MANUDAGUR 22. JANUAR 1996 15 Burt með ríkisábyrgðina Menn spyrja: jarðgöng eða ekki jarðgöng. Rétt áður en þinglok urðu, loksins þegar sátt var að nást milli stjórnaraðila og stjórn- arandstöðu varðandi ríkisfjármál, hleypur samgönguráðherra fram og óskar eftir ríkisábyrgðum á máli sem aldrei átti að veita ríkis- ábyrgð á. Og ekki bað hann um minna en einn milljarð, mitt í um- ræðu um ríkisniðurskurð. Málið barið í gegn Gott og vel, honum tókst að koma með þær mótbárur að alltaf hefði verið rætt um að ríkið kæmi á einhvern hátt inn 1. Honum tókst að lokum að sannfæra þing- heim og berja málið í gegn. En viti menn. Fyrir neðan frétt Morgun- blaðsins um þessar málalyktir kemur önnur frétt. Þar er vitnað í Gylfa Þórðarson, stjórnarformann Spalar hf. Þar er eftir honum haft að hann hafi aldrei verið að biðja um meira en 300 milljónir, en ráð- herrann bað um heilan milljarð! Þetta tel ég vera afgöp hjá stjórnmálamanni og lélegir stjórn- sýsluhættir. Ég mótmæli þessari meðferð málsins og legg til að mál- ið sé tekið upp að nýju og ríkisá- byrgðin sé lækkuð niður í þær 300 milljónir sem stjórnarformaður- inn óskaði eftir, ef það ætti einu sinni að veita þá ábyrgð. Aðrir valkostir Fyrir um tveimur árum voru allmargar greinar skrifaðar um þetta málj meðal annars af verk- fræðingum. Þar var bent á að aðr- ir valkostir hefðu ekki verið skoð- aðir, eða í það minnsta ekki nógu vel. Valkostir eins og brú eða stokkur undir mynni Hvalfjarðar. Verkfræðingurinn Friðrik Hansen Guðmundsson sem skrifaði grein- ina fyrir jól endurómaði sama við- horf. Einnig bætti hann við að aðr- ir valkostir í vegagerð kynnu að vera betri. Ef ég man rétt þá er Vegagerðin Kjallarinn ferjur gætu verið einn valkostur- inn, en sá valkostur er mikið not- aður á Norðurlöndum. Enn er tækifæri Upprunalega hugmyndin að gerð jarðganga undir Hvalfjörð minnir mig að hafi komið frá verkalýðsforystunni á kyrrstöðu- árunum í kringum árið 1992. Þá var meginröksemdin sú að finna ætti vinnuaflsfreka aðgerð til að útfærslu verður ekki vinnuafls- frek. Við hana þurfa einungis fáir að vinna, og ekki verkamenn held- ur sérhæfðir verktakar, og ekki Is- lendingar heldur oft á tíðum er- lendir aðilar, með erlend tæki og stýringu frá skrifstofum erlendis frá, og með lánum erlendis frá. Enn á ný er tækifæri til inn- lendrar atvinnuuppbyggingar að renna okkur úr greipum, þar sem íslensku hugviti er beitt og ís- Guðmundur Rafn Geirda! skólastjóri ekki spennt fyrir þessari ganga- gerð og telur aðra þætti vera fram- ar á forgangslistanum. Ég tel að þetta eigi að skoða betur. Sjálfur hef ég bent á að athuga ætti hvort „Upprunalega hugmyndin að gerð jarð- ganga undir Hvalrjörð minnir mig að hafi komið frá verkalýðsforystunni á kyrr- stöðuárunum í kringum árið 1992." halda uppi atvinnu. Nú hafa allir nóga atvinnu sem vflja vinna. Meira að segja neitar fólk á at- vinnuleysisskrá að vinna í fiski þó það bjóðist. Og jarðgangagerðin í núverandi lenskum höndum. Þessari rás þarf að snúa við áður en það er um seinan. Ég- hvet lesendur til að íhuga þetta. Guðmundur Rafn Geirdal ?*« .IUNMM > • Í.Vj~ *ttr t. v IMMtM tlll IMI llli MlHHi ,||| |,H iii, .,.,......„„,,,, „„„ , .