Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Sunnudagur fylgirit Žjóšviljans

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |

Ašalrit:

Žjóšviljinn


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Sunnudagur fylgirit Žjóšviljans

						s
SUNNUDAGUR
Sa$a Letígarðsíns
Framh. af 6. síðu
Reykjahælis varð hann að hætta
slíkum læknisaðgerðum, enda
fóru flutnin|gar eftir panntíma
að verða dálítið hagkvæmari
með 's/júklinga austan yfir fjall
til sjúkrahúsanna  í Reykjavík.
Vegna þessara góðu læknis-
krafta, sem héraðið hafðiyfir
að ráða, vaknaði sú hugsun
meðal héraðsbúa að brýn nauð-
syn væri fyrir héraðið, — og
enda héruðin austanfjalls —
að fá sjúkrahúsi komið upp, er
rúmaði 20—30 sjúklinga. Og
eirínig vegna þess, hve miklum
erfiðleikum var bundið að
koma sjúklingum yfir Hellis-
heiði á vetrum, og oft ómögu-
legt að fá pláss fyrir sjúkling á
sjúkrahúsum í Reykjavík þótt
brýn nauðsyn væri á. Alltþetta
til samans var þess valdafnldi
að 1Q20 var hafist handa —
illu heilli — á spítalabyggingu
Eyrarbakka, að illa rannsök-
uðu máli, en með næstum
almennlum vilja og samþykki
héraðsbúa, sem sízt gat komið
til hugar að árangurinn
yrði þeim steinar fyrir þrauð.
Árið 1920 vár verðlag á öllu
á „toppi" og fóru byggingavör
ur sízt varhluta af því kapp
verði, því hver sement-tutnna
sem í spítalabygginguna fór
kostaði k'r. 70,00 og, allt annað
cfni eftir þ'vf.* Auk þess var
kaupgjald það hæsta; sem það
hefur komist austanfjalls eða
kr. 1,38 um kl.st.
Héraðsbúar gáfu stórfé til'
byggingari'nnar, og mun einn
kaupmaður austanfjalls hafa
gefið um 10.000 kr. til bygg-
ingariritnar og sýnir þessi fórn-
fýsi manna hversu áhuginnvar
geysimikill fyrir að fá þessi
stofnuln inn í héraðið. Seint á
árinu 1920 var hússkrokkurtnin
kominn undir þak, enda komið
í hann nálægt eitt' hundrað og
tuttUgu þúsundir og af þeirrr
upphæð var skuld við LanA'
bankatin nálægt tuttugu þús-
undir.
ÍBn nú varð algert strand á
fjárframlögum héraðsbúa til
byggingarinnar, því verðfallog
nrun í atvinnu og viðskiptalíf-
inu fór upp úr því að gera al-
varlega vart við sig. Þar við
bættist að þing og stjórn var
andvíg byggíngunni og ófúsað
veita henni fjárhagslegan'stuðn
ing, þáð var því óhjákvæmilegt
að fresta frekari aðgerðum í
þessu  byggingarmáli.
Það er að vísu leiðinleg
saga þessi spítalabyggingar-iog
lækna saga Eyrarbakkahéraðs,
cn það verður ekki hjá því kom
ist að rifja hana upp að litlu
leyti eins og áður er sagt. Form;
gallar á byggingulnni voru æði
margir og stóaJir, rtþó var hús-.
stæðið sjálft með þeim verri.
Húsið var byggt á þeim al-
versta stað, sem til var á Eyr-
arbakka.                                     >
Um það leyti hófust umræð-
ur um nýtt fangahús eða letigarð
Endalok þessara umræðna
urðu þau, að 1928 var sam-
þykkt fjárveiting til bygging-
ar íetigarðs — hundrað þús-
und krónur — sem síðarhlaut
naín'ið   Vínnuhæli.
En þá var að finjna staðinn
fyrir stofnunina. Og þurftuþá
verandi stjóm'arvöld landsins i
ekki langan umþenkingartíma
að finna hann. Það var hraun-
ið utan við Eyrarbakkaþorp.
Framhald
Lykíll Raudahafsíns
Framh. af 1. síðu
Djibuti, unz þeim verði afhent
Íá;rnbrautin, höfnin og franska
landsvæðið allt. Þetta er part-
ur af Abessiníu, segja þeir,og
við eigum -þess vegna rétt tili
þess!
Innan við landamæri franska
svæðisins, aðeins 70 km. frá
Djibuti, hafa ítalir komið fyrir1
hópum (innfæddra) hermanna,;
sem vekja eiga óspektir til að
skapa ítölum frekari innrásar-
tækifæri líkt og í Abessiníu
1935. Komizt hefur upp um á-
ætlun þeirra Orazianis og Bado-
glios 1935 um að hertaka Dji-
buti með 20 þúsund manna her,
Þegar ítalir hófu í vetur- köll
sín um Djibuti, þorðu Frakkar
ekki annað en senda þangað^.
herskip <og mikinn liðstyrk,
Djibuti er ekki föl.
íbúarnir vilja ekki ítalska
stjórn fyrir nokkurn mun, Frakk-
ar eru vel látmr, en Abessiníu-
styrjöldin hefur skapað manns
aldurs hatur í Afríku 'á öllu
ítölsku.                                      .-
Eftir hinum óskiljanlegu
Laval-samnin;gum 1937, sem
nú eru opinberaðir og upphafn
ir, átti ítalía að'fá eyna Dou-
merah milli Djibuti og Aden,
sjálfsagt til að gera þar víg-
girta höfn. Sami tilgangur er
hjá ítölum í ,því, ier þeir reyna
nú að ná fótfestu á eyjum Yem
enríkis þvert ofan í brezk-ít-
alska sáttmálann. Frá Djibuti
eða öðrum itað jafngóðum væri
sem sé hægt að loka Rauða-
hafinu og reka sjórán' í Ind-
landshafi með flugvtlun] og
kafbátum. Þá væru ekki aðeins
franskir hagsmuin'ir í húfi; held-
ur einnig lífæð Bretaveldis
stöðvuð.
Öðru veifi tala ítalir ísmeygi
lega um það, að fyrir sér vaki
aðeins það að nytja Abessiníu,
og til þess þurfi þeir aðeins
þetta: Fríhöfn í Djibuti, eigin
hafnarvirki og vöruskemmur,
járnbrautina í sínar hendur al-
gerlega og Suesskurðinn undir
ítalska stjórn a. n. 1. (Þóttþeir
njóti þar fulls jafnréttis nú),
Bonnet og aðrir fasistavi;nir
kváðu ekki vera fjarri þessari
tirlausn handa Mússolini í bilij
En þeir, sem muna hvernig
fasistar halda samninga, reikna
með því, að ítalskar „vörtt-
skemmur" í fríhöfn í Djibuti
mundu þýða vopnabúr, hertökti
héraðsins og víking á siglinga
leiðunum, næst þegar fasistum'
þóknast stríð án stríðsyfirlýs-
ingar.
Korling í Sviþjóð sá mynrt af
listaverki,   —   nakinni  stúlku.
„Þarna eru  stelpurnar       lifaiull
komnar með hégómarm", sagði hún
—   „eiga   hvorki   skyrtu   né   brók,
. «n eyða samjt í það að lála mynda
sig".                         .                   «'
Víkingsprent h. f.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
4-5
4-5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8