GUÐBRANDUR JÓNSSON PRÓFESSOR bókavörður við Landsbókasafnið andaðist í Landsspítalanum í Reykjavík 5. júlí 195S, 65 ára að aldri. Hann var fæddur í Kaupmannahöfn 30. september 1888. Foreldrar hans voru dr. Jón Þorkelsson, síðar þjóðskjalavörður, og fyrri kona hans, Karolína Jónsdóttir, ættuð úr Eyjafirði. Guðbrandur stundaði um hríð nám í lærða skólanum í Reykjavík, en síðar í ýmsum kaþólskum menntastofnunum erlendis. Hann lagði einkum stund á kirkjufom- fræði og kirkjusögu ásamt almennri menningarsögu. Hann dvaldi langdvölum erlendis framan af ævi, fékkst m. a. við uppskriftir fornra skjala í söfnum í Kaupmannahöfn fyrir Þjóðskjalasafn og Landsbókasafn, en í þrettán ár var hann starfsmaður í þýzka utanríkisráðuneytinu. Eftir heimkomuna fékkst hann við margs konar störf, einkum blaðamennsku, þýðingar og ritstörf. Hann var tungumálamaður mikill, var löggiltur dómtúlkur í norðurlandamálum, þýzku og frönsku. Hann var um eitt skeið aðstoðar- maður í Þjóðskjalasafninu, en árið 1943 varð hann aðstoðarbókavörður við Lands- bókasafnið og gegndi því starfi til dauðadags. Guðbrandur kvæntist erlendis þýzkri konu, Olgu Elizabeth, er lifir mann sinn. Ann- aðist hún heimili þeirra með ráðdeild og dugnaði. Guðbrandur var vel máli farinn og mikilvirkur rithöfundur, enda liggja eftir hann margar bækur auk fjölda greina og ritgerða í blöðum og tímaritum, innlendum og er- lendum. Helztu bækur hans eru þessar: Dómkirkjan á Hólum í Hjaltadal (1929), Mold- in kallar og aðrar sögur (1932), Borgin eitíja og aðrar ferðaminningar (1932), Frjálst verkafólk á Islandi fram til siðaskipta og kjör þess (1934), Gyðingurinn gangandi og
Beinir tenglar