Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Alžżšublašiš

og  
S M Þ M F F L
. . . . . 1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31 . . . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Alžżšublašiš

						14   Miðvifcudagur 13. maí 1970
-.-¦..-      -    .:   .
'
Rósamund Marshall:
1IBT 513 W
Á FLÚTTA
- inn breiðum gU'llfestU'm við
f-ætur haiia hvítirbundar liggj.
andi hreyfÍRigarlausir. Slíkur
var Luidcvico Sforza. Minn
ibtýðini þræll. Þræll líkama
níns. Vonbiðill Lombardy krún
unnar. Hinn rétti erfingi henn
ar, kornung.'r drengur, sem
ég átti brátt eftir að kynnast.
— Komdu hingað litli minn,'
kaillaði Ludovko, dag einn er
við vor,um á gangi í lystigarði-
ihaillairrnnar. Þetta var' átta eða
tíu ára gamall snáði. Þetta er'
Gian Ga'leazzi. sagði Ludovico-
sonur bróður míns. hann verð.
ur síðar meir sá er ber járn-
kriínu Lcmfoardy ættarinnar. .
¦ Innbíásinn anda djcfulsins'
fyrir mi'Uigöngu krypplingsins
'hall'aði ég mér að elskhuga
míínum 11:1 Moro. — Járnkórón
an myndi fara iþér betur. Þú
fefur líka stei-kara höfuð til að
'Bera hana.
'Bann leit snöggt við mér. —
A!ha. Já, járnkórónan myndi
Sara mér vel, en það er hár-
'koMa ubdir henni — og b/ún er
sniðin eftir höfði Frakkakeis-
ara. Hann ætlar ,sér hana þeg-
ar þar að keimwr.
Eg ámiá'lgaði þetta með járn-
kórónuna nokkrí.'im, sinnum, að
beiðni Belcaros. Ili  Moro var.
ekki rótt.
Eg var st'öðugt undir á'hrif-
frá töfra'meðuiluim Belcaros.
Þau breyttu stöð'ugt meira
kveineðli mínu í áferju-
áistríðu ilikamilegs lostoa.
Alilan fyrri hk'ita dagsins sat
é,g við og snyrti mjg, baðaði
imlig nuddaði líbamann Mim-
smyrslu<m, lét þraela búsbónda
imíns snúast í kringum mig
'eins og snældur. Eg lagði
mlesiba rækt við hárið. Hina
©uMnu knúnu eins og lil Moro
kaHaði það. Hafði það vaxið.
Þurfti ekki að klippa það?
í önmuim ijl Moro fékk lík-
ami minn öllum kröfum Ml-
nægt. Eg logaði, brann og fun
aðd. En huingur mitt eftir hon
luim vaknaði   stöðugt  á ný.
Við láginm á mjúkuim hæg-
iwdum oig naktar stúlkur döns-
uðu. Sendu þær burtu, hvísl
>aði ég, er ég sá ástríðuilbgana
talka S'£im stöðugt hvíldu á
mér, en ekki á þeitm.
Og það fu-rðullega vfar að ég
lapti aíít í Beloaro, mér fannst
ég verða að gera það. Allt
smátf  og stórt.
IÞú getur verið viss um báð
Bianca að hann lítur ekki af
'þér.
Eg myndi ekki reka dans-
imeyjarnar burtfui. Láttu hann
bara leika sér að þeim. Þ'að
stendur ekki lengi. Áffur fifn
langt lum 'líður mun hann
fara að þrá þig meira c-n
Iþær og þá kem,ujr hann aftur.
Það var stórveizla u>m kvöld
ið. Fimm hundruð gestir og
vínið flóði eins og vatn. Það
ihefði miátt slökkva þorsta heill
-ar herdeildar með álíku'm ó-
isköpuim.
