Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Lesbók Morgunblašsins

og  
S M Þ M F F L
. . . 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31 .
Smelltu hér til aš fį meiri upplżsingar um 26. tölublaš 
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |

Ašalrit:

Morgunblašiš


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Lesbók Morgunblašsins

						LESBÓK MORGUNBLAÐSINS
203
40 ára  min n i ngar
um   sjóferðir
undir  Eyja-
fjöllum    og
Vestmanna-
eyjum.
Eftir
Svein Jónsson.
Gideon
(eigandi Árni í Stakkagerði), eitthvert nafnkunn-
asta og happasælasta skip í Yestinannaeyjum.
Framh.          á  góðu;  en  ]>ó  man  jeg ekki,  að
Sjóróðrar   Eyíellinga  í   Eyjum.       jeg færi bvo á sjó, að jeg drægi
Eins  og  áður er getið  um,  róa     ekki   einn   lilut;   og   viss   var   jeg
nokkrir Eyfellingar á hverri ver
tið úti í Vestmannaeyjum, sumir
á Eyjaskipum og sumir á Fjalla-
skipum n.f.l. heil skipshöfn fer
á skipi undan Fjöllunum til Eyja
að róa á því þar.
Sjerstaklega man jeg eftir einni
skipshöfn þar, formaðurinn hjet
Þórður og var frá Kaufarfelli.
Mjer er þessi skipshöfn minnis-
stæð, bæði var l>að, að jeg þekti
þar hvern mann, og svo hitt, að
hjá Þórði fjekk jeg langoftast ftí
róa, og stundum fleygðu þeiv
frammí-menn mjer upp í skipið
;in þess að spyrja formanninn að,
og sá sem gjörði það oftast, og
var mjer bestur, var Einar sá sem
átti að vera verndari minn á minni
fyrstu   Goðalandsferð.
með að draga tvo hluti ef sjóveð-
ur var gott og jeg var frísknr.
Jeg liafðj enga liirðu á að liafa
öngul minn fægðan eða Ijósabeitu
á honiim, eins og allir aðrir gerðu,
og auðvitað var æði mikið girni-
legra fyrir fiskinn að bíta á slík-
aiiu krók lieldur en minn ,eins
svartan og nokkurt járn getur
verið.
Það þykir og er æði undarlegt
]>egar tveir sjómeiin hlið við hlið
sem báðir hafa söniu skilyrði
h\að beitu Og áhuga snertir, að
annar ]>eirra er sídragandi en
liinn verður varla var, og ]>ó eru
önglamir 40—50 faðma frá mönn-
unum.
Mikið var jeg þakklátur ]>eirri
skipsliöfn,   og   margra'   góðra   og
Ekki  vil jeg segja að  það  hafi     glaðra    stunda    minnist    jeg    frá
farið vel um mig á skipinu, þvi
mjer var svo sem hvergi ætlaður
.staður, og ]>ví ekkert sæti. J«g
var látinn vera í hnútunni, ]>að
var framan við andófs]>óftuna;
jeg varð því að koma mjer vel
við   andófsmanninn,   ]>ví   ætti   jeg
veru minni hjá þeim, og mikið um-
báru ]>eir mig vel, og liertu mig
líka upp þejrar jeg var að upp-
írefast, og oft hefði jeg ekki rcnt
færi í sjóinn iiefðu ]>eir ekki skip-
að   mjer  það.
Einu   sinni   sárnaði   mjer   samt
að geta setið, þá varð ]>að að vera     mikið við ]>á, eða rjettara sagt við
á  sömu þóftunni  og Ihann út við     formanninn.   Það   var   einu   sinni
borðstokkinn.  Jeg man,  a$ 'þegar^    senl 0fta,. að jeg fjekk að róa með
ósjór   var   og   fiskur   kom   á   bjá     ]ieim.   I'að  var liðið  á  daginn   en
mjer,   og   jeg   fór   að   draga,   þá     ^>-ott.   veður;   við  fómm   inn   fyrir
var   jeg   stundum   á   hrömmunum     sker, sem kallað var. Annar strák-
niðri   í   kjalsogi,   eða   þá  upp  við     ur Var á skipinu sem Vigfús hjet.
borðstokk.  Það var því ekki von     Hann var frá sama bæ og jeg, en
liaun   var   ráðinn   sem   liálfdnett
ingur.
Við koinumst í vitlausan fisk
og fyltum okkur á tveim klukku-
stunduin. \'ið Fúsi ihi'igum - líkt
;io tiilu. knappa tvo hluti, jeg held
að liann ha.fi dre<rið lieldur fleiri
en jeg. Þ<?g«F á lund koni, vorum
við kallaðir spp á veitingahúsið
og gefið kaffi eða vatn og mjólk
með einu staupi af brennivíni í;
]>etta var ganiall siður þegar Ihlaö
ið var. Skipseigendur gáfu ]>að.
Nú átti að róa út al'tur. en ekki
dugði að skilja fiskinn eftir á
Seilunum, ]>að varð að skilja eftir
tvo menn í landi til að konia
fiskinum undan sjó, og helst upp
í kió, og <»f tími vaT til, að gangn
fi'á honum, slægja, fletja og salta.
Það var versta verk.
Þegar formaðurinn fór að á-
kveða mennina sem vei> áttu í
landi, vildi enginn verða til ]>ess,
og svo mátti ekki missa tvo. Jeg
vissi að jeg mátti róa með þeini
aftur. en jeg bauðst til af góð-
um liug og vilja að vera í landi
með Iljörleifi Ifalla. Hann var
kallaðnr Halli af ]>ví að hann
fanldist ]>annig, að höfuðið hallað-
ist mjög mikið út á aðra öxlina
(Þeir voru tveir bræður, tvíburar
ojí hallaðist hiifuð á báðum). Jetr
Itefi sjálfsagt búist við að f;i
.iafn mikið o<r Ftisi kæmi til með
að f;i í útróðrinuin. Mitt boð var
mjög vel ]>e<rið. Jcg fór svo að
vinna tneð Hjörleifi o<r gerði eins
o<;- jeg prat. hugsaði ekkert um að
gera að mínum fiski, dró liann
aðeins upp í mína kró, en liamað-
ist við ]>eirra fisk. •Hjörleifur varð
hálffullur, svo jefr varð sama sem
einn við það síðasta. Þeir komu
að m.þig seint, og hlaðnir, en jeg
fjekk engan fisk. Mjer ]>ótti þettfl
afskaplega leitt, bæði fanst mjer
jeg eiga skilið að fá eins og Fúsi,
opr svo fanst mjer jeg vera ótrúr
húsbónda mínum. Jeg man mjiig
vel eftir þessum degi. Jeg Ihef
aldrei skilið ]>etta, en það var eng-
in gleymska, því þegar þetta var
n'efnt vip fínrtna'nninn, svaraði
hann engu góðu. En jeg fjekk oft
að róa hjá honum eftir þetta-, og
það hafa víst allir gleymt þessu
fljótt. En einn af þeim hefir aldrei
getað gleymt því. Þetta var gam-
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 201
Blašsķša 201
Blašsķša 202
Blašsķša 202
Blašsķša 203
Blašsķša 203
Blašsķša 204
Blašsķša 204
Blašsķša 205
Blašsķša 205
Blašsķša 206
Blašsķša 206
Blašsķša 207
Blašsķša 207
Blašsķša 208
Blašsķša 208