HALLGRIMUR HALLGRIMSSON BÓKAVÖRÐUR lézt í Reykjavík 13. desember 1945. Hann var fæddur í Stærra-Árskógi við Eyjafjörð 14. september 1888. Voru foreldrar hans Hallgrímur Sigurðsson gagnfræðingur á Reistará, síðar járnbrautarstjóri í Regina í Canada, og Friðbjörg Jónsdóttir, bónda á Sauðá í Svarfaðardal, Jónssonar. Hallgrímur gekk í gagnfræðaskólann á Akureyri, síðan í menntaskólann í Reykjavík og lauk þar stúdentsprófi 1912. Eftir það stund- aði hann nám í háskólanum í Kaupmannahöfn og lauk þar meistaraprófi í sagnfræði 14. júní 1918. Hann var settur bókavörður við Landsbókasafnið 1. janúar 1919 og skipaður 2. bókavörður 14. júní 1924. Gegndi hann því starfi til dauðadags. Auk bókavarðarstarfsins fékkst Hallgrímur við kennslu og ritstörf og tók um skeið nokkurn þátt í blaðamennsku og stjórnmálum. Hann kenndi við ýmsa skóla í Reykja- vík og var forstöðumaður kveldskóla Kristilegs félags ungra manna í tólf ár. Hann var formaður Framsóknarfélags Reykjavíkur mörg ár og sinnti jafnframt blaða- mennsku við „Tímann" og síðar „Framsókn". Hann skrifaði fjölda greina í blöð og tímarit, einkum um söguleg efni og stjórnmál, en auk þess liggja eftir hann sjálfstæð rit, svo sem Þingstjórn (1927) og íslenzk alþýðumenntun á 18. öld (1925). Árið 1930 tók hann þátt í samkeppnisprófi um prófessorsstöðu í sagnfræði við háskóla Islands og skrifaði þá ritgerð um Frjálst verkafólk á íslandi til siðaskipta, sem enn er óprentuð. Hallgrímur kvæntist aldrei og átti ekki afkvæmi. Hann bar mikla tryggð til átthaga sinna í Eyjafirði og dvaldi þar löngum í sumarleyfum sínum. Hafði hann kosið sér legstað á Möðruvöllum í Hörgárdal og var jarðsettur þar.
Beinir tenglar