Elskhugi minn lá hjá mér
á mjúkuim dýnum. Hann rétti
mér ávexti, dratók vín og gaf
mér vrn, og hallaði höfði símui
iað mjúkiu   brjósti mímu.
Þarinia kom falleg, nakin
dangmey. Hún dansaði fram
Ihjá okkur. Iíl Moro greip til
Irennar og lagði hana niður á
dýnuna hjlá sér. Eg hreyfði
imig ekki, hallaði mér út af
lög velti mér á bliðina frá
Iþeim. Svo lokaði ég laugunum
og opnaði þau ekki áftur fyrr
ien ég heyrði hann segia. —
Svona, nú máttu fara stúlka
imín. En þegar hann þrýsti vör
,uim stteium, votuim af vörum
dansimeyjari'nnar að mínum,
varð ég stáf, eins og sagt er
iað ljónynjan verði er kon-
lUingur dýranina snerfir hana.
En þá hríeytti Belcaro uim
tón. — Ef 111 Moro gerir þig
lafbrýðisama, skaHtu launa hon
oim í söm.u mynt.
Þá kom hingað á leynifegan
fund með 111 Moro. sendimað-
íUr FrakM'andskeisara. Ippol-
ito, glæsilegur maðiur og ná-
inn vildarvinur Ludovico.
—Sjáðu hvað greifinn er
'myndarlegur maður og hvað
111 Moro er afbrýðisamur,
sagði B'elcaro. Beindu athygli
'hans að þér og sjáðíj 111 Moro
loga af afbrýðise>mi.
Mér veittist ekki erfitt að
gera unga greifann ástfanginn
í mér. Eitt eða tvö bros, smá
gul'.bamrar og toann féll að
fótum imér. Eg brýndi hann
imeð öíilúim iþeim vópnum sem
konum eru gelfin til að vinna
karlmönin. Haran var góður vin
ur 111 Moro og barðist hraust-
lega. ien >ég var svo sannarlega
tífjarl hans.
Hann formælti sér. — Þú
hefur látið mig verða mér til
skammar Bianca. 'Þú hefur
gert mig að fifli, en það ger-
ir »e;kkert til, mér er sama um
allt ir.iEima þig,'
Það var sama kvöld, þegar
111 Moro var ekki heim'a, að

við genguim 'um lystigaröinn
og ég leyfði greifanum að
sýnia miér' ástaatlot að vissu
marki. En baniniaði honum aff
ganga .eins langt og hann á-
'kaft vildi. Upp írá iþví lét ég
lekk.ert tækifæri ónptað til að
vekja losta hans imeð ÖM,u
'hugsanlegu móti.
Þar kom iað, að Ludovico
sagði: — Mér virðist sem þú
sækir heldiur mikið eftir fé-
lagsskap   Ippolitois Bianca.
Eg leit í auguhans og sagði
djarflaga:   Eg,    ástin   mín,   ég
elska engan nema Iþig  Ludo-   I
vico.
Þar 'með byrjaði leikurinn
Ifyrir alívöwi. Hinn gri'nmmi leik-
ur. Eg gerði allt s'em ég megn
'aði til að láta Ludovico halda
að mér þætti vænt itrori greif-
ann, án bess að litilsvirða
hann sj'álfain.   '
—  Biainca, ef þér lízt vel á
greifann, þá taktu hann. Mér
er ailveg sama um Ippoliti,
Iþað er Ludovico, sem ég vil
særa.
—  Hatarðu bann, 'Bianca?
—    Já, öskraði ég. Eg hata
hann og fyrirlít. Til helvítis
im'að hann. Hvert lærurðu mig
heldur vera engil eða djöful,
Belcaro.
Það var við kinatttleik í höll
inn að afbrýði Ludovico náði
ibámarki. Þeir léku hver gegn
'öðrum Ludovico og Ippolito.
Knötturinn gekk mjög hratt
og þeir voru áh'ka snjallir leik
menn.
Gott, gott, Ippolito æpti ég
í hvert sirin sem hann skoraði.
