Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Helgarblašiš

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Helgarblašiš

						Helga;
ar ö
blaðið
CD
O
¦5
Fjandinn hafi það. Ég ætla
að stela vörubílnum mín-
um aftur af Mumma! Ég á
hann og hann hefur engan
rétt til að hafa hann!
Ég fel mig hérna bak við
rólurnar og þegar Mummi
lítur í aðra átt hleyp ég til,
gríp bílinn og hraða mér í
burtu.
Það ættu að vera nokkrir
Rauðakrosskassar á öllum
róluvöllum, svo maður geti
læðst upp að illmennunum
án þess að sjást.
Ypsilon
ÍEið
Jón Oddsson hæstaréttarlög-
maður hélt erindi um mengun-
ina á Heiðarfjalli á fundi hjá
Herstöðvaandstæðingum ný-
lega.
Hann ræddi samskipti sín við
Eið Guðnason umhverfisráðherra,
en Jón er lögfræðingur landeig-
enda við Heiðarfjall. Sagði Jón
um umhverfisráðherra að það
væri athugandi hvort ekki ætti að
gera sérstaka undanþágu á ís-
lenskunni og skrá nafn ráðherrans
með ypsiloni.
Tólf þúsund
vinnuslys á
ári hverju
Starf vinnueftirlitsmanns
felst aðallega í almennu eft-
irliti með aðbúnaði, holl-
ustuþáttum og öryggi á
vinnustöðum. Hins vegar
skiptir það miklu máli varð-
andi vinnuvernd að fólk sé
sjálft meðvitað um eigin að-
búnað og öryggi á vinnu-
stöðum, segir Gylfi Már
Guðjónsson, eftírlitsmaður
hjá Vinnueftirliti ríksins.
Ætla má að á ári hverju verði
hérlendis um tólf þúsund vinnuslys.
Það eru margfalt fleiri slys en þau
sem tilkynnt eru til Vinnueftirlitsins
á ári hverju þrátt fyrir að mikið hafi
verið gert til þess að brýna fyrir at-
vinnurekendum að tilkynna til
Vinnueftirlitsins öll slys; ekki að-
eíns þau alvarlegu, heldur einnig
minniháttar óhöpp. Vanræksla i
þeim efnum getur haft áhrif á bóta-
skyldu og því mikilvægt fyrir báða
aðila, starfsmanninn og atvinnurek-
andinn, að slys eða óhöpp séu til-
c/)
Vinnueftirlitsmaður
kynnt til viðkomandi aðila. Athug-
un sem gerð var á Slysadeild Borg-
arspítalans á sínum tíma rennir
stoðum undir það að sú tala, tólf
þúsund vinnuslys á ári, sé ekki
fjarri sanni. Til marks um það má
nefna að á árinu 1990 barst 761 til-
kynning um vinnuslys til eftirlits-
ins. Samkvæmt skráningu Vinnu-
eftirlitsins létust átján einstaklingar
í vinnuslysum á árabilinu 1986-
1990 og eru þá frátalin þau dauða-
slys sem urðu við vinnu á legi og í
lofti.
Þá tilkynnti Heyrnar- og tal-
meinastöð íslands Vinnueftirlitinu
um 3.570 einstaklinga sem höfðu
tapað heyrn vegna hávaða við
vinnu á árabilinu 1981-1991.
Ef niðurstöðúr þeirrar rannsóknar
sem gerð var á Slysadeild Borgar-
spítalans eru bornar saman við nið-
urstöður rannsókna sem gerðar hafa
verið með hliðstæðum aðferðum í
Danmörku, kemur í ljós að vinnu-
slys eru tíðari hér á landi. í Reykja-
vík urðu 1060 karlar og 250 konur,
miðað við 10 þúsund starfandi
rnenn, fyrir vinnuslysum á ári, en í
Árósum í Danmörku slösuðust 860
karlar og 220 konur, miðað við 10
þúsund starfandi menn. Hins vegar
hefur komið í ljós við samanburð á
tilkynntum atvinnusjúkdómum,
sem gerður var á Norðurlöndunum
á tímabilinu 1980-1985, að þeir séu
í sama mæli þar og hérlendis.
