Harkan hún þenst við ofstopa aldanna, hraðinn hann vex í loftleiðis grámyglu dagarnir líða framandi blæbrigði hljóðrituð, en allt er svo gamalt í ísskápnum ekkert nýtt undir sólinni. Þeir segja að lífið sé lottó og lukka og allt sé svo gott í dag, þú heyrir bankana syngja farsíma hringja og myntirnir klingja í vösum foringja, en ert sjálfur í molum kaldur í kolum, fullur af holum, og segir: Hvað fæ ég nema vinning í vonleysi og vænan skammt af engu í kaupbæti því allt er svo gamalt í ísskápnum ekkert nýtt undir sólinni. Tímarit lífsins komið á kasettu og dópaðir draumar dansa í dimmum skjölum, á diskettum. Forðist mig! Ég er fullur af fíkn og firringu. Ég sé logandi glampa í augum en á engar eldspýtur. Ha, hver vill mig, blúsaðan bjána, einsog dagblað í örfáum eintökum Ég er öngstrætisófreskja með innhverfa sálfræði úthverfa málfræði böggaða talþræði og bý í landi þar sem lífið er fáfræði og allt er svo gamalt í ísskápnum ekkert nýtt undir sólinni. -18-