TÝmarit.is   | TÝmarit.is |
Search | Titles | Articles | News | About | FAQ |
login | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

VÝsir

and  
M T W T F S S
. . 1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31 . .
PDF  | HQ_PDF  | TXT  |
Open in new window:
PDF  | HQ_PDF  | TXT  |



Vertical fit


You need the Adobe Reader Plugin to display this page


get Adobe Reader



VÝsir

						Vísir. Þriðjudagur 7. ágúst 1973.

VÍSIR SPYR:

Haldið þér aft Asatrúarmönnum

sé alvara?

Snorri Þórisson, tæknimaour hjá

Sjónvarpinu: — Ég held það

varla, og ég veit raunar ekki hver

tilgangurinn er með þessu. Mér

finnst þetta hálf kjánalegt hjá

þeim.

Sigriður Pálsdóttir, eiginkona: —

Ég hef nú litið kynnt mér það og

vil þvi helzt enga skoðun mynda

mér á þvi atriöi. En mér lizt samt

ekkert á þetta uppátæki.

Bergþóra Skúladóttir, húsmóöir:

— Ég býst ekki viö þvi. Ég held

þetta sér fyrst og fremst gert til

að vekja upp gamla siði. En mér

lizt ekkert verr á þetta en alls-

konar innflutta trúarsiði. Þetta er

állt saman allt i lagi meðan

Asatrúarmenn koma ekki að

banka upp á hjá manni.

Guorún Gunnarsdóttir,

afgreiðslumær: — Ég held þeir

hljóti að trúa þvi sem þeir eru að

gera. Mér finnst þetta alls ekkert

vitlaust hjá þeim, því menn mega

trúa þvi sem þeir vilja.

Arni Kristjánsson, bilamálari: —

Ég held það ekki. Þetta er allt

saman leikaraskapur. En þvi

ekki aö leyfa mönnum að leika

sér?

Gústaf Valdimarsson, hárskeri:

— Ég held ekki. Samt er það svo

að úr þvi að þeir eru að þessu, þá

hljóta þeir að trúa eitthvað á það

sem þeir eru aö gera. En mér

finnst þetta vitlaust af þeim.

Fyrsta útiblót í Ásatrú hinni nýrri:

BLÓTUÐU ÞÓR í

ÚRHELLISRIGNINGU

,,Það er ánægjulegt að

fá eitthvað af kvenfólki

með i blótið, þannig á

þetta að vera". Með

þessum orðum var tekið

á móti blaðamanni i

hlaðinu á Draghálsi i

grenjandi rigningu og

slagviðri, skömmu áður

en fyrsta útiblót Ása-

trúarmanna skyldi hefj-

ast á sunnudag. Ekki

voru menn eins hressir,

þegar upplýstist, að þar

var blaðamaður á ferð,

en ekki Ásatrúuð kona,

en Sveinbjörn bóndi og

allsherjargoði bauð þó

til stofu og átti meira að

segja á könnunni.

,,Ja, það viðrar illa fyrir okkur,

og við verðum að stytta athöfn-

ina. Liklega þýöir litið að eta roll-

una úti, það verður ekkert steikt i

- Hétu á Frey,

veðurguðinn, en

engin máttarvöld

drógu úr rigningu,

svo kjötið varð að

snœða innandyra,

en mjöðurinn var

drukkinn regn-

blandaður -

Innlendír og erlendir fréttamenn geystust að Sveinbirni, þegar hann

hafði lýst slaðinn og styttuna friðhelg og spuröu hann spjörunum úr.

Fjórir goðar á hlaðinu hjá Sveinbirni Beinteinssyni. Jörgen Ingi, örn

F. Clausen, Jóhannes Agústsson og Sveinbjörn allsherjargoði. Þeir eru

allir i stjórn Asatrúarsafnaðarins, og tveir þeir siðastnefndu bera stutt-

ar skikkjur, sera likjast klæðum fornmanna.

