Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Vķsir

og  
S M Þ M F F L
. . . . . . 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31 . . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Vķsir

						ÍVlSIR . Þriðjudagur 18. ágúst 1970.
tlll«08»IGB3fi5(Sfl501BOCCfil"i':í   .:   :   f.  :  ¦    ;. ¦
i a <s a c n --t
HASHSK
Hippatnit og Sigvaldi á Sttikinu, klám fytir
ferbamennina, úti pop-hljómleikar og islenzk-
ar stúlkur i sumarvinnu . . .
# Hún heitir Kaupmannahöfn og var um alllang-
an aldur sameiginleg höfuðborg íslands og Dan-
merkur. Núna er hún ekki lengur höfuðborg ís-
lands, en er aftur á móti orðin uppspretta þeirrar
klámbylgju, sem nú hellist yfir hinn siðmenntaða
heim, auk þess sem hún dregur æ meira til sín af
hippagimpum víðs vegar að úr heiminum, því í
kóngsins Kaupmannahöfn fá þess konar úrhrök
frið til þess að neyta sinna fíknilyfja án teljandi
afskipta lögreglunnar.
Hippi í spariklæðnaði lelðir sér við hönd lltla dóttur sína,
á útisamkomunni í Fælledparken.
Þegar gengið er eftir Strik
inu, þeirri vel þekktu verzlun
argötu, og litazt um á Ráð-
hústorginu, blasir alls staðar
við sama sjónin, rolulegir
hippar í furðufatnaði og hvíld
arstellingum, sem maöur hef
ur á tilfinningunni að eigi að
hvíla limi þeirra á komandi
árum, án nokkurra breytinga
nema þá þeirri hreyfingu
einni, sem fylgir því að troða
sér í pípu, eða til annarra lífs
nauðsynlegra aðgerða af
sama tagi.
Hvað furðufatnaöinum viðvík
ur er það samt ekki hippi, sem
ber höfuö og herðar yfir hóp-
inn, heldur risavaxinn bóksali,
sem býður vegfarendum sölu-
varning sinn til sölu úr rauðmál
uðum barnavagni. Er þarna á
ferðinni Islendingur, sem um
áraraöir hefur verið búsettur í
Kaupmannahöfn og starfrækt
þar bókaforlag og ber fyrirtækið
nafn hans: Bókaforlag Sigvalda.
Eru bækur þær, er hann hefur,
að mestu skrifaðar af börnum,
er einnig hefur Sigvaldi á boð-
stólum þýðingar sínar á ljóðum
eftír ýmsa fræga skriffinna, en
af þeim er Grikkinn Theodorak-
is í einna mestu uppáhaldi hjá
honum.
Einna forvitnilegastar af ljóöa
bókum þeim, sem Sigvaldi gef-
ur út, eru þó án efa ljóðabækur
þær, sem hann hefur sjálfur rit
aö á bæði ensku og dönsku, þar
sem hann gerir góðlátlegt grín
að mannfólkinu og tiifinningum
þess.
Er undirritaður blaðasnápur
Vísis fékk Sigvalda fyrst augum
litið ekki alls fyrir löngu, átti
hann í fyrstu erfitt með að
kyngja þeirri staöreynd að þessi
tötrum klæddi götusali byggi
með konu sinni og barni í 3ja
miiljón króna villu, þar sem ekk
ert skorti til neins. En þegar
málið er íhugað nánar, kemst
maður fljótlega að þeirri niður-
stöðu, að þaö hlýtur einmitt að
vera hinum ræfilslega klæða-
burði Sigvalda að þakka, hve
efnaöur hann er.
Tjegar Sigvaldi hefur verið
yfirgefinn og göngunni hald
ið áfram niður eftir Strikinu vek
ur athygli allur sá urmull af
klámvarnings margs konar, sem
stillt er feimnislaust út í
glugga verzlananna. Klámbæk-
ur, klámblöð, klámveggspjöld
og veggfóður, klámskrautmunir,
klámspil, klámhljómplötur og
klámdúkkur (fyrir blessuð böo-n
in) blasa við í öllum búðarglugg
um. Og þeir kauprnenn, sem
ekki selja klámvarning, nota
klámútstillingar engu aö síður
til að auka viðskiptin. Þaö væru
kannski helzt kjöt- og nýlendu-
vöruverzlanir, sem láta klámið
eiga sig í útstillingum sínum. —
Maður skyldi ætla að kynferöis-
mál þurfi ekki að vera eins mik
ið feimnismál til umræðu á
dönskum fölskylduheimilum og
þeim íslenzku, og ungdómurinn
þar þurfi ekki aö fara í neinar
grafgötur um það, hvaðan litlu
börnin   eru komin ...
