Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Lesbók Morgunblašsins

og  
S M Þ M F F L
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31 . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |

Ašalrit:

Morgunblašiš


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Lesbók Morgunblašsins

						LESBÓK   MORGUNBLAÐSINS
91
jiví verki, sem fyrir höudum lá.
Kn varla getur erfiðari aðstöðu
"ii á þessum stað og kom sjer
bétvr að hafa stæltan skrokk og
liðuga fætur, að koma verkefninu,
sem oft varð að bera á bakinu
yfir glerhált stórgrýtið til áfanga-
staðarins. Við slógum upp timb-
urskýli til að sofa í og matast, en
sváfum að mestu undir berum
liinmi uns því verki var lokið, því
meðferðis hófðum við aðeins eitt
lítið tjald, en unnum þarna ná-
lægt  20 manna.
Eins og kunnugt er, strandaði
eimskipið „Goðafoss", eign Eim-
skipafjelags íslands við Straumnes
á útmánuðum árið 1917. Það sama
ár, sumarið eftir að „Goðafoss"
strandaði, var upphaflega reistur
viti á Straumnesi. Vitinn var
járngrind, 20 metra há undir ljós-
ker og lágu rimlastigar af járni,
sem ganga varð upp í ljóskerið.
IJótt grindin hefði oft verið máluð,
var hún tekin að ryðga mjög
mikið undir málningunni og kom-
in með ótal stærri og minni blöðr-
um og skellum. Auk þess var erfitt
og hættulegt fyrir vitavörðinn, er
býr norður í ' Rekavík, sem er
næsta bygð við Straumnes, og
kemur til vitans á 1—2 vikna
fresti, að þurfa að vetrinum, slit-
uppgefinn eftir illfæra leið, að
þurfa að klifra upp klökuga rimla-
stiga upp í 20 metra hæð, oft í
stormi eða roki, sem skekur og
hristir vitagrindina ásamt stigan-
um. Það bar líka við, að ísklump-
ar dyttu niður íír grindinni, lentu
á gasgeimaskýli vitans og brutu
það niður. Taldi því vitamála-
stjórnin rjettast að sjá við þessum
annmörkum og gera vitann upp
að nýju úr steinstej^pu. Var nú
öll járngrind vitans vandlega ryð-
barin og húðflett og að því loknu
látan standa næstum óskert í
steinsteypuveggjunum. Til ryð-
börslunnar höfðum við meðferðis
bensínhreyfil í loftþrýstisambandi,
bákn mikið, er reyndist okkur
erfitt viðfangs, en þó gagnlefrt
tæki.
Straumnes-vitinn, eins og hann
er nú að lokinni viðgerð. mun án
efa vera sterkasta bygging á land-
inu. því auk gömlu járngrindar-
innar.   sem   felst   í   heilu   lagi   í
steinst<\vpuveggjunum eru marg-
ar smálestir af steypujárni. tvö-
falt net af digru járni í öllum
veggjum  og loftum.
Hrein briinsorfin basalt-möl og
sandur, er í allri steypunni. En
basalt er eins og menn vita ólíkt
sferkari steinn en dólerít, (grá-
steinn) sem er aðalefni steinsteypu
mannvirkja á Suðurlandi.
Þótt Straumnesvitinn sje uú
orðinn dýrt mannvirki, vandaður
og sterkur, getur verið álitamál
livort gagnsemi hans er að sama
skapi nieðan vitavörður er ekki
látinn sitja á Straunmesi, en það
er áríðandi ef vitinn á að geta
koniið að fullum notum.
Vitinn stendur niðri á nesinu,
skamt yfir sjó, fyrir opinni norð-
anáttinni. Og þótt vitinn sje hár
í lofti berst særokið og löðrið alla
leið yfir ljósker vitans og setur í
stórliríðum vetrarins, ásamt úr-
komu loftsins, þykka ógagnsæa
storku yfir glerin, svo vitinn lýsir
mjög dauft eða hreint ekki neitt.
Gaslog vitans gefur stuttan blossa
4. hverja sekúndu. En loginn
