Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Dagblašiš Vķsir - DV

og  
S M Þ M F F L
. . . 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31 .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Dagblašiš Vķsir - DV

						MelQCirt>lc»Ö 3D>"V   laugardagur.*. maí^ooi
Umkrin
ovinum
Eqqert Haukdal, fyrrum alþinqismaður,
oddviti oq máttarstólpi sinnar sveitar situr
íbeiskri einsemd á Berqþórshvoli. Hann
berst furir endurupptöku hæstaréttardóms
sem hljóðaði upp á tveqqja ára fanqelsi skil-
orðsbundið. Eqqert seqist vera saklaust
fórnarlamb samsæris oq haqsmuna íslensks
ættarsamfélaqs oq hrepparíqs.
DV heimsótti Eqqert oq talaði við hann um
óvini oq fyrirqefninqu.
SENNILEGA ER BERGÞÓRSHVOLL vejíivangur
frægasta hermdarverks á íslandi. Ef íslendirigasögur
eru almennt sannar, og sérstaklega Njála, þá bjó þar
á söguöld Njáll Þorgeirsson sem var einn vitrasti
maður á íslandi.
Flosi á Svínafelli reið með margmenni að Bergþórs-
hvoli og lagði eld að bænum og brenndi þar inni
fjólda fólks og bæinn til grunna. Njálsbrenna er án
efa eitt frægasta níðingsverk tslandssögunnar þótt
enginn geti verið nákvæmlega viss um að það hafi
gerst né með hvaða hætti. Þó hafa fundist brunnar
bæjarrústir og mannvistarleifar djúpt i hólnum sem
gætu verið frá söguöld.
Eggert Haukdal, bóndi og fyrrverandi alþingismað-
ur á Bergþórshvoli, gekk með blaðamanni DV um
bæjarhólinn nýlega og lýsti atburðum Njálsbrennu
fyrir ókunnugum. Hann taldi líklegt að Njáll hefði vel
séð til mannaferða af bæjarhólnum og ekki hefði
þurft að læðast að honum með mikilli gát. Hann sagði
að Njáll hefði án efa vitað að þar fóru óvildarmenn
hans og ákveðið að ganga til bæjar og loka að sér og
vona að hjálp bærist úr sveitinni. Svo fór ekki og
lögðu andskotar Njáls eld að bænum og varð þar líf
Njáls að gjalli þótt orðstír hans lifi enn.
Eggert gæti allt eins hafa verið að lýsa þeim at-
burðum sem markað hafa hans eigið líf undanfarin
misseri. Eggert var eitt sinn fyrsti þingmaður Suður-
lands í nafhi Sjálfstæðisflokksins, þekktur félags-
málamaður í sinni sveit, oddviti og altmúligmand,
sveitarhöfðingi og rómaður um allt Suðurland.
Hann var settur út af sakramentinu innan flokks-
ins, að eigin sögn að tilskipan Davlðs Oddssonar
fomanns sem vildi koma Árna Johnsen úr Vest-
mannaeyjum til valda. Það gekk eftir og Eggert var
utan þings. Fáum árum seinna lét Eggert undan
þrýstingi þungavigtarmanna í félagsmálaráðuneytinu
sem vildu að hann viki úr embætti oddvita og stjórn-
anda síns sveitarfélags. Eggert var kærður fyrir að
hafa dregið sér fé úr sveitarsjóði og krafinn um end-
urgreiðslu á ríflega tveimur milljónum króna sem
hann reiddi af hendi.
Hann var í héraðsdómi Suðurlands ákærður fyrir
að hafa misfarið með rúmlega tvær milljónir króna af
fjármunum sveitarinnar. Hann var reyndar sýknaður
af bróðurparti ákærunnar en í Hæstarétti var hann
dæmdur fyrir að hafa ranglega farið með um hálfa
milljón og hlaut tveggja mánaða skilorðsbundið fang-
elsi fyrir.
Situr eiim á hvolnum
Eggert hefur farið líkt og Njáli forðum að hann
gekk til bæjar á Bergþórshvoli og hefur lokað að sér
og ef til vill hefur hann reiknað með að honum bær-
ist einhver hjálp úr sveitinni. Það hefur ekki orðið.
Þessi fyrrum valdsmaður, þingmaður og sveitar-
höfðingi situr í einsemd á sínu forna höfðingjasetri
og hefur helgað krafta sína baráttunni fyrir því að fá
mál sín endurupptekin í Hæstarétti.
Hann hefur fengið ýmsa menn sér til aðstoðar,
bæði lærða og leika. Hann segir að toppgögn í mála-
rekstrinum sem sanni sakleysi hans svo ekki verði
um villst hafi verið send Hæstarétti fyrir nær tveim-
ur mánuðum með beiðni um endurupptöku en enn
bólar ekkert á svari. Það kemur reyndar í ljós að sér-
stakur saksóknari sem skipaður var í málinu hefur
þegar hafnað endurupptökubeiðni Eggerts og hans
manna.
