VÖLUSPÁKONUNGSBOKAR 105 Nú eru talðar Ngnnur Herjans. Um leið og þessi fleygur bregður þulublæ yfir valkyrjuheitin og fjölgar þeim í vitundinni, minnir hann á önnur orð: Nú hefi ek dverga rétt of talða (12. v.). Ekki sakar samanburður: Valkyrjuheitin eru sex, og í Völuspá eru sex tugir vísna fullir. En nákvæmnin er ekki söm, enda segir talðar ann- ars vegar, en rétt of talða hins vegar. Npnnur Herjans. Eflaust er með þessum hætti vikið að Baldri. Orlög hans eru á næsta leiti. 12. atriði, 31.-33. vísa: DAUÐIBALDURS 31. Ek sá Baldri, blóðgum tívur, Oðins barni, 0rlog folgin. Stóð of vaxinn, — vqHu hæri, — mjór ok mjok fagr mistilteinn. 32a. Varð af þeim meiði, es mær sýndisk, harmflaug hættlig, — Hgðr nam skjóta, 33. — Baldrs bróðir vas of borinn snimma, sá nam Óðins sonr einnættr vega, þó hann æva hendr né hpfuð kembði, áðr á bál of bar Baldrs andskota, — 32b. en Frigg of grét í Fensglum, — vóð Valhallar. Vituð ér enn eða hvat? vgllu hœri (31. v.). Sagnorðið hœra getur þýtt s. s. afhœra: svipta hári (Sbr. hýða = afhýða, hgfða = afhgfða, lima = aflima.). Orðasambandið að hœra tún þýðir að slá snöggt gras, einnig að hreinsa af túni. Menn hœri vgllu: uppræti illgresi, þ. e. bölvaður sé mistilteinn.
Beinir tenglar