Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Dagblašiš

og  
S M Þ M F F L
. . . 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 . .
Smelltu hér til aš fį meiri upplżsingar um 89. tölublaš 
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Dagblašiš

						32
DAGBLAÐIÐ. MIÐVIKUDAGUR 15. APRÍL 1981
Menning
Menning
Menning
Menning
47 KONUR OG EIN UST
Listsýning norrænna kvenna að Kjarvalsstöðum
Þá er hún loksins komin til
Kjarvalsstaða, kvennasýningin mikla
sem ferðast hefur um Norðurlönd
undanfarin misseri. Af blaðaum-
sögnum að dæma hafa menn ekki
verið á eitt sáttir um forsendur og til-
gang bessarar sýningar. Ekki þarf
langa göngu um hana til að geta sér
til um ástæður þeirrar misklíðar.
Sýningin hangir nefnilega ekki
saman, hvernig sem á hana er litið.
Af hverju þurftu norrænar konur
endilega að sýna saman? í formála
sýningarskrár er hitt og þetta gefið i
skyn en fátt fullyrt. Sumum finnst
norræn kvennasýning bara góð hug-
mynd. Aðrir telja að slík fyrirtæki
efli samstöðu kvenna og geri þeim
kleift að gera opinskáar tilfinningar
sem hingað til hafi verið bældar eða
taldar óæskilegar — væntanlega i
heimi karlmanna.
Leitað með
logandi Ijósi
Ahorfandinn lætur sér detta i hug
að þær tilflnningar varði sérstaka
upplifun kvenna, reynslu þeirra af
barnsburði, barnauppeldi, kynlifi,
svo og sérstakt sjónhorn þeirra i dag- .
legu lif i. Af nógu er að taka.
Áhorfandinn leitar þessara for-
boðnu tilfinninga með logandi ljósi
en rekst (með örfáum undantekning-
um) á verk sem gætu allt að einu
verið eftir karlmenn. Og sá sem þetta
skrifar er ekki einn um þá „glám-
sýni" þvi sænskir gagnrýnendur taka
i sama streng.
Á sýningin þá að sýna og sanna að
engan greinarmun se hægt að gera á
list karla og kvenna? Að einungis sé
hægt að tala um góða list og vonda?
Þetta gefur sænska listakonan Lenke
Rothman reyndar i skyn i greinarstúf
sinum sem er eins og svolitið á skjön
við aðra texta i sýningarskránni.
Mismunandi
þróunarstig
Þá hefur a.m.k. öðrum fæti verið
kippt undan fyrirtækinu og við
sitjum einfaldlega uppi með óskipu-
lega norræna myndlistatsýningu. Sú
sýning er svo allsendis ófullkomin þvi
á hana vantar náttúrlega karlpening-
Pirkkoo Valo — Vinurinn einl.
Myndlist
Kirsti Muinonen — Tvð malverk.
inn, svo og alla þá sem vinna með
öðrum hætti en á léreft og pappir. Að
þvi ég best veit eru það einmitt konur
i siðarnefnda flokknum sem lagt hafa
áherslu á hið „kveniega sjónarmið"
siðastliðin ár, einkum i Bandarikjun-
um (Judy Chicago, Mary Beth Edel-
son o.fl.) og kunnugt er mér um
nokkrar slikar á Norðurlöndum.
Ekki er heldur skýrt hvað réð vali
einstakra listakvenna á sýninguna,
nema hvað þær áttu allar að sýna
„mismunandi þróunarstig og stil-
brigði i myndlist kvenna". Þessar
forsendur eru svo loðnar að þær eru
nánast meiningarlausar, auk þess sem
þær gcfa til kynna að 011 myndlist'
kvenna á Norðurlöndum i dag,
þ.á m. nýlist, hafi verið tekin til at-
hugunar.
Hvernig sem valið er grundvallað
er það skelfing gloppótt. Þama eru
afbragðsmyndir jafnt sem firna slæm
verk næstum hlið við hlið.
Er konum mismunað
ímyndlist?
Var þá þessi kvennasýning dauða-
dæmd frá upphafi? Alls ekki.
Aðstandendur hennar þurftu einfald-
lega að setjast niður i upphafí og
negla niður markmið hennar.
Fyrir rðskum tiu árum hefði
tiltölulega opin kvennasýning af
þessu tagi hugsanlega komið að gagni
með þvi að hleypa kjarki i ungar
listakonur og hvetja þær til að gerast
virkir þátttakendur i myndlistarlif-
inu. Nú veit ég ekki til þess að konum
sé neins staðar mismunað i myndlist
sökum kynferðis og hér á landi eru
þær i meirihluta i mörgum listsam-
tökum: íslenskri grafik, Textilfélag-
inu, Félagi leirlistarmanna og i
virðingarstöðum i Félagi islenskra
myndlistarmanna. í dag er hætt við
að ungum listakonum þyki svona
sýning bera vott um beyg — hræðslu
við samanburð.
Hið kvenlega
sjónarmið
Allt um það held ég að norræn
kvennasýning hefði getað gegnt
mikilvægu hlutverki ef henni hefði
verið beint i ákveðinn farveg eðavegi,
t.a.m. ef listakonunum hefði verið
gert að fjalla um ýmis þau mál sem
brenna á konum i nútima þjóðfélagi.
Þá hefði a.m.k. verið hægt að ganga
úr skugga um eðli hins „kvenkga
sjónarmiðs" í myndlist. En er öíl
myndlisti ''samt ekki þýðingarmest er
hún losnar úr viðjum kynferðis,
þjóðernis og tiðarandans og tjáir eilif
og algild sannindi um mannskepnuna
i fortíð, nútið og framtíð? Afstaða
fólks til lífs og dauða, sprengjunnar,
sorgarinnar og fleira getur varla
ráðistaf kynferði.
