Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Dagblašiš Vķsir - DV

og  
S M Þ M F F L
. . . . . . 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31 . . . . .
Smelltu hér til aš fį meiri upplżsingar um 161. tölublaš - Helgarblaš 
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Dagblašiš Vķsir - DV

						LAUGARDAGUR 15. JULI 2000
11
I>V
Skoðun
Skytturnar þrjár
„Ég vil bara að menn skilji það
sem ég er að segja. Ég er á leið til
Grænlands og hef greitt fullt verð
fyrir farmiðann. Það þýðir ekki
að segja mér að flugi þangað sé
aflýst vegna þoku í Færeyjum,"
urraði tveggja metra hár maður-
inn á vaktstjóra flugfélagsins
einn sólbjartan jarðskjálftadag
um miðjan júní.
Það mátti merkja á starfsliði
flugfélagsins að maðurinn var
ekki árennilegur þar sem hann
stóð í hermannabúningi og með
byssu um óxl; sem að vísu var í
hylki. Með honum voru tveir fé-
lagar heldur lægri og sportlegri
en þó illúðlegir ef djúpt var horft
i augu þeirra. „Já, ég vil bara að
menn skilji mig," ítrekaði sá
herklæddi við enn eina silkihúfu
flugfélagsins sem glímdi við það
að þoka i einu landi lagði af flug
milli tveggja annarra landa. Þref-
ið við afgreiðsluboröið hélt áfram
og þeim fjölgaði óðum sem stóðu
andspænis skyttunum þremur.
Þar sem sá stærsti lamdi hnef-
anum í borðið og endurtók að
hann skorti skilning á því að
menn skildu hann ekki titr-
aði öll byggingin eitt andar-
tak. Flugfélagsfólkið horfði
í hreinni skelfingu á mann-
inn sem fékk heilu húsin til
að skjálfa. Hann horfði á
hnefann á sér jafnundrandi
en fann slðan skýringuna:
„Ég gerði þetta ekki. Þetta var
eftirskjálfti," sagði hann, að
því er virtist til að slaka að-
eins á spennunni sem var ærin
fyrir þó jarðaskjálftar bættust
ekki ofan á.
Neyöarfundur og rör
Það var neyðarfundur í flug-
höfninni og skytturnar þrjár stik-
uðu óværar fram og til baka. Ótti
starfsmannanna við byssumenn-
ina lá sem mara í loftinu og tím-
inn leið. Tugur Grænlandsvina
sem ætlað höfðu með fluginu
höfðu gefist upp fyrir Færeyja-
þokunni og voru farnir
heim.Skyndilega var tekin
ákvörðun og fundur settur með
byssumónnunum sem voru eftir
ásamt þremur óbreyttum farþeg-
um. „Þið farið með rörinu til
Grænlands," sagði sá æðsti í
hópnum við stóru skyttuna en
horfði á miðskyttuna og vísaði til
þess að í stað stóru þotunnar var
sett upp sérstök vél af gerðinni
Metro.
Stórskyttan ljómaði og átti í
hinum mestu erfiðleikum með að
hemja gleði sina og halda andlit-
inu þungbúnu. „Það er gott að
menn skilja það sem ég segi,"
sagði hann í sömu svifum og
skytturnar þrjár gengu fylktu liði
inn í fríhöfnina þar sem ferðin til
Grænlands á vit hinna víðáttu-
miklu veiðilenda hófst.
Veiöisögur
Á leiðinni yfir hafið með rör-
inu voru sagðar veiðisögur og
stóra skyttan sagði hinum hvern-
ig þeir ættu að skjóta hreindýr og
mæta grænlenskri náttúru án
þess að skaðast af. „Við skjðtum
hreindýrin í hálsinn, bræður.
Það er hreinlegast," sagði hann
og síðan kom löng saga um félaga
sem lenti í þeirri ógæfu að skjóta
aftan í hreindýr þannig að kúlan
gekk út að framan. Niðurstað-
an var sú að kjötið var allt
ónýtt  af gor.   „Við  ætlum
okkur ekki slíka umgengni
við matvæli," sagði hann,
ábyrgur.
