Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Dagblašiš Vķsir - DV

og  
S M Þ M F F L
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31 . . . .
Smelltu hér til aš fį meiri upplżsingar um 282. tölublaš - Helgarblaš 
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga breidd


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Dagblašiš Vķsir - DV

						4-*        h~i'& tCj CJ K't) ÍC3 C7    jLjf\T    LAUGARDAGUR 7. DESEMBER
Ólafur Sveinsson ætlaði einu sinni að
verða rithöfunduren hann gerir heimildar-
mundir. Hann hefur qert umtalaðar kvik-
mundir um Iff á bensínstöð íBerlín, líf
braggabúa íReykjavík og 12. desember
verður frumsýnd heimildarmynd eftir Olaf
sem heitir Hlemmur og lýsir lífi útigangs-
og utangarðsfólks íReykjavík.
í kvikmyndinni Hlemmur er fylgst með lífi nokk-
urra persóna sem halda til og lifa sínu lífi að meira
eða minna leyti á strætisvagnabiðstöðinni á
Hlemmi. Þarna bregður fyrir mörgum litríkum per-
sónum sem eiga þó allar það sameiginlegt að standa
með einhverjum hætti á jaðri samfélagsins. Kvik-
myndin beinir einkum sjónum sínum að tveimur
geðsjúklingum, tveimur útigangsmönnum sem
drekka og strætisvagnabílstjóra sem hefur náð að
endurreisa líf sitt eftir áratuga óreglu og svartnætti.
Við fylgjumst með lífi útgangsmannanna sem sofa
ýmist undir tré á Klambratúni rétt við vegg lista-
safnsins eða á Hótel Hilton eins og þeir kalla Hverf-
issteininn, kaupa kardimommudropa í Draumnum á
Rauðarárstíg og kúgast á næsta bekk meðan þeir
þröngva niður fyrsta sopa dagsins af dropum í app-
elsíni eða með kóki.
Þeir ganga sína leið eftir Rauðarárstígnum áleiðis
niður á Hlemm sem er hjartað í lífi þeirra. Leið
þeirra frá náttstað á Klambratúni liggur undir
veggjum utanríkisráðuneytisins, Samkeppnisstofn-
unar, heilbrigðisráðuneytis, Landlæknisembættis,
lögreglustöðvar og eins ríkisbankanna. Skammt ofar
í holtinu voru til skamms tima til húsa tvö dagblöð.
Samt er eins og við sjáum ekki þetta fólk fyrr en það
birtist okkur á tjaldinu undir tónlist Sigur Rósar í
átakanlegri heimildarmynd.
Óhreinu börnin
Upp í hugann kemur ósjálfrátt gamla þjóðsagan
um óhreinu börnin hennar Evu sem ekki voru höfð
til sýnis þegar gesti bar að garði. Er þetta útigangs-
fólk hliðstæða hinna óhreinu barna okkar daga?
„Þetta er ekki bara útigangsfólk því flestir fasta-
gestanna á Hlemmi eiga sér fastan samastað en sam-
líkingin hittir í mark og mér finnst það segja ansi
mikið um samfélag okkar á íslandi," segir Ólafur
þar sem við sitjum inni á kaffihúsi rétt við Hlemm.
„íslendingar ganga með þá ímynd að þeir séu ekki
bara hamingjusamasta þjóð í heimi heldur séu hér
ekki til vandamál eins og þau sem fjallað er um í
myndinni og ef þau eru til þá séu þau áreiðanlega
ekki eins og í erlendum stórborgum vegna þess að
hér komi fjölskyldan alltaf til hjálpar.
Þetta er alrangt, og það kemur skýrt fram í mynd-
inni, því þó að i sumum tilvikum séu fjölskyldurnar
til staðar og allar af vilja gerðar þá ráða þær einfald-
lega ekki við aðstæðurnar. Álagið á fjölskylduna
verður alltof mikið og þess utan er ekki hægt að
þvinga menn til að leita sér hjálpar. Þeir verða að
vilja það sjálfir."
Manneskjur, ekkí vandamál
-  Ólafur vill samt taka það skýrt fram að kvik-
myndin Hlemmur er ekki um vandamál heldur fjall-
ar hún um manneskjur og heim sem við höfum fyr-
ir augunum dags daglega en sjáum samt ekki.
„Þetta ættu blaðamenn sem áður unnu hér uppi í
Þverholtinu að vita. Það kannast margir við þessi
andlit en í myndinni öðlast þau líf."
-  í myndinni bregður fyrir öllum árstíðum og
margvíslegu veðri sem gefur til kynna að vinnsla
myndarinnar hafi tekið alllangan tíma en Ólafur
segir að tökur hafi alls staðið í fimm vikur sem
skiptust milli vetrar og sumars.
„Undirbúningur af minni hálfu hér heima stóð i
4-5 vikur og hugmyndina hafði ég fengið 1-2 árum
áður."
Sátum og biðum
- Hvernig gekk þér að vinna traust þeirra sem
koma fram i myndinni?
„Það var mjög misjafnt. Ég þekkti engan fyrir og
þegar ég kom heim til íslands 4-5 vikum áður en
tökur hófust var ég búinn að tryggja mér leyfi SVR
