig
þetta flóð rann niöur. Þegar það er
komiö fram hjá okkur fer það lengra
í vestur og rústar þar hús. Þetta skilj-
um viö ekki enn þá," segir Brynjóh"-
ur.
Fyrirboði kvöldið áður?
Þegar þvUíkar hörmungar dynja
yflr líkt og gerðist á Flateyri kemur
oft upp í huga fóUís eftir á að það
hafi fundið fyrir einhverju slæmu
fram undan. Aðspurð viðurkennir
Herdís að hafa fengið þessa tilfinn-
ingu á miðvikudagskvöldið, nokkr-
um tímum fyrir flóðið. Hún hafði þá
verið að horfa á viðtalsþátt Eiriks á
Stöð 2 þar sem viðmælandi hans
sagði að hórmungarnar á Vestfjörð-
um væru ekki búnar. „Ég hugsaði
mikið um þetta um kvöldið," segir
Herdís.
Eins og kom fram áður er Brynjólf-
ur skipstjóri en Herdís hefur starfað
í banka og við bókhald, auk húsmóð-
urhlutverksins. Þau segjast óákveðin
með framtíðina, hann ætti sér þó
vestur á Flateyri sem fyrst til bjórg-
unar- og uppbyggingarstarfa. Herdís
segir slíkt bið sama, þau ætii sér að
bjarga persónulegum munum og
öðru heUlegu innbúi úr húsinu.
Framhaldið segja þau óráðið, þau
ætii að koma sér fyrir í Reykjavík í
vetur, en telja ólíklegt að þau eigi
eftir að byggja upp á nýtt á Flateyri.
„Það er Ijóst að hættusvæðiö verð-
ur stækkað eftir þetta og það þreng-
ist því um byggðina. Það er ekkert
annað land til að byggja á en á Eyr-
inni. Það má kannski byggja eitthvaö
upp af því sem eyðUagðist en ólíklegt
aö um nýbyggingar verði að ræða.
Annars er fólk af skUjanlegum
ástæðum Utið farið að spá í framtíð-
ina en okkur Ust ekki á blikuna,"
segir Brynjólfur.
Þau vUdu að lokum koma á fram-
færi innUegu þakklæti til björgunar-
manna sem gerðu meira á Flateyri
en í mannlegu valdi stendur. Vel
hefði verið haldið á björgunarstarf-
inu og starfsmenn Landhelgisgæsl-
unnar og Rauða krossins ættu heiður
sktiið, ekki síst fyrir móttökurnar við
komuna til Reykjavíkur í gær.
-bjb
el, vinsælasti bíll Evrópu
Opel mest seldi bíll Evrópu 5 ár í röö

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40
Blašsķša 41
Blašsķša 41
Blašsķša 42
Blašsķša 42
Blašsķša 43
Blašsķša 43
Blašsķša 44
Blašsķša 44
Blašsķša 45
Blašsķša 45
Blašsķša 46
Blašsķša 46
Blašsķša 47
Blašsķša 47
Blašsķša 48
Blašsķša 48
Blašsķša 49
Blašsķša 49
Blašsķša 50
Blašsķša 50
Blašsķša 51
Blašsķša 51
Blašsķša 52
Blašsķša 52
Blašsķša 53
Blašsķša 53
Blašsķša 54
Blašsķša 54
Blašsķša 55
Blašsķša 55
Blašsķša 56
Blašsķša 56
Blašsķša 57
Blašsķša 57
Blašsķša 58
Blašsķša 58
Blašsķša 59
Blašsķša 59
Blašsķša 60
Blašsķša 60
Blašsķša 61
Blašsķša 61
Blašsķša 62
Blašsķša 62
Blašsķša 63
Blašsķša 63
Blašsķša 64
Blašsķša 64