í kjölfar þeirrar sögu
komu fleiri furðusögur af
veiðmönnum, liðnum og
látnum. Miðskyttan sagði
sögu af austfirsku hrein-
dýri sem neitaði að verða
veiðimanni að bráð og
hljóp uppi byssumann
á vélsleða og rak
í hann
hornin.
Boð-
skap-
ur
ræða," sagði hann og dró upp úr
pússi sína nokkrar kremtúbbur.
„Þetta er fyrirbyggj-
andi   krem   sem
fælir   flugurnar
frá.   Ég   mæli
með þvi að við
notum það allir
þegar á fjallið
kemur,"   sagði
hann   og   hélt
síðan tölu um
að hinar tvær
kremgerðirnar
væru    fyrir    þá
sem ekki sýndu
forsjálni.
„Þeir
sog-
unnar
var   sá   að
veiðimaður
gæti      auðveld-
lega orðið bráð ef
hann gætti ekki að
sér í baráttunni við
dýr      merkurinnar.
Um það leyti sem rör-
ið var hálfhað yfir haf-
ið á leið til veiðilendn-
anna    þaggaði    stóra
skyttan niður i félögum
sínum og sagði þeim að
hlusta vel.
„Ég   segi   þetta   bara
einu sinni. Það sem helst
mun ógna öryggi ykkar
sem aldrei hafið komið til
Grænlands                     er
moskítóflugan.   Það   eru
dæmi um að menn hafi
verið stungnir svo rosa-
lega að þeir vöknuðu
kringlóttir,"    sagði
hann  og  þaggaði
umsvifalaust nið-
ur   í   miðskytt-
unni sem byrj-
aði að hlægja.
„Þetta      er
ekkert    gam-
anmál og ég
vil bara að
þið skiljið
hvað  er
um að
Reynir
Traustason
blaðamaður
sem
ekki
hafa
vit     á
því   að
nota
réttu
vörnina
nota   síð-
an        hin
kremin;
þegar allt er
komið         í
óefni,"  sagði
hann en bætti
svo    við    að
besta     vórnin
væri  hland  úr
kindum. „Ég er
bara   ekki   með
neitt     slíkt    en
flugurnar     halda
sig    i    kílómetra
fjarlægð         þegar
rolla migur," sagði
hann án þess að svo
£& mikið sem brosvipra
W sæist en á svip hans
mátti merkja að afleið-
ingakremið   væri   ætlað
minni skyttunum tveimur.
Rörið    komst    heilu    og
höldnu milli landa án þess
' &    a^   Færeyjaþokan  trufl-
jfc\  aði för. Eftir lauslega
ui& liðskönnun         stóru
m   ' ^R   skyttunnar gengu fé-
lagarnir fylktu liði
inn í flugstöðina í
Narsarsuaq    klifj-
! aðir bæði vopnum
og     varnarbúnaði.
„Við   þurfum   að
kaupa ýmsar nauð-
synjar,"    sagði    sá
stærsti og hafhaði því umsvifa-
laust  þegar  minnsta  skyttan
spurði hvort ekki  gæti  verið
gaman að grilla nautakjöt úti í
náttúrunni. „Það eina sem vantar
er öl,  krydd og klósettpappír,"
sagði hann og lýsti því að græn-
lensk   hreindýr   myndu   metta
svanga maga. „Síðan getum við
veitt bleikju eða snæhéra eftir at-
vikum. Við munum lifa og nær-
ast af þvi sem grænlensk náttúra
gefur," sagði hann þar sem þeir
stóðu í miðju kaupfélaginu í Nar-
saq með afgreiðslustúlku sér til
aðstoðar. Hann henti pakka af
blauttissjú í körfuna og tók siðan
til 10 rúlla pakkningu af salernis-
pappír. „Klósettpappírinn verður
eina tenging okkar við hinn vest-
ræna heim," sagði hann við af-
greiðslustúlkuna sem skildi ekki
bofs. Síðan snerist honum hugur
og hann tók pakkninguna upp úr
körfunni og skilaði í hilluna aft-
ur.
„Það veitir ekkert af eldhús-
rúllum. Menn sem mikið borða
skila miklu frá sér aftur," sagði
hann á samblandi af dönsku,
grænlensku og íslensku og ská-
sett augu afgreiðslustúlkunnar
urðu kringlótt af undrun þar
sem hún horfði niður eftir
manninum aftanverðum.