En þótt hér hafi margt verið sagt
um vankanta þessarar kvennasýn-
ingar þá er hún fyliilega heimsóknar
virði þar sem á henni eru margir
ágætir listamenn. Þó að varla sé hægt
að nota þjóðernishugtakið að gagni
hér þá er samt áberandi hve islensku
listakonurnar mynda sterka heild, út
frá gæðum eingöngu. Finnsku lista-
konurnar virðast einnig setja markið
hátt, ásamt með þeim norsku, en
Danir og Sviar eru áberandi slakir.
Valgerður Bergsdóttir — Einu slnni     I
var, teiknlng, 1979.                              jj
Birgit Stahl-Nyberg — Málverk.
Góðvísa
Sjálfum fannst mér mikið tii Kirsti
Muionen og Ullu Rantanen frá Finn-
landi, þótt gjörólikar væru þær.
Björg Holene, Kari Rolfsen og Mette
Schau fannst mér bera af norsku
listakonunum sem margar hyerjar
eru ansi munklegar. Eitthvað virðist
einnig vera að geras't í myndum Tonje
Ström þótt eg átti mig ekki alveg á
áformum hennar. t sænsku deildinni
hafði ég mesta ánægju af finlegum
súrrealisma Theu Ekstrðm og smá-
gervunr náttúrustúdium Ingegard
Möller.
I islensku deiidinni er að visu ýmis-
legt sem hér hefur verið til sýnis áður
en góð visa o.s.frv. Skáldfuglamynd-
ir Valgerðar Bergsdóttur vinna á við
endurfundi, svo og myndir Eddu, en
þær Borghildur og Bergljót koma
skemmtilega á óvart. Borghildur
gerir meinfyndnar myndir með kon-
sept-ívafi en Bergljót virðist ætía sér
að komast út fyrir ramma málverks-
ins, færa það út á gólf, út á brúks-
hluti o.fl. Þar sem ég þekki ekki
önnur verk hennar treysti égmér ekki
til að spá frekar í framlag hennar hér.
Norrænu kvennasýningunni lýkur
svo þann 26. april nk.                „^y
Tó.i!.lk., 8lnfónkihljómiv*l»r Islanda I Ha-
•kólaufol 9. aprl.
Sgórnandl: Péll Pamplchlar Pátsaon.
Elnlalkarl: Karal Snaibargu.
Efnkwkrá: Ingvar Lklholm: Gr*atlng* from an
okj WoiM; Thorbjöm Lundqulst:    Flolukon-
aart,    Fantaala    Praganaa;    Jaan    Slballua;
Slnfónla nr. 11 a-moll opua 38.
Gamalt eðanýttl
Kveðjur úr gömlum heimi, þá
væntanlega til nýs heims, er titillinn á
verki Ingvars Lidholms á verki sem
hann samdi eftir pöntun The Clarion
Music Society í tilefni 200 ára af-
mælis Bandarikjanna arið 1976. Verk
Lidholms reyndist þörf áminning um
hversu afstæð hugtökin gamalt og
nýtt eru. Nú veit ég ekki hvort það
hefur vakað fyrir höfundinum að
sýna fram á hversu hröð öldrun getur
orðið í gamla heiminum þegar
nútimamúsik er annars vegar, en
þannig barst mér verkið alla vega til
Misjafnir tónleikar
eyrna. Helst gladdi það eyrað að
heyra Pétur Þorvaldsson leika selló-
einleiksbútinn einstaklega ijúflega.
Hljómsveitin spilaði annars þetta
heldur gamaldags nútimastykki
ágætiega.
Hugþekkur leikur
Fantasia Pragense reyndist nútima-
verk af allt öðrum toga spunnið þó
að lfka sé pöntunarverk. Þar reyndist
hver tónn, hver hending þaulhugs-
aður hluti fagurrar heildarmyndar.
Einleikshlutverkið  sprettur eðlilega
upp úr hljómsveitarþættinum.
Þannig stóð öðlingurinn Sneeberger
miklu fremur eins og konsertmeistari
fyrir framan hljómsveitina en einhver
djöflatrillufiðlari sem hefur hana
fyrir undirleikara.  Um  snilli  hans
Tónlist
efast enginn sem heyrði hann leika í
Háskólabíói. f höndum Sneebergers,
Páls Pampichler og hljómsveitar-
innar var Fantasia Pragense eitt hug-
þekkasta nútimaverk sem ég hef lengi
heyrt.
Barátta Ijóss
og skugga
Að siðustu þrumaði hljómsveitin
fyrstu sinfóniu Sibeliusar yfir áheyr-
endum. Margt lék hún laglega og
ekki vantaði kraftinn. En þó urðu
ýmsir hnökrar til þess að spilla fyrir
því að flutningurinn teldist fyllilega
góður. Flauturnar voru til dæmis
ekki samstiga óbóunum nokkur
augnablik i öðrum kaflanum og
' málmblásarar voru langt þvi frá nógu
samtaka, sérstaklega i öðrum og
þriðja kafla, og svo klúðruðu streng-
irnir pikkinu í lokin. En margt var
lika vel gert — klarinetturnar í upp-
hafinu — víða gerðu hornin vel og í
heildina tekið voru strengirnir góðir.
Þannig: Tónleikar þessir voru mis-
góðir en þó Held ég að björtu hlið-
arnar hafi borið af skuggahliðunum.
-EM.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
16-17
16-17
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40
Blašsķša 41
Blašsķša 41
Blašsķša 42
Blašsķša 42
Blašsķša 43
Blašsķša 43
Blašsķša 44
Blašsķša 44