Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Dagblašiš Vķsir - DV

og  
S M Þ M F F L
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31 . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Dagblašiš Vķsir - DV

						10
LAUGARDAGUR 14. DESEMBER 2002
Útgáfufélag: Útgáfufélagið DV ehf.
Framkvæmdastjóri: Hjalti Jónsson
Aöalritstjori: Oli Björn Kárason
Ritstjori: Sigmundur Ernir Rúnarsson
Ao&tooarritstjóri: Jónas Haraldsson
Ritstjórn, skrifstofur, auglýsingar, smáauglýsingar, blaöaafgreiðsla, áskrift:
Skaftahlíð 24,105 Rvík, síml: 550 5000
Fax: Auglýsingar: 550 5727 - Ritstjórn: 550 5020 - ABrar deildir: 550 5749
Ritstjorn: ritstjorn@dv.is - Auglýsingar: auglysingar@dv.is. - Dreifing: dreifing@dv.is
Akureyri: Kaupvangsstræti 1, sími: 462 5000, fax: 462 5001
Setning og umbrot: Útgáfufélagið DV ehf.
Plótugero og prentun: Árvakur hf.
DV áskilur sér rétt til að birta aðsent efni blaðsins í stafrænu formi og í gagnabönkum án endurgjalds.
DV greiðir ekki viðmælendum fyrir viðtöl við þá eða fyrir myndbirtingar af þeim.
Fangarfulsa við mat
Samhliöa fréttum um fátækt ákveð-
inna þjóðfélagshópa og aukna ásókn í
matar- og fatagjafir góðgerðarstofnana
berast undarleg tíðindi frá fangelsinu
á Litla-Hrauni. Þar er greint frá því að
um eða yfir þrjátíu fangar hafi farið í
hungurverkfall og láti matarbakka,
sem þeir fá daglega með heitum mat,
liggja óhreyfða vegna þess að maturinn sé vondur. Svelti fang-
anna hófst á miðvikudag þegar fram voru reidd bjúgu. Breytti
það engu um hug fanganna er næsta dag var boðið upp á
kjúklinga með frönskum kartöflum.
Aðgerðir þessa hóps sýna, og skal skýrt tekið fram að ekki
er um að ræða alla fanga á Litla-Hrauni, að hann er ekki í
tengslum við samfélagið. Hungurverkfallsfangarnir virðast
ekki hafa heyrt af biðröðum fólks við dyr Mæðrastyrksnefnd-
ar. Undanfarna mánuði hefur á annað hundrað manns komið
þangað vegna vikulegrar matarúthlutunar. Aðrir hafa leitað til
kirkjunnar í sömu erindagjörðum. Ætli það fólk hefði fúlsað
við bjúgum eða kjúklingum? Líklega ekki. Fangarnir telja þann
mat hins vegar ekki við hæfi.
Þá er ekki að sjá að þessir sömu fangar hafi lesið viðtal, sem
birtist í DV fyrir mánaðamótin, við unga einstæða móður. Hún
lýsti yfir sárum áhyggjum sínum vegna þess að endar náðu
ekki saman. Hún var að missa leiguíbúð sína vegna skulda en
sagði minna gera til þótt hún borðaði ekki reglulega vegna þess
að hún ætti ekki fyrir mat. Huggunin var sú að hún gat gefið
fjögurra ára syni sínum að borða.
Fangar á Litla-Hrauni fá heitan mat í hádeginu en súpu,
brauð, álegg og fleira á kvöldin. Það þykir gott á flestum heim-
ilum landsmanna að vera með eina heita máltíð. Hluti fang-
anna strækar hins vegar og segir matinn vondan, fituríkan,
ekki nægilega ferskan og gjarnan djúpsteiktan.
Vegna aðgerða fanganna útvegaði DV sér matseðil fyrir eina
viku í fangelsinu og birtir í frétt í dag. Þar kemur fram að í
boði er prýðilegur matur sem sæma myndi hvaða stofnun sem
er og hvaða heimili sem er. Sem dæmi um heitan hádegismat
má nefna reykt folaldakjöt, buff, steiktan fisk, pitsu, kjötbollur
og sunnudagsmaturinn er Londonlamb og ís á eftir. Við þessu
fúlsa fangarnir þótt fæðið sé fullboðlegt öðrum.
