20 LAUGARDAGUR 1. JÚLÍ 2000 Helgarblað I>V Tapaði 25 millj- ónum og sá ekki eftir krónu Gulli Bergmann kom eins og hvítur stormsveipur úr stórborginni og settist aö handan Faxaflóans undir hinum magnaða Snœ- fellsjökli fyrir rúmumfjór- um árum. Hann var í sárum eftir töp í hinum haröa heimi viðskiptalífsins en ákveðinn í að lifa afhremm- ingar persónulegs gjald- þrots. Aðeins þeir sem best þekktu hann hugðu honum lífeftir viðskiptalífið ogþeir höfðu réttfyrir sér. Guðlaug- ur hefur snúið við mörgum blöðum síðan og plumar sig í dag sem aldreifyrr í Brekkubœ á Hellnum, einum fegursta staö á landinu. Áhrifa hans gœtir innan Snœfellsáss-samfélagsins sem þar hefur verið í uppbyggingu áfimmta ár. 25 milljonir í baráttu viö Kol- krabbafyrirtækin „Allt sem ég hafði gert fram að þessu verkefni var eingöngu æfing fyrir það sem ég er aö gera núna. Þótt ég sé orðinn 61 árs þá er lífs- starfið mitt bara rétt að byrja. Ég æföi mig á Karnabæ og öllu hinu. Núna erum við að gefa fordæmi fyr- ir lífsstíl, þeim eina sem getur bjargað heiminum. Við munum leggja okkur öll fram og ætlum að skila ævistarfi okkar sem allra best. Sjálfur hef ég mikinn og góðan skóla í viðskiptum og það kemur til góða hér undir Jökli," segir Guð- laugur Bergmann, maðurinn sem stofnaði Karnabæ 1966 og fékk æsku landsins til að kasta gömlu leppun- um, kaupa bítlatískuna og safna hári niður á bak. Maðurinn sem tók virkan þátt í atlögu að Kolkrabban- um og missti mikið fé í því stríði. „Ég held við hjónin höfum tapað um 25 milljónum króna á Arnar- flugi og Hafskip og ég sé ekki eftir krónu af því. Ég hefði ekki viljað missa af neinu sem gerðist á þess- um tima, sérstaklega ekki iðnaðar- þættinum," segir Guðlaugur þar sem hann stendur við gluggann á húsi sínu, Sólbrekku á Hellnum, og virðir fyrir sér hafflótinn fyrir neð- an og kynngimagnaða fegurðina sem þar býr. „Á hverjum degi þegar ég horfi hérna yfir til Reykjavíkur handan flóans þá þakka ég guði mínum fyr- ir að gefa mér vit til að skilja hversu heppinn ég er. Sumt fólk skilur það aldrei, það vill stærra hús, betri bíl, betri mann, betri konu, betri vinnu, það er of heitt, það er of kalt, of stutt frí. Á ég að halda áfram? Auðvitað hef ég kvart- að um ævina, en ég er hættur því. Nú hef ég eignast tvo nýja vini hérna í sveitinni. Þeir heita Myrkur og Þögn. Áður var maður hræddur Buölaugur Bergmann hefur marga fjoruna sopi bænum sér hann glöggt hve hann er heppinn. við þetta tvennt. En í myrkrinu sé ég stjörnur og norðurljós - í þögn- inni heyri ég í sjálfum mér. Séra Rögnvaldur, vinur minn á Staða- stað, sagði líka: „Hraðinn er kom- inn frá djöflinum." Eitt síðasta prestsverk þess mæta manns var að gifta okkur hjónin hérna við Maríu- lindina. Þá sagði hann að nú værum við loksins gift. Áður höfðum við verið gefm saman hjá sýslumanni í Hafnarfirði, síðan gifti indíánakona okkur og loks endurnýjuðum við heitið á kristilegan hátt við Maríu- lindina hérna hjá okkur. Þar birtist María mey Guðmundi góða árið 1230," segir Guðlaugur. Tvö orkubúnt - Jökullinn og Gullí Snæfellingar fagna margir komu Gulla og Guðrúnar konu hans og annarra í samfélagi Snæfellsáss, aðrir dæsa og eiga erfitt með að fylgja kappanum og þeim hugmynd- um sem þau hafa. Gulli hefur stund- um gengið fram af hægfara mönn- um með hugmyndagnótt sinni og firna hressilegri