Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Dagblašiš

og  
S M Þ M F F L
. . 1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Dagblašiš

						DAGBLAÐIÐ. MÁNUDAGUR28. APRÍL 1980.
Finlux
LITSJÓNVARPSTÆKI
irrt.-' ¦"•¦-,
ÍHHmttíttmiS
Hptmtttijl
iilr'iimt"":
22" 699.000.- (664.000.- siadgr)
26" 773.000.- (734.000, sttðgr)
SJÓNVARPSBÚDIN
BORGARTÚNI 18    REVKJAVIK  SÍUI 27099
Varahlutir
Útvegum með stuttum fyrirvara varahluti í allar
tegundir bandarískra bifreiða og vinnuvéla.
Reynið viðskiptin. Sími 85583.
nm Klukkufell sf.
I^Bffe     Pós.hólf 4293   -   124   Reykjavík
BfLAMÁLARAR
Óskum  eftir  aö ráda bílamálara  og  vana
aðstoðarmenn. Upplýsingar veittar milli kl. 5
og 7 næstu daga.
Upplýsingar ekki veittar í síma.
Varmi
Bilasprautun
Auðbrekku 53. Sími 44250.
Box180. r<Öpa\A?gi.
Auk þess 10   vinningar  til   íbúöa   og
húseignakaupa á 10 milljónir og 35 milljónir.
Sumarbústaöur,  skemmtisnekkja,   100
bílavinningar og ótal húsbúnaöarvinningar.
Sala   á   lausum   miöum   og   endurnýjun
ársmiöa og flokksmiöa stendur yfir.
Dregiö í 1. flokki 6. maí.
ÍTIIDI ER mÖGULEIKI
OÚUm ÖLDRUÐUm
ÁHYGGjULAU/T ÆVIKVÓLD
dae/
Með glottandi strákhvolpa á aðra hönd og gígopið á hina:
120 metra niður
íkulda og myrkur
— vinum og vandamönnum lesinn stuttur skilnaðarpistill
íhuganum
— Dagblaðið á æf ingu í eldgíg í Þríhnjúkum hjá strákunum
úr Björgunarsveit Ingólf s
„Ertu ekki til í að koma með okkur í
smáleiðangur á sunnudagsmorguninn?
Við ætlum að skoða gig í Þrihnjúkum.
Það þarf að síga dálítið í kaðli en við
græjum það allt saman. Þú mætir bara
klukkan átta úti á Granda."
Hún var anzi girnileg, beitan sem
Erlingur Thoroddsen úr landflokki
Björgunarsveitar Ingólfs veifaði fyrir
framan mig þegar hann hringdi á dög-
unum. Það var nú aldeilis spennandi að
fá tækifæri til að skoða innvolsið í
kulnuðum eldgíg. Ég beit á agnið um-
svifalaust og reif mig á lappir á sunnu-
dagsmorgni, hress og endurnærður.
Fagnaði því ákaflega að hafa ekki eytt
laugardagskvöldinu réttum megin við
barinn á Borginni. Strákarnir úr Ing-
ólfi voru að tínast á staðinn einn af
öðrum þegar ég kom að skýli björg-
unarsveitarinnar á Grandanum rétt
áður en klukkan sló 8. Þeir voru hinir
vígalegustu ásýndum í klunnalegum
gönguklossum með legghlífar og í-
klæddir skærlitum stökkum. Saman-
borið við þá var ég klæddur eins og sá
sem bregður sér í þá flík sem næst er
hendinni til að skreppa með sorppoka
út í öskutunnu. Enda kom á daginn að
klæðnaður minn var hreint ekki í sam-
ræmi við ferðaveðrið og annað tilefni.
Ef Böðvar Ásgeirsson, einn af þremur
formönnum Ingólfs, hefði ekki aumk-
azt yfir vesaling og lánað honum önd-
vegis góðan og hlýjan samfesting þá
væri vesalingur nú steindauður. Það
var í fyrsta en ekki í siðasta sinn sem
lifi mínu var bjargað þann daginn.
Ingólfsjaxlar létu
engan bilbug á sér
finna
Þeir Ingólfsmenn voru á allan hátt
vel búnir til ferðarinnar, viðbúnir að
mæta hvers kyns þrengingum og
stappi. Alls kyns klifurdót, talstöðvar,
kaðlar, vélsleðar, luktir og ótal margt
fleira var selflutt á áfangastaðinn. Þrí-
hnjúkar reyndust vera skammt frá veg-
inum upp í skíðalandið í Bláfjöllum.
Þar er eldgígur sem ekki lætur mikið
yfir sér ef horft er á hann úr fjarlægð.
