Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Dagblašiš

og  
S M Þ M F F L
. . 1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31 . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Dagblašiš

						DAGBLAÐIÐ. LAUGARDAGUR 26. JANÚAR 1980.
Dagblaðið í Noregsheimsókn:
Á langtímaplaninu er að verða
jafnheilbrigður og Norðmenn
— laugardagsrabb við Valla og Ástu, námsmenn í Þrándheimi
„Okkur finnst dýrt að lifa hér,
sízt ódýrara en heima á íslandi. Við
verðum eins og annað námsfólk að
lifa spart. Samt nást endar ekki
saman með námslánunum einum
saman. Lánafyrirkomulagið og
kjörin eru slík að menn gætu ætlað
að það væri höfuðsynd að fara í
skólaogeiga börn!"
Valgeir Guðjónsson og Ásta
Ragnarsdóttir hafa orðið. Þau eru
námsmenn í Þrándheimi i Noregi og
hafa verið þar síðan haustið 1978
ásamt syninum Tómasi. Hann nemur
félagsráðgjöf, hún uppeldisfræði.
Meðallesenda er hann Mklega betur
þekktur sem Valli í Spilverkinu en
Valli félagsráðgjafi.
Leiðir Ástu, Valgeirs og Dag-
blaðsins lágu saman í Osló í
janúarbyrjun. Þau komu þangað frá
Bergen. Þar höfðu þau eytt jólum og
áramótum. Síðdegis sama dag og
samtal okkar fór fram ætluðu þau að
stíga um borð í lest og þjóta eftir
sporum alla leið til Þrándheims.
Ljúfmannlega var tekið kvabbi um
viðtalsstúf, með því skilyrði þó aö
Atli Rúnar
Halldórsson
talsverðu rúmi yrði varið til að fjalla
um bág kjör námsmanna erlendis.
„Furðu alyeng
skoðun að náms-
menn liggi úti
í löndum og
drekki brennivín!"
„Maður er eins og vesalingur. Það
er auðvelt að fá á tilfinninguna að við
námsmenn eigum hreint ekki að
komast upp með að lifa venjulegu
lífi," sagði Valgeir.
„Heima er það furðu algeng
skoðun meðal fólks að námsnenn
liggi úti í löndum og drekki
brennivín, á kostnað skatt-
borgaranna — auðvitað. Ég sæi'
margt fólk heima, sem bölvar náms-
lánuin sem lúxus, ætla að lifa á því
semokkurer'ætlaðtil framfæris."
Þá bentu þau á að erfiðleikar
barnafólks í námi væru meiri en
þeirra er enga erfingja hafa til að
fæða og klæða. Lári hækka ekki við
að eiga barn. Tekjur mega að vísu
vera hærri án þess aðlánskerðist.
,,Það er ekki gert ráð fyrir því hjá
Lánasjóðnum að börn geti veikzt,"
sagði Ásta. „Ef námsmenn þurfa að
sinna barni vegna veikinda og missa
úr námi er ekki tekið tillit til þess.
Það eru dæmi um synjun á láni vegna
veikindabarna."
itölt ímiím:iti
„Umboðsmenn eru
hvunndagshetjur!"
Ásta og Valgeir hafa enn ekki sagt
sitt' síðasta orð um kjör námsmanna
oglánamáiin.
„Kerfið er þannig að manni er
hegnt fyrir að vinna. Námsfan duga
ekki til framfærslu. Þá er nærtækast
að slá lán. Svo er unnið og unnið í
fríum. Tekjurnar fyrir þá vinnu
dragast frá næsta láni. Blankheitin
eru aftur komin í sjónmál. Boltinn
hleður utan á sig. Þetta er víta-
hringur sem erfitt er að komast út úr.
Norskir námsmenntaka sumarfri
eins og venjulegt fólk. Það þykir bara
eðlilegur hlutur. Norskir námsmenn
geta líka gengið að sinuni lánum
vísum á ákveðnum degi. Við þurfum
að bíða og biða. Það þykir nánast
eðlilegt. Og þá lendir ekki sízt á
umboðsmönnum okkar heima að
glíma við Lánasjóðinn. Þeir eru ekki
öfundsverðir af hlutskipti sínu.
Umboðsmenn eru hvunndags-
hetjurnar sem bera þyngstu
byrðarnar!"
„Djöfull munaði litlu að þeir skoruðu, maður!" Valli var ekki viðmælandi á
meðan enski fótboltinn var á skjánum. Bein útsending frá Bretlandseyjum.