Flugur og hrelndýr
Það  voru  hamingjusamar
skyttur sem héldu á fjallið
með útbúnað sinn og undir
öruggri     leiðsögn     mesta
hreindýrabónda   á   Græn-
landi. Sá vísaði þeim beint
á   hreindýr   og   örskots-
stund eftir að fjarlægðar-
mælir hafði skilað áliti
og byssur voru komnar í
skotstöðu lágu tvö hrein-
dýr í valnum. Flugnasveim-
ur  gerði  stöðugar  árásir  á
skytturnar á meðan þær felldu
hreindýrin.      Stóra      skyttan
kveinkaði sér: „Andskotinn, þær
eru að gera út af við mig. Þær
vaða í gegnum forvarnarkremið
án  þess  að depla  auga,"  sagði
hann  með  nístandi  sársauka  í
rómnum þar sem hann stóð yfir
föllnum  dýrunum.   „Ég  er líka
viðþolslaus  þrátt fyrir að hafa
borið á mig heila túbu," sagði
miðskyttan. Minnsta skyttan stóð
þögul við hlið félaga sinna utan
áhrifasvæðis flugnanna.
„Það eru dœmi um að
menn hafi veríð stungnir
svo rosálega að þeir
vöknuðu kringlóttir,"
sagði hann og þaggaði
umsvifalaust niður í
miðskyttunni sem byrj-
aði að hlægja.
Þar sem komið var í náttstað
með veiðina var tekið til við að
grilla þann hluta hreindýranna
og taka upp úr kössum og pokum.
„Hvað er þetta," kallaði miðskytt-
an þar sem hann var búinn að
taka eldhúsrúllurnar og blauttis-
sjúið upp úr kassa. Hann hét á
lofttæmdri pakkningu sem virtist
hafa að geyma kjöt. Sá stærsti
var í óðaönn að bera á sig afleið-
ingakremið og leit á félaga sinn.
„Ja, þetta er nú eiginlega nauta-
kjöt. Ég vildi síður þurfa að drep-
ast úr hungri ef eitthvað bæri út
af," sagði hann með allt öðrum og
lægri tónstyrk en í flughófninni
forðum. Þegar félagi hans lyfti
upp dós með sömu spurningu þá
var þeim stóra nóg boðið. „Sérðu
það ekki maður. Þetta eru Ora
fiskibollur," svaraði hann hrana-
lega þar sem hann stóð með bux-
urnar á hælunum og reyndi að
sneiða hjá þeim fáu blettum sem
flugurnar höfði ekki séð ástæðu
til að smakka á. „Flugurnar létu
mig alveg í friði," sagði minnsta
skyttan og fékk sér sopa af bjór.
Svo bætti hann við, hálf-
skömmustulegur: „Samt gleymdi
ég að bera á mig fyrirbyggjandi
kremið."
Skoðanir annarra
Milosevic samur víð sig
„Venjulega eru
4
stjórnarskrár-
breytingar álitnar
skref í lýðræð-
isátt. Júgóslavía
Slobodans Milos-
evics er hins veg-
ar ekkert venju-
legt land. Stjórn-
arskrárbreyting-
in, sem júgóslav-
neska sambandsþingið, er Milosevic
stjórnar, samþykkti hefur þau áhrif
að endurkjósa má Milosevic. Stjórn-
arskrárbreytingin mun einnig gera
Svartfjallaland áhrifalaust á þingi
en það hefur nú nokkur sæti í efri
deildinni. Vegna smæðar landsins
mun það missa þessi sæti í beinum
kosningum. Milosevic kann að von-
ast til að Svartfellingar grípi sjálfir
til örvæningarfullra aðgerða svo að
þær skyggi á hans eigin saknæmi í
stríði og komi ef til vill í veg fyrir
íhlutun Vesturlanda."
Úr forystugrein Washington Post
10. júlí.
Kvenréttindi í Kúveit
„Frjálslyndi er komið lengra á
veg í Kúveit en í flestum nágranna-
löndum þess á Persaflóasvæðinu.