þyrfti að vera sterkari og bloss-
inn lengri. Þegar sjógangur er
mikill eiga skip ilt með að greina
stutta biossa frá vita, sem stendur
á láglendi.
Vitavörður Straumnesvitans yrði
því að hafa aðseturstað á Straum-
nesi, ef vitinn á að gera tilætlað
gagn. Hitt er ekki annað en gagns-
lítið kák eins og verið hefir, þrátt
fyrir trúmensku og samviskusemi
þess manns, sem gæsluna hefir
;i hendi, þar sem hann aðeins
kemur á staðinn 3—4 sinnum í
mánuði, þegar best lætur.
Eins og nú er háttað, er löntr
leið, illfær og hættuleg sem vita-
vörðurinn verður að fara og með
því vitar eru engin leikföng, gerð
til skrauts og skemtunar, verður
að krefjast þess. að þeir komi að
tilaetluðu frasrni. A Straumnesi er
ekki einasta nauðsyn fullkomins
hljóðvita. er treysta mesri á hvern-
isr sem veður væri, helrlur þyrfti
þar einnig að vcra stöð fyrir ná-
kvæmar veðurathntranir. samfara
mælingum sjávarhita. strauma o<r
fleira.
Þetta er sá skanki íslands sem
næstur er grænlenska meginísnum
og veðurbreytinga gætir hjer fyr
en víða annars staðar af niarg^
kouar ástæðum og með ýmisleguni
ha:tti. Loftskeytastóðin á Hest
eyri er þarna nærri, svo á Strauin
nesi þyrfti ekki aflmikla útseml-
ingastöð eða kostnaðarsama. —
Mannlaus viti á eyðistað með úr-
eltum útbúnaði getur orðið hættu-
Jegri skij)um, en enginn viti.
Straumnesvitinn   er   orðinn   rík-
inu   dýr  stofnun.   Viðgerðin   kost
aði marga tugi þúsunda, en gagn-
semi   hans   engu   meiri   en   áður.
]irátt  fyrir hinn  mikla  kostnað.
Aðstaðan við verkið var ö!l
l'rcmur erfið. Möl og sand urðuiu
vtíl að fá úr Aðalvík og flyt.j i
að okkur á bátum. — ^'ar það
stundum fremur svalksamt, en
frekk alt slysalaust. Maður kallar
það ekki slys, ]>ótt stundum kamii
fyrir, ]iegar tekið var upp úr
bátnum. að útsogið rykkti mönn-
iiimm, sem h.ieldu í festarnar frain
af hálum hleinunum svo þeir
stungust á höfuðið beint í kol-
grænt hyldýpið, og sást í iljar,
líkt og sagt er frá Hými jötni, er
hann hrökk fyrir borð í viðureign
]>eirra  Þórs við Miðgarðsorm.
^'ið urðum hraustari og stæltari
me.ð hver.ium degi þótt við strit-
uðum alla daga frá 12—19 stundir
í sólarhring, og flesta sunnudaga
að meira eða minna leyti þegar
fært vai- veður. Einhuga samtiik
okkar allra og góður fjelagsskap-
ur gerði okkur erfiðið svona ljett.
Ekki má heldur gleyma því, að á
vist með okkur voru tvær ungar
stúlkur. Ijettlvndar og lífsglaðar
op: áttu ]>ær sinn þátt í því. að
<rlæða og viðhalda ]>reki okkar Og
starfskröftunr
Þegar erfiðleikarnir steðjuðu
sem mest að okkur og alt virtist
undir högg að sækja. ákváðum við
— allir sem einn maðxir, að koma
vcrkinu af fyrir liaustið og sigra
alla erfiðleika. en vanda ])ó til alls
eftir fóngum. Þetta tókst. Milli
okkar fjelaganna ríkti samúð og
skilnin<riir. sem gerði okkur erfið-
ið ljett og tengdi okkur alla 6-
sýnilefrum böndum. ITjer voru
menn saman komnir, sinn af
hverjn landshorni, flestir einhvers
konar flækir.írar og skipbrots-
menn.     Hjer   á    þessum   eyðistnð
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 89
Blašsķša 89
Blašsķša 90
Blašsķša 90
Blašsķša 91
Blašsķša 91
Blašsķša 92
Blašsķša 92
Blašsķša 93
Blašsķša 93
Blašsķša 94
Blašsķša 94
Blašsķša 95
Blašsķša 95
Blašsķša 96
Blašsķša 96