Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Vķsir

og  
S M Þ M F F L
. . . . . . 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31 . . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Vķsir

						V1 S1» . Pi-íBJUtíagur 18. ágffst 1970.
J3
!
I
•:
í
Þúsundir hafa höfuðverk án
þess að vita hvers vegna
— tannlæknar rannsaká ábur óþekktan
sjúkdóm, sem orsakast aí streitu
í seinni áruim hafa læknar
í vaxandi mæli komið auga
á samband milli þrauta í vöðvum
þeini í kjáikum, sem notaðir
eru þegar tuggið er, og þrauta
í höfði, eyrum og hálsi, setn eng
ar skýringar hafa fundizt á. Ef
þessi sjúkdómur er ekki tekínn
tl meðferöar verða þrautirnar
sjúklingnum svo erfiðar, að
hann er ekki vinnuifær. Hins
vegar hverfa þrautirnar við
rétta meðferð.
Tannlæknar frá Danmörku,
Svtfþjóð og Bandaríkjunum hafa
hafið samstarf til þess að kom-
ast að tíðni sjúkdómsins. Það
hefur þegar komið í ljós. að
þörf á meðferð er mikiu meiri
en haldið var áður fyrr. Það
er þegar ljóst að tvær ástæður
liggja að baki þessa sjúkdóms.
Önnur er sú, að tennurnar bíta
ekki rétt saman en hin astæðan
er vöðvaspenna. Af þessu leiðir
röng notkun á fcjálkavöðvunum
og þeim vöðvum, sem notaðir
eru, þegar tuggið er. Þetta leiðir
aftur tid breytingar á vöðvun-
um, sem veldur sársauka. Sjúkl-
ingurinn kivartar undan þraut-
um í höfði. eyrum, í andliti og
í hnaikka eða hálsinum.
Á Tannlæknaháskólanuin í
Kaupmannahöfn voru 500 sjúkl-
ingar teknir til meðferðar gegn
þessuin sjúkdómi. Af einhverj-
um ástæðuim, sem eru enn ó-
þekktar, kemur sjúkdómurinn
fyrir oftar hjá konum en körlum.
Bráðabirgðarannsákn, sem fór
fram á 300 stúdentum við há-
sfcóQaon í Los Angeles I Banda-
ríifcjunum leiddi það í ljós, að
þrtfr fjórðu hluitar stúdentanna
voru með einkenni sjúkdómsins,
10% þönfnuðust meðtferðar. Ef
þessar tölur koma heitn og
saman við þær, sem vænta má
eftir að rannsóknununi er end-
anlega lokið má búast við því
að þörf fyrir meðferð sé mun
meiri en áætlað er.
Meðferðin samanstendur að-
allega af þvf að tennurnar eru
slípaðar og réttar svo að bitiö
verði   rétt.   Þessi   meöferð  er
sameinuð    vöövaæfingum,    af-
slöppun og nuddi.
Það merkilegasta i frásögnum
af þessum rannsóknum er ef til
vil'l sú staðreynd að sjúkdóm-
urinn er taiinn vera í nánum
tengslum við strettu, sem kem-
ur m. a. í Ijós meö því að i
bandarísku rannsókninni óx
fjöldi sjúkiinganna meðan á
prófum stóð. Þó þarfnast það
fólk, sem fær einfcennin vegna
skyndilegrar stireitu sja'ldnast
meðferðar. Þjáningarnar bverfa
þegar þrýstingnum léttir af þvi.
Gamaldass
(.4
en þægilegir
T~)anir hafa verið fljótir að
taka upp „frönsku línuna"
í skógerð. Á sýningu sem
danska skógerðaráðið stóð fyrir
nýfega voru flestir skórnir með
háum hælum, 7V2 cm hár hæll
ekki óalgengur og táin var
mjórri en tiðkazt hefur, en
helzta skrautið reimar og spenn-
Þessi    skótizka    er   nokkuð
gamaldags enda miðuð við nýju
síddina.        Skógerðarmeistarar
hafa sótt   hugmyndir   sinar til
safna eða til skótízkunnar ehis
og    hún    var    árin •*1910*-8flí
Breiðu tærnar og háilfháir breið-
ir hæl'ar sáust varia á þessarl "ff^
sýningu — heldur ekki örmjói
tærnar. Nýja skótózkan virðis
ætfla að verða öfgalaus, glæsi'
og með mátutega breiðum hæl
um og tam.
ítaiska og þýzka heldur enn fast
við breiðu tærnar og mjög háa
og breiða hæla.
Stígvélin, sem sýnd voru, eru
einföld og falla þétt að fæt-
inum í hnéhæö. Bf þau eru
skreytt þá með litlurn hnöppum,
reimum eða kögri.
Haustlitirnir eru: dökkbrúnt,
Móðrautt, ryðrautt og dökk-
blátt. Efnin: rúskinn, lakkleður
og slönguskinn.
Herrarnir eiga fyrst og fremst
að vera í stígvélum — annað
hvort hálfháum eða háum.
Glæsilegir og mátulegir á breidd.
Þetta er fransika linan en sA
Fjölskyldan ogljeimilid
„Parið þér ekki beim um jöl-
in?"
Eiie lcvað nei við þvi. Prófess-
orinn starði forvitailega á hann
gegnum þykk gleraugun: Hann
leit situndum þannig á hann, eftir
að þeir höfðu unnið saman, rétt
eins og 'hann væri að skoöa eitt-
hvert furðutegt fyrirba2ri.
Það var á fiimmta degi, sem
ESie komst að leyndanmálinu, eft-
ir langan og leiðinlegan sunnu-
dag.
