Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Dagblašiš Vķsir - DV

og  
S M Þ M F F L
. . . 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31 .
Smelltu hér til aš fį meiri upplżsingar um 194. tölublaš - Helgarblaš 
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Dagblašiš Vķsir - DV

						J
LAUGARDAGUR 25. AGUST 2001
Utgáfufálag: Utgáfufélagið DV ehf.
Útgáfustjóri: Eyjólfur Sveinsson
Framkvæmdastjóri: Hjalti Jónsson
Ritstjórar: Jónas Kristjánsson og Óli Björn Kárason
Aostooarritstjórar: jónas Haraldsson og Sigmundur Ernir Rúnarsson
Fréttastjóri: Birgir Guðmundsson
Auglýsingastjóri: Páll Þorsteinsson
Ritstjórn, skrifstofur, auglýsingar, smáauglýsingar, blaðaafgreiðsla, áskrift:
Þverholti 11,105 Rvík, simi: 550 5000
Fax: Auglýsingar: 550 5727 - Ritstjórn: 550 5020 - Aðrar deildir: 550 5999
Græn númer: Auglýsingar: 800 5550. Áskrift: 800 5777
Stafrœn útgáfa: Heimasíöa: http://wmw.netheimar.is/dv/
Fréttaþjónusta á Netinu: http://www.visir.is
Ritstjóm: ritstjorn@dv.is - Auglýsingar: auglysingar@dv.is. - Dreifing: dreifing@dv.is
Akureyri: Strandgata 31, sími: 460 6100, fax: 460 6171
Setning og umbrot: Útgáfufélagið DV ehf.
Plötugerö: ísafoldarprensmiðja hf. Prentun: Árvakur hf.
Áskriftarverö á mánuöi 2050 kr. m. vsk. Lausasöluverð 190 kr. m. vsk., Helgarblað 280 kr. m. vsk.
DV áskilur sér rétt til aö birta aðsent efni blaðsins í stafrænu formi og í gagnabönkum án endurgjalds.
DV greiðir ekki viðmælendum fyrir viðtöl við þá eða fýrir myndbirtingar af þeim.
Palli er einn í heiminum
Bandaríkin hafa siglt hraðbyri frá Evrópu á því hálfa
ári, sem liðið er frá valdatöku George W. Bush forseta.
Stjórn hans fer í vaxandi mæli fram eins og Palli, sem var
einn í heiminum. Hún hefur þegar hafnað sex fjölþjóða-
samningum, sem Evrópa styður eindregið.
Ráðamenn í Evrópu kvarta um, að samráð af hálfu
Bandaríkjanna hafi lagzt niður við valdatöku Bush. Hann
tilkynni einhliða, hvað hann hyggist gera og leyfi aðstoð-
armönnum sínum að fara opinberlega háðulegum orðum
um sjónarmið, sem fulltrúar Evrópu halda á lofti.
Bandarikin vilja ekki striðsglæpadómstól, af því að
hann kynni að ákæra bandaríska ríkisborgara. Þau vilja
ekki aðgerðir gegn loftmengun, af því að þær skerða svig-
rúm bandarískra olíufélaga. Þau vilja ekki bann við jarð-
sprengjum og eiturefnum vegna hagsmuna hersins.
Þetta er ekki gamla einangrunarstefnan, sem rikti í
Bandaríkjunum fram undir fyrri heimsstyrjöld og var síð-
an endurvakin eftir hana, er Bandaríkin vildu ekki taka
þátt í Þjóðabandalaginu, sem þeirra eigin forseti hafði efnt
til. Þetta er ný og einhliða heimsvaldastefna.
Bandarískir kjósendur hafa lítinn áhuga á kveinstöfum
frá Evrópu. Hin nýja og einhliða heimsvaldastefna nýtur
stuðnings heima fyrir, þótt menn skirrist enn við að taka
orðið sér í munn. Bandaríkin telja sig einfaldlega vera
himnaríki, sem sé hafið yfir fjölþjóðasamninga.
Hin nýja Bandaríkjastjórn styðst við gamlar upplýsing-
ar um, að Evrópa sé lélegur bandamaður, af því að þar sé
hver höndin upp á móti annarri, þegar til kastanna komi.
Þetta er ekki lengur fyUilega rétt, því að Evrópa hefur fet-
að sig varlega í átt til aukinnar samræmingar.