framkomu. Hann kemur úr viðskiptaheiminum og heldur áfram að lifa og hrærast í honum. Hafi hann verið öflugur áður - þá er hann enn öflugri nú með samfélagslegan búskap sinn, kommúnu, undir hlíðum orkujök- ulsins mikla, Snæfellsjökuls. En hvað er hann og Snæfellsáss-samfé- lagið á Hellnum aö gera? „Við rekum hér vistvæna ferða- Iðnjöfur af höfuðborg- arsvæðinu kom með hugsjón og áhuga ein að vopni til Hellna og reisti þar samfélag sem vill breyta lífsstil fólks og gera þjóðfé- lögin sjálfbœr. Vxnir athafnamannsins heita Myrkur og Þögn. Guðlaugur Bergmann, 61 árs leiðtogi Snœfellsáss- samfélagsins, segist vera að hefja œvistarfið þjónustu, mjög græna, grænni verð- ur hún ekki. Við höfum fengið stimpil frá Green Globe 21 sem er virtasta vottunarfyrirtæki á ferða- þjónustu í heiminum. Við erum búin að vera að vinna eftir vistvæn- um staðli i 5 ár og þekkjum náttúr- lega alla þessa vinnu. Hér fær fólk ekki ofnæmi af rúmfötunum, hér er allt þvegið úr vistvænum sápum. Við látum senda okkur vistvænt grænmeti frá Þórði á Ökrum og not- um besta þorsk sem fáanlegur er, notum lambakjötið okkar og kaup- um nákvæmlega ekkert nema það sem er umhverfisvænt og hollt. Ferðaþjónustan okkar byggir á þessum grunni," sagði Guðíaugur. „Á hverjum einasta klukkutima sem guð gefur er verið að brenna eða höggva fimm hundruð þúsund regnskógatré í heiminum. Slétturn- ar miklu í Ameríku framleiða gífur- legt magn af korni, einu framleið- endur heims sem geta selt korn í verulegu magni taka 90 milljörðum lítra meira af vatni en regnið skilar til baka. Og stærsta ferskvatnsæð heims sem þekkt er liggur undir sléttunum. Þeir tappa úr henni og allt stefhir í að þeir klári hana eftir 20 ár. Kinverjar ætluöu að verða sjálfum sér nógir um allt, líka korn, en stöðugt þurfa þeir meira. Eftir tvo áratugi þurfa þeir á allri korn- framleiðslu Norður-Ameríku að halda. Það er bitið í báða enda. Þetta einnota efnahagskerfi gengur ekki upp." Umbúöaþjóðfélagio og eiturplastiö Vistvænt samfélag eins og á Hellnum endurnýtir eins og mögu- legt er. Eitt stærsta vandamálið eru umbúðirnar, segir Guðlaugur á sama tíma og blaðamaður er að burðast við að taka utan af einfaldri segulbandsspólu sem er í margföld- um og rammgerum umbúðum. Á staðnum er verið að byggja upp framtíð sem byggist á sjálfbærri hugsun og hugsjón sem kennd er við Gro Harlem Brundtland sem skilgreindi sjálfbæra hugsunarhátt- inn 1986. „Meðan við erum að koma okkur vel fyrir í okkar samfélagi höfum við ekki leyfi til að láta það vera á kostnað þeirra sem á eftir koma, það erum við því miður að gera. Mesti umhverfisvandi heimsins i dag er í rauninni einstaklingurinn sem ekki tekur ábyrgð á verkum sinum, hver einasti maður skiptir máli," sagði Guðlaugur. „Harða plastið í umbúðum er baneitrað. Við kennum framleið- endum um og þeir kenna okkur sem kaupum um. Enginn vill taka ábyrgð. En fólki er farið að ofbjóða þetta úti í Skandinavíu og Þýska- landi, það nær í mjólkina í glerílát- um, fer með flöskur og tekur aðrar í staðinn. í stórmörkuðum erlendis er fólk farið að taka umbúðir utan af vörunni og skilur þær eftir hjá kaupmanninum. Hann gerir síðan kröfu til framleiðandans um minni umbúðir, enda að kafna í umbúð- um." Mörg lög af reiði og vanda- málum Snæfellsáss-samfélagiö á jörðina Brekkubæ en gistiheimilið Brekku-
Beinir tenglar
