BIADW frjálst, áháð dagblað 'iltgef andi: Dagblaðið hf. Framkvssmdastjóri: Svainn R. Eyjórlsson. Rilstjóri: Jónae Krlstjansson. Ritstjóriiariulttrúi: Haukur Hekjaaon. Fré uastjóri: Ómar Valdimaraaon. Skrif stofustjóri ritstjórnur: Jóhannaa Raykdal. íþróttjr: Hallur Sfmonarson. Manning: Aðalsteinn Ingólfsson. Aðstoðarfrettaatjóri: Jónas HarakJsson. Handrit: Asgrimur Palsson. Hönnun: Hilmar Karisson. BlaAemenn: Anna BJarnason, Atli Rúnar Halklórsson, Atli Stainarsson, Asgair TómassofCBragi Skjuroaaon, Dora Stafánsdóttir, Elfn Alburtaiióttir, Gissur Skjurðsson, Gunnlaugur A. Jónsson, Ólafur Geirsaon, Sfgurður Sverriason. LJosmyndlr: Ami Páll Johannsson, Bjamletfur Bjamkiif sson, Hörður Vilhjalmsson, Ragnar Th. Síguros son, Sveinn Þormóðeaon. Safn: Jón Sssvar Baldvinsson. Skrifstofustjóri: Ólafur EyjóHsson. GJaklkuri: Þráinn Þorlaifsson. Sokistjóri: Ingvar Svelnsson. OreHing- arstjóri: Mur E.M. HaHdórsson. Ritsijórn Sfðumúla 12. Afgraiðsla, áskrif tadoild, auglýsingar og skrifstofur ÞverholtJ 11. Aðarafml blaðsins er 27022 (10 Ifnurl. Setning og umbrot: DugblaOiö hf., Sfflumúla 12. Mynda- og plötugarð: HHmir hf„ Sfðumúla 12. Prentun Arvakur hf., SkeHunni 10. Askriftarverð á manuðf kr. 4500. Verð f lausasöki kr. 230 uintak ifl. Við skulum hvergi fara Horfur hafa batnað á því, að Vestur- lönd sitji heima í sumar, þegar Moskvu- menn halda lyfjaþrælasýningu undir fána Alþjóða ólympiunefndarinnar. Gíslar Halldórssynir Vesturlanda kveina að vísu og kvarta, en verða von- andi að láta undan siga fyrir bfurþunga almenningsálitsins. Lyfjaþrælasýningin er þegar orðin marklítil, úr því að Bretar, Bandaríkjamenn og Kenyamenn segjast hvergi ætla að fara. Þar á ofan eru Vestur-Þjóðverjar komnir á fremstu nöf að hætta og yrði áróðurshátíðin þá endanlega marklaus. Norðmenn og Hollendingar voru áður farnir að tvístíga. Fyrst eftir innrás Sovétríkjanna í Afganistan reyndu leiðtogar Frakklands og Vestur-Þýzkalands að bjarga leifum slökunarstefnunnar með því að greina milli at- burða í Evrópu og Asiu. Þeir fóru undan í flæmingi, nákvæmlega eins og Chamberlain á sínum tíma. Útlegð Sakharofs virðist hafa opnað augu ráða- manna Frakklands og Vestur-Þýzkalands fyrir því, að ekkert mark er takandi á undirskriftum leiðtoga Sovét- ríkjanna. Þeir nota ólympiuleikana til kerfisbundinna brota á mannréttindakafla sáttmálans frá Helsinki. Úr því að Sovétstjórnin hunzar mannréttinda- samninga sína og fer með hervaldi inn í önnur ríki, er hún jafnvís að hunza alla þá slökunarsamninga, sem hún hefur undirritað og hyggst undirrita. Innrásin í Afganistan og útlegð Sakharofs voru kornin tvö, sem fylltu skilningsmælinn. Með fjarveru sinni frá áróðurssýningunni í Moskvu mundu Vesturlönd sýna sovézkum almenningi, að framganga sovézkra valdamanna er fyrirlitin um heim allan. Hugsanlegt er, að Sovétmenn vakni svo smám saman til vitundar um ýmsar hættur, sem fylgja heimsvaldastefnuSovétstjórnarinnar. Jafnframt er liklegt, að stöðvuð verði leið ólympíu- leikanna niður í svaðið. Undir forustu austantjalds- ríkja og með samábyrgð misviturra, vestrænna íþrótta- stjóra eru þessir leikar orðnir hreint hneyksli. Þeir eru bein andstaða