Enn er Evrópa hernaðarlegur dvergur, sem getur ekki
tekið til hendinni í eigin bakgarði á Balkanskaga án þess
að hafa Bandaríkin með í spilinu. En það spillir líka metn-
aði og getu Bandaríkjanna sem heimsveldis að vilja alls
ekki sjá blóð hermanna sinna í sjónvarpi.
Bandaríkin geta ekki stjórnað heiminum með ógnunum
úr lofti. Þau verða að lokum að heyja styrjaldir sínar á
jörðu niðri, þar sem blóð rennur óhjákvæmilega. Þau
munu seint og um síðir átta sig á, að það kostar eigin
mannslíf að reka heimsvaldastefnu forsetans.
Efnahagslega hafa Bandaríkin ekki forustu um þessar
mundir, því að Evrópa er orðin stærri eining og vex ör-
litlu hraðar en Bandaríkin. Því væri skynsamlegt fyrir
Bandaríkin að vera í góðu samstarfi við Evrópu og taka
tillit til ýmissa sjónarmiða, sem þar ríkja.
Slíkt gerðu allir forsetar Bandaríkjanna á síðustu ára-
tugum, þar á meðal faðir núverandi forseta. Nýja, einhliða
heimsvaldastefnan í Bandarikjunum er róttækt fráhvarf
frá þeirri stefhu og virðist helzt hugsuð sem leið til að afla
forsetanum vinsælda bandarískra sérstóðusinna;
Sennilegt er, að vikið verði frá þessari stefnu eftir fjög-
ur ár, þegar nýr forseti tekur við. Ekki er víst, að sam-
skipti Evrópu og Bandaríkjanna skaðist varanlega, þegar
litið er til lengri tíma, til dæmis til áratugarins í heild. En
skammtímaáhrifin eru óneitanlega óhagstæð.
Nýlegar skoðanakannanir um gervalla Evrópu sýna
mikla og eindregna andstöðu evrópskra kjósenda við
Bush Bandaríkjaforseta og mörg helztu stefnumið hans.
Þær hvetja ráðamenn í Evrópu til að stinga við fótum og
hindra framgang heimsvaldastefnunnar.
Meðan Palli er einn í heiminum á forsetastóli Banda-
ríkjanna verða erfið samskiptin yfir Atlantshafið, þar á
meðal fyrir þjóðir, sem vanar eru að tvístíga.
Jónas Kristjánsson
I>V
Þögull söngfugl
Reynir
Traustason
ritstjórnarfulltrúi
„Þú manst svo umfram allt að
vera þægur í skólanum. Mennt er
máttur og nú ríður á að spjara sig og
vera fjölskyldunni til fyrirmyndar,"
sagði húsbóndinn og annað tveggja
höfuða fjölskyldunnar, við barnið
sem nú lagði leið sína í skólann i
fyrsta sinni. Barnið horfði stórum
blágráum augum á föður sinn og
spurði síðan af einlægni þess er
þekkir ekki þann lygavef sem gjarn-
an er fléttaður um fortíð og nútíð:
„Pabbi, varst þú ekki alltaf stilltur í
skólanum?"
Faðirinn varð eitt augnablik kjaft-
stopp. Hans fortíð var ekki til um-
ræðu og síst átti hann von á því að
fá óþægilegar spurningar þar sem
hann lagði drengnum þær lífsreglur
sem duga skyldu honum til þess að
ná hæstu gráðu í menntun á þvi
sviði sem hann sjálfur kysi sér. Fað-
irinn reyndi því að slá á óseðjandi
forvitni barnsins með því að lýsa
lauslega örfáum sólskinsdögum í
skólanum. „Mér gekk alltaf vel í
landafræði," sagði hann.
Barnunganum hafði verið kennt
að sækja hinu réttu svör og hann
horfði stift á fóður sinn og spurði
enn: „Varstu stilltur í skólanum?"
Hugur mannsins reikaði aftur um
nokkra áratugi. Hann reyndi að
finna staðfestingu þess að hann
hefði verið stilltur þó ekki væri
nema einu sinni eða tvisvar. Hvern-
ig sem hann hugsaði fann hann ekki
nein sérstök tilvik þar sem hann
hefði borið af í hópi skólafélaga
sinna fyrir sakir yfirvegunar og
stillingar. Þvert á móti reis hver
minningin af fætur annarri sem
ekki hentuðu til þess að kenna ung-
um skólapilti hinar réttu lifsreglur.
Hann mundi þó til þess að hafa alltaf
verið stundvís og ákvað að fiagga
því í þeirri von að barnið hætti þess-
um leiðindaspurningum. Hann
ræskti sig: „Ég mætti afskaplega vel
í skólann."