Ludovico fl-eygði knatttrénu
svo fast til jarðar að það
brotnaði og stikaði af vellin-
inm bálreiður.
Vesalings Ippolito, hjá hon-
urm toguðust á hræðslan vi5
111 Moro og hreykni yfir bví
að ég skyldi haía viljað veg
hans meiri. Við létuim Ludo-
vico eiga sig ög fórum út í
aaufsksPann til að fá okkur
glas af víni. Eg hafði tekið á ¦
kvörðun. Bianca, sagði Tpno-
lito. — Anniað hvort flýrðu
með mér í kvöld eða við meg
um  ekki sjá«=t   framar.
—   Ekki piást framar?
—   Nei. ég þoli ekki.að vera
v'ni mi-'ri'im ótrúr. Við höfnm
aldrei leynt hvern annain
neinu   frsm til   þe=:oa.
—  Við hvað áttu?
. —   Segðu . H''idov'fo   pð    hi'i
etekir mig. Þork þú það ekki?
—   Eg   er   ekki   hraodd v'W
? Tveggja ára Mrengur varð fyrir bifreið á Holta-
vegi í jgær 'við iLangholtsskólann. Barnið var í fylgd
með móðulir si ini og hljóp skyndilega í veg fyrir bif-
reið, sem vair ekið íorður Holtaveginn, \og lenti barn-
ið iá jhægra framhorni bifreiðarinnar. Litli drengur-
inn |var fluttur á slysavarðstofuna og Isíðan heian til
sín og voru imeiðsli hans ekki talin ialvarleg. (Mynd-
ina tck !Bja(rni Pálmarsson.) '                .. í      '
Eldur...
Framhald af bls. 1.
henni. Ég reyndi fyrst að
slökkva með handdælu, en þeg-
ar ég hafði tæmt úr tveimur
kolsýnatækjum án árawgurs
bað ég um að einhver kallaði
á slökkviliðið. En þetta vatr
ekki neitt.
Eldurinn í ein'angruniiinni var
fljótl'ega slökktur með úða úr
háþrýstidælunini, en þó var
hafður dælubíll og nokkrir
menn á vakt við togarann í
eina klukkustund. — Skemmd-
ir urðu engar á togaranum. —
Sæmundur...
Framh'ald af bls. 1.
nægður með myndina eins og
hún  stæði  á bráðabirgðastöpl-
inu m,en sagði, að nauðsyniegt
væri að steypa undir hana var-
anlegan stöpul hið fyrsta, enda
væri hfm nú alveg laus.
Listamaðurinn ósíkaði eftix
því sfrax upphaflega, að gerð
yrði tjörn kringum myndina á
háskóMóðinni, og mun fyrir-
hugað að geira tjönnina. Mynd-
in er þrír metrar að hæð og í
samtalinu við Alþýðublaðið í
mdrgun sagði Ásmundur: —
Hann er anzi •myndarlegux
þarna og ég er bana ánœgður,
með hann. Það er ánægjulegt
að eiiga þess kost að sjá Sæ-
mund loksins \dð háskól'ann í
svona góðu efni,
Bankastjórarnir Pétur heit-
inn Benediktsson og Jóhannes
Nordal áttu frumkvæði aíð því,
að Háskóla íslands var geftol
myndin af Sæmundi á selnum;
sem auðvitað verður minning-
artákn um hirai' forna og fjöl-
kunnuga mennfamann Sæmund
fróða.
t

Móðir mín,
ELÍSABET ÞORLEIFSDÓTTIR
verður jiarðísungin frá Fríkirikjunni í Reykja
vík, fimimtudiaigi'nin 14. rnaí kl. 3.
Fyrir hönd systkina og annarra vanda-
•manna,                                   ¦¦".-.
Guðmundur Þorgeirsson
'   | M                         .   i                         '     "                          I                                                                                                                 i
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16