„ Athuga ætti hvort ferjur gætu ekki verið einn valkosturinn, en hann er mikið notaður á Norðurlöndum, segir greinarhöfundur m.a. Þó láta menn sig hafa það Boðskapur æðstu valdsmanna um áramótin einkenndist af bjart- sýni á gang landsmála á nýbyrj- uðu ári, allar spár hníga í átt til betri stöðu, bjartari tíðar. Vonandi fer eftir um framgang sem flestra mála, að þeim megi finna farsælan farveg sem flestum tfl heilla. Ýmislegt í afgreiðslu Alþingis i aðdraganda þessarar birturíku tíð- ar fram undan var þó ekki nægi- lega í takt við það sem nú er full- yrt ótæpilega. Sami leikurinn endurtekinn Lífeyrisþegar í landinu fengu á sig kárínur ýmsar við afgreiðslu þessa og ekki til þess fallnar að auka þeim bjartsýni um öll sín lífskjör á árinu nýja. Lengi leit jafhvel út fyrir að lítið yrði um sambærilegar launabætur þeim til handa í ársbyrjun nú og aðrir launþegar skyldu fá. Á því varð leiðrétting nokkur, en þó ber að undirstrika það að enn var endur- tekinn sami leikurinn og á siðasta ári að hin fasta krónutöluhækkun láglaunasamnings liðins árs komst hvergi nærri til skila í um- slög öryrkja og aldraðra. Lætur nærri að um þriðjung skorti á að skilað hafi verið og það munar um minna. Áformin um aftengingu bóta- upphæða og láunaþróunar náðu ekki að fullu fram að ganga nú, en viljinn til að skammta lífeyrisþeg- Kjallarinn tveim þriðju hlutum samnings- upphæða yfir í tryggingakerfið. Svona gera menn ekki Aðeins skal að sinni að öðru vikið við afgreiðslu Alþingis á málum lífeyrisþega, sem vakti okkur undrun mikla hversu fram skyldu fara. Enn hafa engin lög - ekki einu sinni frumvarp - séð dagsins ljós á spara ríkissjóði þessar 50 milljón- ir króna? Auðvitað lífeyrisþegar í landinu, þeir sem kynnu ein- hverju að hafa önglað saman um ævina! Og hversu skyldu menn nú ætla að framkvæma slíkt áður en búið er afr lögfesta fjármagnstekj- ur sem skattstofh? Jú, frá og með 1. september á þessu ári skal skerða bætur í samræmi við fjár- magnstekjur, þ.e. 50% þeirra Helgi Seljan félagsmálafulltrúi ÖBÍ um lakari hlut en öðru launafólki á sama tekjustigi virðist vissulega vera fyrir hendi, það sýnir fram- kvæmdin í fyrra og aftur nú um áramót ofur glöggt. Sannleikurinn auðvitað sá að aldrei var ríkari þörf á að skilá launabótum að fullu inn í trygg- ingakerfið en einmitt þegar um var að ræða launasamninga til lífskjarajöfhunar, launahækkun að krónutölu til að rétta hlut hinna lægstlaunuðu. Alltof stór. hluti lífeyrisþega er einmitt í þess- um hópi, en engu að síður sáu stjórnvöld, bæði í fyrra og aftur nú, ástæðu til að skila aðeins um „Sannleikurinn auðvitað sá að aldrei var ríkari þörf á að skila launabótum að fullu inn í tryggingakerfið en einmitt þegar um var að ræða launasamninga til lífskjara- jöfnunar ..." Alþingi um fjármagnstekjuskatt, þann oftrædda en óafgreidda skatt sem við hér á bæ gerum út af fyr- ir sig ekki athugasemd við að á skuli lagður af réttsýni og sann- girni. Ofur ljóst virðist því vera að skatttaka af þessu tagi verður fyrst á árinu 1997 enda gera gild- andi fjárlög þessa árs ekki ráð fyr- ir tekjum til ríkissjóðs þar af. Hins vegar er áætlaður sparnaður ríkis- sjóðs um 50 millj. kr. á þessu ári tengdur fjármagnstekjum beint, áður en að