Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Alžżšublašiš

og  
S M Þ M F F L
. . . . . 1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31 . . . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Alžżšublašiš

						Fötetudö^ur 29. maí 1970   3
Gylfi k Gíslason, formaður ÁlþýSuflokksms
? Þessar sveitarstjórnarkosn-
ingar eru mikilvægar fyrir Al-
þýðuflokkinn. Þess vegna eru
þær mikilvægar fyrir íslenzka
launþega. Þess vegna eru þær
mikilvægar fyrir íslendinga.
Þróun íslenzkra stjórnmála
og stjórnmálaflokka hefur að
ýmsu leyti orðið öðru vísi en
með nálægum þjóðum. Þetta á
fyrst og fremst rót sína að rekja
til tvenns. Annars vegar hófst
nútímaflokkamyndun hér síðar
en í nálægum löndum vegna
sjálfstæðisbaráttunnar           við
Dani. Hins vegar mynduðust
flckkarnir í upphafi við ein-
menningskjördæmaskipulag, —
sem veitti í raun og vera aðeins
tveim flokkum eðlilegan starfs-
grundvöll,         ílialdsflokknum,
sem síðar varð Sjálfstæðisflokk
uri, og .Framsóknaf'í'lokknumÍ!
Það gekk seint og illa að breyta
kjördæmaskipuninni, þannig
að réttlátur starfsgrundvöllur
myndaðist fyrir þriðja flokk-
inn, sem þó var stofnaður um
svipað leyti og Framsóknar-
flokkurinn. í áratugi hélt Fram
sóknarflokkurinn í höndum sér
óeðlilegum úrslitavöldum í ís-
lenzkum stjórnmálum í skjóli
ranglátrar 'kjördæmaskipunar.
Smám saman tókst þó að skapa
Alþýðuflokknum starfsskilyrði.
En þau hafa aldrei orðið jafn-
góð og þau hefðu orðið, ef hlut
fallskosningakerfi hefði ríkt
frá upphafi.
Samt tókst Alþýðuflokknum
á f jórða áratugnum að ná svip-
uðu kjörfylgi og Framsóknar-
flokkurinn, þótt þingmannatala
hans væri þriðjungi lægri en
Framsóknarflokksins vegna
ranglátrar kjördæmaskipunarj
En um svipað leyti fór klofn-
ingsstarfsemi kommúnista að
bera árangur. Hámarki náði
hún með klofningi Alþýðu-
flókksins 1938 og stofnun Sósí-
alistaflokksins. Ef lil hans hefði
ekki komið, hefði flokkur
íslenzkra jafnaðarmanna áreið-
anlega verið næststærsta aflið
í íslenzkum stjórnmálum á
undanförnum áratugum.
Hvers vegna er ég að  rifja
upp þessa einföldu sögu nú?
Það er af því, að mikið má
af henni læra og að margt bend
ir til þess, að einmitt á undan-
förnuni árum hafi margir af
henni lært.
Þeir menn, sem ætluðu sér
að „sameina íslenzka alþýðu"
1938, hafa sundrað kröftum
hennar meira en nokkrir aðrir.
Þeir menn, sem stofnuðu Al-
þýðubandalagið 1956, juku á
þann klofning. Þetta „samein-
ingarlið" stendur nú uppi þrí-
klofið, sundraðra en nokkur
hópur manna, sem áður hefur
staðið saman í íslenzkum stjórn
málum. Enginn hygginn maður
með heilbrigða dómgreind get-
ur framar trúað því, að stofn-
un nýrra flokka vinstri manna
sé leiðin til þess að efla áhrif
í íslenzkum stjórnmálum. Þess
vegna eiga íslenzkir jafnaðar-
menn að fylkja sér um Alþýðu-
flokkinn, en ekki styðja Alþýðu
bandalagið, sem auðvitað er
stjórnað af kommúnistum, né
smáflokk, eins og Samtök Frjáls
lyndra, sem aldrei getur öðlazt
nein áhrif. Kommúnistarnir
eiga að vera í sínum flokki, þar
sem Sósíalistafélagið og Æsku-
lýðsfylkingin mynda kjarnann.
Vitað er, að ýmsir jafnaðar-
menn, sem nú eru utan Alþýðu
flokksins, segja, að þeir geti
ekki stutt hann, meðan hann
hafi stjórnarsamstarf við Sjálf-
stæðisflokkinn. En það er auð-
vitað ekkert náttúrulögmál, að
Alþýðuflokkur og Sjálfstæðis-
flokkur stjórni landinu saman.
