Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Frjįls verslun

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Frjįls verslun

						Arni Jónsson frá   Múla:
Hálfníræður maður mátar Aljekin.
Framhaldsgrein um Louis Zöllner.
Þess hefir verið getið að Louis Zöllner var á
yngri árum mikill íþróttamaður. líann var alla
daga mjög grannholda, en stæltur og léttur á sér
að sama skapi. Um tíma stundaði hann mjög
hjólreiðar, enda var það mikil tízka undir lok 19.
og í byrjun 20. aldar. Var það eitt sinn að þeir
Zöllner og vinur hans einn voru saman í Porths-
mouth, en áttu báðir heima í Newcastle. Hélt
Zöllner því fram að hann gæti verið eins fljótuv
að fara þá leið á hjóli og hinn rneð gufuskipi.
„Allright vinur" sagði hinn „far þú á þinn hjóla-
gæðing um leið og skipið fer. Ég legg undir
hundrað pund að skipið verður á undan þér".
Svo tókust þeir í hendur og veðmálið var afgert.
Segir ekkert af feröum veðjenda, En þegar skip-
ið renndi upp að bryggju í Newcastle stóð þar
prúðbúinn maður og allsólíkur því að hann hefði
nokkurn tíma hjólað hundruð kílómetra eftir
rykugum þjóðvegum. Hinn tók ósigri sínum vit-
anlega eins og enskum gentlemanni sæmdi, fékk
Zöllner hundrað pundin brosandi, tók í hendina
á honum og sagði „Óska þér til hamingju, vinur,
þú ert vel að þessu kominn".
Ég veit ekki hvort Zöllner lék nokkurn tíma
knattspyrnu, en hann hafði brennandi áhuga á
þeirri íþrótt. Hann var mjög lengi í stjórn
„Knattspyrnufélagsins" í Newcastle, — New-
castle Football club. — Þetta er ekki frekar en
aðrir slíkir klúbbar í Englandi, félagsskapur
knattspyrnumanna, heldur, ef svo mætti segja
knattspyrnuútgerðarmanna. I Englandi eru þeir
menn, sem hafa knattspyrnu að atvinnu all f jöl-
menn stétt og fá þeir sem framarlega standa í
íþrótt sinni geysihá laun. Nú er þaö hverri borg
hið mesta metnaðarmál að eiga góða knatt-
spyrnusveit. Og „útgerðarfélaginu" hið mesta
hagsmunamál að stjórnendur þess séu veiðiklær,
natnir að koma auga á efnilega menn í íþróttinni
og útsmognir að klófesta þá á undan öðrum.
Svona félög eru rekin. eins og hver önnur kaup
FR.TÁLR VERZLUN
sýsla og mest undir því komið að stjórnendurnir
séu árvakrir og slyngir kaupsýslumenn. Zöllner
haföi mikla ánægju af að horfa á knattspyrnu.
En hitt var honum þó fyrst og fremst keppikefli
að klúbburinn hans hefði altaf úrvalsliði á að
skipa, svo að þeir sem héldu félagsskapnum uppi
þyrftu hvorki að bera kinnroða fyrir sinni sveit
nú vera alltaf að „spýta í byssuna".
Til íþrótta má það sennilega teljast að vera
listaskrifari, en það var Louis Zöllner einhver
hinn mesti, enda til hans jafnað í þeirri grein.
Höndin var svo hreinleg, jöfn og áferðafalleg að
undrum sætti. Og skipti ekki máli, að því leyti,
hvort hann skrifaði snarhönd í orðsins réttu
merkingu eða tók sig til og skrifaði fegurðar-
skrift. Ilann var einnig mjög eftirgangssamur
um að allt sem skrifstofan sendi frá sér, svo sem
reikningar, bréf, eða hvað sem var, væri hrein-
legt. Það haföi komið fyrir framan af árum, að
hann tók nýráðna skrifara jafnvel bókhaldara
og sendi þá til skriftarkennara, ef honum líkaði
ekki handbragð þeirra eða frágangur. Ég var
alltaf á nálum að ég yrði sendur til kennslukonu
næsta dag, að læra að skrifa. En það slarkaðist
þó einhvern veginn af. Enda var þá mikið farið
að nota skrifvélar. En svo var líka þannig búið í
hendurnar á mönnum, að það var eins og sjálf-
gefið að vanda sig. Allur pappír, sem notaður
var, hvort sem var bréfapappír, vörureikningar,
fai mskrár, eða hvað sem var, var af fínustu teg-
und, margfalt dýrara en venjulegt er að nota á
skrifstofum.
Hálfníræður maður mátar Aljekin.
Að endingu ætla ég svo að minnast örfáum
orðum á þá íþrótt, sem lengi mun halda nafni
lians á lofti og það langt út yfir takmörk þeirrar
borgar sem ævistarf hans hefur verið unnið í
Það er skákíþróttin. Þykir mér rétt að þar tali,
þeir sem vel fróðir mega teljast í þessum efnum.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24