Annað, sem gleður augað —
eða hneykslar — I Kaup-
mannahöfninni, eru hinar barm
miklu stúlkur, sem þar gefur að
líta, en þær nota fæstar orðið
brjóstahaldara, þegar heitt er í
veðri, og einni mætti hann ég
meira að segja peysulausri á
Ráðhústorginu og þótti þá full
mikið komið af svo góðu, — en
bar þó ekki fram nein mót-
mæli. Þó furðulegt megi telj-
a*í veittj,^ þy|í,1einnig ^triygJi,^
að unga^sjtýton v(a^einrn^sk& .
laus, en slifot telst nú kannski
ekki til eins mikilla tíðinda, þvi
flest þeirra ungmenna, sem um
götur borgarinnar fara, eru ber
fætt og þau sem ekki eru það,
dauðlangar vafalaust til að veita
sér þá ánægju. AS minnsta kosti
dauðlangaði mig til að ganga
um göturnar berfættur, þegar
hvað heitast var í veðri, meöan
ég dvaldist 1 borginni. — Ég gaf
bara allar slíkar bollaleggingar
upp á bátinn, er ég hafði fariö
úr sokkum og skóm og komizt
að því, að sumir hafa of krækl
óttar tær tiil að geta veitt sér þá
ánægju.
Sigvaldi á Strikinu, íklæddur
sem eiginkona hans (sem er
á hann.
¦f slenzku stúlkurnar tvær, sem
isíi'iíeg r^kst'á"fyrfr' ufan eina
verzlunina á Strikinu, höfðu þó
nær sannfært mig um það, að
það væri alger misskilningur að
hafa áhyggjur af því hvað fólk
ið, sem maður mætti á götunni
kynni að hugsa, því maöur
mætti sjaldnast sama fólkinu
nema einu sinni og auk þess
væru möguleikarnir á því, að
draga að sér athygli vegfarend-
anna, einn á móti þúsund, næst
um sama, hvað þú kannt að
taka þér fyrir hendur, — þvi
borgarbúar væru orðnir flestu
vanir og létu sér ekki bregða við
hvað sem er.
Þessar tvær íslenzku  stúlkur
„Við söknum Glaumbæjar einna mest að heiman", sögðu þær
vinkonurnar Odda og Eva, en þær vinna í Kaupmannahöfn
í sumar, en fara svo í skóla hér heima i vetur.
appelsínugula kyrtlinum sínuni,
dönsk listakona), hefur saumað
kváðust annars heita Oddfriður
Steindórsd'ðttir og Eva Jörgen-
sen og vifina á hóteli þama í
borginni ásamt sjö öðrum ís-
lenzkum stúlkum.
Sögðu þær það hafa verið
ævintýraþrána eina, sem hvatt
hefði þær til að sækja um vinn-
una, er þær sáu auglýsingu frá
hótelinu f íslenzku dagblaði. —
Létu þær vinkonurnar vel af
dvölinni í Höfn og starfinu á'
hótelinu. Þeim hefði mjög fljót-
lega tekizt að koma sér upp
nægum orðaforða til að geta
bjargað sér viðunandi áfram. —
Kaupið, sem þær fengju, sögðu
þær ekki vera neitt sérstakt, en
það hrykki þó fyrir helztu nauð
synjum og skemmtunum. Svo
fengju þær húsnæði og fæöj 6-
dýrt á hótelinu, sem þær ynnu
á. Þó að þær vinkonurnar væru
sammála um það, að skemmti-
staðirnir hefðu flest til að bera
fram yfir skemmtistaðina heima
sðgðust þær hafa verið farnar að
sakna stemmningarinnar frá
Hressó og Glaumbæ næstum
strax eftir fyrstu vikurnar f
Kaupmannahöfn.
Með þeim vinkonunum, Oddu
og Evu, lauk ég deginum, með
þvi að slást f för með þeirt á úti
hljómleika í Fælledpark, einum
stærsta almenningsgaröi borgar
innar, og þar nutum við þess að
hlýöa á hljóöframleiðslu tveggja
vinnsælla           pop-hliómsveita
danskra, innan um tæplega 3000
hippa og barnam'ur, sem höfðu
haft með sér börnin, sem þær
áttu að gæta. Svifu sánukúlurn-
ar, sem börnin blésu frá sér úr
pfpum sínum fagurlega um loft
ið, sem mettað var hræðilesrum
ðþef af austurlenzku reyktðbaki
þeirra eldri
Á meðan hljómsveitaskipti
fóru þarna fram, stóð amerísk-
ur gítareutlari og rithöfundur
fyrir nokkurs konar uppákomu,
til að minna á, að þennan sama
dag fmiðvikud?"'inn 5. á^íist)
voru liðin rátt 25 ár frá bví að
sprengjan fræga sprakk f Hiro-
sima.                               — ÞJM
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16