Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Alžżšublašiš

og  
S M Þ M F F L
. . . . 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Alžżšublašiš

						0T8Í raföcbBo ,0S 'fi^Bbí/töiici
10   Þriðjudagur 20. október 1970
I
MOA MARTINSSON:
mtom
< 1PV ST
maimma hefði átt mig utan
hjóiuabandsins. Var það ekki
skrýtið; mamma gekk í upp-
úr saumuðum fötum, sem
aðrir voru búnir að slíta og
leggja til hliðar, og þó líktist
hún finni frú í samanburði
við Olgu. Fötin mín voru lífca
umSaumuð og ba&tt, þar sem
áður höfðu verið vasar og
hnappagöt, en þó voru fpt
min ,bvo margfalt fallegri og
betri heldur en barnungans
I htennar Olgu. Vesalingurinn
litli, sem var vafinn innan í
jakíka, sem af var megn
f jósalykt. Enda var krakkinn
ósköp veiklulegur, rauðeygð-
ur og víst ailltaf mfeð hita.
Það eru bara fötin, sem
getía fólkið fínt. I>að var ég
fyrir löngu búinn að sjá. Og
mamma bafði ágætis ráð: —
Hún tók bara eftir því, hvern-
ig þau væru í sniðum, fötin
fína fólksins, og svo þegar
hún saumaði okkur fiíkur úr
fötunum, sem henni áskotn-
uðust í húsunum þar sem hún
þvoði þvotta og gerði breint,
þá gætti hún þess vandl'ega
að hafa okkar föt lík þeirra
fötum í sniðum. tað var all-
ur galdurinn. Svo voru fötin
okkar að .minnsta kosti eins
í sniðum og fötin fíraa fólks-
ins, og það var mesti mun-
ur.
Mamma hafði að minnsta
kosti aldrei þurft að lúta svo
lágt að ganga í útslitnum föt-
um af stjúpa minum. Og um
eitt urðu þær strax sammála:
•Það voru börnin, sem voru
orsök fátæktarinnar.
Inni í bænum er miklu
betra að komast atf, sagði
Olga þannig á svipinn, sem
væri hún rétt á leiðinni að
flytja inn í bæinn og losa sig
þar með við allar lífsins á-
hyggjur.                                 ;   T
Gerðu nú svo vel, sagði
mamrria. Og Olga borðaði og
drakk og hún reyndi líka að
koma dálitlu af kaffi og
brauði upp í mánaðargaimlan
;barnungann sinn.
• . Hún er affiof lítii tíl þess
að borða þetta, siagði mamma.
Þú ættir heldur íökki að yenja
hana á kaff i. Hún verður bara
óróleg af því og sefur illa.
En ekki vaxa nú börnin af
mjólkinni einni saman, sagði
Olga. Kaffið hafði farið öf-
uga leið niður í litla barnið.
Henni svelgdist á ósköpin öll
og hún hafði ekki einu sinni
mátt í sér til þess að æpa,
heldur dró hún bara djúpt
andann og hikstaði  í  ákafa.
Mamma tók telpuna af
Olgu, lagði hana á magann og
sló létt með fingrunum á bak-
ið á henni. Og þá var eins
og losnaði um málbeinið á
þeirri litlu. Hún rak upp slíkt
skaðræðisöskur, að ég hafði
aldrei heyrt annað eins. Og
þá var ekki neitt fínt hjá
ökkur í stofunni. Einkennilegt
hvað barnsgrátur gétur
skemmt fyrir manni tilver-
una.
Olga ætjaði að hlífa
mömmu við að sinna barninu
meira og rétti f ram hendurn-
ar eftir henni. En mamma
settist með barnungann við
eldavélina og vafði utan af
honum fatalarfana.
Hún er blaut, Utii anginn,
sagði mamma.
Já, ég átti ekkert til þess
að skipta á henni með, sagði
Olga. Það var allt blautt síð-
an í dag. Eg ætliaði að Skipta
á henni áðan, en varð að
hætta við.