þessu veðri. En mjöðinn drekkum

við i rigningunni," sagði Svein-

björn og hellti I bollann. Þarna

inni hjá Sveinbirni var hópur

fólks, aðallega ungt fólk, og sátu

margir að spilum. I einu horninu

mátti sjá nokkra risastóra plast-

brúsa, sem geymdu hinn góða

mjöð, sem drukkinn skyldi Þór til

heiðurs. Höfðu víst einhverjir

fengið sér forskot á sæluna. Að

minnsta kosti var eitthvað farið

að minnka i fremstu brúsunum.

„Hvað er nú i þessu?" spyrjum

við i forvitni, sem komum til þess

að skoða.

Og það er Jörgen Ingi Hansen,

sem svarar: „Þetta er hvltvin og

— citthvað", við segjum ekki

meira".

Fréttamennirnir virðast ætla

að verða hér jafn margir og Asa-

trúarmennirnir, og nú gengur

Páll Heiðar rennvotur i bæinn og

spyr, hvort þetta eigi ekki að fara

að byrja.

„Ert þú Asatrúarmaður hér

eða útvarpsmaður eða hvoru-

tveggja"? spyr ég Pál.

„Ja, ég ætlaði nú einu sinni að

verða   valdamikill   Asatrúar-

maður og hafði eiginlega fengið

allt Reykjanesumdæmið sem

goðorð, en þá settu þeir einhverja

byrokratiu fyrir sig og ég missti

af öllu saman," segir Páll.

„Svo ég er eiginlega bara út-

varpsmaður hér, þótt ekki sé að

vita, hvað kann að gerast."

„Þú getur fengið Flatey sem

goðorð", segir Sveinbjörn og

glottir i skeggið.

Nú fara menn að tygja sig og

Sveinbjörn hefur á orði, að vit-

legra hefði verið að blóta Frey,

svo að veðrið skánaði. Freyr

haföi eins og titt er um valda-

menn I dag, yfirstjórn ýmissa

ráöuneyta svo sem mannfjölgun-

ar, landbúnaðar og veðurlags.

Þór hinn sterki réði hins vegar

yfir þrumum, og var ekki annað

sýnt, þegar gengið var út I blóts-

hvamminn á Draghálsi, en Þór

ætlaöi að láta rækilega að sér

kveða i tilefni dagsins, en I stað

þruma og eldinga jókst aðeins

regniö, eftir þvi sem nær dró

hvamminum. Máttu ljósmyndar-

ar hafa sig alla við að eyðileggja

ekki dýrmæt tæki sin, og erlendir

fréttamenn bölvuðu i laumi þessu

voöalega landi, þar sem alltaf

þyrfti að rigna, þegar eitthvað

spennandi væri að gerast.

1 hvamminum biður veglegt

likneski af Þór, sem Jörgen

Ingi Hansen hefur gert. Gengu

menn nú með mjöðinn og

drykkjarhornin og var engin

helgislepja yfir hópnum. Svein-

björn allsherjargoði steig á stall-

inn framan við styttuna og bauð

menn velkomna á þetta fyrsta

útiblót I Asatrú hinni nýrri. Lýsti

hann friðhelgi á staðnum og helg-

aöistyttuna Þór. Drukku menn til

heilla Þór og Oöni og ruðu vini á

stallinn undir styttunni. Gekk

mjöðurinn á milli manna, en við

lá, að hann yrði að vatni, svo

ákaft rigndi. Þeir Ásatrúarmenn,

sem klæddir voru kyrtlum eins og

forfeður þeirra, urðu svo renn-

andi votir á augabragði, að ekki

þótti annað fært en heita á Frey

að draga úr þessari voðalegu

vætu, ef menn ættu ekki að fá

óblandað vatn I stað mjaðar til

drykkjar. Sté Jörgen á stokk og

mam

ÓDÝRA OG GÓÐA VEGI

Stuðiiiiigsmaðiir Sverris Runólfs-

sonar skrifar:

A ég nú að efast?

