102 VÖLUSPAKONUNGSBÓKAR hvárt skyldi æsir Brotinn vas borðveggr afráð gjalda borgar ása. eða skyldi goðin oH KnQttu vanir vígspó gildi eiga. vollu sporna. goðin (23. v.). I fræðibókum er viðskeyttum greini afneitað, þar sem hann kemur fyrir í elztu kvæðum. Konungsbók Sæmundar-Eddu er samt merkari heimild um það efni en ályktanir, sem dregnar eru af breyttum texta. eiga gildi. I fornu máli eiga menn veizlur (Sjá Fritzner: eiga 4.). Þar sem gildi þýðir sama og veizla, er varla um að villast, hvað á seyði er. Æsir ráðgast um, hvort þeir ættu heldur að „þola bótalaust þann skaða, sem Gollveig (Heiður) hefur valdið þeim" (Skýr. v. Sýnisb.), eða halda veizlu. Upphaf 24. vísu sýnir, að þeir völdu síðari kostinn: Fleygði Óðinn ok í folk of skaut. Áður en riðið var til hildar, hefur þótt hyggilegt að efna til sigurblóts, þ. e. halda blótveizlu. í Völuspá virðast jötnar og vanir hafa tekið höndum saman um að buga æsi sið- ferðilega og koma þeim þannig á kné. Jötnar senda þeim fegurstu dætur sínar, en vanir láta í té seiðkonu, sem blæs ásum ágirnd í brjóst og kyndir undir losta þeirra. Æsir falla fyrir freistingunni, en hyggja á hefndir, þegar þeir átta sig. Snúa þeir reiði sinni fyrst á hendur vönum, sem sjálfsagt hafa lagt vitið til ráðagerðar banda- manna og voru auk þess ríkir og því mikils að vænta úr greipum þeirra. En æsir fara halloka í vanastyrjöldinni og semja frið. Þeir taka upp í sinn hóp helztu guði vana (Sjá Goðafr. 01. Briem, 11.-12. gr.). Eftir það standa guðirnir sameinaðir í baráttunni gegn jötnum, unz yfir lýkur í ragnarökum. 10. atriði, 25. og 26. vísa: EIÐROFIN 25. Þá gengu regin oll 26. Þórr einn þar vas á rgkstóla, þrunginn móði. ginnheilog goð, Hann sjaldan sitr, ok of þat gættusk, es hann slíkt of fregn. hverir hefði loft allt Á gengusk eiðar, lævi blandit orð ok sœri, eða ætt jotuns mól pll meginlig, Óðs mey gefna. es á meðal fóru. loft allt lævi blandit (25. v.). Að öllum líkindum hefur höfundur Völuspár talið jötna og æsi njóta sama tungls og sömu sólar. Að sama skapi er ólíklegt að jötnar hafi ásælzt sól og mána, heldur mun loft allt „þrungið af vélráðum" (S. N.). Þórr einn þar vas þrunginn móði (26. v.). Augljóst er, að á hinu örlagaríka þingi eru æsir flestir sljóir og jafnvel kærulausir. Þeim er vel ljóst, að enginn einn á sök
Beinir tenglar