Engin ríkisstjórn er eilíf. Þeir
íslenzkir' jafnaðarmenn, sem
eru andvígir samstarfi við Sjálf
stæðisflokkinu, eiga að berjast
gegn slíku samstarfi innan Al-
þýðuflokksins, en ekki utan
hans. f Alþýðuflokknum ræður
lýðræðislegur meiri hluti. Und-
anfarinn áratug hefur yfirgnæf-
andi meiri hluti Alþýðuflokks-
ins talið samstarf við Sjálf-
stæðisflokkinn vænlegustu leið
ina til þess að stuðla að fram-
gangi stefnumála Alþýðuflokks-
ins. Það er meiri hluti Alþýðu-
Gylfi Þ. Gíslason
flokksins hverju sinni, sem tek-
ur ákvörðun um, með hverjum
sé unnið í ríkisstjórn, eða hvort
starfað sé í stjórnarandstöðu.
Um Framsóknarflokkinn er
það að segja, að hann er fyrir
löngu ekki aðeins orðinn aftur-
haldssamasti flokkur landsins,
heldur einnig ekki síður tæki-
færissinnaður en Alþýðubanda
lagið. Enginn fullvita maður
efast um, að hann væri reiðu-
búinn til samstarfs við Sjálf-
stæðisflokkinn hvenær, sem
hann ætti kost á því, og að
sú stefna, sem Framsóknar-
flokkurinn og Sjálfstæðisflokk-
urinn mundu framkvæma, yrði
íhaldssöm og launþegum fjand-
samleg, eins og margra ára
fyrri reynsla sýnir. Framsókn-
arflokkurinn væri einnig áreið
anlega reiðubúinn til þess að
Stjórna landinu með Alþýðu-
bandalaginu, ef hann ætti kost
á því, og sýnir þetta auðvitað,
að honum er í raun og veru
sama, á hvort borðið hann rær,
ef hann ætti kost á aðild að
ríkisstjórn. En sem betur fer
er engin hætta á því, að þessir
tveir flokkar fái meiri hluta á
Alþingi.
Af öllum þessum sökum er
Ijóst, að Alþýðuflokkurinn hef-
ur úrslltaaffstöðu í íslenzkum
stjórnmálum, úrslitaaðstöðu,
sem hann hefur reynzt fær nm
að ráða yfir á undanförnum
árum. Þetta er skýringin á því,
að Alþýðuflokkurinn hefur á
undanförnum árum verið vax-
andi flokkur. Hann er eini
flokkurinn, sem hefur unnið á
í hverjum kosningunum á fæt-
ur öðrum á undanförnum ár-
um. Hann hefur unnið á, af því,
að Alþýðuflokkurinn hefur tek-
izt á hendur ábyrgð, reynzt
vandanum vaxinn og komið
fram fjölmörgum áhugamálum
almennings í landinu.
Mörg vandasöm mál bíða nú
úrlausnar. Kjaradeila og verk-
fall stendur yfir. Alþýðuflokk-
urinn telur, að sem betur fer
sé nú hægt að veita launþeg-
um verulega kjarabót. Hann
vill, að sú kjarabót verði raun-
veruleg, en ekki fólgin í fjölg-
un æ verðminni krónupeninga.
Að því mun Alþýðuflokkur-
inn stefna, að lausn kjaradeil-
unnar bæti kjör launþega
sem mest og verði jafnframt
réttlát fyrir heildina.
Þessar borgarstjómarkosning
ar eiga að sýna vaxandi fylgi
Alþýðuflokksins. Hann gengur
bjartsýnn og einhuga til starfa
í þessum kosningum. Hann ósk-
ar eftir efldu umboði til þess
að \inna fyrir góðan og réttan
málstað, í borgarstjórn Reykja-
víkur, í bæjarstjórnum, í sveit-
arstjórnum um allt land.
Sigur Alþýðuflokksins í þess
um kosningum yrði sigur góðs
málstaðar. —
Gylfi Þ. Gíslason.
TROLQFUNARHRINGAR I
Fliót ufgréíSsla
Scndum gegn póstkrofö.
OUÐMb ÞORSTEINSSpN:
guHsmlSur
Banftástrœff 12.,
lákvœðk - sanngjarnir - áhyrgir
-   ¦:¦¦
¦"Stó*^
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
8-9
8-9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16