Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Lesbók Morgunblašsins

og  
S M Þ M F F L
. . . . . 1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |

Ašalrit:

Morgunblašiš


Ašlaga breidd


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Lesbók Morgunblašsins

						364
LBSBÖK MOROUNBLAÐSENB
Fdein orð um K. F. U. K.
Eftir Quðrúnu  Ldrusdóttur.
Jeg hefi eigi ósjaldan orðið þess
vör, að hjer á landi er mörgum
lítt kunn starfsemi Kristilegs fje-
lEgs ungra kvenna, eða K. F. U.
K., eins og fjelagið er kallað í
daglegu tali. Jeg vildi fegin ráða
ofurlitla bót á því með þessum
línum.
Fyrir rúmum aldar fjórðungi
þektist starfsemin ekki hjer á
landi, en hafði þá náð útbreiðslu
víðsvegar um önnur lönd. Nú
starfar K. F. U. K. i öllum heims-
álfum. í fyrrasumar hjelt fjelagið
alheims fund í Búdapest. Þar
mættu fulltrúar frá 34 löndum (1
frá íslandi). Fundinn sátu um 500
konur, yngri og eldri, af margvís-
legum þjóðflokkum og tungumál-
um, en sameinaðar í áhuga fyrir
málefni Drottins á meðal hinna
ungu.
Laust fyrir síðustu aldamót
stofnaði síra Friðrik Friðriksson
K.'F. U. K. hjer í bænum. Var
hann þá nýskeð búinn að stofna
K. F. U. M. eða kristilegt fjelag
ungra manna. Jeg minnist þess
nú, er jeg rita línur þessar, hve
kalt andaði þá stundum í garð
síra Friðriks, og hve lítt margir
skildu viðleitni hans fyrir æsku-
lýðinn. Eh hverjir mundu nú vilja
óska þess, að starfsemin hefði eigi
verið hafin?
Jeg get eigi stilt mig um að
segja ofurlitið frá upphafsatriðum
K. F. U. K., hjer í Reykjavík. Það
væri ekki óhugsanlegt að frásögn
mín kynni að glæða áhuga fyrir
fjelaginu og málefni þess.
Sira Friðrik Friðriksson hafði
stofnað K. F. U. M. með fáeinum
drengjum, er hjeldu fyrstu fund-
ina sína í bæjarþingstofunni, sem
er í efri hæð hegningarhússins
við Skólavörðustiginn. Annað hús-
næði áttu þeir ekki þá. Síra Frið-
rik hefir stundum, !,bæði í spaugi
og alvöru, minst á »tugthús«-veru
sina, en happasæl hefir hún orð-
ið og blessunarrík fyrir marga.
Það voru hreinir lofgjörðar-ómar,
§em  bárust  frá  fundum   drengj-
anna, eins og andlegir vorboðar,
sem töluðu einkum til hinna ungu,
og það leið heldur ekki á löngu
áður en ungu stúlkurnar fundu
einnig hvöt hjá sjer til þess að
stofna með sjer svipaðan fjelags-
skap, og hvert áttu þær þá að
snúa sjer annað  en til síra Frið-
Guðrún Lámsdóttir.
riks Friðrikssonar, hins sjálfkjörna
foringja hinnar kristilegu æsku-
lýðshreyfingar.
En síra Friðrik færðist undan í
fyrstu. Drengirnir skipuðu önd-
vegi hjá honum. En þá varð
einni litlu stúlkunni, sem nú er
vel metin kona hjer í bænum, að
orði: »Þurfa stúlkur þess ekki að
verða sáluhólpnar eins og dreng-
ir?«
Spurning barnsins kann að virð-
ast brosleg eða barnaleg, en hvað
sem um það er: síra Friðrik færð-
ist ekki lengur undan beiðni stúlkn-
anna, og — K. F. U. K. varð til.
Stofnun fjelagsins, með fáeinum
unglíngsstúlkum, eða öllu held-
ur börnum, þótti þá enginn
stór-viðburður, og var að litlu
getið. Hver hirðir um sögu fræ-
kornsins, sem falið er í myrkri
mold? En þó á örsmá ögnin í
sjer fólgið lifsmagn, sem borið
fær sýnilegan ávöxt. — Starfi
fjelagsins hefir miðað áfram, hægt
að vísu, í líkingu við jurtina, sem
teygir sig eftir ljósinu, og það eru
vissulega margar góðar minning-
ar tengdar við bókstafina fjóra:
K, F. U. K.
En hver er þá stefna fjelags-
ins í starfsaðferð ? Þeirri spurn-
ingu verður best svarað með því
að segja í stuttu máli frá grund-
vallaratriðum fjelagsins og stefnu-
skrá, sem sameiginleg er um öll
lönd, þar sem fjelagið starfar:
»Kristilegt fjelag ungra kvenna«
vill leitast við að sameina allar
þær konur, sem trúa á Guð föð-
ur, skapara sinn, Jesúm Krist
frelsara sinn, og Heilagan anda
huggara sinn, samkvæmt Guðs
opinberaða orði í heilagri ritning;
sem ennfremur eru sameinaðar í
Guðs kærleika og hafa áhuga á
málefni Drottins og vilja taka
höndum saman um það, að Guðs
ríki komi og Guðs nafn helgist á
meðal ungra kvenna«. —
Ýmsum aðferðum er beitt með-
al hinna mörgu f jelagsdeilda víðs-
vegar um heiminn, til þess að ná
þessu takmarki, og væri það altof
langt mál, ef upp ætti að telja,
einungis mætti nefna fáein dæmi:
í erlendum stórborgum, þar sem
ytra skraut og íburður dylur oft
og einatt saurug skúmaskot, hef-
ír K. F. U. K. leiðbeiningarstöð
fyrir ungar stúlkur, sem koma
ókunnugar til borganna. Á járn-
brautarstöðvum getur að líta bók-
stafi fjelagsins og auglýsingu hvar
leiðbeiningaskrifstofuna sje að
finna. Þangað leitar fjöldinn all-
ur af ungum stúlkum, sem ant er
um sóma sinn og vilja tryggja
sjer góðan fjelagsskap.
Þá á fjelagið víðast hvar í borg-
um og bæjum hús eða heimili,
þar sem ungar stúlkur eru boðn-
ar og velkomnar, hvort heldur til
dvalar um lengri tíma, fyrir mjög
sanngjarnt verð, eða um stundar-
sakir, svo sem við lestur góðra
bóka eða með handavinnu sína.
Heimili þessi eru hin snotrustu;
vingirni og hlýindi mæta aðkomu-
stúlkunni, hún finnur, að hjer er
hún velkomin, hjer á hún vini,
þótt hún sje öllum ókunnug, og
hún gengur brátt úr skugga um,
á hvaða grundvelli vináttan hvíl-
ir. — Alt, sem þjer viljið að
mennirnir gjöri yður,   það skuluð
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 361
Blašsķša 361
Blašsķša 362
Blašsķša 362
Blašsķša 363
Blašsķša 363
Blašsķša 364
Blašsķša 364
Blašsķša 365
Blašsķša 365
Blašsķša 366
Blašsķša 366
Blašsķša 367
Blašsķša 367
Blašsķša 368
Blašsķša 368