og talaði við starfsmennina á Hlemmi og sagði þeim
hvað væri í bígerð. Síðan fór ég einfaldlega að koma
þangað á hverjum degi og eyddi nokkrum tímum í
að fylgjast með. Svo færði ég mig upp á skaftið og fór
að tala við einstaka menn og velja úr þá sem vöktu
áhuga minn. Fyrst voru menn skeptískir en svo fór
þeim að lítast vel á og samþykktu að vera með þang-
að til við birtumst með myndavélina og tilheyrandi
græjur. Þá hættu menn snarlega við. Þetta átti samt
ekki við um útigangsmennina tvo sem eru í mynd-
inni. Þeir stóðu við allt sem þeir höfðu sagt.
Síðan tók langan tíma að vinna aftur upp traust
manna eftir að við mættum með vélarnar. Á stund-
um var ég farinn að óttast að okkur tækist ekki að
klára myndina. Við sátum stundum dögum saman á
Hlemmi með heilt upptökulið án þess að geta gert
neitt annað en að bíða og vona.
Þetta er annað heimili margs fólks og orðspor
Hlemms er þannig að menn vilja ekki endilega tengj-
ast þessum stað gagnvart samfélaginu þótt þetta sé
þeirra annað heimili."
Dauðinn býr líka á Hlemmi
- Ómar og Hannes eru tveir vinir sem eru saman
á útigangi í Reykjavík og saga þeirra er sterkasti
þráðurinn í myndinni. Þar virðist dauðinn vera
sínálægur.
„Það sló mig mjög þegar við áttuðum okkur á því
hve dauðinn er nálægur þessu samfélagi. Frá júlí
fram í febrúar dóu átta af fastagestunum á Hlemmi
úr hópi útigangsmannanna og meðan við vorum að
taka í þrjár vikur um sumarið dóu tveir þeirra.
Þetta fólk deyr úr sjúkdómum sem tengjast neysl-
unni. Hjartaáföll, heilablóðföll, lifrarsjúkdómar -
þetta er algengast. Svo verða menn úti, þeir hverfa
eða látast af völdum áverka sem stundum er ekki
ljóst af hverju stafa."
Það er hvergi skjól
-  Karlmenn virðast vera í miklum meirihluta á
Hlemmi og konur sjást varla í myndinni. Ólafur seg-
ist vera mjög undrandi á því hvernig búið er að úti-
gangsmönnum í Reykjavík.
„Þegar þessir kallar eru á því er þeim ekki hleypt
inn í Gistiskýlið í Þingholtsstræti, það er ekkert
skýli fyrir þá, ekkert athvarf nema lögreglustöðin,
og það er ekki beinlínis hlutverk lögreglunnar að
reka gistiheimili þó Hverfissteinninn sé kallaður
Hótel Hilton á götunni. Það er ekkert nema gatan og
sumur og vetur sofa þessir menn undir trjám í
öskjuhlíðinni, á Klambratúni, í bilhræjum eða nið-
urníddum húsum í bænum.
Það eru ágæt samtök eins og Samhjálp, Byrgið og
fleiri sem reyna að hjálpa þessu fólki og það er eins
og yfirvöld hafi hreinlega lokað augunum fyrir
þessu vandamáli og skilið það eftir hjá lögreglunni.
Menn vilja ekki sjá þetta. Það hentar þeim ekki."
- Við sjáum eymd útigangsmannanna mjög átak-
anlega í myndinni og Ólafur segir að þeir geri sér yf-
irleitt skýra grein fyrir því að ef þeir haldi áfram þá
bíði þeirra ekkert nema dauðinn. Hann líkir Ómari
við síðasta geirfuglinn því hann segir að hann sé
einn eftirlifandi af sinni kynslóð.
„Drykkjumenn eru eitt og geðsjúkir eru annað en
þeir eru oft á tíðum ekki síður skildir eftir á ver-
gangi. Það eina sem hefur virkilega verið viður-
kennt sem sjúkdómur af þessu tagi á íslandi er
drykkjuvandamál - sennilega vegna þess hve út-
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
38-39
38-39
Blašsķša 44
Blašsķša 44
Blašsķša 45
Blašsķša 45
Blašsķša 46
Blašsķša 46
Blašsķša 47
Blašsķša 47
Blašsķša 48
Blašsķša 48
Blašsķša 49
Blašsķša 49
Blašsķša 50
Blašsķša 50
Blašsķša 51
Blašsķša 51
Blašsķša 52
Blašsķša 52
Blašsķša 53
Blašsķša 53
Blašsķša 54
Blašsķša 54
Blašsķša 55
Blašsķša 55
Blašsķša 56
Blašsķša 56
Blašsķša 57
Blašsķša 57
Blašsķša 58
Blašsķša 58
Blašsķša 59
Blašsķša 59
Blašsķša 60
Blašsķša 60
Blašsķša 61
Blašsķša 61
Blašsķša 62
Blašsķša 62
Blašsķša 63
Blašsķša 63
Blašsķša 64
Blašsķša 64
Blašsķša 65
Blašsķša 65
Blašsķša 66
Blašsķša 66
Blašsķša 67
Blašsķša 67
Blašsķša 68
Blašsķša 68
Blašsķša 69
Blašsķša 69
Blašsķša 70
Blašsķša 70
Blašsķša 71
Blašsķša 71
Blašsķša 72
Blašsķša 72
Blašsķša 73
Blašsķša 73
Blašsķša 74
Blašsķša 74
Blašsķša 75
Blašsķša 75
Blašsķša 76
Blašsķša 76
Blašsķša 77
Blašsķša 77
Blašsķša 78
Blašsķša 78
Blašsķša 79
Blašsķša 79
Blašsķša 80
Blašsķša 80