allra hugsjóna, sem íþróttir byggjast á. Sovézk yfirvöld fara með íþróttafólk sitt sem róm- verska skylmingaþræla. Því er misþyrmt á varanlegan hátt með því að dæla i það lyfjum til að auka afköst þess á andartaki keppninnar. Og lyfjaeftirlitið í Moskvu verður algerlega í höndum sovézkra yfirvalda. Um þetta segir Magnús Torfí Ólafsson: ,,Enginn sem kynnt hefur sér atferli sovézkra íþróttayfirvalda, er í vafa um, að það tækifæri verður notað." Hann segir líka: „Þó tekur fyrst steinninn úr, þegar kemur að dómarastörfum sovézkra keppnisdómara. Framferði þeirraer fyrir löngualræmt. . . " En það er ekki nóg fyrir Vesturlandabúa að vakna til vitundar um þetta. Það er ekki nóg að brjóta niður spillta lyfjaþrælasýningu. Um leið þarf að gefa íþrótta- fólki sanna leika í staðinn. Og það er hægt með litlum fyrirvara, þótt engin ein borg geti hýst alla leikana. Stungið hefur verið upp á, að frjálsum leikum verði dreift um heiminn, þannig að hver grein verði á sínum stað, hlaup i Kenya, stökk í Bandaríkjunum o.s.frv. Hinar stóru sjónvarpsstöðvar heims mundu svo sameina alla þessa leika í beina útsendingu um gervihnetti til allra átta. Síðan geta menn hugleitt, hvort þetta sé hið skynsamlega framtíðarform ólympíuleika sem alþjóð- legs fyrirbæris eða hvort nota beri næstu fjögur ár til að flytja leikana aftur til Grikklands. Ef til vill má sameina aðferðirnar með því að láta framvegis hina táknrænu þætti fara fram í Olympíu. DAGBLAÐIÐ. FIMMTUDAGUR 14. FEBRÚAR 1980. Enginn kemur í veg fyrir borg- arastyrjöld! „Hinir ranglátu vilja ekki heyra röddu réttlætisins en fullnægja illsku sinni með blóði. En fórnardýr þeirra eru ekki gleymd né þær fórnir sem færðar hafa verið á altari frelsisins." Sá sem sagði þessi orð var Oscar Romero, erkibiskup í El Salvador. Var það við minningarathöfn um fyrstu fórnardýr borgara- styrjaldarinnar í landinu í síðasta mánuði. Athöfnin var vegna tuttugu og eins manns en ljóst er að fórnar- dýr borgarastyrjaldarinnar verða mörgum þúsundum fleiri áður en yfir lýkur. Nú er það svo að riki lýsa ekki yfir borgarastyrjöld, þau hrekjast aðeins inn í hana og enginn veil hvernig snúa á sig út úr því aflur. Talið er að um það bil eitt hundrað manns hafi fallið fyrir byssukúlum í El Salvador í desember síðastliðnum. í liðnum mánuði varð mannfallið hinsvegar ekki nema 21 og það er ekki meira en var i venjulegum mánuði í þau fjörutíu og sjö ár sem hægri sinnuð ógnarstjórn var við lýði i EI Salva- dor. Henni var loks steypt hinn 15. október síðastliðinn. En þrátt fyrir svo litið mannfall í janúarmánuði verður þó að telja að regluleg borgarastyrjöld hafi þá hafizt í landinu. Hægri sinnaðir áhrifamenn kaupa nú mikið af vopnum erlendis frá og mikill fjöldi vopnaðra manna fer nú um stræti og torg i höfuðborginni San Salvador á hverri nóttu. Þeir tilheyra hægrihreyfingum sem myndaðhafa hálfgerðan einkaher. Vinstri sinnar ætla að sjálfsögðu ekki að láta sitt eftir liggja og hafa hafið æfingar í vopnaburði og státa sig af þvi að geta boðað út tvö hundruð þúsund manna lið undir vopnum með litlum fyrirvara. Allir eru sammala um að byltingin sem gerð var gegn Romero hershöfðingja Ný ríkisstjórn: Samhentari en vinstri stjórnin Á íslandi hefur nú ný rikisstjórn tekið við völdum eftir um tveggja mánaða stjórnarkreppu. Þessi stjórnarmyndun telst vafalaust til meiri háttar tíðinda i íslenskri stjórn- málasögu. Það er á einskis manns færi að sjá fyrir á þessari stundu, hvort þeir atburðir, sem nú hafa skeð, munu leiða til meiriháttar stefnubreytinga á hinu pólitíska kortaborði. Þessi ríkisstjórn er ekki mynduð með hefðbundnum hætti og þvi eðlilegt að menn spyrji sig, hvort atburðirnir munu nú berast meira og mihna út af hinum hefðbundna sporbaug stjórnmálanna. En hvað um það, þessi rikisstjórn tekur við völdum við óvenjulegar aðstæður. Erfið byrjunarstaða Frá þvi að Alþýðuflokkurinn sprengdi vinstri stjórnina í okt sl. hefur ekki verið um raunverulega ríkisstjórn í landinu að ræða. Þetta veldur ýmsum erfiðleikum nú. Dregist hefur að afgreiða og ganga frá skattalögum, með þeim af- leiðingum að lengja hefur orðið framtalsfrest og þeir svartsýnustu telja nú, að álagningu á fyrirtæki verði ekki lokið fyrr en i nóvember Þetta veldur aftur erfiðleikum hjá rikissjöði og sveitarfélögum, vegna þess hversu tekjur koma seint inn og getur þýtt að draga verði úr fram- kvæmdum. Verði þessum vanda hins vegar mætt með auknum lántökum frá Seðlabanka, þýðir það aukið GuðmundurG. Þórarinsson peningamagn í umferð og aukna verðbólgu að rhati hagfræðinga. Auðvitað veldur þetta því, að hin nýja ríkisstjóm verður að hraða af- greiðslu skattalaganna svo sem fram- ast er kostur. Hætt er því við, að þau fái ekki eins yandaða meðhöndlun í löggjafarsamkundunni og orðið hefði, ef þinghald hefði verið eðlilegt i haust. A.inað er það, að vegna brott- hlaups kratanna á haustdögum eru enn engin samþykkt fjárlög til fyrir islenska ríkið. Hin nýja ríkisstjórn verður því að hraða mjög gerð fjár- laga. Þessi seinkun á gerð fjárlaga veldur margvíslegum erfiðleikum bæði hjá sveitarfélögum og ríkinu sjálfu. Sveitarfélög hafa ekki getað af- greitt sínar fjárhagsáætlanir vegna óvissu um þátt ríkisins og ókleift er að vinna að undirbúningi ýmissa framkvæmda ríkisins vegna þess að fjárlög og lánsfjáráætlun hafa ekki verið samþykkt. T.d. er á þessu stigi ekki unnt að segja til um hvort fé fæst til ýmissa hitaveituframkvæmda. Það gerir aftur að verkum, að ekki er unnt að bjóða út nauðsynlegt efni. Seinkun útboðs veldur oft óhagstæðara verði, því hagstæðustu .boð í efni tilhita- veitna koma venjulega um áramót, en einnig veldur seinkunin því, að tvísýnt verður með framkvæmdir í sumar vegna langs afgreiðslutíma efnisins. Þannig mætti lengi telja. Af öllu þessi má ljóst vera að það^ er ábyrgðarhluti að rjúfa ríkisstjórn og stefna landsmönnum út í kosningar og stjórnarkreppu. Fátt er þó svo með öUu illt, aC ekki boði nokkuð gott og vafalaust hafa islendingar nú fengið og samhentari ríkisstjórn en vinstri stjórnin var. Nokkurt þakklæti eiga kratar fyrir það og verður það að dragast frá heildaryfirliti yfir afglöp þeirra oggönuhlaup. Straumhvörf í stjórnarmyndun Að afloknum fyrsta þætti í stjórnarmyndun, eða þegar Steingrímur Hermannsson hafði afhent umboð sitt, fyrir jólin, virtust línur nokkuð hafa skýrst. Samkvæmt
Beinir tenglar