Kona stýrir háskólanum í Kúveit,
Kúveitar hafa útnefnt konu í emb-
ætti sendiherra og konur eru fleiri
en karlar í skólum. En ef Kúveitar
ætla að fara að ákvæði srjórnar-
skrárinnar um jafnrétti kvenna og
karla verða konur að fá full pólitlsk
réttindi. Það yrði fyrirmynd fyrir
aðrar þjóðir á svæðinu. Kvenrétt-
indakonur í Kúveit urðu nýlega fyr-
ir vonbrigðum þegar stjórnarskrár-
dómstóll vísaði á bug málum þar
sem farið var fram á kosningarétt
fyrir konur. Þar sem dómstóllinn
vill ekki taka á málinu þarf að
þrýsta á þingmenn. Konur í Kúveit
eiga skilið að njóta stuðnings stjórn-
arinnar í baráttunni fyrir þátttöku í
stjórnmálum þjóðarinnar."
Úr forystugrein New York Times
10. júlí.
Bitur dagur fyrir Tíbeta
„Föstudagurinn var bitur dagur
fyrir Tíbeta. Að vísu samþykkti
stjórn Alþjóðabankans að hætta
stuðningi við áætlun Kínverja sem
veitir 58 þúsund Kínverjum jarðir á
landi Tíbets. En Kinverjar, sem
gjarnan vilja vera aðilar að alþjóð-
legum samtökum, brugðust við með
þvi aö tilkynna að þeir ætluðu sjálf-
ir að fjármagna áætlunina. Þetta er
enn eitt dæmið um að Kína hlustar
ekki á sjónarmið umheimsins en
einnig um að stjórn bankans hefur
tilhneigingu til að beygja sig fyrir
stórveldum eins og Kína. Með öðr-
um orðum: Pólítík vegur þyngra en
siðferði."
Úr forysrugrein Politiken 9.
júlí.
Eyðnifaraldur
„Eyðnifaraldurinn er mesta ógn-
unin gegn framtíð Afríku frá tímum
þrælahalds og nýlendustefnu. Á
hverjum degi smitast 16 þúsund
manns í heiminum. Flestir þeirra
eru ungir, á milli 16 og 24 ára. Af
þeim 33 milhonum sem eru smitað-
ir búa 25 milljónir í Afríku. Búist er
við að eftir 10 ár
verði meðalaldur-
inn um 30 ár í
Botswana,
Swasilandi,
Namibíu          og
Simbabve verði
ekki brugðist viö.
Umræðurnar á
alnæmisráðstefn-
unni í S-Afríku
gefa ekki tilefni til bjartsýni. Mbeki
S-Afríkuforseti virtist vilja loka
augunum fyrir ógnun sjúkdómsins.
Lyfjafyrirtæki eiga lyf sem geta
mildað afleiðingar sjúkdómsins en
þau neita að sefja lyfin á viðráðan-
legu verði fyrir ríki Afríku. Fyrir-
tækin lokka með afslætti gegn hag-
stæðum einkaleyfum. Ríkisstjórn-
irnar hafa ekki áhuga. Stjórnmála-
menn neita að horfast í augu við
veruleikann.

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40
Blašsķša 41
Blašsķša 41
Blašsķša 42
Blašsķša 42
Blašsķša 43
Blašsķša 43
Blašsķša 44
Blašsķša 44
Blašsķša 45
Blašsķša 45
Blašsķša 46
Blašsķša 46
Blašsķša 47
Blašsķša 47
Blašsķša 48
Blašsķša 48
Blašsķša 49
Blašsķša 49
Blašsķša 50
Blašsķša 50
Blašsķša 51
Blašsķša 51
Blašsķša 52
Blašsķša 52
Blašsķša 53
Blašsķša 53
Blašsķša 54
Blašsķša 54
Blašsķša 55
Blašsķša 55
Blašsķša 56
Blašsķša 56
Blašsķša 57
Blašsķša 57
Blašsķša 58
Blašsķša 58
Blašsķša 59
Blašsķša 59
Blašsķša 60
Blašsķša 60
Blašsķša 61
Blašsķša 61
Blašsķša 62
Blašsķša 62
Blašsķša 63
Blašsķša 63
Blašsķša 64
Blašsķša 64