Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Alžżšublašiš

og  
S M Þ M F F L
. . . . . 1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31 . . . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Alžżšublašiš

						„    14   Föstudagur 29. mtíí 1970
Rósamund Marshall:
Á FLÓTTA
og teikna inn á haria Maríu-
myndina. Ef þér er sama,
Bíanca. Rannske leiðist þér
nann. Þú vilt kannske ekkert
hafa með hann lengur. Þá það.
Ég get fengið einhvern annan
ti'l þess að teikna Maríumynd
ina. Og þá þarf ég heldur
elkkert að greiða honum.
Mér er alveg sama um hann.
Hann má koma fyrir mér. En
það var lýgi. Það fór um mig
heit fagnaðaralda af tilhugs-
uninni einni sama um það, að
ég fengi, þrátt fyrir allt, að
sjá hann einu sinni enn.
Næsti dagur var langur og
tilbreytingarlaus. 'Ég fór
snemma á fætur, út í garð og
mændi niður fjallshlíðina. —
Skyldi hann koma? Nei, hann
'kom ekki þann dag. Það liðu
tveir dagar, þrír dagar, fjórir
dagar. En á fimmta degi sá ég
til ferða hans. Hann kom upp
veginn ríðandi á svörtu ráúl-
dýri. Ég spurði sjálfa mig,
hvort ég í rauninni hef ði nokk
urn tíma séð hann áður. —
Andrea — Andrea —.
Ég tók á móti honum. Gott
kvöld, madonna Bianca. Ekk-
ert amnað, — og þó létu orð
hans í eyrum mér sem himn-
esk hrjómlist. Hann fór ekki
af baki. Virti'st ætla að segja
eitthvað meira, hætti við það,
sló í múldýrið og fór burt.
Fyrir framan vinnustofu
sraa fór hann af báki, fékk
vikadreng taumana og leif í
áttina til mín. En hann ávarp-
aði mig ekki frekar.
Ég lá úti í garði og lét mér
leiðast. Vonbrigðiin yfir endur
fundunum  voru mér sár.  __
Andrea var óbreyttur, — mér
fráhverfur. Allt í einu kom
Belcaro þjótandi. Komdu, Bí-
anca. — Ég fylgdi honum eft-
ir til vinnustofu Aridrea. —
Hann sat niðurlútur við
vinnuborð sitt.
Hér er donna  Bianca  kom-
in,   A.ndrea, sagði  Balearo. —
Beiddu   hana   að   gera   þetta,
eigin orðum.
Andrea varð við þetta upp
litsdjarfari, hann hlýddi: —
Madonna; það er eins og ég
sé fjötrað'iir; það er einungis
á þínu vaidi, hvort mér tekst
ætlunarverk mitt eða ekki. —
Mig vantar innblástur, hvatn-
ingu, — og etf ekki svo and-
lega aðstoð, þá að minnsta
koi-ti jarðneska venu,. og', dá-
samleg verður húnvfí£j%era,!(
Iþví  hún á að vera fyrirmynd
hinnar heilögustu allra heil-
agra, sjáifrar Maríu guðsmóð
,ur. Þú heíur af guði hlotið i
vtöggugjöf það andlit, sem ég
(kýs mér að hafa fyrir sjónum
imír.uim, meðan ég reyni að
'móta drætti 'hennar syndug-
ium höndum mínum. Eg hef
e'kiki fram til þessa dirfzt að
hafa orð á þessu; viidi ekki
gerast 'svo frekur, 'þar til að
tfierra Balcaro gaf mér sam-
þykki sitt. Madonna Bíanca.
Leyfðiu mér að sýna þér, hvað
ég hef begar gert, og sivo
skaltu sjáilf ákveða. — Hann
•svipti d'úk af borðinu og teikn
ingin kom í Ijós, —¦ afrek heil
agrar listar.
Verkið var í þrem aðalhiut-
i'is, í miðju var krjúpandi
kona og Jósep með Jesúbam-
ið. Það hélt á knattlíkani á
hné sér en benti til himins
ihægri hendi. Til hægri hand-
ar c-f ar var Faðirinn umkringd
ur hei'löguim rnönnum; til
vinstri og ofar var konumynd
•hún hafði hendur krosslagðar
á brjósti, — en !það vantaði
á  hana andlitið.
Það fór skjálfti um mdg;
A.ndrea de Sanctis ætlaðis.t til
að ég væri fyrirmynd hans
meðan hann teiknaði myndina
af hinni heil'ögu  guðsmóðuv.
E2 ••.... ég er þess ekki
vei'ð.
Segðu. það ekki madonna.
Eg á hvort sem er e'kki völ
nema á daiuðlegri og syndum
cfcr.íeldri manneskju. En feg
urð þin er gjcí frá guði. Það
einasta, sem hefur hindrað
'mig í að biðja um þetta þang-
að til nú, að ég hélt að þú
myndir teija það neðan við
virðingu þina að sitja fyrir
ihjá   óreyndum   lislamanni.
Og nú var það að Belcaro
tck til máls: Donna Bianca er
við'kvæmt blóm, meistari de
Sanctis. Segðu bara til hve-
nær hún á að koma. Eg trúi
því   að  hún  vilji   gera- þetta.
