118 VOLUSPA KONUNGSBOKAR 54. Geyr nú Garmr mjok fyr Gnipahelli. Festr mun slitna, en freki rinna, — fjolð veit hón frceða, fram sé ek lengra of ragna rok, — romm sigtíva. 55. Sér hón upp koma gðru sinni jorð ór ægi iðjagrœna. Falla forsar. Flýgr orn yfir, sá es á fjalli fiska veiðir. Síðustu rök ragna eru þau, að jörðin ferst ásamt sól og stjörnum (53. v.). En tungls- ins er þá að engu getið. Hvarf þess var einn af fyrirboðum ragnaraka (Sjá skýr. við39.v.). Þriðja stef (42., 45. og 54. v.) á það sammerkt við fyrsta stef (í 6., 9., 23. og 25. v.) og annað stef (í 27., 28., 32., 34., 37., 39., 48., 58. og 59. v.), að því er drepið eftir efni, en ekki hirt um jafna lengd stefjabálka. Með þriðja stefi, sem í fyrsta sinn er síðasta vísa þrenningarinnar „Á varðbergi" og kemur alls þrisvar fyrir, eru að sjálf- sögðu tveir stefjabálkar — með hnitmiðuðu efni. Fyrst eru tvær vísur (43-44), sem boða ragnarök, en síðan átta vísur (46-53), sem fjalla um ragnarök sjálf allt frá því, er jötnar hefja sókn sína, og þar til, er „sígr fold í mar". 22. atribi, 56. og 57. vísa: ENDURFUNDIR ÁSA 56. Finnask æsir 57. Þar munu eftir á íðavelli , <.. undrsamligar ok of moldþinur gollnar toflur máttkan dœma í grasi finnask, ok ý fimbultýs, þærs í árdaga fornar rúnar. áttar hofðu. Æsir finnask á Iðavelli ok dœma of máttkan moldþinur ok g fimbultýs, fornar rún- ar (56. v.). g fimbultýs. fimbultýr, þ. e. hinn mikli guð: Óðinn (Sbr. bjartr týr, 50. v.), p Óð- ins: tár (Sbr. g af veði Valfgðrs, 27. v.).
Beinir tenglar