Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Lesbók Morgunblašsins

og  
S M Þ M F F L
. . . 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |

Ašalrit:

Morgunblašiš


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Lesbók Morgunblašsins

						LE8BÖK   MORGTJNBLAÐSINS
Í9. sept.  '26.
neða»r dregur og á daginn líðnr.
í blíðuveðri og hita kamum við til
Östersund, sem er baðað í sól í
aflíðandi  brekkum  við  Storsjöen.
i
SKIPULEGUR OG
SNYRTILEGUR BÆR.
Ostersund er sinábær — minxii
en Reykjavík — en hreinlætið og
snyrtimenskan blasir við, hvert
sem litið er, um götur, eða að
húsabaki. Göturnajr eru breiðar og
beinar, víða grasbeð og trje miili
aðalgötunnar og gangstjettanna.
Jeg held að maður geti hvergi
gengið þar svo um götu, að ekki
blasi við ehihver trjágróður. —
Göturnar ewu mjög óvíða „staur-
settar". Götuljósum komið fyrir
UPPÍ yfír götunuan, alstaðar þar
sem því verður við komið.
Annars er ekkert af þessu sjer-
einkenni á Oste*rsund. Það á við
um alla sænska bæi, sem jeg heíi
sjeð, gott skipulag og snyrti"
menska virðist ráða meiru um
bygðina, en landníska og trassa"
skapur. Skipulagið er meira mið-
að við framtíði'na, heldur en líð-
andi stund og einstaklingshags-
muni. Jeg kom í lítinn bæ eða
þorp í Suður-Svíþjóð — minni en
Akureyri — því hafði skotið upp
á fám átfum við nýja járnbrautar-
stöð. Flest voru húsin lítil og ekk-
ert var þar að sjá, nema skipuiag"
ið. Torg langtum stærra en Aust"
urvöllur skifti bænum í tvo hluía
og aðalgötur til beggja hliða ca.
þrefalt breiðari en Laugavegur;
þar var auðsýnilega ætlunin, að
græða grasfleti meðfram öllum
helstu gö tunum.
Reykjavík hefir það til síns
ágætis, að þar er fátt um örmjóa
göturanghala, en þar er þó ekki
ein einasta gata, enn sem komið
er, sem ekki hefir verið skorin
við neglur sjer — hvergi rúm fyr-
ir gróðrarrönd, því jeg tel ekki
þó Austurvöllur og túnblettir ein-
stakra manna liggi að götum. Ef
þetta er vegna landleysis, mun
þess að vænta, að úr rætist þeg"
ar bærinn hefir keypt alt land"
nám Ingólfs Arnarsonar. Virðist
það takmark ekki allfjarri. —
Gufunes síðast, — Elliðavatn í áv
o. s. frv.
Ef   til   vill   þorir   bæjarstjórn
Reykjavíkur  ekki  að  láfa  lég'g'ja
neina „græna götu" í höfuðborg-
inni. Hún býst sennilega við að
hænsaeðlið sje svo ofarlega í Reyk-
víkingum, að þeir spörkuðu gróði-"
inum og eyðilegðu, ef við almanna-
leið væri. Það er sennilegt að svo
yrði, fyrst í stað, alt verður að
girðingar og lögreglu.* — 1 mio-
það á frið að fá. I'að éf orðin
lífsregla í Reykjavík. — En eitc-
hvað þyrfti að reyna, það væri
ekkert smáræðismenningaratriði,
að venja Reykvíkiuga við græna
litinn — gróðurinn. En það vorð-
ur að byrja í miðbænum og þar
sem umferð er mest. Fólksfjöld"
inn og umferðin á að verja
grasfletina en ekki steinsteypu-
girðingar og lögregla. — I mið-
bænum eru því miður ekki toary-
ar ferálnir aflögu fyrir gras-
gróður. Og þar er við erfiði að
etja, — bensínbrunnana. Þevr eru
rauði'r og sá litur er uppáhalds-
litur ýmsra manna, einnig sumra
í  bæjarstjórninni.
Jeg n'efndi lögreglu! — Það er