Fyrari hluta dagsins hafði hann
setið í eldhúsiou. Stirax eftir hó-
degisverð hafði hann farið yfir í
háskólarin; htiaðað sér á brott tii
þess að komast hjá að svara
þeirri uppástungu Michels, að þeir
skyldu veröa samferða. Það var
slyddurigning, og hann gekk með
hendurnar djúpt f vösunum á
garmla yfirfrakkanum, og I trefiiH-
inn gat ekiki varnað því að vatn-
ið rynni niður háiisinn.
Klukkan háilfsex hafði hann lok-
ið starfi sínu 1 háskólabókasafn-
iniu, reis á fætar, for í frakkann
án þess að mæla orð við nokkurn
marm snant naumast húfuderið,
þagar hann gekk fram hjá um-
sionarmanninum.
Hann gekk yfir brúná. Fljótið
niðaði þunglega og götuljösin
smegiuðuist eins og flöktandi
gíampar í straumgárum þess. 1
stað þess að fama eftir aðalum-
ferðargötiunni, þar sem sporvagn-
amir jusu bieytiunni upp á gang-
stéttimar og þar sem a'lltatf urðu
einhver siys vikutega, hélt hann
um mannlaust stræti, þar sem
ekkert heyrðist nenia hans eigið
fótatak.
Spöiikom frá var dáWtið svæði,
óbyggt, og umhverfis það atthá
girðing. Hluti af henni var i bjarm
anum frá næsta götuljósi, hiluti
af henni í myrkri.
Blie gekik með hendurnar djúpt
í frakkavösunum og starði beint
niður fyrir feetar sér til að sitiíga
ekki ofan i vataspoHana. Og þá í
kom   þetta   ósjálifróða  viðbragð. j
Hann hefði ekki getað skýrt frá
þvi sjálfur hvað gerði, að hann
leit skyndHega upp og til hægri,
án þess að hann hiefði orðið þess
var, að hann var í þann veginn að !
ganga fram hjá manneskju, sem :
stóð hreyfingaiíaus.
Það var reyndar ekki ein mann-
eskja, heldur tvær. Þau stóðu i
faðmiögum úti við girðinguna.
Konan sneri baki við Elie. hélt
báðum höndum um háls karl-
manninum og hélt vörum sinum
að hans í löngum kossi.
Elie hafði ekki litið upp af &-
settu ráði. í rauninni brá honum
svo við það, sem hann sá að það
var að honum kotnið að biðjast
afsökunar, en í sömu svifum bar
hann kennsil á fkornakragann á
kápunni og hettana með fkoma-
*
skinninu og dapuriegan vangasvip
inn, sem hann mundi svo vel.
Hann bar líka kénnsl á Michel.
Efeki einungis frakkann hans með
lambskinnskraganum, heldur vaxt
ariagið og svairt hárið, þvi að hann
hafði tekið ofan hattinn.
Þessi sýn varðj efeki nerna 1
nokkrar sekúndur. Hann neyddi j
sjáilfan sig tíO að líta hvorki tH
hliðar né um öxi. En hann var
þess samt sem áður fullviss, að
skynfæri hans höfðu ekki blefekt
hann. Hitit var hann aftar á móti
efeki viss um hvort þau hefðu
borið kennsl á hann. Andlit
þeirra feHd saman munn að
munni sótta á hann eins og 6-
huignanteg sýn í martröð.
Hann hafði enn fimm minútar
tii að jafna sig, en þegar hann
kom inn 1 eldhúsið til frú Lange,
var hann eigi að siður rauður I
vöngunum, og haon heyrði að
hún tautaði:
„Nú eruð þér kominn með sótt-
hita. Ég er ekki i neinum vafa um
að þú 'gengur á lefeum skóm".
Hann gerði sér grein fyrir því
aö hann leit annariega út, en
hann gat ekki að þvl gert. Þegar
hann var drengur, þurfti móðir
hans ekki nema rétt að líta á
hann til þess að geta fuliyrt án
þess að eiga á hættu að hann bæri
á móti því:
„Nú hefurðu gert eititlhivað, sem
þú áitt ekki að gera".
Kannski var það þess vegna,
sem hann hafði þreytt hana svo
mjög, sem raun bar vitai.
„Parið nú og setjið á yður inni-
sfeóna fyrir fevöldmatinn. Ég læt
yður svo vita þegar maturinn
er tilbúinn."
Hann sá sjálfan sig rétt sem
snöggvast í speglinum, þegap
hann gefek fram hjá honum, en;
kaus ekfci að atbuga andilit sitt;
nánara. Útidymarj voru opnaðar
i sömu andrá. Louise kom inn,
nam staðar við fatahengið, tók af:
sér skóhiliifarnar og for úc Mífðar-
fötanum.
„Er feominn fcvöldmatartími?"'
heyrði hann hana spyrja eðlilegri;
röddu um leið og hún opnaði'
niðudymar inn í eldhúsið.
,,Við erum að doka við eftir.
monsjör Miohel. Hann Mýtur að:
fcoma áður en langt um liður".
Hie stðð uppi I stigan'um, en:
hikaði við að koma niður, var,
kominn á fremst hlunn með aði
afsafea sig með þvi að hann væri;
lasinn og fara I rúmiö. Sennitega.'
hefði hann og gert það, etf hann;
hefði ekki feviðið fyrir að setjast'
að í rafcanum og kuldanum inni í
herbergi sfnu.
Þegar hann heyrði lykli snúið
í skrá hraðaði hann sér niður stig-
ann og inn 1 borðstofuna, þar sem
ungfrú Lóla var þegar setzt i sæti
sitt með matarkassainn sinn fyrir
framan sig.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16