^ft^r^ Helkaldir morgnar í fordyri daganna, tannhvítir geislar við nótnaborð almættis. Hvað er heimurinn annað en stjörnulaust helryk í höndum ribbalda, endalaus lygi og lögfræði, enginn í kallfæri... þegar allt er svo gamalt í ísskápnum og ekkert nýtt undir sólinni Tíminn er teip sem spólar nú einungis fram á við en ég þröngva mér áfram í forhertu frostinu og fimbulkulda einsog þeir segja að það sé að finna í Rússlandi. Ég skil ekki þetta þras á þinginu um pólitík, peninga og paradís og allt þetta pungsveitta pönk handa pakkinu ... Á bak við mig er ekki neitt nema stórbiluð björgin og baráttan sem eitt sinn var háð um örfáar brauðsneiðar, þá var kærleikur, kökur og kátína, en nú heyrist ekki neitt nema blúsinn í blokkunum, jarmið í flokkunum, ópin sem stíga úr börkunum á öllum gráðugu kokkunum. Já, allt svo gamalt í ísskápnum ekkert nýtt undir sólinni. . 10-