Þótt ekki hafi farið ftam rann-
sóknir á kostnaði vegna vinnuslysa
og atvinnusjúkdóma hér á landi er
engu að síður talið að kostnaðurinn
sé umtalsverður. Samkvæmt grein-
argerð sem Alþjóðavinnumálaskrif-
stofan í Genf hefur látið taka saman
um kostnað vegna vinnuslysa og at-
vinnusjúkdóma í nokkrum iðnríkj-
um varð niðurstaðan sú að þessi
kostnaður virðist vera á bilinu 1%-
3% af vergri landsframleiðslu.
Miðað við þessar niðurstöður er
kostnaðurinn hérlendis vegna
vinnuslysa og atvinnusjúkdóma á
bilinu 3,8-11,4 miljarðar króna.
Vinnuverndarár
Núgildandi lög um aðbúnað,
hollustu og öryggi á vinnustöðum
eru frá 1981 en fyrstu sérlögin um
vinnuverndarmál voru sett árið
1928. Þótt ýmislegt hafi áunnist í
vinnuverndannálum eru mörg verk-
efni framundan. Það helsta er yfir-
standandi vinnuverndarár sem hófst
í mars síðastliðnum og stendur til
sama mánaðar að ári í löndum Evr-
ópubandalagsins og EFTA. Mark-
mið vinnuverndarársins er að alls
staðar í stórum og smáum fyrir-
tækjum sé hugað að því að aðbún-
aður sé góður, komið sé í veg fyrir
vinnuslys og atvinnusjúkdóma og
stuðlað að vellíðan hins vinnandi
manns. Aðalþema vinnuverndarárs-
ins eru fjögur:
¦  Hreint loft á vinnustað
¦  Öryggi á vinnustað
¦  Vellíðan á vinnustað
¦  Varnir gegn hávaða og
titringi á vinnustað.
Þótt menn hafl vitað það í þrjár
aldir að vinna getur valdið heilsu-
tjóni, er mikilvægi andlegrar líðan-
ar fólks í vinnu nýlegt áhersluatriði
í vinnuvernd. Á síðasta áratug hafa
menn gefið því æ meiri gaum og er
ekki vafi á að í framtíðinni mun
meira verða um þetta hugsað en
hingað til.
Meðal þess sem unnið verður
sérstaklega að hérlendis á vinnu-
vemdarárinu er að lögð verður sér-
stök áhersla á að efla innra starf
fyrirtækjanna. Á hverjum vinnustað
þar sem eru tíu starfsmenn eða
Gylfi Mór Guojónsson
vinnueftirlitsma&ur.
Mynd: Kristinn.
fleiri verði skipaður öryggisvörður
og öryggistrúnaðarmaður, en ör-
yggisnefhdir í þeim fyrirtækjum þar
sem starfsmenn eru fimmtíu eða
fleiri og er þetta í samræmi við
gildandi lög.
Slysavarnir
En að hverju huga vinnueftirlits-
menn þegar þeir fara á vinnustaði?
Gylfi Már segir að þegar á vinnu-
staðina sé komið, í hans tilfelli á
byggingarsvæði, sé lögð áhersla á
að tryggja að komið sé í veg fyrir
fallhættu og unnið á góðum og
traustum vinnupöllum; að gengið sé
vel frá stigum og stigagötum; að
gengið sé vel og tryggilega frá
grunnum og skurðum
svo að börnum og
öðrum stafi ekki
hætta af. Jafnframt er
litið á aðstöðu starfs-
manna; að hún sé
snyrtileg og hreinlæt-
isaðastaða sé fyrir
hendi. Síðast en ekki
síst ganga eftirlits-
menn eftir því að
menn noti hjálma, ör-
yggisskó og að hlífar
séu á vélum og verk-
færum, svo nokkuð
sé nefnt.