Kvöldmaturinn sem er í boði er ekki síður frambærilegur,
t.d. súpa og brauð, beikon og egg, grjónagrautur og salat, pasta-
réttur og skyr. Fangarnir ganga þó ekki nær sér en svo í hung-
urverkfallinu að þeir nærast á kvöldin, borða brauð og korn-
mat með mjólk. Mótmælin snúa að heita hádegismálsverðinum.
Fangar eiga að sjálfsögðu rétt á hollum og góðum mat. Þess
njóta þeir tvímælalaust, eins og DV sýnir fram á í dag. Mót-
mælasvelti tuga þeirra á Litla-Hrauni, af þessum ástæðum, er
venjulegu fólki óskiljanlegt og ekkert annað en móðgun við þá
samborgara sem ekki eiga fyrir mat fyrir sig og sína.
ífremstu röð sundmanna
Örn Arnarson, sundmaður í
íþróttabandalagi Reykjanesbæjar,
sýndi og sannaði að hann er í fremstu
röð sundmanna þegar hann tryggði
sér Evrópumeistaratitilinn í 200
metra baksundi á Evrópumeistara-
mótinu í Þýskalandi. Með afrekinu
tók hann til baka titilinn sem hann
vann þrisvar í röð á árunum 1998 til 2000. Þetta er sérlega
glæsilegur árangur hjá Erni sem enn ber merki þjóðar sinnar
hátt á alþjóðamótum.
Steinþór Gunnarsson landsliðsþjálfari fagnar Evrópumeist-
aratitli Arnar að vonum og segir það gleðilegast að Örn sé aft-
ur kominn á þann stað þar sem hann á að vera, það er meðal
þeirra bestu. Örn hefur öðlast mikla reynslu á stórmótum. Sú
reynsla nýttist vel í keppni við þá bestu í Þýskalandi.
Jónas Haraldsson
I>V
Ný Evrópa
Sigmundur Ernir
Rúnarsson
ritstjóri
Tíminn er vissulega afstæður en
þrettán ár í sögu Evrópu eru eins og
andvarp. Því má segja að gamla járn-
rjaldið hafi verið dregið frá fyrir
viku, svo stuttur tími er það í hug-
anum frá því lýðræðið hafði betur
gegn alræðinu eystra. Og tíminn frá
þvi múrinn féll hefur verið nýttur
vel í löndum gamla kommúnismans.
Nýir valdhafar eru víðast búnir að
treysta lýðréttindi í sessi og byggja
upp samfélag sem almenningur hef-
ur trú á og telur að geti fært þeim
hamingju og hagsæld í framtíðinni.
Það tók Evrópu nálega heila öld
að sameinast að nýju. í upphafi sið-
ustu aldar skrifaði ritsnUlingurinn
Stefan Zweig sína makalaust góðu
bók um „Veröld sem var". Á sjald-
gæflega næman hátt tókst honum að
lýsa voninni sem bjó í brjósti Evr-
ópubúa við dagsbrún nýrrar aldar
þegar öllum fannst augljóst að upp-
lýsing og tækni myndi færa fólki
aukin efni, listir, frið og hamingju.
Á næstu fjórum áratugum var álf-
unni steypt í glötun og Zweig tók lif
sitt, yfirbugaður af vonbrigðum.
Enn á tímamótum
Við upphaf 21. aldar er Evrópa
enn á ný á tímamótum. Ráðamönn-
um álfunnar og öllum almenningi
hefur líklega aldrei gefist betra
færi á fullnaðarsátt á milli þeirra
ólíku þjóða og trúarhópa sem
byggja álfuna allt frá Síberíu í
austri til Grænlands í vestri, frá
Sömum í norðri til Kýpverja í
suðri. Margar aldir ófriðar eru að
baki, jafnt miklar styrjaldir og
skærur, og hefur reyndar engin
álfa mátt þola annan eins yfirgang
og blóðsúthellingar og þessi ein
allra minnsta álfa jarðarinnar.
Evrópa er þéttbýl og full af þjóð-
arbrotum. Landamæri hafa liðast
um álfuna um árhundruð. Það er
athyglisvert til þess að hugsa að af
fulivalda ríkjum er ísland líklega
eina landið í allri álfunni sem
byggt er af einni og sömu þjóðinni.
