57 /. mynd. Stórvaxin hampignontegund (Psalliota arvensis ssp. macro- spora) i Andapollsgarðinum á Akureyri. Júlí 1961. Ljósmynd. H. Hg. Engar verulega eitraðar tegundir eru til meðal þessa kyns, og allar tegundir, sem hér hafa fundizt eru ætar. 3. Reifasveppir (Amanita). Allstórvaxnir blaðsveppir, með kraga á stafnum og oft með slíðrum utan um stafinn neðst. Hatturinn oft með mjög skrautlegum litum, oftast með hvít- um doppum á rauðum, gulum eða brúnum grunni. Vaxa nær eingöngu í skógum. Til þessa kyns heyra hinir beztu matsveppir en líka hinir mestu eitursveppir, eins og grœni hnallsveppurinn (Amanita phalloides) og hviti hnallsvepp- urinn (Amanita virosa). Er sá fyrrnefndi allur grænleitur en hinn síðarnefndi alhvítur. Talið er að langflest dauðsföll af sveppaeitrunum stafi af þessum tveim tegundum. Hvorugur þeirra hefur fundizt hér á landi, en sá mögu- leiki er auðvitað fyrir hendi að þeir slæðist hingað. Berserkjasveppurinn (Amanita muscaria), sem hefur rauð an liatt með hvítum doppum, en hvítan staf og blöð, er al- gengur hér í skóglendi og kjarri, a. m. k. í sumum sumrum. (Sjá mynd 2). Enda þótt hann geti á engan hátt jafnazt á við bræður sína, áðurnefndu, er hann þó talinn eitraður, enda
Beinir tenglar