Gylfí Már er tré-
smiður að mennt og
hafði unnið við iðn
sína áður en hann
gerðist opinber starfs-
maður. Astæðu þess
að hann réðst til
Vinnueftirlitsins þann
1. maí 1988 má rekja
til sérstaks vinnu-
verndarátaks sem í
var ráðist í bygging-
ariðnaðinum sökum fjölda alvar-
legra fallslysa sem orðið höfðu í at-
vinnugreininni árið 1987 og á fyrri
hluta árs 1988. Þetta átak skilaði
meðal annars þeim árangri að
vinnupallar hafa batnað og alvar-
legum fallslysum fækkað að sama
skapi. Reyndar má segja að hluta
skýringarinnar á fækkun slysa í at-
vinnugreininni megi rekja til þess
að álag á byggingarmönnum hefur
minnkað frá því sem það var á
þessum góðæristímum. Þá var
vinnutími byggingarmanna mun
lengri en gerist og gengur um þess-
ar mundir auk þess sem mikið álag
fylgir því einalt að vinna mikið í
ákvæðisvinnu. „Það eykur auðvitað
slysahættuna þegar menn eru farnir
Þessi aobúnaour starfsmanna á vinnustao er
ekki til fyrirmyndar og trúlega vildu fóir
vinna hjá atvinnurekanda sem býour upp á
annao eins.
að lýjast og vinna mikið undir
pressu.
Sem dæmi um áherslu Vinnueft-
irlitsins á slysavarnir má nefna að í
fyrra settu eftirlitsmenn stofhunar-
innar fram um 15.400 fyrirmæli og
ábendingar um slysavarnir. En
hvað gerist, sé ekki farið að ábend-
ingum Vinnueftirlitsins og hefur
eftirlitið eitthvert vald?
Gylfi Már segir að Vinnueftirlitið
geti stöðvað vinnu tafarlaust þar
sem hætta er á ferðum. Láti menn
sér ekki segjast er kallað á lögreglu.
Það er þó mjög fátítt. Aftur á móti
er mun algengara að eftirlitið banni
notkun véla eða vinnupalla þar til
viðeigandi ráðstafanir hafa verið
gerðar sem tryggja öryggi starfs-
manna. Meiri þolinmæði gætir
varðandi aðstöðu starfsmanna á
vinnustað. Aðstaðan er ekki inn-
sigluð fyrr en atvinnurekandinn
hefur hunsað ábendingar Vinnueft-
irlitsins í tvígang og er þá vinnan
einnig stöðvuð. Gylfi segir að þetta
hafi þeir því miður þurft að gera í
tugatali. En skýrar reglur kveða á
um það að viðunandi starfsmanna-
aðstaða sé fyrir hendi á byggingar-
vinnustöðum. Þar eð verkaskipting
byggingarfulltrúa og Vinnueftirlits-
ins í þessum málum hefur ekki ver-
ið nægilega skýr, hafa þessir aðilar
komið sér saman um hvernig staðið
skuli að eftirliti og úttektarskyldu
með starfsmannaaðstöðu á bygg-
ingarstað. Þegar er farið að vinna
samkvænu þessu í Reykjavík,
Kópavogi, Akureyri, Hveragerði og
jafhvel víðar. Engu að síður telur
Gylfi að aðstaða byggingarmanna á
vinnustað sé enn nokkuð lakari hér-
lendis en gerist og gengur meðal
nágrannaþjóðanna.
Gylfi segir að þeir hjá Vinnueft-
irlitinu vilji fyrst og fremst vinna
sem leiðbeinendur og aðstoðar-
menn til að byggja upp öryggi á
vinnustöðum í stað þess að hafa á
sér einhverja lögregluímynd.
I sínu starfi koma vinnueftirlits-
menn víða við og meðal þess sem
Gylfi þarf að hafa eftirlit með má
nefna byggingar- og verktakastarf-
semi, trésmíðaverkstæði, grunn-
skóla, sérskóla og verklegar fram-
kvæmdir sveitarfélaga. Þar eð hann
starfar í Reykjavíkurumdæmi er
svæðið nokkuð yfirgripsmikið, eða
sjálf höfuðborgin, Seltjarnarnes,
Kópavogur, Hafnarfjörður, Garða-
bær, Mosfellsbær, Álftanes, Kjalar-
nes og Kjós. Auk þess að sinna eft-
irliti með vinnustöðum vinna eftir-
litsmenn að ýmsum úttektum á
starfsmannáaðstöðu, á vinnupöll-
um, úttektum vegna slysa eða
kvartana og sinna kennslu á hinum
ýmsu námskeiðum sem haldin eru.
Fimmtudagurinn 30. apríl
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24