hressandi að sjá sænsku lögreglu-
þjónana, íturvaxna menn í snyrtr
legujm einkennisbúningi, með sverð
við lend. Það er auðsjeð, að þeir
eiga mikið undir sjer, og að fólk"
virðir þá. Þei,r eru ekki á rápi og
rólti, alla daga. Hver maður er á
sínum stað, og aðalstarfið er að
stjórna uinferðinni, þann tíma sól-
arhringsins sem þess er þörf. —
Einn á mótum Pósthússkrætis og
Austurstrætís og einn — Nei,
þetta átti að vera ferðasaga með
búnaðarhugleiðingum.
Frá Östersund hjeldum við í
norður átt, 95 km. leið, til Gisselás,
en það var aðalákvörðunarstaðuii-
inn á Jajmtalandi.
SKÓGLENDIÐ
í  UPPSVEITUM  SVÍÞJÓÐAR
Brautin norður frá Östersund
er kafli af hinni svokölluðu há_
sveitabraut (indland — járnvegen)
sem verið er að leggja, frá Mora
í Sygnisdölum uorður allatr hásveií-
ir  landsins,  norður  til  Gállivare,
* Nokkuð hefir áunnist í þessu
efni á síðustu áruim, Reykvíking-
um gefinn meiri kostur á að um-
gangast gras, í görðum þeim sem
gerðir hafa verið suður með tjörn-
inni og við Lækja»raðtu sunuan-
yerða. — RífsQ.
þar sem málmfjölUn niiklu eru.
Við Gállivare sameinast brautin
við þverbrautina sem liggur frá
hafi til hafs, — frá Luleá við
Xorðurbotna til Narvík í Noregi.
I'e^ar þessi hásveitabraut er full-
ger, verða. aðalbrautirnar tvær,
norður alla Norður'Svíþjóð. —
því önmvr eldri braut, liggur norð"
ur eftir, nær hafinu, um aðalsveit-
irnar (lágsveitirnar). — En sunn-
an við Sygnisdali er brautarkerf-
ið miklu margþættatra. Hásveita-
brautina jnætti, með sanni, kalla
landnámsbraut Svía. Hún ligcuv
að mestu um strjálbygðar sveitir,
óslitin skóglendi og mýrarflævn'..
Lítt nuinið Iand með alnbogarými
fyrir þúsundi,r býla. — í Norður-
Svíþjóð er talið að 30% af flat-
armáli landsins sje mýrlendi, og
megnið af öllu mýrlendinu er ó-
ræktað en ræktanlegt land. Ríkið
á ínjög mikið af skógunum á þess-
um slóðum, og það þarfnast vinnu-
afls til skógarvinnunuar, — og
best hentajr að vinnuaflið sje stað-
bundið, að þeir sejn í skógunum
vinna sjeu búsettir nærri vett-
vangi. Þess vegna er ríkiuu það
mikið áhugamál, að duglegir menn
nemi land í skógum, og styrkir
meun til slíks landnáms eftir á-
kveðnuin »reglum. Má margt læra
af þessari landnámsstarfsemi
þarna í norðanverðri Svíþjóð. En
enginn skyldi gleyma því, að bak-
hjallur landnámsins og landnáms-
niannanna, er hin launaða skóg-
arvinna, sem þeim býðst sem
tekjulind, öll frumbýlingsárin, og
síðar eftir vild. Við hvað geta ís_
lenskir landnámsinenn unnið sjer
inn aura, sjer til lífsbjargar, með'
an þeir girða og græða og byggja
nýbýli? Mjer verður svars vaní.
°g jeg hygg, að það fyrirfinnist
ekki í Búnaðanritinu, Alþingistíð-
indunum eða öðrum „alfræðibók-
um''   íslenskum.
Norður f'rá Östersund ókum við
fyrsta sprettinn, um þjettbýlar og
vel ræktaðar sveitir t. d. við Iu"
dalsálven og þveráir sem í hana
renna. Hjer við hinar fornu leiS"
ir, stendur búskapur og jarðrækt
á föstum fótum. Arnar síga frara
lygnar og breiðar, með víðáttumik-
il tún og akra á bæði ló'nd, og
þjettar og þuagbrýnar fumskdg'
armerkur fjfe'r og öfár.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8