SIGFÚSBLÖNDAL 221 lega lokið, voru árin orðin tuttugu og eitt og höfundurinn stóð á fimmtugu. Á titilblaði standa nöfn þriggja aðalsamverkamanna: Björg Þorláksdóttir BlÖndal, Jón Ófeigsson, Holger Wiehe. Gagnsemi þessa verks verður vart orðum lýst, hún verður því ljósari sem menn nota bókina lengur. Höfundinum sjálfum var þó manna bezt ljóst, að 611 frumsmíð stendur til bóta, og gerir hann í formála sínum grein fyrir því, hvernig hann hugsar sér, að orðabókin verði endurskoðuð og endurnýjuð eftir því sem tímar líða. Heimspekideild Háskóla Islands sæmdi Sigfús Blöndal doktorsnafnbót í heimspeki fyrir þetta verk á fimmtugsafmæli hans. Auk námsgreina þeirra sem Sigfús valdi til háskólanáms lagði hann talsverða stund á íslenzk fræði. En hann lét ekki við þetta sitja. Hann unni mjög fögrum listum, einkum skáldskap, enda sjálfur skáld gott og gaf út tvö Ijóðasöfn frumsamin. Bókasafn átti hann forkunnargott og mikið. Mikla stund lagði hann á þjóðvísur og þjóðlög frá ýms- um löndum og skemmti gjarnan gestum sínum með vísnasöng og lék undir á gítar. Hann var félagslyndur og mannblendinn, Ijúfur og kátur og tíðum hrókur alls fagnaðar á mannfundum. Gestrisni var löngum mikil á heimili hans. Um eitt skeið tók hann mikinn þátt í félagslífi íslenzkra Hafnarstúdenta; kunni hann vel við sig í hópi ungri manna og gerði sér far um að greiða götu þeirra. Má sá, er þetta ritar, minnast þess með þakklæti. Dr. Sigfús var tvíkvæntur. Fyrri konu hans hefur áður verið getið. Þau skildu sam- vistir. Tók frú Björg þá að leggja stund á heimspekileg efni og hlaut doktorsnafnbót í heimspeki við Parísarháskóla. Seinni kona hans var Hildur Arpi, sænsk menntakona, merk og mikilhæf. Þau giftust 1925. Sigfús Blöndal andaðist 19. marz 1950. Frú Hildur er enn á lífi, og má að lokum geta þess, að eftir lát manns síns gaf hún Háskóla Islands allar erlendar bækur hans, hátt á sjötta þúsund bindi, að miklum hluta skáldrit. Er það ein bezta gjöf sem bóka- safni háskólans hefur hlotnazt. Pétur SigurSsson. RADDIR FRÁ DANMÖRKU AS ósk Lárusar Blbndals bókavarSar skrifuðu þrír danskir bókasajnsmenn minningar sínar um Sigjús Blöndal og eru þœr birtar hér á ejtir. Da jeg d. 1. April 1907 som nybagt Student traadte i Det kongelige Biblioteks Tjeneste, blev jeg straks overgivet i Bibliotekar Sigfús Blöndals Varetægt, for at han kunde lære mig, hvorledes den udenlandske Afdeling, som jeg skulde arbejde i, var opstillet. I Löbet af et Par Timer förte han mig rundt i de hundrede Magasinrum, hvori Afdelingens Bogbestand fandtes, og forklarede, hvilket Fag hvert Rum omfattede. Jeg kan ikke nægte, at jeg efter denne Rundtur var mere fortumlet end orienteret, og först i den nærmest fölgende Tid klaredes Begreberne lidt efter lidt.
Beinir tenglar