hinni eiginlegu skatt- töku er fundinn staður. Og hverjir skyldu nú eiga að skulu teljast þannig tekjur að til skerðingar komi á bótum. Vel vitum við að ekki hafa margir öryrkjar fjármagstekiur og því síður miklar, en einhverjir kynnu nú að hafa af ærið litlum efnum náð að aura saman ein- hverri upphæð og nú skal skerða bætur af þeirri ástæðu áður en hinir raunverulegu fjármagnseig- endur í landinu fara að greiða af sínum auði - oft álitlegum. Einhvern tíma var sagt af ákveðnu. tilefni: Svona gera menn ekki. En þó láta menn sig hafa það. Helgi Seljan Með og á móti Starfsmenn Neyðarlínunn- ar félagar í VR VR er stéttar- félag skrif- stofufólks „Starfsmenn Neyðarlínunn- ar hf. vinna eingöngu skrif- stofustörf. VR er stéttarfélag skrifstofufólks. Þess vegna var VR skylt að Sinna beiðni MagnúsL.Svelns- TToÝ í. u * son, formaour VSI þegar það verslunarmannalé- Óskaði eftir að lags Reykjavfkur. gera kjara- samning við VR vegna skrifstofumanna hjá Neyðarlín- unni. Starfssvið Neyðarlínunnar er nýtt en svarar helst til starfa sem unnin hafa verið hjá Slökkvistöðinni, eingöngu inn- anhúss við síma og tölvur, þ.e.a.s. skrifstofustörf. Dagsbrún- armenn gerði kröfu um að VSÍ gerði kjarasamning við sig vegna þessara skrifstofustarfa og beitti þeim rökum að þeir hefðu gert samninga vegna starfs- manna Securitas. Hér er um allt önnur störf að ræða og ber kjara- samningurinn sem VR gerði vegna skrifstofumanna Neyðar- línunnar því glöggt vitni. VR samdi um mun hærri laun en Dagsbrún hefur samið um vegria starfsmanna Securitas enda aðr- ar og meiri kröfur gerðar til skrifstofumanna Neyðarlínunn- ar. Halldór Björnsson, nýkjörinn formaður Dagsbrunar, staðhæfir í Mbl. 19. þ.m. að starfsmenn Securitas hafi verið ráðnir til Neyðarlínunnar og „færðir að þeim forspurðum yfir í VR". Þetta er ósatt. Eirlkur Þorbjörns- son, forstöðumaður Neyðarlín- unnar, hefur upplýst að enginn starfmaður Securitas hafi verið ráðinn til Neyðarlínunnar. Að grípa til ósanninda ber vott um vondan málstað." Fáheyrt „Securitas- menn voru búnir að vera í tólf ár í Dags- brún. Þetta er þrautþjálfað fólk sem kann vel til verka. Þó að stofnuð sé Neyðarlína Guðmundur J. er um að ræða Guomundsson, frá- Securitas- menn sem eru Dagsbrúnar- menn. Sumir hafa verið þar á annan áratug og gegnt ýmsum trúnaðarstörfum fyrir félagið. Svo eru þeir bara færðir eftir ákvörðun framkvæmdastjóra Slysavarnafélagsins yfir í VR að þeim forspurðum. Dagsbrún hef- ur samningsrétt fyrir þessa menn og þetta eru sömu störfin. Að skrifstofustjóri einhvers fyr- irtækis geti gert samhing fyrir Dagsbrúnarmenn og undirritað hann við VR án þess að spyrja mennina er auðvitað fáheyrt. Þeim var bara tilkynnt þetta af atvinnurekanda. Það er hörmu- legt að VR skuli gera svona hluti. Það þarf samstarf, menn- irnif verða ekkert hæfari bara við það að vera í VR. Þetta eru sömu störfin og þetta er alvar- legt brot á samningum atvinnu- rekenda og verkalýðsfélaga og samskiptum milli verkalýðsfé- laga. Dagsbrún mun fara í mál við þessa svokölluðu Neyðarlínu og fá úr því skorið hvort geð- þóttaákvarðanir eigi að ráða. í vinnudeilum hefur öll neyðar- þjónusta verið tryggð." farandi formaöur Dagsbrúnar.
Beinir tenglar
