ÞESSU HL VIÐBÓTAR ER AUKTN MENNTUN HVALREH TBL AÐ AUKA VERÐMÆTA- SKÖPUN, SÉRSTAKLEGA í HINU NÝJA HAGKEREI, EN AÐ ÖÐRU LEYJT SÉR MARKAÐURINN UM FLEST SEM ÞARF TTL AÐ BÍTA OG BRENNA lánasamningum í eigin bönkum. Svona fyrirkomulag þekkist hvergi á byggðu bóli nema hér. Allt þetta sýnir að stofnanirnar eru veikar og þetta grefur undan trausti, sem er lykilatriði í fjármálaviðskiptum. Höfundur þessarar greinar hefur gagnrýnt sumt af þessu áður og fengið góðar undirtektir, sérstaklega í tveggja manna samtölum, en ekkert gerist. Óskráðar siðferðisreglur okkar íslendinga í viðskiptum eru ekki merkilegar, enda er engin raunveruleg hefð fyrir þeim. Það er þeim mun grátlegra því við gætum vel haft sem vörumerki á alþjóðavísu að öll viðskipti íslendinga séu strangheiðarleg, gegnsæ og hafin yfir alla gagnrýni og að þeir sem lúta ekki slíku verði hraktir úr viðskiptum. Margt er þó gott hjá okkur og mjög ánægjulegt er að stjórnmálamenn hafa æ minni völd í efnahagslífinu þótt enn eimi eftir af gömlum flokkstengslum. Frjáls markaður í lýðræðisþjóðfélagi er besta stjórnarform sem maðurinn hefur fundið upp. í hagfræðinni er þetta meðal annars kennt og margt er þar ekki flókið eins og hagstjórn. Það eru einungis tvær leiðir fyrir opinbera aðila til að hafa áhrif á eftirspurn í hagkerfinu. Önnur leiðin er að beita ríkisfjármálum, sem er verkefni stjórnmálamanna, og hin leiðin er að stýra peningamálum, sem er verkefni faglegra og óháðra seðlabanka. Keynes og Friedman voru með þetta allt á hreinu þótt fjölmörg tilbrigði við stef þeirra hafi verið skrifuð. Þessu til viðbótar er aukin menntun hvalreki til að auka verðmætasköpun, sérstaklega í hinu nýja hagkerfi, en að öðru leyti sér markaðurinn um flest sem þarf til að bíta og brenna. Öðrum sameiginlegum umsvifum á sviði velferðar, menningar og samskipta haga menn eftir pólitískum meirihluta hverju sinni. Sá meirihluti breytist á nokkurra ára fresti í flestum löndum. Þetta fyrirkomulag sem hér er lýst hefur gilt á Vesturlöndum meira eða minna í næstum 150 ár og hefur skilað mestu framförum í sögu mannsins. Sækjum fram með menningu og skapandi atvinnugreinum Það eru fjölmörg tækifæri fram undan í hinu nýja hagkerfi þekkingar. Um fjórðungur íslendinga vinnur nú í skapandi atvinnugreinum (creative industries) en með skapandi atvinnugreinum er m.a. átt við menningu, vísindi og ráðandi stjórnunarstörf. Flestar meiri háttar framfarir í vísindum eru til dæmis einfaldar en djúphugsaðar. Hefð innan hagfræðinnar hefur verið að skipta framleiðslu í þrennt, þ.e. í frumframleiðslu, iðnað og þjónustu, en nú er fjórða víddin komin til, sem eru skapandi atvinnugreinar. Þessi umgjörð hentar okkur Islendingum vel, enda erum við menningarlega sinnuð og með mikla menningarlega starfsemi, miklu meiri en fólk gerir sér almenntgreinfyrir.Hérerufjölmörgsóknarfæriámenningarsviðinu og menningin skilar nú þegar 4% af landsframleiðslunni. Skapandi starf er okkur hugleikið og liggur líklega í genunum, er sem sé erfðafræðilegur eiginleiki. Hefðbundnarlistgreinareru víðaarðbærfjárfesting.t.d.tónlistog kvikmyndir, en við getum orðið enn öflugri á báðum þessum sviðum og fleirum. Eftirspurnin er stigvaxandi víða í menningargeiranum en stigvaxandi eftirspurn er fátíð. Tónlist, og þó sérstaklega kvikmyndir eða leikið efni, er dæmi um það. Sterk staða tónlistar hérlendis byggist á tvennu, þ.e. góðum tónlistarskólum og því að íslenskt tónlistaifólk er vel menntað, oft erlendis, og þekkir vel hina alþjóðlegu strauma. Góð menntun og þekking á umheiminum var líka lykillinn að frægð okkar og frama á þjóðveldistímanum. Utrásinni í fjármálum, sem hefur verið stórkostleg enda byggð á vel menntuðu fólki, á að fylgja næsta útrás á sviði menningar og skapandi atvinnugreina. Við eigum óvenjuleg tækifæri í heimi framtíðar, verandi með þrjárstærstu auðlindirframtíðarinnarallt íkringumokkurog ímiklu meira mæli en nágrannaþjóðirnar. Þessar auðlindir eru vatn, gott og nægjanlegt landrými til búsetu og ótakmörkuð orka í djúphitanum. Sjáum til hvernig unga fólkið spilar úr þessum möguleikum. n SPARISJÓDUR MÝRASÝSLU - Hornsteinn í héraði 27-