Barnið gaf sig ekki og sagðist ekki
vera að spyrja um mætingar heldur
hegðun. „Varstu stilltur eða ekki?"
endurtók hann og fór verulega i
taugarnar á fóðurnum. Undir augna-
ráði sonar síns gaf hann sig á vald
minningunum. Faðirinn hafði á
námsárunum orð á sér fyrir að vera
fyrirferðarmikill og fara eigin leiðir
sem oftar en ekki voru öfugum meg-
in við þær einstefnugótur sem skóla-
yfirvöld kortlögðu. Honum var lífs-
ins ómögulegt að vera kyrr. Á stund-
um var honum vísað úr tímum fyrir
að geta ekki setið stilltur og prúður.
Svo langt gekk að hann var ómak-
lega sakaður um að vera með njálg
en þær glósur mörkuðu mjög barns-
sálina. Einkunnabók hans var með
skrautlegra móti enda virtist sem
svo að kennarar hans þyrftu sífellt
að vera tjá sig um hina og þessa at-
burði sem nemandanum sjálfum
fundust léttvægir. Á endanum náði
hann að telja foreldrum sínum trú
um að athugasemdir kennaranna
væru óréttmætar og þeir væru með
hann á heilanum sem brytist út í
skriflegum ofsóknum.
Söngtíminn
í þeim skóla sem fóstraði hann í
æsku var sá siður viðhafður að á
slaginu klukkan átta á hverjum
morgni stóðu öll skólabörnin tein-
rétt á ganginum og sungu þjóðsöng-
inn. Skólastjórinn var forsöngvarinn
og hugmyndafræðin að baki söngs-
ins var að sjálfsögðu sú að vekja
þjóðerniskennd hjá börnunum, auk
þess að vekja þau almennt. Drengur-
inn var ekki söngelskur að öðru
leyti en því að hann hafði gaman af
því að raula bítlalög. Þó fann hann
eldmóðinn svella í brjósti sér þar
sem hundrað mjóar raddir og einn
bassi kyrjuðu Ó, Guð vors lands. Það
var gott að vera íslendingur og hann
tók undir. í skólanum var oftar
sungið þvi söngtímar voru hluti af
námsskránni. Hann var minna fyrir
að syngja um dverga í fjallasal eða
Þyrnirós sem svaf í eina öld. Á söng-
skrá hans voru aðeins Bítlalög og
sjálfur þjóðsöngurinn. Hann mætti
að sjálfsógðu í söngtímana, enda
óhugsandi að skrópa. Þar kom hann
sér upp þeirri tækni að hreyfa var-
irnar án þess að gefa frá sér hljóð. I
seinni tið er þessi list kölluð að
„mæma". Hljómsveitir sem slampast
í gegnum það að syngja og leika inn
á plötu en treysta sér ekki til að
syngja og spila á sviði mæma gjarn-
an þar sem meðlimirnir ástunda lát-
bragðsleik við undir-
leik af geisladiski.
Söngtímarnir
voru   framan   af
friðsamir og fagr-
ar       barnaraddir
fylltu    skólastofuna
þannig að þeir sem
áttu leið hjá stöldr-
uðu gjarnan við
og táruðust und-
ir    englasöngn-
um.          Meðal
þeirra sem vikn-
uðu   voru   ætt-
menni    drengs-
ins  unga.  For-
eldrar       hans
höfðu   gjarnan
orð   á   hinum
undurfagra
söng       þegar
hann        kom
heim.      Hann
vildi ekki særa
þau  með  þvi
að upplýsa að
hans strengur
væri        ekki
hluti af þeirri
hörpu         sem
þarna   gaf frá
sér hina'ftreinu
tóna. Hann hélt
áfram          að
mæma og tók
hrósinu        í
þögn og með
örlitlu   sam- '
viskubiti. Svo
gerðist    það
að fleiri fóru
að haga sér
eins         og
sleppa   und-
an söngnum.
Þetta     þoldi
hann illa og
hann sá fyrir
sér að ef allir
mæmuðu   þá   yrði
þögn og hann þá
hugsanlega
neyddur    til
að syngja um
héraskinn og Þyrnirósu, að'
ónefndum fjallasalnum.
Sápukúlur
Þannig háttaði til að nemendurnir
mynduðu hóp í kringum pianóið.
Strákurinn hafði komið sér fyrir á
jaðrinum þar sem hann var eins
langt utan sjónlínu kennarans og
Breytinga er þörf
Jóhanna S.