Eg er einn þeirra manna sem

vinn með Sverri Runólfssyni að á-

hugamálum hans i sambandi við

vegagerð.

Hans stefna er að

reyna hvort við getum komið

verði á vegagerð hér á tslandi

niður i það verð sem bandariskir

skattborgarar greiða fyrir góða

vegi.

Siðastliðið miðvikudagskvöld

hlustaði ég á þáttinn „Bein lina" i

útvarpinu. Þar sat vegamála-

stjóri fyrir svörum. Ég held að ég

hafi   heyrt   hann   svara   einni

spurningunnisem kom fram, eitt-

hvað á þessa leið:

„Það hefur aldrei verið lagt á

borðið hvernig við ættum að búa

til góða steypu úr mýrum og

mold".

En mér hefur sjálfum alltaf

skilizt á Sverri að það væru rann-

sóknir sem skæru úr þvi hvort

hægt yrði að „búa til góða steypu

úr mýrum og mold".

Ennfremur hef ég heyrt Sverri

segja að það væru hundruð bindi-

efna á markaðnum, sem byndu

mismunandi jarðveg.

En það sem mér finnst vera

mergurinn málsíns i þessu er það

sem Sverrir hefur sagt við okkur

sem vinnum með honum: „Mér

er andsk. . . . sama hvernig við

gerum vegina, en við skulum

komast með verðið á þeim niður i

2—300 krónur á fermetrann eða

um 3-^1 milljónir á kilómetrann.

Og það skulu vera vegir sem end-

ast i 10 til 20 ár án viðgerða. Það

er gert annars staðar i heiminum,

þar sem kaupið er hærra, og við

verðum að geta gert þetta lika."

ÖSKUBAKKARNIR HURFU A TIU MINÚTUM

Ein, sem kom i Læknahúsið,

sagði sinar farir þannig:

„Einn daginn húna ekki alls

fyrir löngu var ég stödd i forsaln-

um I Domus Medica og beið þess

að röðin kæmi að mér að ná tali af

lækni minum. Það fór auðvitað

ekki hjá þvi að ég kveikti mér i

vindling meðan ég beið. Sem

leiddi til þess að ég varð að fara á

kreik að leita mér að óskubakka.

Loks     fann   ég   einn   stóran

stamp uti i einu horninu, og þar

stóð fólkið I einhi kös og notaði

allt sama öskubakkann. Mér

leiddist að horfa upp á þetta og

tók mig til og gekk yfir i blóma-

verzlunina, sem er að finna i hús-

inu og keypti fimm litla 200 króna

öskubakka. Þeim dreifði ég á

borðin, einn á hvert, þvi að mér

rann til rifja umkomuleysi hús-

eigenda að geta ekki lagt til svona

nauðsynlega gripi til að gæta

þrifnaðar.

Það kom að þvi, að mitt númer

kæmi upp, og ég fór i viðtalið við

lækninn. — En viti menn!

Þegar ég kom niður I forsalinn

aftur, voru allir öskubakkarnir

horfnir! Allir fimm með tölu! —

Þó hafði ég ekki verið nema 10

minútur i burtu.

Þetta þykir mér óskaplega ó-

merkilegt, og ég get ekki þagað

yfir þessu. Mér finnst ég verða að

minnsta kosti að koma á framfæri

áskorun til fólks um að reyna að

stilla sig, þótt það sjái svona gripi

eins og öskubakka á almennum

biðstofum, og vera ekki að stinga

þvi inn á sig."

hringid i

síma86611

					
Hide thumbnails
Page 1
Page 1
Page 2
Page 2
Page 3
Page 3
Page 4
Page 4
Page 5
Page 5
Page 6
Page 6
Page 7
Page 7
8-9
8-9
Page 10
Page 10
Page 11
Page 11
Page 12
Page 12
Page 13
Page 13
Page 14
Page 14
Page 15
Page 15
Page 16
Page 16