Dollarakreppan og togararnir Ný doliara kreppa er skollin á. Leiöi hún tii enn meiri lækkunar banda- ríkfadats, getur þaö enn haft áhrií á kaup okkar á sex skuttogurum á Spáni. Eins og kemur fram í annarri frétt hér i blaðinu, voru kaupsamningarnir viö spænsku skipasmíöa- stöðina miðaðir við greiðslur í dollurum. DoII- arakreppan i fyrrasumar leiddi til þess að tap varð á smíðinni, og tapið getur orðið enn meira, haldi doiiarinn áfram að iækka. Staða bandaríkjadollars varákaf lega slæm í öiium löndum heimsins í gær. Fimmtudagur 8. febr. 1973 - 31'. tbl. érg. — 54. = Við erum síður en svo laus við vasa- þjófana Svo bíræf nir voru gest- irnir, að þeir stálu úrinu af hendi gestgjafans, og veiddu seðlaveski upp úr buxnavasa hans. Þetta atvikaðist í húsi einu hér í bæ á mánu- dagskvöldið. Húsráð- andinn \/ar eitthvað við skál og fór út að skemmta sér. Hitti hann hóp unglinga fyrir utan Þórscafé, og bauð þeim heim Svo vasklega var fram gengið í gleðskapnum, að aðrir ibúar hússins hringdu á lögregluna, sem hafði ölvaða ung- lingana með sér á brott. Fannst þá úrið innan klæða á einum ungling- anna, svo lögreglan leit- aði betuf og fann þá veskið einnig. Hlutirnir eru komnir til eigand- ans, en að sögn lögregl- unnar gerist það nú æ tíðara að menn sem bjóða heim ókunnugu fólki, sitji eftir fátækari þegar gestirnir eru farn- ir. — Skóla- krakkar véluðu sig inn á hótel IIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIH IDrykkjulæti 1 kvnsvalll yngjinga Revkiavík urhóteli Leikhússferð- in endaði með ósköpum ¦ D Drykkjuskapur, ólæti og kynsvali, jafnvel stóðlíf, einkenndi framkomu um 50 manna hóps ung- linga frá Reykholtsskóla, er hópurinn gisti eitt hótelið hér í borg fyrir skömmu, en unglingarnir höfðu vélað sig inn á hótelið með lygum. Er blaðið átti i gær tal af einum starfsmanna hótelsins, sem tók þátt i aö skakka leikinn um nóttina, sagðist hann aldrei hafa séð þvilikt og annað eins til unglinga, og hefði þetta verið erf- iðasta nótt i sögu hótels- ins. Upp úr miðnætti hefðu drauðadrukknir og ósjálf- bjarga unglingar farið að ráfa um ganga hótelsins, smástelpur grátið, hvar- vetna verið háreysti, og viða hefðu unglingarnir legið saman, jafnvel i hópum. Leiða hefði þurft suma út úr húsinu til að þeir jöfnuðu sig, bera aðra i rúm sin og hjálpa sumum við aö kasta upp. Ekki virtist skorta neitt á vinföngin, þótt enginn unglinganna hefði haft aldur til vinkaupa. Höfðu fjórir menn nóg að gera framundir morg- un við að koma reglu á hópinn, en þá loks voru unglingarnir allir sofnað- ir. Tildrög alls þessa var, að hópurinn kom tií Reykjavikur til að fara i leikhús, og áttu allir að gista á einkaheimilum, og hafði skólastjórinn gengið úr skugga um, að allir hefðu öruggan náttstað. Atti hópurinn að tvistr-' ast að lokinni leiksýn- ingu, og fara heim til for- eldra eða skyldfólks, en þá varð raunin önnur, þvi hópurinn fór beinustu leið til hótelsins. Var þetta greinilega skipulagt fyrirfram, að þvi er starfsmaðurinn sagði, þvi fyrr um daginn hafði maður hringt til hótelsins, sagzt vera kennari og beðið um gist- ingu fyrir hópinn, enda yrði hann til eftirlits. Til öryggis var beðið um simanúmer manns- ins, og hringt i hann seinna um daginn til að fá nánari