10 LANDSBÓKASAFNIÐ 1959-1961 Vinnuklefi í handritasal. inu, fjölfróður um íslenzka sögu og bókmenntir og hamhleypa til vinnu. Síðar samdi hann aukabindi við skrána og var það prentað árið 1947. En handritasafnið hélt áfram að vaxa, og eftir tíu ár var komið nægilegt efni í nýtt bindi. Það bindi samdi núverandi umsjónarmaður handritasafnsins, Lárus H. Blöndal bókavörður, og var það prentað árið 1959 ásamt viðaukaskrá um skinnblöð safnsins eftir dr. Jakob Benediktsson. Þess- ar prentuðu skrár eru góðar það sem þær ná og hafa orðið notendum safnsins að ómet- anlegu gagni. Ennþá vantar þó ýmsar sérskrár, t. d. skrá um sendibréf í safninu, sem enginn veit tölu á. En ekki er nema lítill hluti bréfritara greindur í hinum prentuðu skrám. Þá mundi það greiða mjög fyrir notkun handritanna, ef gerðar væru ýtarlegar efnisskrár við hvern böggul og hvert bindi, en þar eru víða ófyllt skörð. Unnið er að kvæðaskrá, sem þykja mun mikið nytjaverk á sínum tíma. Hefir Grímur M. Helgason cand. mag. það starf með höndum. Skrár af þessu tagi eru hið mesta nauðsynjaverk og raunar undirstaða þeirrar útgáfustarfsemi í sambandi við handritasafnið, sem bíður dugandi fræðimanna og örlætis þeirra valdamanna, sem fara með fjárveitingar til ís- Ienzkra fræða. Handritasafn Landsbókasafnsins er nú um 12 þúsund bindi og bögglar og vex með hverju ári.