Krakkinn orgaði þessi ó-
sköp. Mamma hélt honum á
öðrum handleggnum og gekk
að kommóðurmi. Þar var
Skúffa, gem ég kærði mig al-
drei um að forvitnast í; ég
vissi nefnilega hvað hún
geymdi þar: Lítlar .treyjur og
litlar -skyrtur pg bleyjur og
svoleíðis, sem ætlað var til
þess að vefja utan um þess-
ar litlu, lifandi sniábrúður,
sem fullorðiia fólkið lék sér
að og kallaði börn. Mamma
opnaði skúffuna og tók frama
hrein og þokkalegföt.
Maður á ailtaf að eiga
svpna lagað til, sagði hún.
Hún ætlaði þó aldrei að þvo
rassinn á krakkanum upp úr
fatinu, sem }hún notaði til
þess að þvo matarílátin okk-
ar í? Ja, -þvilíkt og annað
eins kaffisamsæti. Og þó -ætl-
uðu augun út úr mér af for-
vitni. Eg var eins og á nálum
-—gat ekki haft.-af henni aug-
un og þó reiðubúin að hlaup-
ast á brott, -meðan mamma
•losaði hverja daunMIa duluna
á fætur annairri utan af litla
kroppnum. Lith vesalingur-
inn var svo rauður og sár á
rassinum, og lærunum. Eg gat
ekki betur séð heldur en að
foann liti alveg ;hræðilega ,út,
samkvæmt þeirri takmörkuðu
þekkingu, sem ég hafði á
meðferð ungbarna. Hún var
ekkert annað en skinnið ,ög
beinin og húðin eins og Ékáld-
uð. Ég gat ekki skilið hyer^-
ig að mamma fékk sig;;,itil
þess að koma við kröppinn.
Mér varð litið á Olgu. Hún
vareins og á glóðum. Það var
allt annað en móðurstolt, sem
lýsti úr augumhennar.
Hún er að verða alveg
skinnlaus, sagðihún og reyndi
að láta máh"óniinn geía til
kynna að slíkt væri svo sem
.ekkert tiltökumál. Ég hef
ekkert til þess að bera á
hana. K'artöflumjöl.-gerir bara
iilt   verra, — finnst mér.
Þú skiptir áríeiðanlega allt
of sjaldan á henni, Olga, —
sagði mamma. Við verðum að
hiálpast að til að bæta úr
þessu; aranars fáum við eng-
.an stundlegan frið-'fyrir krakk
anum á nóttunn£' Ög svo er
þetta líka prsök þess, áð.
krakkinn fæst ekki til þess
,að idrekka. ;Honum -Hður svo
illa, að hann hefur ekki lyst
á mjólkinni, og -svp rennur
;húik --rbaiTá -j£m "þér í stríðum
straumum en'gumítllcgagns. —
' "Hann hlýtur að svíða í kropp
inn, litla angann.
Mamma.viir búin að klæða
hana úr og lét bana frá sér
á -magann.
Nei, Olga, þetta máttu ekki
gera, sagði maaámsL iim 'leið
og hún plokkaði-. buytu daHt^
jið sápustykki, seríTlátið hafði*
verið milli rasskinnanna.
AFA-STANGIB
Handsmíffað smíðajárn
FORNVERZLUN
o g
GARDINUBRAUTIR
Laugavegi 133 — Sími 20745
Volkswageneigendur
Höfum fyrMiggjandi: Bretti — Hurðir *—
Vélarlok —Geymslulok á Volikswagen í a!E-
flestuim litum. Skiptum á einum degi með
dagsfyrirvara fyrir ákveðið verð
Reynið viðskiptia^
Bflasprautun Garðars Sigmundssonar
Skipholíi 25, Símar 19099 og 20988,
GLUGGATJALDASTANGIR
FORNVERZLUN
o e
GARDINUBRAUTIR
Laugavegi 133 — Sími 20745
Allt á aö seljast
Gerið góð kaup í buffetskápum, blómasúlum,
khiíkkum, rokkum og ýmsum  öðrum hús-
gögnum og húsmunum í mörgum tilfellum,
með góðum greiðsluskilmálum.
FORNVERZLUN og GARDÍNUBRAUTIR
Laugavegi 133 — Sími 20745.
Tökum aS okkur
breytingar, viðgerðir og húsbyggingar.
Vöndub vinna
Uppíýsingar í síma 18892.
iuglýsingasíminn er 14906
&£
"Askrittarsíminn er 14900
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12