Árbók Landsbókasafns Íslands

						122                                 VÖLUSPÁ konungsbókar

III.   Ogœfa ása:                                 21-22: Freistari ása.

23-24: Vanastyrjöldin.

25-26: Eiðrofin.

IV.  Bjargráð ása:                            27-29: Njósnir.

30: Liðsöfnun.

V. Óumflýjanleg sjálfskapavíti:    a)  Ósigur hins góða:

31-33: Dauði Baldurs.

34: Hegning Loka.

35-37: Hegning vondra manna.

b) Algjör tortíming:

38-39: Fyrirboðar raanaraka "1  ,..,

.*  ..«    r       _i       .                      Aðdragandi

40-42: Avarðbergi

43—44: Boðun ragnaraka

f ragnaraka.

> Ragnarök.

46-49: Sókn jötna

50-51: FallÓðins

52: FallÞórs

53: Orlög jarðar I

VI. Sigur hins góða:                             55:  Orlög jarðar II.

56-57: Endurfundir ása.

58-60: Viðreisn veraldar.

VII. Niðurlag:                                         61: Flótti Níðhöggs.

Nokkrar sagnir Völuspár mætti kalla tengisagnir völu og viðburða. A ég þar við

sagnorðin muna, vita og sjá (Sbr. Vsp. Nord., 22.-23. bls.). í þessari röð er stígandi

í merkingu orðanna. Stígandin er aukin með því, að síðastnefnda sögnin er notuð í

þátíð og nútíð. Sögnin að muna kemur fyrir f j órum sinnum (þar af tvisvar í 2. v.).

Sögnin að vita kemur fyrir fjórum sinnum og að auki tvisvar í endurteknu stefi.

Sögnin að sjá kemur fyrir sex sinnum í þátíð og f jórum sinnum í nútíð og að auki

tvisvar í endurteknu stefi (Sagnirnar vita og sjá koma báðar fyrir í 27. v. og þriðja

stefi.):

1)   hón eða ek man (1., 2., 21. v.),

2)     -    _   _ veit (19., 27., 28., 42. = 45. og 54. v.),

3)     -    -   - sá (29., 30., 31., 34., 36., 37. v.),

4)     -    -   - sé(r) (27., 42. =_ 45. og 54.; 55., 60. v.).

Um leið og sagnir þessar fléttast saman eftir röð:

man þrisvar, veit, man, veit, sér, veit, sá sex sinnum, veit og sé þrisvar, sér tvisvar, —