Hvarvetna annars staðar koma
tvær eða fleiri þjóðir saman í einu
landi: Samar og Norðmenn í Nor-
egi, Danir og Þjóðverjar í Dan-
mörku, Samar, Svíar og Finnar í
Finnlandi og svona mætti lengi
telja. Þetta er blönduð álfa og
kraumar af hvers konar skoðunum.
Sagan tekur kipp
í gamalli höfuðborg Islands sátu
margir helstu þjóðarleiðtogar álf-
unnar fram á nótt við að stækka
samband Evrópu. Það eru tímamót
í álfunni, merkari og meiri en sam-
tímanum sýnist. Ársins 2002 verður
þegar fram líða stundir minnst fyr-
ir sögulegar sættir á milli vestur-
og austurhluta Evrópu. Lönd á
borð við Pólland, Tékkland, Slóvak-
íu, Slóveníu og Ungverjaland og
Eystrasaltsríkin eru að stíga
stærsta skref í átt að auknum rétt-
indum ibúa sinna sem þau hafa
nokkru sinni tekið.
Sérstaða íslands er
meira og minna sú - og
það skiptir almenning
mestu - að dýrara er að
fleyta fram fjölskyldum
á Islandi en annars stað-
ar í Evrópu. Á endanum
verður það svo að inn-
ganga íslands í Evrópu-
sambandið mun ráðast
af áhuga fólks á að bœta
kjör sín.
Og sagan tekur kipp. Sjálf heims-
sagan. Loksins er Evrópa sameinuð,
austrið og vestrið að bjóða hvort
öðru upp í nýjan dans sem minnir
um margt á vonina sem bjó í brjóst-
um Stefans Zweigs og annarra Mið-
Evrópubúa á öndverðri síðustu öld.
Þá virtist ekkert geta stöðvað bjart-
sýni manna. Þá iðaði Evrópa öll af
tilhlökkun og ekkert sem benti til
þess að samheldni þjóða í þessum
gamla heimi myndi bresta í bráð. Þá
var ekkert Sovét eða járntjald. Og
vesturveldið ekki til.
Ákefð og einlægni
Það hefur verið ánægjulegt að
fylgjast með ráðamönnum gömlu
austantjaldsríkjanna á fundum sín-
um með forvígismönnum Evrópu-
sambandsins á undanförnum mán-
uðum. Áhugi þeirra á að verða
órjúfanlegur hluti af nýrri Evrópu
hefur allt í senn verið ákafur, ein-
lægur og óþreyjufullur. Stefnan
hefur verið og klár og samstaðan
augljós. Þessar þjóðir hafa einsett
sér að komast á bekk með þeim
bestu i Evrópu - fólkið heima skuli
ekki lengur vera annars flokks íbú-
ar í álfunni.
Þetta er eðlilegur þankagangur.
Almenningi í þessum löndum var
haldið niðri um margra áratuga
skeið. Mestallt frumkvæði hafði
veriö drepið niður og framtakssemi
sömuleiðis. Þjóðirnar höfðu verið
hnepptar í fjötra alræöis þar sem
kerfið þjónaði hagsmunum hers og
herra. Fjölmiðlar voru að miklum
hluta notaðir til að Ijúga almenning
fullan af ferlegum lifnaði vestra ög
aðrar upplýsingar voru undir auga
ritskoðarans sem hagræddi stað-
reyndum lífsins eins og lénsherr-
um hentaði.
Enn þá beygur
Það er með nokkrum ólíkindum
hvað þjóðir í austurhluta Evrópu
hafa náð sér hratt á strik eftir
þennan alræðistíma. Vitaskuld
hafa þau nælt sér í nokkra verstu
lesti Vesturlandabúa en almennt
hefur ráðamönnum þessara þjóða
tekist það ætlunarverk sitt að
breyta þjóðskipulaginu. Það er
óhemjuflókið en áhuginn er sömu-
leiðis ómældur. Fáir leiðtogar
heims vita jafn vel að þeir eru und-
ir smásjá umheimsins. Þeir eru
hreint og beint umluktir alþjóða-
stofnunum og alþjóðabönkum.
