FREGNIR Niðurstöður hópanna voru í stórum dráttum þessar: Almenningsbókasöfn ættu e.t.v. frekar að eiga frumkvæðið að samstarfi því hvert almenningsbókasafn er ein heild en margir skólar geta verið í umdæmi þess. Samvinna getur orðið til þess að safnkostur nýtist betur (millisafnalán, samræming í bókakaupum). Auðveldara getur verið að koma nýjungum í framkvæmd. Samvinna getur verið fólgin í heimsóknum nemenda og kennara í al- menningsbbókasafnið. Almenningsbókavörður/verðir kæmu í skólanan f upphafi skólaárs til að minna á safnið (á kennarafund, í skólastofur og á skólabókasafnið). Hægt er að vinna sameiginlega að höfunda-/bóka- kynningum, að gerð heimildalista, lestrarátaki o.fl. Fundarmenn höfðu áhyggjur af því hversu fáir kennarar nota skólasafnið markvisst í tengslum við kennsluna. Svo virðist sem kennaranemar fái ekki þjálfun í því, því yngri kennarar nota söfnin ekkert meira en þeir eldri. Það hefur líka valdið bókavörðum angri og erfiði hve erfitt er að fá kennara framhaldsskólanna til að hafa samband við söfnin (bæði skóla- söfn og almenningsbókasöfn) þannig að tryggt sé að nemendur fái eins góða þjónustu í söfnunum og unnt er. Að lokum þakka ég öllum sem komu á aðalfund og vona að allir hafi haft gagn og gaman af. Sigríður Matthíasdóttir TT