Drengurinn er meira að segja svo forfallinn sportisti að hann „tippar" f get-
raununum. Og vinnur auðvitað aldrei.
Tommi þráaðist við að borða matinn sinn á hefðbundinn hátt. Vildi hræra f honum með puttunum og láta þar við sitja. Ásta
mamma kom á vettvang og hjálpaði syninum að taka til sfn næringuna.
Valli kroppar i gitar. Samtalið við hann og Ástu fór fram i húsakynnum Snæfrfðar
EgÚson og Gunnars l. Kvaran á Stórgötunni i Osló. Snæfriður lærir iðjuþjáhun.
Gunnar er i blaðamannaskóla. Hann er jafnframt fréttaritari útvarpsins i Noregi.
DB-myndir ARH.
4000 kr. á mánuði
í f ramf ærslu
Talið berst að framfærslukostnaði
í Noregi. Þau segjast lifa af um 4000
norskum kr. á mánuði (320.000 ísl.
kr.). Þar af fara 1000 kr. (80.000 ísl.
kr.) i húsaleigu, 500 kr. (40.000 ísl.
kr.) í barnapössun og ca 200 kr.
(16.000 ísl. kr.) í ferðir.
„Við biðum i hálft ár eftir dag-
heimilisplássi. Dæmi eru um að menn
borgi 2000 kr. (160.000 ísl. kr.) fyrir
dagmömmu á mánuði. Við megum
teljast heppin."
Do You Like
Norway?
Loks sá fyrir endann á reiðilestrin-
um um námsmannakjör og lánamál.
Blaðamaður notaði tækifæríð og
skaut að saklausri sveita'Atannsspurn-
ingu: Hvernig líkar ykkur við Norð-
menn? (samanber: How do you like
Iceland-spurninguna sem erlendir
túristar á íslandi fá gjarnan í fésið
um leið og þeir hafa tyllt báðum
löppum á klakann).
„Ja, kunnum við ekki bara vel við
þá?  Jú,  jú.   Það  er  allt  gott   um
Norðmenn að segja."
Alltof jákvætt svar! Voru þau
virkilega ekki til umræðu að segja
eitthvað Ijótt um Norðmenn?
Eitthvað sem hægt væri að nota i
æsilega fyrirsögn? Þauhugsuðu sig
um litla stund. Og viti menn:
„Norðmenn eru djöfull skynsamir.
Fullskynsamir fyrir okkar smekk,"
sagði Valgeir.
„Ekki nógu sveigjanlegir," bætti
Ásta við.
„Þeir taka síðasta „trikk" heim
hvernig sem á stendur. Stundvisi er
númer eitt," sagði Valgeir. Hann var
orðinn jákvæður aftur.
„Fólk er ekkert fyrir að bruðla. Og
svo er það heilbrigðið. Á langtima-
planinu mínu er að verða eins heil-
brigður og Norðmenn. Ég er til
dæmis byrjaður að skokka. Mér líður
miklu betur. Alveg satt! Mig skortir
bara skokkskó. Námslánin duga hins
vegar ekki til að kaupa lágmarks-
skokkútbúnað," sagði Valgeir og
glotti.við. -Honum tókst að koma
kjaramálum námsmanna snyrtilega
aðáný.
Þau töluðu um að erfiðast hefði
verið sl. vetur að byrja nám og
búsetu.
„ Við myndum ekki vilja endurtaka
síðasta vetur. Eilift ráp á norska
kontóra. Eilífar reddingar. Kerfið í
Noregi er stirðara en heima. Þar er
oft hægt að bjarga málunum í bili
með lempni. Hér þekkist slikt varla.
En það bjargar miklu að gott er að
vera íslendingur í Noregi.
„Blóðkristiðfólk"
Ásta og Valgeir voru tekin að
ókyrrast í sætum sínum þegar hér var
komið sögu. Lestin til Þrándheims á
förum frá Osló eftir tvo tima og mál
að sinna pökkun farangurs.
Framundan var 7 tima hökt á áfanga-
stað.
Þau gátu þó ekki stillt sig um að
skjóta inn fáeinum lokaorðum að
skilnaði — mest hóli um Norðmenn:
„íslendingar eru alveg sér á báti í
Noregi. Okkur er vel tekið hér. Betur
en öðrum útlendingum. Þeir þykjast
eiga í okkur hvert bein. En þegar að
er gáð vita Norðmenn lítið um
Island. Furðulegalítið."
Valgeir á síðasta orðið, um leið og
hann kveður:
„Norðmenn eru ekki líkir
íslendingum. Þetta er blóðkristið
fólk."                                     -ARH.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24