Fólkið í löndunum, kjósendur
nýrra tíma, er hins vegar enn þá
með beyg í brjósti. Eftir áralanga
spillingu á meðal ráðamanna
landsins reynist almenningi erfitt
að treysta valdhöfum. Þeir gera
miklar kröfur til allra stjórnenda
landsins og óþreyjan eftir árangri
er mikil. „Aftur til Evrópu" var
fyrirsögn eins ungversku dagblað-
anna fyrr í vetur. Hún segir í raun-
inni aút sem segja þarf um stemn-
inguna heima fyrir. Þessi miðja
Evrópu, sem Ungverjaland er land-
fræðílega, er að finna sjálfa sig að
nýju.
Tími sambands og samvinnu
Það er tímanna tákn hverjir eru
að sækja um aðild að Evrópu. Tyrk-
ir vilja inn og sitja við sama borð
og gamlir fjandvinir þeirra, Grikk-
ir. Það hillir jafnvel undir samein-
ingu þjóðabrotanna á Kýpur fyrir
tilstuðlan Evrópusambandsins. Og
sem fyrr segir er hluti gamla Sov-
étsins að setjast á bekk með Bret-
um og Frökkum og Þjóðverjum.
Það er verið að kveðja gamla öld í
margvíslegum skilningi. Tími sam:
bands og samvinnu er runninn
upp. Krafa allra Evrópubúa er hag-
ur á við það sem best þekkist.
Vestur í hafi hugsa íslendingar
sitt ráð. Margir þeirra undrast
þennan ofboðslega áhuga á inn-
göngu í Evrópusambandið. Og ei-
líflega er talað um sérstöðu íslands.
Sérstaða íslands er meira og minna
sú - og það skiptir almenning
mestu - að dýrara er að Qeyta fram
fjölskyldum á íslandi en annars
staðar í Evrópu. Á endanum verður
það svo að innganga íslands í Evr-
ópusambandið mun ráðast af áhuga
fólks á að bæta kjör sín. Það er að
gerast austast í Evrópu. Og mun
líka gerast vestast.
^openhagen
12th - 13th December 2002

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40
Blašsķša 41
Blašsķša 41
Blašsķša 42
Blašsķša 42
Blašsķša 43
Blašsķša 43
44-45
44-45
Blašsķša 46
Blašsķša 46
Blašsķša 47
Blašsķša 47
Blašsķša 48
Blašsķša 48
Blašsķša 49
Blašsķša 49
Blašsķša 50
Blašsķša 50
Blašsķša 51
Blašsķša 51
Blašsķša 52
Blašsķša 52
Blašsķša 53
Blašsķša 53
Blašsķša 54
Blašsķša 54
Blašsķša 55
Blašsķša 55
Blašsķša 56
Blašsķša 56
Blašsķša 57
Blašsķša 57
Blašsķša 58
Blašsķša 58
Blašsķša 59
Blašsķša 59
Blašsķša 60
Blašsķša 60
Blašsķša 61
Blašsķša 61
Blašsķša 62
Blašsķša 62
Blašsķša 63
Blašsķša 63
Blašsķša 64
Blašsķša 64
Blašsķša 65
Blašsķša 65
Blašsķša 66
Blašsķša 66
Blašsķša 67
Blašsķša 67
Blašsķša 68
Blašsķša 68
Blašsķša 69
Blašsķša 69
Blašsķša 70
Blašsķša 70
Blašsķša 71
Blašsķša 71
Blašsķša 72
Blašsķša 72
Blašsķša 73
Blašsķša 73
Blašsķša 74
Blašsķša 74
Blašsķša 75
Blašsķša 75
Blašsķša 76
Blašsķša 76
Blašsķša 77
Blašsķša 77
Blašsķša 78
Blašsķša 78
Blašsķša 79
Blašsķša 79
Blašsķša 80
Blašsķša 80
Blašsķša 81
Blašsķša 81
Blašsķša 82
Blašsķša 82
Blašsķša 83
Blašsķša 83
Blašsķša 84
Blašsķša 84
Blašsķša 85
Blašsķša 85
Blašsķša 86
Blašsķša 86
Blašsķša 87
Blašsķša 87
Blašsķša 88
Blašsķša 88