Andrea varð himinlifandi af
g^sði. ' Snemma   í   fyrraimálið,
¦madonna.   Snemima,   áður   en
'það verður  of heitt.
Við yfirgáfum vinnustofuna
qg Belcarp sagði: Þakka þér
fyrir, Bianca. Það er þín
vegna að ég réð þennan rnann
'hér í állt sumar. Það. sem
bann kann að gera. á að verða
þév til heiðurs. Má vera, að
/hann' 'se snillingur; það verð-
'ur jjr bví skorið á'-síni'.tn
tíira. Hitt er 'þegar   ljóst, að
hann er alvörugefinn maður,
©f niðursokkinn í verk sitt og
þarfnast      'glaoVærðar         og
skemmtilegs    félagssfcapar.   —
Því fyrr, sem hamn lýkur verk
iniu  og   við lasnum   við hann,
því betra.
Eg man eftir fyrsta tíman-
i:m, þegar ég sat fyrir. Fugl
arnir sungu fyrir utan glugg
ann, kátir og glaðír og á'hyggju
'lausir. Him blómanna lagði að
vituind minni; ég hlustaði á
öi-an andardrátt lis'taimanns-
ins, á létt fótatak hans. þeg-
ar hann gekk fram og aftur
umi vinnuistofuin'a, sækjandi
eífni, sækjandi verkfæri og
iþukl'andi á andliti mínu þess
á milli. Við og við strauk
flrann hárið frá enni sínu með
lliandarbaikiniu: Hann sagði
ekkert við mig allan. tímann,
bara ,.ég þakka", og þá vissi
ég  að mér var  ætlað að fara.
Næsta morgun kom ég aft-
ur. Síðan á hverjuim degi í
'langan tíma. Hann virtist
aldrei ætla að verða ánægður.
Einu sinni hlenti hann frá sér
werkfærun'uni í reiði og kall-
aði ekki á mig í marga daga.
Hann riókstafl'ega bvarf. Eg
'frétti af horiilm í nágrenninu.
Hann var laigztur út. Loks
ik.om 'hann þó aftur, úttaugað-
ur og dauðþreyttur að sjá.
Kynlegir Wutir voru' að ger
ast  hið  innra með  mér. Mér
fannst eins og verið væri að
endurskapa imig, að í hönd-
ium hans væri Vv°rið að móta,
að skapa nýja Biöncu, nýja
lííiver'ji, nýtt hald og blóð og
nýja sá' Mér fannst ég vera
að verða ung og frjáls; ég
igleymdi raunum. mínuin og
imótlæti síðastu ára. Og verk-
inu miðaði áfram. Eg fór
imieira að segja að gerast svo
'djörf að gefa honum leiðbein
ingar, gera athugasemdir. —
Kannske ættu na'saholurnar
að yera isvolítið feringlóttari?
Ennið ofurlítið hærra? Og
stunduim anzaði Andrea ekki.
Einstaka   sinnum  sagði  hann
þó: Jú, kannske. — Og svo
brieytti hann. Stundum sá ég
'að hann var ánægður, i og
'hjartað í mér hoppaði affögn
uði.
Mér fannst ég eiga veliferð
inína undir því að honum
taekist völ, að hann lyki ætl-
unaa-\r'erkini| á tilisettum tíma.
cg bó' umfiiani allt:' Að hann
yrði    sjálfur     ánægður   meö
Sjálfboðaliðar
? Vinnum öll að glæsilegum sigri A-listans í borg-
arstjctrnarkosniagunum 31. maí. Þeir sem vilja lána
bíla sína á kjördag og vilja vinna fyrir list-ann við
ýmiss konar störf, bafi samband við skrifstofu Al-
þýðuflokksns í Alþýðuhúsinu við Hverfisgötu, sími
15020 og 16724, sem fyrst.
Karlmenn lakið eftir
Heilsuræktin Ármúla 14, auglýsir:
I sumar verða tímar fyrir herra,  sem  héir
segir:
v Mánudiaga og fimmtudaga 'kl. 12.10 tfl 12.50.
Þrekœfin'gar heilsuræ'ktar.
Þriðjudaga og föstudaga kl. 12.10 til 12.50.
Heilsuræktar æf ingar.
Miðviku.d og laugardaga kl. 12.10 til 12.50.
Heillsurækt eldri herrar.
Mánudaiga og föstudaga     kl. 19.00—20.00.
Heilsurækt.
Stundið hollar æfingar við beztu skilyrði.
Gufuböð á staðnum.              !
Náaari upplýsingar daglega í síma 83295.
HEILSURÆKTIN
Lífeyrissjóður Verkfræðingafélags íslands
AÐALFUNDUR
Lífeyri'ísjóðs Verkfræðinígafélags íslands
Verður ha'Minn í skrifB'tofu félagsins í
Brautarholti 20 í dalg kl'. 17,30.
Venjuleg aðalfundarstörf.
Stjórnin
it   PÍRA-SYSTEM
Nýtízku                                          "
HILLU- og ISKÁPA           (
SAMSTÆÐUR
Þér finnið örugglega réttu lausnina með
#t  PÍRA
Söluumboð:
ALLT
TIL
HÚSA
IÐNBORG
Ytri-NjarSvík — (Sími 2480)
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
8-9
8-9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16