Allt þetta telur Eggert með miklum ólikindum og
telur svo ekki verði um villst að hann sé fórnarlamb
manna sem ekki vilja að upp komist um mistök
þeirra sjálfra. Eggert virðist álíta að þræðir stjórn-
mála, skyldleika, vanhæfis og samtryggingar hafi
hvarvetna orðið fyrir honum og í þessum vef sitji
hann nú fastur án nokkurrar vonar um málsbætur.
Eggert er alinn upp á Bergþórshvoli frá 12 ára aldri
og hefur komið sér fyrir í risavöxnu íbúðarhúsi sem
stendur efst á hvolnum þar sem Njáll sat forðum.
Húsið er rúmt fyrir fjölskyldu Eggerts sem þarna býr
einn ásamt sambýliskonu sinni til nokkurra ára. Egg-
ert verður sjötugur á næsta ári.
Við setjumst til stofu þar sem glæsilegt útsýni er til
sjávar. Á veggjum er myndir og málverk úr sveitinni.
Bækur þekja heilan vegg og þar kennir margra grasa.
Gamlar útgáfur í bland við nýjar skáldsögur og efst í
bunka liggur bók Davíðs Oddssonar, Nokkrir góðir
dagar án Guðnýjar. Það eru ekki margir góðir dagar
í lifi Eggerts sem segir að baráttan við dómstóla og
vanhæfa endurskoðendur hafi brotið sig nær alger-
lega niður andlega um tíma en hann hafi þó öðlast
nokkurt baráttuþrek á nýjan leik.
Eggert segir að baráttan hafi þegar lagt fjárhag
hans í rúst og hvort sem hann fær endurheimt mann-
orð sitt fyrir Hæstarétti á ný eða ekki telur hann sig
hafa grundvöll til stórfelldra skaðabótamála gegn
sveitarfélaginu og fleiri aðilum. Þessi mál segir hann
að séu í undirbúningi og sigur sé borðleggjandi.
Þetta segir Eggert mér sitjandi í stól í stofu sinni
umkringdur pappírsbunkum sem málið varða. Þar
eru nær 500 blaðsíðna útskrift af málaferlum í héraði
og hæstarétti, Ijósrit úr bókhaldi sveitarfélagsins til
margra ára, álitsgerðir, bréf, umsóknir og svör. Úr
þessum pappír byggir Eggert sinn virkisgarð hvaðan
hann reynir að sækja sitt glataða mannorð í hendur
Hæstarétti og fjendum sínum.
Það fara margir um veginn
Hann talar um hlutskipti sitt og vitnar í Biblíuna,
nánar tiltekið í söguna af miskunnsama Samverjan-
um. Þar segir frá manninum sem lá hjálparvana við
veginn og enginn rétti honum hjálparhönd heldur
gengu framhjá blindir á eymd hans og volæði þar til
miskunnsami Samverjinn sá aumur á honum.
Ég skil það svo að Eggert sjái sig í hlutverki
mannsins sem liggur við veginn.
„Það fara margir um veginn og sjá ekki eymd þess
sem þar liggur," segir hann og augun virðast afskap-
lega stór bak við þykk gleraugun. Þessi augu beiðast
ásjár og skilnings og þau virðast vera ráðvillt.
„Þessi saga er að gerast á hverri mínútu og hefur
verið í tvö þúsund ár. Það er auðvitað með hreinum
ólíkindum að svona lagað skuli geta hent mann sem
er algerlega saklaus," segir Eggert og bítur á jaxlinn
til klökkna ekki.
„Ég vissi ekki til þess aö ég ætti sökótt við neinn
sérstaklega en vinnubrögðin í mínu máli hafa verið
ótrúleg.
Ég mæddist í mörgu og treysti þeim löggiltu endur-
skoðendum sem ég réð til að sjá um bókhald sveitar-
félagsins. Svo stendur maður uppi einn daginn sem
einn mesti bófi aldarinnar, ótíndur þjófur. Á sama
tíma og mitt mál kom upp voru menn að skoða mál-
efhi Lindar, fjárfestingarfélagins þar sem hlaupa-
strákur fór með 900 milljónir i súginn svo vitnað sé
til orða Davlðs Oddssonar í frægu bréfi. Menn misstu
algerlegaáhugann á því máli þegar einhver hélt að
skekkja væri í bókhaldi eins lítils sveitahrepps í
Landeyjum og sneru sér glaðir að þvi að klófesta einn
mesta bófa sem lengi hafði sést. Það var ég."
I máli Eggerts er þung beiskja og undiralda undr-
unar og vonbrigða. Hann segist ekki munu unna sér
hvíldar fyrr en mannorð hans verður hreinsað af
Hæstarétti og segist reyndar ekki trúa öðru en því að
svo verði. Hann segir að lögfróðir menn telji það
borðleggjandi og sýnir mér bréf frá virtustu endur-
skoðendum landsins sem skoðað hafa málatilbúnað á
hendur honum vegna fjárdráttar og misferlis og kom-
ist að þeirri niðurstöðu að hann sé allur byggður á
sandi og tilhæfulaus. En dómur Hæstaréttar stendur.
