41 í FIMMTUDAGUR 28. MARS 2002 19 J3V Helgarblað i ! Hvað á aö gera viö Reykjavík? „ Viö sjáum hins vegar allt í kringum okkur aö þaö sem gerir borg aö lifandi samfélagi er þétt byggö. í stórborg á maO- ur ekki að þurfa aö eiga bíl. Ég bý í New York og mér dettur ekki í hug aO eiga bíl en hér í Reykjavík er engin leiO að komast af án þess aö vera á bíl." Þar vorum við þegar seinni turninn hrundi og gríðarlegt ský af ryki lagðist aftur yfir. Við flúð- um inn í yfirgefið hús þar sem við biðum í nokkra klukkutíma og vorum loksins ferjuð á bát með- fram strönd Manhattan á öruggt svæði." I i '¦¦¦¦-¦¦} I Ölafur var f New York 11. september Hann bjó 300 metra frá World Trade Center og horföi út um stofuglugg- ann á turnana hrynja. Hann segist ekki geta hugsaO sér að flytja frá New York þrátt fyrir þessa voOaatburOi en segir að enn dreymi sig 11. sept- ember á hverri nóttu. Ægileg reynsla Ólafur segir að þetta hafi verið ægileg reynsla og hafi eiginlega ekki líkst neinu nema því að heim- urinn væri að farast. Hann segist samt muna vel eftir því þegar bát- urinn sigldi með hópinn meðfram og menn störðu þöglir á rústir turnanna, reykjarmökkinn og eyðilegginguna að hann hafi verið að hugsa um verkefni sín og hvernig hann gæti sem fyrst kom- ist aftur til þess að vinna þau. „Við fengum ekki að fara heim fyrr en nokkrum dögum seinna og það var undarlegt að koma í húsið rafmagnslaust og vatnslaust og ganga upp á þrettándu hæð eftir auðum göngunum með vasaljós og leita að íbúðinni. Við fengum að- eins að fara inn í 10 mínútur en ég var samt viss um að húsið okkar var í afbragðs lagi og engin ástæða tíl að hafa áhyggjur af því en vatn- ið og rafmagnið vantaði." Þau hjónin leituðu á náöir hós- myndara, konu sem þau þekkja og hún leyfði þeim að búa í gestaher- berginu sínu í sex vikur. Meiri áhrif en ég hélt „Þetta hefur haft meiri áhrif á mig en ég gat ímyndað mér. Fyrstu viðbrögð eru auðvitað að reyna að loka þetta úti og halda áfram en ég verð að viðurkenna að nú sex mánuðum seinna stend ég sjálfan mig að því að hugsa mjög mikið um þetta og mig dreymir þetta á hverri nóttu." Ólafur segir að úr íbúð þeirra hafi gígurinn sem var eftir turn- ana tvo blasað við og þegar þeim var loksins leyft að flytja heim aft- ur gátu þau ekki hugsað sér að búa þarna áfram. „Þetta var óhugnanlegt og Donna leit stundum út um stofu- gluggann og brast í grát af engu tilefni." Þau ákváðu að flytja en fóru samt ekki langt því þau fluttu að- eins yfir götuna þar sem skyndi- lega losnaði mjög gott og hagstætt pláss sem þau stóðust ekki freist- inguna að taka. „Það kom hins vegar illa við okkur að komast að því eftir að við höföum undirritað leigusamn- inginn að næsti leigjandi á undan hafði farist í turnunum tveim. Mér finnst að það hefði mátt segja okk- ur það." Ólafur segir að borgarlífið í New York sé að verða líkt því sem það var áður en auðvitað sé áberandi minni umferð fólks í því hverfi sem World Trade Center var hjart- að í. „Þarna fóru mörg hundruð þús- und manns um á hverjum degi. Þarna voru stórar lestarstöðvar og fólk flykktist inn í borgina á ákveðnum tímum á morgnana, þá gat ég litið út um gluggann minn og það var eins og maurar flæddu um göturnar þegar þúsundir manna í dökkum jakkafötum með skjalatöskur hröðuðu sér ýmist frá eða til turnanna." Að slá sig til riddara Ólafur er ómyrkur í máli þegar talið berst að eftirköstum hryðju- verkanna en hann telur að Banda- ríkjamenn og Bush forseti teb'i sig vera í algerlega fullum rétti og þoli engin mótmæli gegn þeim að- gerðum sem gripið var til í kjölfar- ið. „Það er eins og það sé ekki hægt að gera neitt rangt. Það er afskap- lega erfitt og að mínu mati óger- legt að ræða þetta við Bandaríkja- menn því þeir eru fljótir að grípa til þess að ef maður sé ekki ánægð- ur þá geti maður bara farið aftur heim til sín þar sem maður sé best geymdur." Hann segir enn fremur að þótt Rudy Guiliani borgarstjóri hafi verið sleginn til margvíslegra riddarartigna fyrir framgöngu sína þá hafi New York-borg aldrei hjálpað þeim hjónum neitt þótt þau væru í rauninni á vergangi eftir hamfarirnar. „Eina stofnunin sem rétti okkur hjálparhönd af einhverju tagi var Rauði krossinn. Stjórnmálamenn virtust hafa meiri áhuga á þeim dánu en hinum lifandi og að vekja persónulega á sér athygli vegna þessa. Mér fannst ekkert sérstak- lega gott skipulag á hlutunum þarna í kjölfar þessara aðgerða og get ekki varist þeirri hugsun að ef eitthvað þessu líkt hefði gerst hér heima þá hefði verið tekið öðru- vísi á því enda íslendingar vanir hamförum náttúrunnar." Ólafur segir samt að það hafi ekki hvarflað að þeim hjónum að yfirgefa New York þrátt fyrir þessa hrakninga og eftirköst þeirra. „Þetta er stórkostleg borg og það er afskaplega gott að vera þarna og engin ástæða til að breyta því." -PÁÁ LárrudekraviÖþig... ¦H "-3-
Beinir tenglar