Við príluðum upp á gígbarminn með
hafurtaskið og strákarnir fóru að gera
klárt á staðnum. Eg þvældist fyrir og
fylgdist með eða valkókaði kringum
gígopið og góndi skelfdur niður í
myrkrið. Það virtist í fljótu bragði vera
jafngáfulegt að reyna að komast þarna
niður og upp aftur lifandi eins og að
henda sér niður úr Hallgrímsturni á
Skólavörðuholti með hausinn á undan
og ætla sér svo að standa á fætur jafn-
brattur. En þeir Ingólfsjaxlar létu
greinilega engan bilbug á sér finna.
Fyrsti maður, Jónas Geirsson, var
fljótlega kominn fram á brúnina algall-
aður, með hjálm á kollinum og talstöð
hangandi utan á sér. Hann virtist svín-
kaldur að leggja í þetta ævintýri. Við
hinir röðuðum okkur upp og héldum í
kaðalinn sem bundinn var i hann. Hver
metrinn á fætur öðrum rann í gegnum
lúkurnar og brátt var kaðallinn á enda.
Meira en 100 metrar farnir og hann
ekki kominn i botn ennþá! Það var
ekki um annað að ræða en að draga
hann upp á nýjan leik. Sá var nú sár og
svekktur að hafa ekki komizt alla leið.
Aðeins örfáir metrar voru i botn þegar
hann var dreginn upp aftur. Nú var
bætt við kaðalinn og Erlingur Thor-
oddsen gerði sig kláran fyrir næsta sig.
Það siðasta sem til hans heyrðist áður
en hann hvarf niður i djúpið var: ,,Þið
sendiðsvoblaðamanninn næst."
Hrafnar með
glóandi járnklær
Hjartað nánast stöðvaðist af skelf-
ingu við að heyra þessa fyrirskipun.
Síðan fór það að ganga með meðal-
hröðum rokkiakti. Ég fór að hugsa
upp einhver ráo til þess að losna
við að vera sendur niður hang-
andi i þessum tvinnaspottum. Ég rifj-
aði það upp að þegar Eggert Ólafsson
og Bjarni Pálsson gengu á Heklu gömlu
árið 1750 fengu þeir bóndann í Sel-
sundi með sér. Þá hafði engum manni
áður dottið í hug að ganga upp á Heklu
eða koma yfirleitt nálægt henni. Menn
gengu út frá því sem vísu að Hekla væri
fordyri helvitis. Sagnir voru um að
hrafnar með glóandi járnklær og járn-
nef ættu þar heima og margir sóru og
sárt við lögðu að þeir hefðu séð ára og
útskúfaðar blækur á ferli við Heklu-
rætur. Selsundsbóndanum féllst hugur
á Ieiðinni og bar við þrálátum höfuð-
verk. Beið hann eftir þeim tvimenning-
um og þóttist hafa heimt þá úr helju.
Ég hugleiddi að veikjast snarlega af
höfuðverk og jafnvel innantökum líka.
En naumur tími gafst til þess að hrinda
hugmyndinni í framkvæmd. Áður en
ég vissi af voru þeir komnir allt í kring
og farnir að girða mig sigbelti. Siðan
var settur í mig kaðalspotti. Ég lét strax
í Ijósi rökstuddan efa um að beltið,
kaðallinn, hnútarnir eða lykkjan héldu.
Benti meðal annars á að ég hefði bætt á
mig kílóum um páskana. Það var ekk-
ert hlustað en mér ýtt fram á brúnina
miskunnarlaust. Svo röðuðu þeir sér
upp til að halda í spottann. Ég var í
skelfilegri aðstöðu. Annars vegar var
röð af glottandi strákhvolpum sem
biðu eftir að láta þessa hríðskjálfandi
skræfu hvina 120 metra niður í kulda
og myrkur. Hins vegar var gígopið. Ég
stundi upp að niður færi ég ekki, mér
bara litist ekkert á þetta. Einn dóninn
tautaði þá að mér yrði hent fram af ef
ég ekki færi sjálfviljugur. Þá tók ég
þann kostinn að Iesa vinum og vanda-
mönnum stuttan skilnaðarpistil i hug-
anum. Foreldrarnir fengu þakkir fyrir
getnað og uppeldi, vinkonan fyrir sam-
búðina, Sparisjóður Reykjavíkur fyrir
víxlana. Og svo hoppaði ég fram af.
Lifandi en mátt-
farinn í hnjáliðum
Dónarnir létu mig síga með þvílíkum
Einar Pálsson á leiöinni niður.
Jónas Geirsson för fyrstur niður. Kaðallinn var bara of stutiur og hann komst aldrei aila leið niður á botn. Frá gigopi niður f
botneruuml20metrar.                                                                                                                            DB-myndirARH
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32