Samblástur hatursmanna
- En hvernig mátti það gerast að fyrrverandi al-
þíngismaður og sveitarhöfðingi lendir i slíkum
hremmingum? Er rétt sem sumir segja að hér skjóti
upp kollinum deilur sem rekja megi aftur til fyrri
hluta seinustu aldar?
„Samtals vorum við faðir minn hér oddviti í nokk-
uð á fimmta áratug. Allir reikningar voru alltaf sam-
þykktir samhljóða án athugasemda alla tíð.
Ég var aldrei með pólitiskan lista hér í sveitar-
stjórn. Það var persónan Eggert Haukdal sem var í
framboði og var kosinn með bullandi meirihluta,"
segir Eggert þegar hann reynir að fara yfir sögu
málareksturs síns í stuttu máli.
„Ákæruefnið samanstóð af þremur ákærum sem
samtals hljóðuðu upp á 2 milljónir 212 þúsund 360
krónur."
Upphaf málarekstursins segir Eggert hafa verið
samblástur nokkurra illgjarnra hatursmanna sinna í
sveitinni sem komu því til leiðar að endurskoðunar-
skrifstofan KMPG var fengin til að endurskoða bók-
hald sveitarfélagsins. í kjölfar þeirrar endurskoðunar
var kæran lögð fram.
„Ég var nánast plataður til að ganga til þessarar
endurupptöku. Ég var grandalaus því ég þekkti þessa
menn í félagsmálaráðuneytinu sem fengu mig til þess
og taldi þá ekki til hatursmanna minna."
Eggert segir að sér sé ljóst í dag að markmiðið hafi
allan tímann verið að koma sér frá vóldum og leggja
mannorð sitt í rúst. Hann var sýknaður af tveimur
þriðju ákærunnar í héraði í febrúar 2001 og sá dómur
var staðfestur í Hæstarétti en eftir stendur allan tím-
ann hálf milljón sem Eggert er dæmdur fyrir að hafa
misfarið með.
„Ég var með löggiltan endurskoðanda í vinnu sem
hefði betur tjáð mér þegar ég réð hann að hann kynni
þetta ekki. Hann var alls ekki starfi sínu vaxinn og
var að fikta í bókhaldinu eftir að reikningar voru
samþykktir og setja inn færslur sem eru gersamlega
óskihanlegar."
Niðurbrotinn andlega
Eggert segist hafa treyst fagmönnum á þessu sviði,
nánar tiltekið þessum endurskoðanda.
„Ég stóð frammi fyrir því skyndilega að vera stór-
þjófur og var niðurbrotinn algerlega. Það var ekki
fyrr en seinna sem ég fékk góða menn mér til hjálpar
til að berjast gegn þessum mönnum. Þá var ég orðinn
útlægur af öllum skrifstofum hér og gat ekkert rann-
sakaö neina pappira eða neitt til að rétta minn hlut.
Bókhaldið var mér algerlega lokað og læst. Það kom
sér þá vel að hafa h'ósrit af mörgu hérna heima og ef
það hefði ekki verið hefði ég aldrei verið sýknaður.
Ég hélt að það væri ekkert að. Ég treysti mínum
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40
Blašsķša 41
Blašsķša 41
Blašsķša 42
Blašsķša 42
Blašsķša 43
Blašsķša 43
Blašsķša 44
Blašsķša 44
Blašsķša 45
Blašsķša 45
Blašsķša 46
Blašsķša 46
Blašsķša 47
Blašsķša 47
Blašsķša 48
Blašsķša 48
Blašsķša 49
Blašsķša 49
Blašsķša 50
Blašsķša 50
Blašsķša 51
Blašsķša 51
Blašsķša 52
Blašsķša 52
Blašsķša 53
Blašsķša 53
Blašsķša 54
Blašsķša 54
Blašsķša 55
Blašsķša 55
Blašsķša 56
Blašsķša 56
Blašsķša 57
Blašsķša 57
Blašsķša 58
Blašsķša 58
Blašsķša 59
Blašsķša 59
Blašsķša 60
Blašsķša 60
Blašsķša 61
Blašsķša 61
Blašsķša 62
Blašsķša 62
Blašsķša 63
Blašsķša 63
Blašsķša 64
Blašsķša 64
Blašsķša 65
Blašsķša 65
Blašsķša 66
Blašsķša 66
Blašsķša 67
Blašsķša 67
Blašsķša 68
Blašsķša 68
Blašsķša 69
Blašsķša 69
Blašsķša 70
Blašsķša 70
Blašsķša 71
Blašsķša 71
Blašsķša 72
Blašsķša 72
Blašsķša 73
Blašsķša 73
Blašsķša 74
Blašsķša 74
Blašsķša 75
Blašsķša 75
Blašsķša 76
Blašsķša 76
Blašsķša 77
Blašsķša 77
Blašsķša 78
Blašsķša 78
Blašsķša 79
Blašsķša 79
Blašsķša 80
Blašsķša 80