Frjáls verslun

						MARKAÐSMAL

ALVARA EÐA GRIN

„Þegar sjónvarpiö á íslandi var svarthvítt og stjórnmálamenn voru

þéraöir á skjánum var ekki mikið um flím og spé í dagskránni. Undir-

staða hennar var dauðans alvara og engin sjáanleg ástæða til þess

að hafa lífið í flimtingum. Þó var eitt Ijós í myrkrinu. í ársbyrjun var

oft hægt að hlæja sig máttlausan að auglýsingum Happdrættis Há-

skóla íslands."

anna tveggja. Á hverju ári voru

þeir í nýju gervi og eitt árið

dönsuðu þeir og sungu: Sértu

hundheppinn, úr My fair lady.

Það er jafnvel freistandi að

halda því fram að þeir félagar

hafi verið frumgerðir -prótótýp-

ur- fyrir ákveðið form af kímni

sem síðar birtist á skjánum,

Kaffibrúsakörlunum og nú síð-

ast í Boga og Örvari. Tveir al-

þýðuspekingar sem skemmtu

fólki með orðaleikjum og brönd-

urum.

„Á þessum tíma hélt ég því

statt og stöðugt fram að auglýs-

ingar ættu alls ekki að skemmta

fólki heldur fræða það og upp-

lýsa. Þetta stendur m.a. í bók

sem ég skrifaði um auglýsingar.

Á þessum árum voru happ-

drættisauglýsingarnar alltaf

frumsýndar á annan dag jóla og

þjóðin beið eftir þessu. Kannski

var maður viljugri að gera eitt-

hvað skemmtilegt vegna þess."

Á þessum tíma rak Ólafur

auglýsingastofuna Argus og

Happdrættið var meðal við-

skiptavina. Það voru Olafur og

Hilmar Sigurðsson sem lögðu á

ráðin við gerð fyrstu auglýsing-

arinnar og með þeim unnu Jón

Þór Hannesson og Snorri Þóris-

son sem síðar stofnuðu

Sagafilm.

UPP MEÐ HÚMORINN

Og hvernig er svo húmorinn

hjá happdrættinu árið 1998?

I ár sjáum við fjóra sérstæða

karaktera sýsla við ýmsar íþrótt-

ir. Einn baslar í keilu, annar puð-

ar í biljarð, einn .^.«_

fleygir pílum og

enn einn veifar

golfkylfu. Þeir

eru allir með

réttu  græjurnar,

SAGANA BAK

VIÐ HERFERÐINA

Páll Ásgeir Ásgeirsson

passandi skó og vita hvað á að

gera en gengur kannski ekki

vel. En þeir vilja vinna.

Helgi Helgason hjá Góðu

fólki sagði í samtali við blaðið að

sjónvarpsauglýsingar um happ-

drætti væru umfram allt stemn-

ingsauglýsingar.

„Það þarf ekki að segja fólki

að ef það hlýtur stóra vinninginn

þá geti það keypt sér þetta eða

hitt. Það hafa allir sína drauma

um það og vita út á hvað þetta

gengur. Það, sem við vildum

koma til skila á skemmtilegan

hátt, er að þér getur gengið mis-

jafnlega vel í íþróttum en í happ-

drættinu eru allir jafnir. Þar

koma menn til dyranna eins og

þeir eru klæddir og eiga sömu

möguleika og aðrir."

Helgi sagði að hluti verkefn-

isins í þessu tilfelli væri að

hleypa nýju lífi í þekkta vöru.

Bæði hér og erlendis væri vin-

sælust sú leið, þegar þyrfti að

auglýsa happdrætti eða lottó, að

nota kímni og skemmtun til

þess að skapa jákvæða stemn-

ingu gagnvart leiknum.

„Þetta er fyrst og fremst leik-

ur og engin ástæða til að vera

með neina alvöru og leiðindi.

Persónurnar í auglýsingunum

eru valdar með tilliti til þess að

þetta sé fólk sem maður sér ekki

í auglýsingum dagsdaglega. Það

undirstrikar að allir geta verið

með eða eins og þau segja: „Eg

vil vinna."

Við völdum persónur sem

skapa umtal og vekja athygli.

Happdrættið þurfti nauðsynlega

¦__ á því að halda að

komast í umræð-

una og skapa sér

stemningu. Það

virðist hafa tekist

með ágætum." 33

1 ár, eru ekki þekkfiV    i

47