Sígþórsdóttir
blaðamaður
Sjónarhorn
Atgangur sá sem staðið hefur um
heilbrigðiseftirlitið á Suðurlandi í
nærfellt tvö ár sýnir ljóslega að þar
er breytinga þörf. Þegar opinberir
embættismenn fá ekki frið til að
beina öllum starfskröftum sínum að
svo mikilvægum málaflokki sem heil-
brigðiseftirlit er þurfa viðkomandi
ráðuneyti og stofnanir að grípa inn 1.
Annað er óviðunandi.
Langvarandi átök HeUbrigðis-
nefndar Suðurlands og HeUbrigðiseft-
irlits Suðurlands má rekja tU heim-
sóknar heilbrigðisfulltrúanna að
kjúklingabúinu á Ásmundarstöðum
sem Reykjagarður á HeUu hefur rek-
ið. Þar haföi mest mælst 80 prósent
campylobactermengun. HeUbrigðis-
fuUtrúarnir vUdu virkt eftirlit og
gagngerar umbætur. Þeir vUdu að
neytendur væru upplýstir um hvað
þeir væru að kaupa. Þar gengu þeir á
vegg.
Heilbrigðisnefndin, með Guðmund
Inga Gunnlaugsson, sveitarstjóra á
HeUu, í fararbroddi, lagðist eindregið
gegn því að fjaUað væri um
campylobactermengun í einu stærsta
kjúklingabúi landsins opinberlega.
Síðar lagðist hún gegn því að fjaUað
væri um slæmt ástand neysluvatns í
Biskupstungum. Hún lagðist einnig
gegn því að fjaUað væri um umgengn-
ismál í tengslum við „Fegurri sveitir
2000". Loks lagðist hún gegn því að
heilbrigðisfuUtrúarnir mættu yfir-
höfuð tjá sig við fjölmiðla. Slagorðið
„Hreint Suðurland - hreinar sunn-
lenskar afurðir" virkar eins og
brandari á heimasíðu nefndarinnar í
ljósi undangenginna atburða.
Báöum megin við boröio
Heilbrigðiseftirlit Suðurlands er
rekið af sunnlenskum sveitarfélög-
um. Forráðamenn þeirra vilja halda
uppi öflugu atvinnulífi. Það kemur
Ula við þá ef t.d. matvælafyrirtæki 1
ríki þeirra eru gagnrýnd fyrir slæ-
lega umgengni og skort á hreinlæti,
svo ekki sé talað um sjúkdómavald-
andi mengun. Það getur nærri hver
staða forráðamannanna er ef þeir
sitja í heUbrigðisnefnd, sem er yfir-
boðari heUbrigðiseftirlitsins. Enda
hefur það komið á daginn á Suður-
landi að harkalegir árekstrar hafa
orðið vegna hagsmunagæslu í héraði
annars vegar og virks heilbrigðiseft-
irlits hins vegar. Núverandi formað-
ur nefndarinnar hefur sagt við DV
um „Reykjagarðsmálið" að „ekki
síst" yrði að passa sig á því að sá sem
væri fjaUað um yrði ekki fyrir „stór-
felldu tjóni". Hann minntist ekki á
tjón samfélagsins upp á hundruð
miUjóna vegna fjölda campylobacter-
sýkinga í neytendum.

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
28-29
28-29
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40
Blašsķša 41
Blašsķša 41
Blašsķša 42
Blašsķša 42
Blašsķša 43
Blašsķša 43
Blašsķša 44
Blašsķša 44
Blašsķša 45
Blašsķša 45
Blašsķša 46
Blašsķša 46
Blašsķša 47
Blašsķša 47
Blašsķša 48
Blašsķša 48
Blašsķša 49
Blašsķša 49
Blašsķša 50
Blašsķša 50
Blašsķša 51
Blašsķša 51
Blašsķša 52
Blašsķša 52
Blašsķša 53
Blašsķša 53
Blašsķša 54
Blašsķša 54
Blašsķša 55
Blašsķša 55
Blašsķša 56
Blašsķša 56
Blašsķša 57
Blašsķša 57
Blašsķša 58
Blašsķša 58
Blašsķša 59
Blašsķša 59
Blašsķša 60
Blašsķša 60
Blašsķša 61
Blašsķša 61
Blašsķša 62
Blašsķša 62
Blašsķša 63
Blašsķša 63
Blašsķša 64
Blašsķša 64