staðfestingu á pöntuninni, og staðfesti hann hana. Var þvi ekki talin ástæða til frekari tor- tryggni, enda hefur hótel- ið góða reynslu af öðrum hópum skólabarna, sem þar hafa dvalið undir eftirliti. Þegar börnin komu um kvöldið, og enginn kenn- ari með, báru þau þvi við að kennarinn kæmi að- eins seinna. Var ekki talin ástæða til aö láta börnin vaka eftir honum, og var þeim komið fyrir á her- bergjum, enda höguðu þau sér þá prúðmann- lega. Dróst nú á langinn að kennarinn kæmi, svo starfsmaður i gestamót- tökunni fór að huga að börnunum, hvort ekki væru allt i lagi, en þá blasti það við, sem áður er lýst. Var þá brugðið skjótt við, að koma reglu á hlut- ina, sem tók nær alla nóttina, en ekki var talin ástæða til að henda börn- unum út, þar sem sum þeirravoru ósjálfbjarga og var ekki að vita hvort þau hefðu i nokkur hiis að vendá. Börnin héldu svo aftur til Reykholts daginn eftir, en blaðinu er ekki kunn- ugt um áframhald máls- ins, þar sem ekki tókst að ná i skólastjórann þar i gær. Það skal að lokum tekið fram, að þetta er skrifað með vitund hótelstjórans á viðkomandi hóteli, enda væntir hann þess að þetta megi verða óðrum til varnaðar. — UPPSOGNIN LÖGBROT! FLEIRIEN KARL Á GOTUNNI Lifsreynsla Karls Vernharðs- sonar, sjálfboðaliðans, sem að undanförnu hefur unnið linnu- laust að þvl að útvega Vest- mannaeyingum húsaskjól I n Bera ekki ábyrgð á morðunum Ákæruvaldið i Bayern hefur fallið frá þvi að höfða mál á hendur lög- reglustjóranum i Munchen vegna fjöldamorðanna á fþróttafólki frá ísrael, meðan á Olympiuleikjunum stóð þar I borg i fyrrasumar. Rlkissaksóknarinn i Bayern segir, að lögreglustjórinn Manfred Schrieber og fulltriíi hans Georg Wolf verði ekki taldir ábyrgir á morð- unum á ellefu Israelsmönnum, sem misstu lifið. Schrieber og menn hans hafa gætt fullrar varkárni i aögerður sinum gegn arablsku skæruliðunum á Fuerstenfeldbruck flugvelli en að- gerðirnar hafi mistekizt og þvi komiðtilskotbardaga QEngar sættir Sáttafundur I togaradeilunni stóð i tvær klukkustundir i gær, en að sögn Jóns Sigurðssonar, for- manns Sjómannasambandsins, mjakaðist þar ekki isamkomu- lagsátt. Annar fundur hefur ekki verið boðaður með deiluaðilum. Fundurinn i gær var hinn fyrsti i tólf daga. I I I I höfuðborginni, en hefur sjálfur nánast verið „settur út á göt- una" vegna þess að eigandi ibúðarinnar ætlar að leigja hana fjölskyldu frá Eyjum, virðist siður en svo vera nokkurt eins- dæmi. Alþýðublaðinu er kunnugt um aðra barnafjölskyldu, sem sagt hefur verið upp leiguhúsnæði i Reykjavik, þar sem eigandi ibúðarinnar vill veita húsnæðis- lausri Vestmannaeyjafjöl- skyldu hjálparhönd. Þessi fjöl- skylda er að þvi leyti betur sett en Karl og fjölskylda hans, að skriflegur leigusamningur var gerður, þegar hiín flutti inn i ibúðina. Virðist vera ástæða til að benda fólki á, að samkvæmt is- lenzkri réttarvenju, sem stuðst við a.m.k. tvo hæstaréttardóma ber leigjendum, sem aðeins hafa gert munnlega leigusamn- inga við húseiganda, ekki skylda til að fara úr húsnæðinu, fyrr en að undangengnum þriggja mánaða uppsagnar- fresti, sem miðast við 14. mai eða 1. október. Séu leigusamningar skrifleg- ir, gilda ákvæði þeirra eins og um er samið. I I I I I I I I I
Beinir tenglar